இந்தப் பக்கம், எருசலேமில் ஆலயம் இருந்தால் மட்டுமே கீழ்ப்படியக்கூடிய தேவனுடைய சட்டங்களை ஆராயும் தொடரின் ஒரு பகுதியாகும்.

• இணைப்பு 8a: ஆலயம் தேவைப்படும் தேவனுடைய சட்டங்கள்
• இணைப்பு 8b: பலிகள் — இன்று அவற்றைக் கடைப்பிடிக்க முடியாதது ஏன்
• இணைப்பு 8c: வேதாகமப் பண்டிகைகள் — இன்று அவற்றில் எதையும் கடைப்பிடிக்க முடியாதது ஏன்
• இணைப்பு 8d: சுத்திகரிப்புச் சட்டங்கள் — ஆலயம் இல்லாமல் அவற்றைக் கடைப்பிடிக்க முடியாதது ஏன்
• இணைப்பு 8e: தசமபாகங்களும் முதற்பலன்களும் — இன்று அவற்றைக் கடைப்பிடிக்க முடியாதது ஏன்
• இணைப்பு 8f: திருவிருந்து ஆராதனை — இயேசுவின் கடைசி இராப்போஜனம் பஸ்காவாக இருந்தது
• இணைப்பு 8g: நசரேயர் மற்றும் பொருத்தனைச் சட்டங்கள் — இன்று அவற்றைக் கடைப்பிடிக்க முடியாதது ஏன்
• இணைப்பு 8h: ஆலயத்துடன் தொடர்புடைய பகுதியான மற்றும் அடையாளப்பூர்வமான கீழ்ப்படிதல்
• இணைப்பு 8i: சிலுவையும் ஆலயமும் (இந்தப் பக்கம்).

சிலுவையும் ஆலயமும் பகைவர்கள் அல்ல; அவற்றில் ஒன்று மற்றொன்றை ரத்துசெய்யும் இரண்டு “கட்டங்களும்” அல்ல. தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணம் நித்தியமானது (சங்கீதம் 119:89; 119:160; மல்கியா 3:6). பலிகள், ஆசாரியர்கள், சுத்திகரிப்புச் சட்டங்கள் ஆகியவற்றைக் கொண்ட ஆலய அமைப்பு, அதே நித்திய நியாயப்பிரமாணத்தினாலேயே கொடுக்கப்பட்டது. இயேசுவின் மரணம் ஒரு கட்டளையைக்கூட ஒழிக்கவில்லை. அந்தக் கட்டளைகள் ஏற்கெனவே என்ன சொல்லிக்கொண்டிருந்தன என்பதன் உண்மையான ஆழத்தை அது வெளிப்படுத்தியது. பலிகளை முடிவுக்குக் கொண்டுவர ஆலயம் அழிக்கப்படவில்லை; கீழ்ப்படியாமைக்கான நியாயத்தீர்ப்பாகவே அது அழிக்கப்பட்டது (2 நாளாகமம் 36:14-19; எரேமியா 7:12-14; லூக்கா 19:41-44). சிலுவையைப் பற்றிய மனிதக் கருத்துகளால் நியாயப்பிரமாணத்தை மாற்றும் புதிய மதத்தை உருவாக்காமல், இந்த உண்மைகளை ஒன்றாகப் பற்றிக்கொள்வதே நமது கடமை.

தோன்றும் முரண்பாடு: ஆட்டுக்குட்டியும் பலிபீடமும்

முதலில் பார்க்கும்போது, ஒரு முரண்பாடு இருப்பதுபோல் தோன்றுகிறது:

• ஒருபுறம், பலிகள், காணிக்கைகள், ஆசாரியப் பணிகள் ஆகியவற்றைக் கட்டளையிடும் தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணம். (லேவியராகமம் 1:1-2; யாத்திராகமம் 28:1)
• மறுபுறம், “உலகத்தின் பாவத்தைச் சுமந்துதீர்க்கிற தேவ ஆட்டுக்குட்டி” என்று முன்வைக்கப்படும் இயேசு (யோவான் 1:29; 1 யோவான் 2:2).

வேதவசனங்கள் ஒருபோதும் கூறாத ஒரு முடிவுக்கு அநேகர் தாவுகிறார்கள்: “இயேசு ஆட்டுக்குட்டி என்றால், பலிகள் முடிந்துவிட்டன, ஆலயம் முடிவடைந்துவிட்டது, அவற்றைக் கட்டளையிட்ட நியாயப்பிரமாணம் இனி முக்கியமில்லை.”

ஆனால் இயேசு தாமே அந்தத் தர்க்கத்தை மறுத்தார். நியாயப்பிரமாணத்தையோ தீர்க்கதரிசிகளையோ அழிக்கத் தாம் வரவில்லை என்றும், வானமும் பூமியும் ஒழிந்துபோகும்வரை நியாயப்பிரமாணத்திலிருந்து மிகச்சிறிய எழுத்துக்கோடுகூட ஒழிந்துபோகாது என்றும் அவர் தெளிவாகச் சொன்னார் (மத்தேயு 5:17-19; லூக்கா 16:17). வானமும் பூமியும் இன்னும் இருக்கின்றன. நியாயப்பிரமாணம் இன்னும் நிலைத்திருக்கிறது. பலிகள், காணிக்கைகள், ஆலயம் ஆகியவற்றைப் பற்றிய கட்டளைகளை அவர் தமது வாயினால் ஒருபோதும் ரத்துசெய்யவில்லை.

சிலுவை ஆலயச் சட்டங்களை அழிப்பதில்லை. அவை உண்மையில் எதைச் சுட்டிக்காட்டின என்பதைச் சிலுவை வெளிப்படுத்துகிறது.

தேவ ஆட்டுக்குட்டியாக இயேசு — ரத்துசெய்யாமல் நிறைவேற்றுதல்

யோவான் இயேசுவை “தேவ ஆட்டுக்குட்டி” என்று அழைத்தபோது (யோவான் 1:29), பலிச் செலுத்தும் முறையின் முடிவை அவர் அறிவிக்கவில்லை. விசுவாசத்தினால் இதுவரை செலுத்தப்பட்ட ஒவ்வொரு பலியின் உண்மையான பொருளையும் அவர் அறிவித்தார். மிருகங்களின் இரத்தத்துக்குத் தனக்குத்தானே வல்லமை இருக்கவில்லை (1 பேதுரு 1:19-20). அதன் வல்லமை தேவனுக்குக் கீழ்ப்படிவதிலிருந்தும், அது சுட்டிக்காட்டியதிலிருந்தும் வந்தது: எதிர்காலத்தில் செலுத்தப்படவிருந்த மெய்யான ஆட்டுக்குட்டியின் பலி. தேவன் ஒரு காரியத்தைச் சொல்லிவிட்டு, பின்னர் தமக்குத்தாமே முரண்படுவதில்லை (எண்ணாகமம் 23:19).

ஆரம்பத்திலிருந்தே, மன்னிப்பு எப்போதும் ஒன்றாகச் செயல்படும் இரண்டு காரியங்களைச் சார்ந்திருக்கிறது:

• தேவன் கட்டளையிட்டவற்றுக்குக் கீழ்ப்படிதல் (உபாகமம் 11:26-28; எசேக்கியேல் 20:21)
• சுத்திகரிப்புக்காகத் தேவன் தாமே ஏற்படுத்திய ஏற்பாடு (லேவியராகமம் 17:11; எபிரெயர் 9:22)

பண்டைய இஸ்ரவேலில், கீழ்ப்படிந்தவர்கள் ஆலயத்திற்குச் சென்று, நியாயப்பிரமாணம் கோரியபடி பலிகளைச் செலுத்தி, உண்மையானதாயினும் தற்காலிகமானதுமான உடன்படிக்கைச் சுத்திகரிப்பைப் பெற்றார்கள். இன்று, கீழ்ப்படிந்தவர்கள் நித்திய சுத்திகரிப்புக்காகப் பிதாவினால் மெய்யான ஆட்டுக்குட்டியாகிய இயேசுவிடம் வழிநடத்தப்படுகிறார்கள் (யோவான் 6:37; 6:39; 6:44; 6:65; 17:6). முறை அதேதான்: தேவன் கலகக்காரர்களை ஒருபோதும் சுத்திகரிப்பதில்லை (ஏசாயா 1:11-15).

இயேசுவே மெய்யான ஆட்டுக்குட்டி என்பது பலியைப் பற்றிய கட்டளைகளை அழிப்பதில்லை. தேவன் அடையாளங்களுடன் விளையாடவில்லை என்பதை அது நிரூபிக்கிறது. ஆலயத்தில் இருந்த அனைத்தும் முக்கியமானவை; அனைத்தும் நிஜமான ஒன்றைச் சுட்டிக்காட்டின.

சிலுவைக்குப் பிறகும் பலிகள் ஏன் தொடர்ந்தன

இயேசு மரித்த அதே கணத்தில் பலிகளை ஒழிக்க தேவன் எண்ணியிருந்தால், அதே நாளில் ஆலயம் விழுந்திருக்கும். ஆனால், நடந்தது என்ன?

• ஆலயத்தின் திரை கிழிந்தது (மத்தேயு 27:51); ஆனால் அங்கே ஆராதனை தொடர்ந்து நடைபெற்றுக்கொண்டிருந்தபோது கட்டிடம் நிலைத்திருந்தது (அப்போஸ்தலர் 2:46; 3:1; 21:26).
• பலிகளும் ஆலயச் சடங்குகளும் தினமும் தொடர்ந்தன (அப்போஸ்தலர் 3:1; 21:26); செயல்பாட்டிலிருந்த பரிசுத்த ஸ்தலத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டே அப்போஸ்தலர் நடபடிகளின் முழு விவரிப்பும் அமைந்துள்ளது.
• ஆசாரியத்துவம் தொடர்ந்து பணியாற்றியது (அப்போஸ்தலர் 4:1; 6:7).
• பண்டிகைகள் எருசலேமில் தொடர்ந்து அனுசரிக்கப்பட்டன (அப்போஸ்தலர் 2:1; 20:16).
• உயிர்த்தெழுதலுக்குப் பிறகும், இயேசுவை விசுவாசித்தவர்கள் ஆலயத்தில் காணப்பட்டார்கள் (அப்போஸ்தலர் 2:46; 3:1; 5:20-21; 21:26); அவரை விசுவாசித்த ஆயிரக்கணக்கான யூதர்கள் “நியாயப்பிரமாணத்தைக்குறித்து எல்லாரும் வைராக்கியமுள்ளவர்களாயிருக்கிறார்கள்” (அப்போஸ்தலர் 21:20).

மேசியா மரித்தவுடன் பலிகள் பாவமாகவோ செல்லாதவையாகவோ மாறிவிடும் என்று நியாயப்பிரமாணத்திலோ, இயேசுவின் வார்த்தைகளிலோ, தீர்க்கதரிசிகளிலோ எதுவும் அறிவிக்கப்படவில்லை. “என் குமாரன் மரித்தபின், பலிசெலுத்துவதற்கான என் நியாயப்பிரமாணம் ஒழிக்கப்பட்டதால், நீங்கள் இனி மிருகங்களைக் கொண்டுவர வேண்டாம்” என்று கூறும் தீர்க்கதரிசனம் எதுவும் இல்லை.

மாறாக, ஆலயப் பணிகள் தொடர்ந்தன; ஏனெனில் தேவன் இரட்டை நாவுடையவரல்ல (எண்ணாகமம் 23:19). ஏதோவொன்றைப் பரிசுத்தமானது என்று கட்டளையிட்டுவிட்டு, தமது குமாரன் மரித்துவிட்டதால் அதை அமைதியாக அசுத்தமானதாகக் கருதுகிறவரல்ல அவர். இயேசு மரித்த அந்தக் கணமே பலிகள் கலகமாக மாறியிருந்தால், தேவன் அதைத் தெளிவாகச் சொல்லியிருப்பார். அவர் அப்படிச் சொல்லவில்லை.

சிலுவைக்குப் பிறகும் ஆலயப் பணி தொடர்ந்தது, பரிசுத்த ஸ்தலத்துடன் தொடர்புடைய எந்தக் கட்டளையையும் தேவன் ஒருபோதும் ரத்துசெய்யவில்லை என்பதைக் காட்டுகிறது. ஒவ்வொரு காணிக்கையும், ஒவ்வொரு சுத்திகரிப்புச் சடங்கும், ஒவ்வொரு ஆசாரியக் கடமையும், ஒவ்வொரு தேசிய ஆராதனைச் செயல்பாடும் நடைமுறையில் இருந்தன; ஏனெனில் அவற்றை ஏற்படுத்திய நியாயப்பிரமாணம் மாறாமல் இருந்தது.

பலிச் செலுத்தும் முறையின் அடையாளத் தன்மை

முழுப் பலிச் செலுத்தும் முறையும் அதன் வடிவமைப்பிலேயே அடையாளப்பூர்வமானது; அது விருப்பத்திற்குரியதாகவோ அதிகாரமற்றதாகவோ இருந்ததால் அல்ல, மாறாக ஒருநாள் தேவன் தாமே நிறைவேற்றவிருந்த உண்மைகளை அது சுட்டிக்காட்டியதால். அது உறுதிப்படுத்திய குணமடைதல்கள் தற்காலிகமானவை — குணமடைந்தவர்கள் மீண்டும் நோய்வாய்ப்படக்கூடும். சடங்குசார்ந்த சுத்திகரிப்புகள் ஒரு காலத்துக்கு மட்டுமே சுத்தத்தை மீட்டுத் தந்தன — அசுத்தம் மீண்டும் வரக்கூடும். பாவங்களுக்கான பலிகள்கூட, மீண்டும் மீண்டும் நாடவேண்டிய மன்னிப்பையே அளித்தன. இவற்றில் எதுவும் பாவத்தையோ மரணத்தையோ இறுதியாக அகற்றவில்லை; மரணத்தையே தேவன் அழிக்கும் நாளை நோக்கிச் சுட்டிக்காட்டும் தேவனால் கட்டளையிடப்பட்ட அடையாளங்களாகவே அவை இருந்தன (ஏசாயா 25:8; தானியேல் 12:2).

அந்த இறுதியான நிலையைச் சாத்தியமாக்கியது சிலுவைதான்; ஆனால் பாவத்தின் உண்மையான முடிவு இறுதி நியாயத்தீர்ப்புக்கும் உயிர்த்தெழுதலுக்கும் பின்னரே காணப்படும். அப்போது நன்மைசெய்தவர்கள் ஜீவனுக்கான உயிர்த்தெழுதலுக்கும், தீமைசெய்தவர்கள் நியாயத்தீர்ப்புக்கான உயிர்த்தெழுதலுக்கும் எழுந்திருப்பார்கள் (யோவான் 5:28-29). அப்போதுதான் மரணம் என்றென்றைக்கும் விழுங்கப்படும். ஆலயப் பணிகள் நித்திய உண்மைகளைச் சுட்டிக்காட்டிய அடையாளங்களாக இருந்தன; அந்த உண்மைகளாகவே அவை இருக்கவில்லை. ஆகவே இயேசுவின் மரணம் அவற்றைத் தேவையற்றதாக்கவில்லை. தேவன் நியாயத்தீர்ப்பில் ஆலயத்தை அகற்றும்வரை அவை நடைமுறையில் இருந்தன — சிலுவை அவற்றை ரத்துசெய்ததால் அல்ல, மாறாக அவை சுட்டிக்காட்டிய உண்மைகள் யுகத்தின் முடிவில் தேவனால் இறுதியாக நிறைவேற்றப்பட இன்னும் காத்திருக்கும்போதே, அந்த அடையாளங்களை அகற்ற தேவன் தீர்மானித்ததால்.

இன்று மன்னிப்பு எவ்வாறு செயல்படுகிறது

பலிகளைப் பற்றிய கட்டளைகள் ஒருபோதும் ஒழிக்கப்படவில்லை என்றும், சிலுவைக்குப் பிறகும் ஆலய அமைப்பு தொடர்ந்தது என்றும் — 70ஆம் ஆண்டில் தேவன் தாமே அதற்கு முடிவுகொண்டுவரும்வரை — அறிந்தால், இயல்பாகவே ஒரு கேள்வி எழுகிறது: இன்று எவராவது எவ்வாறு மன்னிப்பைப் பெற முடியும்? ஆரம்பத்திலிருந்தே தேவன் ஏற்படுத்திய அதே முறையில்தான் பதில் இருக்கிறது. மன்னிப்பு எப்போதும் தேவனுடைய கட்டளைகளுக்குக் கீழ்ப்படிவதினாலும் (2 நாளாகமம் 7:14; ஏசாயா 55:7), தேவன் தாமே ஏற்படுத்திய பலியினாலும் வந்துள்ளது (லேவியராகமம் 17:11; ). பண்டைய இஸ்ரவேலில், கீழ்ப்படிந்தவர்கள் எருசலேமிலுள்ள பலிபீடத்தில் சடங்குசார்ந்த சுத்திகரிப்பைப் பெற்றார்கள்; இரத்தம் சிந்தப்படுவதன் மூலமே நியாயப்பிரமாணம் இதனை முதன்மையாகச் செயல்படுத்தியது (லேவியராகமம் 4:20; 4:26; 4:31; எபிரெயர் 9:22). இன்று, பாவத்தைச் சுமந்துதீர்க்கிற தேவ ஆட்டுக்குட்டியாகிய மேசியாவின் பலியின்மூலம் கீழ்ப்படிந்தவர்கள் சுத்திகரிக்கப்படுகிறார்கள் (யோவான் 1:29).

இது நியாயப்பிரமாணத்தில் ஏற்பட்ட மாற்றத்தைக் குறிக்கவில்லை. இயேசு பலிசெலுத்துவதற்கான கட்டளைகளை ரத்துசெய்யவில்லை (மத்தேயு 5:17-19). மாறாக, தேவன் ஆலயத்தை அகற்றியபோது, கீழ்ப்படிதல் சுத்திகரிப்பைச் சந்திக்கும் வெளிப்புற இடத்தை மாற்றினார். அளவுகோல் அதேதான்: தேவனுக்குப் பயந்து அவருடைய கட்டளைகளைக் கைக்கொள்ளுகிறவர்களை தேவன் மன்னிக்கிறார் (சங்கீதம் 103:17-18; பிரசங்கி 12:13). பிதா ஒருவரை இழுத்துக்கொள்ளாவிட்டால் யாரும் மேசியாவிடம் வருவதில்லை (யோவான் 6:37; 6:39; 6:44; 6:65; 17:6); தமது நியாயப்பிரமாணத்தை மதிக்கிறவர்களையே பிதா இழுத்துக்கொள்கிறார் (மத்தேயு 7:21; 19:17; யோவான் 17:6; லூக்கா 8:21; 11:28).

பண்டைய இஸ்ரவேலில், கீழ்ப்படிதல் ஒருவரைப் பலிபீடத்துக்கு வழிநடத்தியது. இன்று, கீழ்ப்படிதல் ஒருவரை மேசியாவிடம் வழிநடத்துகிறது. வெளிப்புறக் காட்சி மாறியிருக்கிறது; ஆனால் கொள்கை மாறவில்லை. இஸ்ரவேலில் உண்மையற்றவர்கள் பலிகளால் சுத்திகரிக்கப்படவில்லை (ஏசாயா 1:11-16); இன்றும் உண்மையற்றவர்கள் கிறிஸ்துவின் இரத்தத்தால் சுத்திகரிக்கப்படுவதில்லை (எபிரெயர் 10:26-27). தேவன் எப்போதும் அதே இரண்டு காரியங்களையே கோரியிருக்கிறார்: அவருடைய நியாயப்பிரமாணத்துக்குக் கீழ்ப்படிதலும், அவர் ஏற்படுத்திய பலிக்குத் தன்னை ஒப்புக்கொடுத்தலும்.

ஆரம்பத்திலிருந்து இதுவரை, எந்த மிருகத்தின் இரத்தமோ, எந்தத் தானிய அல்லது மாவுக் காணிக்கையோ, பாவிக்கும் தேவனுக்கும் இடையில் உண்மையாகச் சமாதானத்தை ஏற்படுத்தியதில்லை. அந்தப் பலிகள் தேவனால் கட்டளையிடப்பட்டவை; ஆனால் அவை ஒப்புரவின் உண்மையான ஆதாரமாக இருக்கவில்லை. காளைகள், வெள்ளாட்டுக்கடாக்கள் ஆகியவற்றின் இரத்தம் பாவங்களைப் போக்குவது கூடாத காரியம் என்றும் (எபிரெயர் 10:4), உலகத்தோற்றத்துக்கு முன்னரே மேசியா முன்குறிக்கப்பட்டிருந்தார் என்றும் வேதவசனம் கற்பிக்கிறது (1 பேதுரு 1:19-20). ஏதேன் தோட்டத்திலிருந்து, தேவனோடு சமாதானம் என்பது பூரணமான, பாவமற்ற, ஒரேபேறான குமாரனின் மூலமாகவே எப்போதும் வந்துள்ளது (யோவான் 1:18; 3:16) — ஒவ்வொரு பலியும் யாரைச் சுட்டிக்காட்டியதோ அவரே அவர் (யோவான் 3:14-15; 3:16). பாவத்தின் தீவிரத்தையும் மன்னிப்பின் விலையையும் மனிதர்கள் காணவும், தொடவும், உணரவும், பூமிக்குரிய விதத்தில் புரிந்துகொள்ளவும் அனுமதித்த பொருள்சார்ந்த அடையாளங்களே வெளிப்புறக் காணிக்கைகள். தேவன் ஆலயத்தை அகற்றியபோது, ஆவிக்குரிய உண்மை மாறவில்லை. மாறியது பொருள்சார்ந்த வடிவமே. உண்மை அப்படியே இருந்தது: குற்றவாளிக்கும் பிதாவுக்கும் இடையில் சமாதானத்தை ஏற்படுத்துவது குமாரனின் பலியே (ஏசாயா 53:5). வெளிப்புற அடையாளங்களை அகற்ற தேவன் தீர்மானித்ததால் அவை நின்றுபோயின; ஆனால் உள்ளார்ந்த உண்மை — அவருக்குக் கீழ்ப்படிகிறவர்களுக்கு அவருடைய குமாரன்மூலம் அளிக்கப்படும் சுத்திகரிப்பு — மாறாமல் தொடர்கிறது (எபிரெயர் 5:9).

தேவன் ஆலயத்தை ஏன் அழித்தார்

70ஆம் ஆண்டில் ஆலயம் அழிக்கப்பட்டது “பலிகளை ஒழிப்பதற்காக” என்று இருந்திருந்தால், வேதவசனங்கள் அப்படிச் சொல்லியிருக்கும். அவை அப்படிச் சொல்லவில்லை. மாறாக, வரவிருந்த அழிவுக்கான காரணத்தை இயேசு தாமே விளக்கினார்: நியாயத்தீர்ப்பு.

எருசலேமுக்காக அவர் அழுது, அந்த நகரம் தன்னைச் சந்திக்க வந்த காலத்தை அறியவில்லை என்று சொன்னார் (லூக்கா 19:41-44). ஆலயம் கல்லின்மேல் கல் இல்லாதபடி இடிக்கப்படும் என்று அவர் எச்சரித்தார் (லூக்கா 21:5-6). தேவனுடைய தூதர்களுக்குச் செவிகொடுக்க மறுத்ததால் வீடு பாழாக்கப்பட்டிருக்கிறது என்று அவர் அறிவித்தார் (மத்தேயு 23:37-38). பலிகள் தீமையாக மாறிவிட்டன என்று அறிவிக்கும் புதிய இறையியல் இது அல்ல. இது பழைய, பழக்கமான நியாயத்தீர்ப்பின் முறைதான்: கி.மு. 586-இல் முதல் ஆலயம் அழிக்கப்பட்டதற்கான அதே காரணம் (2 நாளாகமம் 36:14-19; எரேமியா 7:12-14).

வேறு வார்த்தைகளில்:

• நியாயப்பிரமாணம் மாறியதால் அல்ல, பாவத்தினால்தான் ஆலயம் விழுந்தது.
• பலிகள் தேவபக்தியற்றவையாக மாறியதால் அல்ல, நியாயத்தீர்ப்பினால்தான் பலிபீடம் அகற்றப்பட்டது.

கட்டளைகள் முன்புபோலவே நித்தியமானவையாக எழுதப்பட்டிருந்தன (சங்கீதம் 119:160; மல்கியா 3:6). அந்தக் கட்டளைகளை நிறைவேற்றுவதற்கான வழிமுறைகளையே தேவன் அகற்றினார்.

சட்டமில்லாத புதிய மதத்தைச் சிலுவை அங்கீகரிக்கவில்லை

இன்று “கிறிஸ்தவம்” என்று அழைக்கப்படுவதில் பெரும்பாலானவை ஒரு எளிய பொய்யின் அடிப்படையில் கட்டப்பட்டுள்ளன: “இயேசு மரித்ததால், பலிகள், பண்டிகைகள், சுத்திகரிப்புச் சட்டங்கள், ஆலயம், ஆசாரியத்துவம் ஆகியவற்றுக்கான நியாயப்பிரமாணம் அனைத்தும் ஒழிக்கப்பட்டுவிட்டன. சிலுவை அவற்றுக்குப் பதிலாக வந்தது.”

ஆனால் இயேசு அப்படிச் சொல்லவே இல்லை. அவரைக் குறித்து தீர்க்கதரிசனம் உரைத்த தீர்க்கதரிசிகளும் அப்படிச் சொல்லவில்லை. மாறாக, பழைய ஏற்பாட்டில் கொடுக்கப்பட்டபடி தமது பிதாவின் கட்டளைகளுக்குக் கீழ்ப்படிவதே தமது உண்மையான சீஷர்கள் செய்யவேண்டும் என்று கிறிஸ்து தெளிவாகக் கூறினார்; அவருடைய அப்போஸ்தலர்களும் சீஷர்களும் அப்படியே செய்தார்கள் (மத்தேயு 7:21; 19:17; யோவான் 17:6; லூக்கா 8:21; 11:28).

பின்வருவனவற்றைச் செய்ய சிலுவை எவருக்கும் அதிகாரம் கொடுக்கவில்லை:

• ஆலயச் சட்டங்களை ரத்துசெய்தல்
• பஸ்காவுக்குப் பதிலாகத் திருவிருந்து ஆராதனை போன்ற புதிய சடங்குகளை உருவாக்குதல்
• தசமபாகங்களைப் போதகர்களின் சம்பளமாக மாற்றுதல்
• தேவனுடைய சுத்திகரிப்பு முறையை நவீன போதனைகளால் மாற்றுதல்
• கீழ்ப்படிதலை விருப்பத்திற்குரியதாகக் கருதுதல்

இயேசுவின் மரணத்தைப் பற்றி எதுவும் நியாயப்பிரமாணத்தை மாற்றியமைக்க மனிதர்களுக்கு அதிகாரமளிப்பதில்லை. பாவத்தைக் குறித்தும் கீழ்ப்படிதலைக் குறித்தும் தேவன் தீவிரமாக இருக்கிறார் என்பதையே அது உறுதிப்படுத்துகிறது.

இன்று நமது நிலைப்பாடு: கீழ்ப்படியக்கூடியவற்றுக்குக் கீழ்ப்படிந்து, முடியாதவற்றை மதித்தல்

சிலுவையும் ஆலயமும் தவிர்க்கமுடியாத ஒரே உண்மையில் சந்திக்கின்றன:

• நியாயப்பிரமாணம் மாற்றப்படாமல் நிலைத்திருக்கிறது (மத்தேயு 5:17-19; லூக்கா 16:17).
• ஆலயம் தேவனால் அகற்றப்பட்டிருக்கிறது (லூக்கா 21:5-6).

அதாவது:

• இன்றும் கீழ்ப்படியக்கூடிய கட்டளைகளுக்குச் சாக்குப்போக்குகள் இன்றி கீழ்ப்படிய வேண்டும்.
• ஆலயத்தைச் சார்ந்த கட்டளைகள் எழுதப்பட்டுள்ளபடியே மதிக்கப்பட வேண்டும்; ஆனால் அவற்றை நடைமுறைப்படுத்தக் கூடாது; ஏனெனில் பலிபீடத்தையும் ஆசாரியத்துவத்தையும் தேவன் தாமே அகற்றினார்.

தேவன் ஆலயத்தை மீட்டெடுக்காததால், இன்று பலிசெலுத்தும் முறையின் மனிதனால் உருவாக்கப்பட்ட வடிவத்தை நாம் மீண்டும் கட்டுவதில்லை. தேவன் அவற்றை ஒருபோதும் ரத்துசெய்யாததால், பலிச் சட்டங்கள் ஒழிக்கப்பட்டுவிட்டன என்று நாம் அறிவிப்பதில்லை.

சிலுவைக்கும் வெறுமையான ஆலய மலையுக்கும் இடையில், பயத்துடனும் நடுக்கத்துடனும் நின்று, இதை அறிந்திருக்கிறோம்:

• பிதாவுக்குக் கீழ்ப்படிகிறவர்களைச் சுத்திகரிக்கும் மெய்யான ஆட்டுக்குட்டி இயேசுவே (யோவான் 1:29; 6:44).
• ஆலயச் சட்டங்கள் நித்தியக் கட்டளைகளாக எழுதப்பட்டவாறே நிலைத்திருக்கின்றன (சங்கீதம் 119:160).
• அவற்றை இப்போது நிறைவேற்ற முடியாதிருப்பது தேவனுடைய நியாயத்தீர்ப்பின் விளைவு; மாற்றீடுகளை உருவாக்குவதற்கான நமது அனுமதி அல்ல (லூக்கா 19:41-44; 21:5-6).

சிலுவையும் ஆலயமும் இணைந்து

சரியான பாதை, இந்த இரண்டு அதீத நிலைப்பாடுகளையும் மறுக்கிறது:

• “இயேசு பலிகளை ஒழித்துவிட்டார்; ஆகவே நியாயப்பிரமாணம் இனி முக்கியமில்லை” என்பது அல்ல.
• “தேவனுடைய ஆலயம் இல்லாமலே, நமது சொந்த வழியில் இப்போது பலிகளை மீண்டும் கட்டியெழுப்ப வேண்டும்” என்பதும் அல்ல.

மாறாக:

• தமது நியாயப்பிரமாணத்துக்குக் கீழ்ப்படிகிறவர்களுக்காகப் பிதாவால் அனுப்பப்பட்ட தேவ ஆட்டுக்குட்டி இயேசு என்று நாங்கள் விசுவாசிக்கிறோம் (யோவான் 1:29; 14:15).
• ஒழிப்பதற்காக அல்ல, நியாயத்தீர்ப்பாகவே தேவன் ஆலயத்தை அகற்றினார் என்பதை நாங்கள் ஏற்றுக்கொள்கிறோம் (லூக்கா 19:41-44; மத்தேயு 23:37-38).
• இன்று நடைமுறையில் சாத்தியமாக இருக்கும் ஒவ்வொரு கட்டளைக்கும் நாங்கள் கீழ்ப்படிகிறோம்.
• மனித சடங்குகளால் அவற்றை மாற்ற மறுப்பதன் மூலம், ஆலயத்தைச் சார்ந்த கட்டளைகளை நாங்கள் மதிக்கிறோம்.

சிலுவை ஆலயத்துடன் போட்டியிடுவதில்லை. ஆலயத்தின் பின்னுள்ள பொருளைச் சிலுவை வெளிப்படுத்துகிறது. தேவன் அகற்றியதை அவர் மீட்டெடுக்கும் வரையில், நமது கடமை தெளிவானது:

• கீழ்ப்படியக்கூடியவற்றுக்குக் கீழ்ப்படியுங்கள்.
• கீழ்ப்படிய முடியாதவற்றை மதியுங்கள்.
• அழிக்க அல்ல, நிறைவேற்றவே வந்த இயேசு மாற்றியமைக்க வந்த நியாயப்பிரமாணத்தை மாற்றுவதற்கான சாக்காகச் சிலுவையை ஒருபோதும் பயன்படுத்தாதீர்கள் (மத்தேயு 5:17-19).

1 யோவான் 2:2	அவர் நம்முடைய பாவங்களுக்கான நிவாரணப் பலியாக இருக்கிறார்; நம்முடைய பாவங்களுக்கு மட்டுமல்ல, உலகமுழுவதிலுமுள்ள பாவங்களுக்கும் அவரே நிவாரணப் பலி.
லேவியராகமம் 1:1-2	கர்த்தர் மோசேயை அழைத்து, ஆசரிப்புக் கூடாரத்திலிருந்து அவனோடே பேசி, “நீ இஸ்ரவேல் புத்திரரோடே சொல்லவேண்டியது என்னவென்றால், உங்களில் ஒருவன் கர்த்தருக்குக் காணிக்கை செலுத்தும்போது, மாட்டுமந்தையிலிருந்தாவது ஆட்டுமந்தையிலிருந்தாவது ஒரு மிருகத்தைக் காணிக்கையாகக் கொண்டுவரக்கடவன்” என்றார்.
யாத்திராகமம் 28:1	“நீ இஸ்ரவேல் புத்திரரில் உன் சகோதரனாகிய ஆரோனையும், அவன் குமாரராகிய நாதாப், அபியூ, எலெயாசார், இத்தாமார் என்பவர்களையும் உன்னிடத்தில் சேர்த்து, அவர்கள் எனக்கு ஆசாரிய ஊழியம் செய்யும்படிக்கு அழைத்துக்கொண்டுவா.”
1 பேதுரு 1:18-19	உங்கள் பிதாக்களால் பாரம்பரியமாக வந்த வீணான வாழ்க்கைமுறையிலிருந்து அழிந்துபோகிற வெள்ளியினாலாவது பொன்னினாலாவது மீட்கப்படாமல், குற்றமற்றதும் மாசற்றதுமான ஆட்டுக்குட்டியைப்போன்ற கிறிஸ்துவின் விலையேறப்பெற்ற இரத்தத்தினாலே மீட்கப்பட்டீர்கள்.
உபாகமம் 11:26-28	“இதோ, இன்று நான் ஆசீர்வாதத்தையும் சாபத்தையும் உங்களுக்கு முன்பாக வைக்கிறேன்: இன்று நான் உங்களுக்குக் கட்டளையிடுகிற உங்கள் தேவனாகிய கர்த்தரின் கட்டளைகளுக்குக் கீழ்ப்படிந்தால் ஆசீர்வாதமும், உங்கள் தேவனாகிய கர்த்தரின் கட்டளைகளுக்குக் கீழ்ப்படியாமல் போனால் சாபமும் உண்டாகும்…”
எசேக்கியேல் 20:21	அவர்கள் எனக்கு விரோதமாகக் கலகம்பண்ணினார்கள். என் கட்டளைகளின்படி நடக்காமலும், என் நியாயங்களைக் கைக்கொள்ள எச்சரிக்கையாயிராமலும் போனார்கள்; அவற்றைச் செய்கிற மனுஷன் அவற்றால் பிழைப்பான்.
லேவியராகமம் 17:11	மாம்சத்தின் உயிர் இரத்தத்தில் இருக்கிறது; உங்கள் ஆத்துமாக்களுக்குப் பாவநிவிர்த்தி செய்யும்படிக்கு அதை நான் பலிபீடத்தின்மேல் உங்களுக்குக் கொடுத்தேன்; இரத்தமே உயிரை முன்னிட்டு பாவநிவிர்த்தி செய்கிறது.
எபிரெயர் 9:22	நியாயப்பிரமாணத்தின்படி ஏறக்குறைய எல்லாம் இரத்தத்தினாலே சுத்திகரிக்கப்படும்; இரத்தஞ்சிந்துதல் இல்லாமல் மன்னிப்பு உண்டாகாது.
ஏசாயா 1:11-15	“உங்கள் பலிகள் எனக்கு எதற்கு?” என்று கர்த்தர் சொல்லுகிறார். “ஆட்டுக்கடாக்களின் சர்வாங்க தகனபலிகளால் நான் சலித்துப்போனேன்… அக்கிரமத்தையும் மகா சபையையும் என்னால் சகிக்கமுடியாது… நீங்கள் உங்கள் கைகளை விரிக்கும்போது என் கண்களை உங்களுக்கு மறைப்பேன்; நீங்கள் மிகுதியாய் விண்ணப்பம்பண்ணினாலும் நான் கேட்கமாட்டேன்.”
ஏசாயா 55:7	துன்மார்க்கன் தன் வழியையும், அக்கிரமக்காரன் தன் நினைவுகளையும் விட்டுவிட்டு, கர்த்தரிடத்தில் திரும்பக்கடவன்; அவர் அவன்மேல் இரக்கம்பாராட்டுவார்; நம்முடைய தேவனிடத்தில் திரும்பக்கடவன்; அவர் மன்னிக்கிறதற்குத் தயை பெருத்திருக்கிறார்.
2 நாளாகமம் 7:14	என் நாமம் தரிக்கப்பட்ட என் ஜனங்கள் தங்களைத் தாழ்த்தி, ஜெபம்பண்ணி, என் முகத்தைத் தேடி, தங்கள் பொல்லாத வழிகளைவிட்டுத் திரும்பினால், அப்பொழுது நான் பரலோகத்திலிருந்து கேட்டு, அவர்கள் பாவத்தை மன்னித்து, அவர்கள் தேசத்தைக் குணமாக்குவேன்.
மத்தேயு 7:21	“என்னை நோக்கி: கர்த்தாவே! கர்த்தாவே! என்று சொல்லுகிறவன் எவனும் பரலோகராஜ்யத்தில் பிரவேசிப்பதில்லை; பரலோகத்திலிருக்கிற என் பிதாவின் சித்தத்தின்படி செய்கிறவனே பிரவேசிப்பான்.”
யோவான் 6:37	பிதா எனக்குக் கொடுக்கிற யாவும் என்னிடத்தில் வரும்; என்னிடத்தில் வருகிறவனை நான் புறம்பே தள்ளுவதில்லை.
யோவான் 6:39	என்னை அனுப்பின பிதாவின் சித்தமாவது: அவர் எனக்குத் தந்தவைகளில் ஒன்றையும் நான் இழந்துபோகாமல், கடைசிநாளில் அவைகளை எழுப்புவதே.
யோவான் 6:65	அவர், “இதினிமித்தம் பிதாவினால் அருளப்படாவிட்டால் ஒருவனும் என்னிடத்தில் வரமாட்டான் என்று உங்களுக்குச் சொன்னேன்” என்றார்.
யோவான் 17:6	நீர் உலகத்திலிருந்து எனக்குத் தந்த மனுஷருக்கு உம்முடைய நாமத்தை வெளிப்படுத்தினேன். அவர்கள் உம்முடையவர்களாயிருந்தார்கள்; அவர்களை எனக்குத் தந்தீர்; அவர்கள் உம்முடைய வசனத்தைக் [பழைய ஏற்பாடு] கைக்கொண்டார்கள்.
லூக்கா 8:21	அவர் அவர்களுக்குப் பிரதியுத்தரமாக: “தேவனுடைய வசனத்தைக் [பழைய ஏற்பாடு] கேட்டு அதன்படி செய்கிறவர்களே என் தாயும் என் சகோதரரும்” என்றார்.
லூக்கா 11:28	அவர்: “அப்படியல்ல, தேவனுடைய வசனத்தைக் கேட்டு அதைக் கைக்கொள்ளுகிறவர்களே பாக்கியவான்கள்” என்றார்.
மத்தேயு 19:17	அவர் அவனை நோக்கி: “நீ ஜீவனில் பிரவேசிக்க விரும்பினால், கட்டளைகளைக் கைக்கொள்” என்றார்.
யோவான் 3:14-15	மோசே வனாந்தரத்தில் சர்ப்பத்தை உயர்த்தினதுபோல, மனுஷகுமாரனும் உயர்த்தப்படவேண்டும்; அப்பொழுது அவரை விசுவாசிக்கிறவன் எவனோ அவன் நித்தியஜீவனை அடைவான்.
எபிரெயர் 9:22	நியாயப்பிரமாணத்தின்படி ஏறக்குறைய எல்லாம் இரத்தத்தினாலே சுத்திகரிக்கப்படும்; இரத்தஞ்சிந்துதல் இல்லாமல் மன்னிப்பு உண்டாகாது.
யோவான் 3:16	தேவன், தம்முடைய ஒரேபேறான குமாரனை விசுவாசிக்கிறவன் எவனோ அவன் கெட்டுப்போகாமல் நித்தியஜீவனை அடையும்படிக்கு, அவரைத் தந்தருளி, இவ்வளவாய் உலகத்தில் அன்புகூர்ந்தார்.
எபிரெயர் 10:4	காளைகள், வெள்ளாட்டுக்கடாக்கள் ஆகியவற்றின் இரத்தம் பாவங்களைப் போக்குவது கூடாத காரியம்.
1 பேதுரு 1:19-20	குற்றமற்றதும் மாசற்றதுமான ஆட்டுக்குட்டியைப்போன்ற கிறிஸ்துவின் விலையேறப்பெற்ற இரத்தத்தினாலே மீட்கப்பட்டீர்கள். அவர் உலகத்தோற்றத்துக்கு முன்னரே முன்குறிக்கப்பட்டிருந்தார்; இந்தக் கடைசிக் காலங்களில் உங்களுக்காக வெளிப்பட்டார்.
யோவான் 1:18	ஒருவனும் ஒருக்காலும் தேவனைக் கண்டதில்லை; பிதாவின் மடியில் இருக்கிற ஒரேபேறான குமாரனே அவரை வெளிப்படுத்தினார்.
ஏசாயா 53:5	நம்முடைய மீறுதல்களினிமித்தம் அவர் காயப்பட்டு, நம்முடைய அக்கிரமங்களினிமித்தம் அவர் நொறுக்கப்பட்டார்; நமக்குச் சமாதானத்தை உண்டுபண்ணும் ஆக்கினை அவர்மேல் வந்தது; அவருடைய தழும்புகளால் குணமாகிறோம்.
லேவியராகமம் 4:20	பாவநிவாரண பலியிடும் காளைக்குச் செய்ததுபோலவே இந்தக் காளைக்கும் செய்யக்கடவன்; இவ்விதமாக ஆசாரியன் அவர்களுக்காகப் பாவநிவிர்த்தி செய்யக்கடவன்; அப்பொழுது அவர்களுக்கு மன்னிப்பு உண்டாகும்.
லேவியராகமம் 4:26	அதின் கொழுப்பு முழுவதையும் சமாதானபலியின் கொழுப்பைப்போல பலிபீடத்தின்மேல் எரிக்கக்கடவன். இவ்விதமாக ஆசாரியன் அவனுடைய பாவத்தினிமித்தம் அவனுக்காகப் பாவநிவிர்த்தி செய்யக்கடவன்; அப்பொழுது அவனுக்கு மன்னிப்பு உண்டாகும்.
லேவியராகமம் 4:31	சமாதானபலியின் கொழுப்பை நீக்குவதுபோல அதின் கொழுப்பு முழுவதையும் நீக்கி, கர்த்தருக்குச் சுகந்த வாசனையாக ஆசாரியன் பலிபீடத்தின்மேல் எரிக்கக்கடவன். இவ்விதமாக ஆசாரியன் அவனுக்காகப் பாவநிவிர்த்தி செய்யக்கடவன்; அப்பொழுது அவனுக்கு மன்னிப்பு உண்டாகும்.
சங்கீதம் 103:17-18	கர்த்தருடைய கிருபையோ அவருக்குப் பயந்து அவரிடத்தில் அன்புகூருகிறவர்கள்மேல் அநாதியாய் என்றென்றைக்கும் இருக்கிறது; அவருடைய நீதி அவர்களுடைய பிள்ளைகளின் பிள்ளைகளிடத்திலும், அவருடைய உடன்படிக்கையைக் கைக்கொண்டு, அவருடைய கட்டளைகளின்படி செய்ய நினைக்கிறவர்களிடத்திலும் விளங்குகிறது.
பிரசங்கி 12:13	காரியத்தின் முடிவைக் கேட்போம்: தேவனுக்குப் பயந்து, அவருடைய கட்டளைகளைக் கைக்கொள்; இதுவே மனுஷனின் முழுக் கடமை.
ஏசாயா 1:11-16	“உங்கள் பலிகளின் திரள் எனக்கு என்னத்துக்கு?” என்று கர்த்தர் சொல்லுகிறார்; “ஆட்டுக்கடாக்களின் சர்வாங்க தகனபலிகளாலும் கொழுத்த மிருகங்களின் கொழுப்பாலும் நான் சலித்துப்போனேன்… உங்களைக் கழுவிச் சுத்திகரியுங்கள்; உங்கள் கிரியைகளின் பொல்லாப்பை என் கண்களுக்கு முன்பாக அகற்றிவிடுங்கள்.” (…)
எபிரெயர் 10:26-27	சத்தியத்தை அறியும் அறிவைப் பெற்றபின்பு நாம் மனப்பூர்வமாய்ப் பாவஞ்செய்கிறவர்களாயிருந்தால், பாவங்களினிமித்தம் செலுத்தப்பட வேறொரு பலி இனி இல்லை; நியாயத்தீர்ப்பு வரும் என்ற பயங்கரமான எதிர்பார்ப்பும், பகைவர்களைப் பட்சிக்கும் கோபாக்கினையுமே உண்டு.
எபிரெயர் 5:9	பூரணரானபின்பு, தமக்குக் கீழ்ப்படிகிற யாவருக்கும் நித்திய இரட்சிப்பின் காரணரானார்.
சங்கீதம் 119:89	கர்த்தாவே, உமது வசனம் என்றென்றைக்கும் பரலோகத்தில் உறுதியாயிருக்கிறது.
சங்கீதம் 119:160	உம்முடைய வசனத்தின் மொத்தமும் சத்தியம்; உம்முடைய நீதியான நியாயங்கள் ஒவ்வொன்றும் என்றென்றைக்கும் நிலைத்திருக்கிறது.
மல்கியா 3:6	“நான் கர்த்தர், நான் மாறாதவர்; ஆகையால் யாக்கோபின் புத்திரராகிய நீங்கள் அழிந்துபோகவில்லை.”
2 நாளாகமம் 36:14-19	ஆசாரியர்களின் தலைவர்கள் எல்லாரும் ஜனங்களும் ஜாதிகளின் அருவருப்புகள் அனைத்தையும் பின்பற்றி மிகவும் துரோகம் செய்தார்கள்… ஆகையால் அவர் கல்தேயரின் ராஜாவை அவர்களுக்கு விரோதமாக வரவழைத்தார்… அவர்கள் தேவனுடைய ஆலயத்தை எரித்து, எருசலேமின் மதிலையும் இடித்தார்கள்… (…)
எரேமியா 7:12-14	“நான் முன்னே என் நாமம் விளங்கும்படி வைத்த சீலோவிலிருக்கிற என் ஸ்தலத்துக்குப் போய், என் ஜனமாகிய இஸ்ரவேலின் பொல்லாப்பினிமித்தம் அதற்கு நான் செய்ததைப் பாருங்கள்… ஆகையால் என் நாமம் தரிக்கப்பட்ட இந்த ஆலயத்துக்கும்… சீலோவுக்குச் செய்ததுபோலவே செய்வேன்.”
லூக்கா 19:41-44	அவர் நகரத்துக்குச் சமீபமாக வந்து, அதைப் பார்த்தபோது அதற்காகக் கண்ணீர்விட்டு அழுது… “உன்னைச் சந்திக்கும் காலத்தை நீ அறியாமற்போனபடியால், உன்னிடத்தில் ஒரு கல்லின்மேல் ஒரு கல்லிராதபடிக்கு இடிக்கப்படும்” என்றார்.
யோவான் 1:29	மறுநாளிலே யோவான் இயேசு தன்னிடத்தில் வருகிறதைக் கண்டு: “இதோ, உலகத்தின் பாவத்தைச் சுமந்துதீர்க்கிற தேவ ஆட்டுக்குட்டி!” என்றான்.
மத்தேயு 5:17-19	“நியாயப்பிரமாணத்தையாவது தீர்க்கதரிசிகளையாவது அழிக்க வந்தேன் என்று எண்ணிக்கொள்ளாதிருங்கள்; அழிக்க அல்ல, நிறைவேற்றவே வந்தேன்… வானமும் பூமியும் ஒழிந்துபோகும்வரை, நியாயப்பிரமாணத்திலிருந்து ஓர் எழுத்தாகிலும், ஓர் எழுத்தின் உறுப்பாகிலும் ஒழிந்துபோகாது…”
லூக்கா 16:17	நியாயப்பிரமாணத்திலிருந்து ஓர் எழுத்தின் உறுப்பு விழுந்துபோவதைப்பார்க்கிலும் வானமும் பூமியும் ஒழிந்துபோவது எளிதாயிருக்கும்.
எண்ணாகமம் 23:19	தேவன் பொய் சொல்லுகிற மனுஷன் அல்ல; மனம்மாறுகிற மனுபுத்திரனும் அல்ல. அவர் சொல்லியும் செய்யாதிருப்பாரோ?
யோவான் 6:44	என்னை அனுப்பின பிதா ஒருவனை இழுத்துக்கொள்ளாவிட்டால் அவன் என்னிடத்தில் வரமாட்டான்; கடைசிநாளில் நான் அவனை எழுப்புவேன்.
மத்தேயு 27:51	அப்பொழுது ஆலயத்தின் திரைச்சீலை மேலிருந்து கீழ்வரை இரண்டாகக் கிழிந்தது; பூமியும் அதிர்ந்தது; கன்மலைகளும் பிளந்தன.
அப்போஸ்தலர் 2:46	அவர்கள் ஒருமனப்பட்டு தினந்தோறும் ஆலயத்தில் தரித்திருந்து, வீடுகள்தோறும் அப்பம் பிட்டு, களிப்போடும் கபடமற்ற இருதயத்தோடும் போஜனம்பண்ணி,
அப்போஸ்தலர் 3:1	ஜெபவேளையாகிய ஒன்பதாம் மணிநேரத்தில் பேதுருவும் யோவானும் ஆலயத்துக்குப் போகையில்,
அப்போஸ்தலர் 21:26	அப்பொழுது பவுல் அந்த மனுஷரைச் சேர்த்துக்கொண்டு, மறுநாளில் அவர்களோடேகூடத் தன்னைச் சுத்திகரித்துக்கொண்டு, ஆலயத்துக்குள் பிரவேசித்து, அவர்களில் ஒவ்வொருவருக்காகவும் சுத்திகரிப்பு நாட்கள் நிறைவேறி, காணிக்கை செலுத்தப்படவேண்டிய நாளை அறிவித்தான்.
அப்போஸ்தலர் 4:1	அவர்கள் ஜனங்களோடே பேசிக்கொண்டிருக்கையில், ஆசாரியர்களும் ஆலயத்துச் சேனாபதியும் சதுசேயர்களும் அவர்களிடத்தில் வந்தார்கள்;
அப்போஸ்தலர் 6:7	தேவவசனம் விருத்தியடைந்தது; எருசலேமில் சீஷர்களின் தொகை மிகவும் பெருகிற்று; ஆசாரியர்களில் அநேகரும் விசுவாசத்துக்குக் கீழ்ப்படிந்தார்கள்.
அப்போஸ்தலர் 2:1	பெந்தெகொஸ்தே என்னும் பண்டிகைநாள் வந்தபோது, அவர்களெல்லாரும் ஒருமனப்பட்டு ஓரிடத்தில் இருந்தார்கள்.
அப்போஸ்தலர் 20:16	பவுல் ஆசியாவில் காலதாமதம் செய்யலாகாதென்று எபேசுவைக் கடந்து போகவேண்டுமென்று தீர்மானித்தான்; கூடுமானால் பெந்தெகொஸ்தே நாளில் எருசலேமில் இருக்கும்படிக்கு அவன் தீவிரப்பட்டான்.
அப்போஸ்தலர் 5:20-21	“நீங்கள் போய், ஆலயத்தில் நின்று, இந்த ஜீவனைக் குறித்த எல்லா வார்த்தைகளையும் ஜனங்களுக்குச் சொல்லுங்கள்” என்றான். அவர்கள் அதைக் கேட்டபோது, விடியற்காலையில் ஆலயத்தில் பிரவேசித்து உபதேசம்பண்ணினார்கள்.
அப்போஸ்தலர் 21:20	அவர்கள் அதைக் கேட்டபோது தேவனை மகிமைப்படுத்தினார்கள். பின்பு அவனை நோக்கி: “சகோதரனே, விசுவாசித்திருக்கிற யூதர்களில் எத்தனை ஆயிரம்பேர் இருக்கிறார்கள் என்று பார்க்கிறாய்; அவர்கள் எல்லாரும் நியாயப்பிரமாணத்தைக்குறித்து வைராக்கியமுள்ளவர்களாயிருக்கிறார்கள்” என்றார்கள்.
லூக்கா 21:5-6	ஆலயத்தைக் குறித்து, அது அழகான கற்களாலும் காணிக்கைகளாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டிருக்கிறதென்று சிலர் பேசிக்கொண்டிருந்தபோது, அவர்: “நீங்கள் காண்கிற இவைகளின் நாட்கள் வரும்; ஒரு கல்லின்மேல் ஒரு கல்லிராதபடிக்கு எல்லாம் இடிக்கப்படும்” என்றார்.
மத்தேயு 23:37-38	“எருசலேமே, எருசலேமே, தீர்க்கதரிசிகளைக் கொலைசெய்து, உன்னிடத்தில் அனுப்பப்பட்டவர்களைக் கல்லெறிகிறவளே!… இதோ, உங்கள் வீடு உங்களுக்குப் பாழாக்கிவிடப்படுகிறது.”
யோவான் 14:15	“நீங்கள் என்னிடத்தில் அன்பாயிருந்தால், என் கட்டளைகளைக் கைக்கொள்ளுங்கள்.”
யோவான் 14:21	“என் கட்டளைகளைப் பெற்றுக்கொண்டு அவைகளைக் கைக்கொள்ளுகிறவனே என்னிடத்தில் அன்பாயிருக்கிறவன்; என்னிடத்தில் அன்பாயிருக்கிறவன் என் பிதாவினால் அன்புகூரப்படுவான்; நானும் அவனில் அன்பாயிருந்து, அவனுக்கு என்னை வெளிப்படுத்துவேன்.”
யோவான் 14:23	இயேசு அவனுக்குப் பிரதியுத்தரமாக: “ஒருவன் என்னிடத்தில் அன்பாயிருந்தால், அவன் என் வசனத்தைக் கைக்கொள்வான்; என் பிதா அவனில் அன்பாயிருப்பார்; நாங்கள் அவனிடத்தில் வந்து அவனோடே வாசம்பண்ணுவோம்” என்றார்.
ஏசாயா 25:8	அவர் மரணத்தை என்றென்றைக்கும் விழுங்கிவிடுவார்; கர்த்தராகிய ஆண்டவர் எல்லா முகங்களிலுமிருந்து கண்ணீரைத் துடைப்பார்…
தானியேல் 12:2	பூமியின் புழுதியிலே நித்திரைபண்ணுகிறவர்களில் அநேகர் விழித்தெழுவார்கள்; சிலர் நித்தியஜீவனுக்கும், சிலர் நிந்தைக்கும் நித்திய அவமானத்துக்கும் எழுந்திருப்பார்கள்.
யோவான் 5:28-29	இதைக்குறித்து ஆச்சரியப்படவேண்டாம்; ஏனெனில் பிரேதக்குழிகளிலுள்ள அனைவரும் அவருடைய சத்தத்தைக் கேட்டு வெளியே வருங்காலம் வரும்; நன்மைசெய்தவர்கள் ஜீவனுக்கான உயிர்த்தெழுதலுக்கும், தீமைசெய்தவர்கள் நியாயத்தீர்ப்புக்கான உயிர்த்தெழுதலுக்கும் எழுந்திருப்பார்கள்.

எருசலேமில் ஆலயம் இருந்தால் மட்டுமே கடைப்பிடிக்கக்கூடிய கடவுளுடைய சட்டங்களை ஆராயும் தொடரின் ஒரு பகுதியாக இந்தப் பக்கம் உள்ளது.

• இணைப்பு 8a: ஆலயம் தேவைப்படும் கடவுளுடைய சட்டங்கள்
• இணைப்பு 8b: பலிகள் — இன்று அவற்றைக் கடைப்பிடிக்க முடியாதது ஏன்
• இணைப்பு 8c: வேதாகமப் பண்டிகைகள் — இன்று அவற்றில் எதையும் கடைப்பிடிக்க முடியாதது ஏன்
• இணைப்பு 8d: சுத்திகரிப்புச் சட்டங்கள் — ஆலயம் இல்லாமல் அவற்றைக் கடைப்பிடிக்க முடியாதது ஏன்
• இணைப்பு 8e: தசமபாகங்களும் முதற்பலன்களும் — இன்று அவற்றைக் கடைப்பிடிக்க முடியாதது ஏன்
• இணைப்பு 8f: திருவிருந்து ஆராதனை — இயேசுவின் கடைசி இராப்போஜனம் பஸ்காவாக இருந்தது
• இணைப்பு 8g: நசரேயர் மற்றும் நேர்த்திக்கடன் சட்டங்கள் — இன்று அவற்றைக் கடைப்பிடிக்க முடியாதது ஏன்
• இணைப்பு 8h: ஆலயத்துடன் தொடர்புடைய பகுதியளவு மற்றும் அடையாளரீதியான கீழ்ப்படிதல் (இந்தப் பக்கம்).
• இணைப்பு 8i: சிலுவையும் ஆலயமும்

நவீன மதத்தில் மிகப் பெரிய தவறான புரிதல்களில் ஒன்று, கடவுள் தாம் கொடுத்த கட்டளைகளுக்குப் பதிலாகப் பகுதியளவான கீழ்ப்படிதலையோ அடையாளரீதியான கீழ்ப்படிதலையோ ஏற்றுக்கொள்கிறார் என்ற நம்பிக்கையாகும். ஆனால் கடவுளுடைய நியாயப்பிரமாணம் துல்லியமானது. அவருடைய தீர்க்கதரிசிகள் மூலமாகவும் மேசியா மூலமாகவும் வெளிப்படுத்தப்பட்ட ஒவ்வொரு வார்த்தையும், ஒவ்வொரு விவரமும், ஒவ்வொரு எல்லையும் அவருடைய அதிகாரத்தின் முழு வலிமையையும் கொண்டிருக்கின்றன. எதையும் சேர்க்கக் கூடாது. எதையும் நீக்கக் கூடாது (உபாகமம் 4:2; 12:32). கடவுளுடைய நியாயப்பிரமாணத்தின் ஒரு பகுதியை மாற்றலாம், தளர்த்தலாம், வேறொன்றால் பதிலீடு செய்யலாம் அல்லது மறுவடிவமைக்கலாம் என்று ஒருவர் தீர்மானிக்கும் அந்தக் கணத்திலிருந்து, அவர் கடவுளுக்குக் கீழ்ப்படிவதில்லை—தனக்குத்தானே கீழ்ப்படிகிறார்.

கடவுளின் துல்லியமும் உண்மையான கீழ்ப்படிதலின் இயல்பும்

கடவுள் ஒருபோதும் தெளிவற்ற கட்டளைகளைக் கொடுக்கவில்லை. அவர் துல்லியமான கட்டளைகளைக் கொடுத்தார். அவர் பலிகளைக் கட்டளையிட்டபோது, மிருகங்கள், ஆசாரியர்கள், பலிபீடம், நெருப்பு, இடம், காலம் ஆகியவற்றைப் பற்றிய விவரங்களைக் கொடுத்தார். அவர் பண்டிகைகளைக் கட்டளையிட்டபோது, நாட்கள், காணிக்கைகள், சுத்தத் தேவைகள், வழிபாட்டுத் தலம் ஆகியவற்றை வரையறுத்தார். அவர் நேர்த்திக்கடன்களைக் கட்டளையிட்டபோது, அவை எவ்வாறு தொடங்க வேண்டும், எவ்வாறு தொடர வேண்டும், எவ்வாறு முடிக்கப்பட வேண்டும் என்பதைக் குறிப்பிட்டார். அவர் தசமபாகங்களையும் முதற்பலன்களையும் கட்டளையிட்டபோது, எவற்றைக் கொண்டுவர வேண்டும், எங்கே கொண்டுவர வேண்டும், யார் அவற்றைப் பெற வேண்டும் என்பதைக் குறிப்பிட்டார். எதுவும் மனிதரின் படைப்பாற்றலையோ தனிப்பட்ட விளக்கத்தையோ சார்ந்திருக்கவில்லை.

இந்தத் துல்லியம் தற்செயலானதல்ல. இது நியாயப்பிரமாணத்தைக் கொடுத்தவரின் குணத்தைப் பிரதிபலிக்கிறது. கடவுள் ஒருபோதும் கவனக்குறைவானவரோ, தோராயமானவரோ, தன்னிச்சையாக மாற்றங்களைச் செய்ய அனுமதிப்பவரோ அல்ல. மக்கள் தாம் கட்டளையிட்டிருக்க வேண்டும் என்று விரும்புவதற்குக் கீழ்ப்படிவதை அல்ல, அவர் கட்டளையிட்டதற்குக் கீழ்ப்படிவதையே அவர் எதிர்பார்க்கிறார்.

ஆகவே, ஒருவர் ஒரு சட்டத்தைப் பகுதியளவில் கடைப்பிடிக்கும்போதோ—அல்லது தேவையான செயல்களுக்குப் பதிலாக அடையாளரீதியான செயல்களைச் செய்யும்போதோ—அவர் இனி கடவுளுக்குக் கீழ்ப்படிவதில்லை. அவரே உருவாக்கிய கட்டளையின் ஒரு வடிவத்திற்குக் கீழ்ப்படிகிறார்.

பகுதியளவான கீழ்ப்படிதல் கீழ்ப்படியாமையே

பகுதியளவான கீழ்ப்படிதல் என்பது, கடினமானதாகவோ செலவுமிக்கதாகவோ கட்டுப்படுத்துவதாகவோ தோன்றும் அம்சங்களைக் கைவிட்டுவிட்டு, ஒரு கட்டளையின் “எளிதான” அல்லது “வசதியான” அம்சங்களைக் கடைப்பிடிக்க முயல்வதாகும். ஆனால் நியாயப்பிரமாணம் துண்டு துண்டாக வருவதில்லை. தேர்ந்தெடுத்துக் கீழ்ப்படிவது, புறக்கணிக்கப்படும் பகுதிகளின் மீது கடவுளுக்கு உள்ள அதிகாரத்தை மறுப்பதாகும்.

கடவுளுடைய கட்டளைகளின் ஒரு சிறு விவரத்தைக்கூட மறுப்பது கலகமே என்று கடவுள் இஸ்ரவேலை மீண்டும் மீண்டும் எச்சரித்தார் (உபாகமம் 27:26; எரேமியா 11:3-4). மிகச் சிறிய கட்டளையைக்கூட தளர்த்துகிறவன் பரலோகராஜ்யத்தில் சிறியவன் எனப்படுவான் என்று இயேசு கூறியபோது அதே உண்மையை உறுதிப்படுத்தினார் (மத்தேயு 5:17-19). கடினமான பகுதிகளைப் புறக்கணித்துவிட்டு மற்றவற்றைக் கடைப்பிடிக்க மேசியா ஒருபோதும் அனுமதி அளிக்கவில்லை.

ஆலயத்தைச் சார்ந்த சட்டங்கள் ஒருபோதும் ஒழிக்கப்படவில்லை என்பதை அனைவரும் புரிந்துகொள்வது முக்கியம். கடவுள் ஆலயத்தை அகற்றினார்; நியாயப்பிரமாணத்தை அல்ல. நியாயப்பிரமாணத்தை முழுமையாகக் கடைப்பிடிக்க முடியாதபோது, பகுதியளவான கீழ்ப்படிதல் என்பது ஒரு தெரிவல்ல. அதை மாற்ற மறுப்பதன் மூலம் வழிபடுபவர் நியாயப்பிரமாணத்தை மதிக்க வேண்டும்.

அடையாளரீதியான கீழ்ப்படிதல் மனிதனால் உருவாக்கப்பட்ட வழிபாடு

அடையாளரீதியான கீழ்ப்படிதல் இன்னும் ஆபத்தானது. இயலாத ஒரு கட்டளைக்குப் பதிலாக, அந்தச் சட்டத்தை “மதிப்பதற்காக” வடிவமைக்கப்பட்ட அடையாளச் செயலை ஒருவர் செய்ய முயலும்போது அது நிகழ்கிறது. ஆனால் அடையாளரீதியான மாற்றீடுகளுக்கு கடவுள் அனுமதி அளிக்கவில்லை. ஆலயம் இருந்தபோது பலிகளுக்குப் பதிலாக ஜெபங்களையோ, பண்டிகைகளுக்குப் பதிலாக தியானங்களையோ இஸ்ரவேல் மாற்றிக்கொள்ள அவர் அனுமதிக்கவில்லை. அடையாளரீதியான நசரேயர் நேர்த்திக்கடன்களையும் அவர் அனுமதிக்கவில்லை. அடையாளரீதியான தசமபாகங்களையும் அவர் அனுமதிக்கவில்லை. வெளிப்புறச் சடங்குகளை மனிதர்கள் எங்கும் செய்யக்கூடிய எளிமைப்படுத்தப்பட்ட வடிவங்களால் மாற்றலாம் என்று அவர் ஒருபோதும் யாரிடமும் கூறவில்லை.

அடையாளரீதியான கீழ்ப்படிதலை உருவாக்குவது, கீழ்ப்படிதலின் உடல்ரீதியான இயலாமை கடவுளுக்கே எதிர்பாராததாகப் பட்டதுபோல் பாசாங்கு செய்வதாகும்—அவர் தாமே அகற்றியதை நாம் “போலியாகச் செய்து காட்டுவதற்கு” கடவுளுக்கு நம்முடைய உதவி தேவைப்படுவதுபோல. ஆனால் இது கடவுளுக்கு எதிரான குற்றமாகும். இது அவருடைய கட்டளைகளை நெகிழ்வானவையாகவும், அவருடைய துல்லியத்தைப் பேச்சுவார்த்தைக்கு உட்பட்டதாகவும், அவருடைய சித்தத்தை மனிதப் படைப்பாற்றலால் “உதவப்பட” வேண்டிய ஒன்றாகவும் கருதுகிறது.

கடவுள் கூறிய கட்டளைக்குப் பதிலாக அவர் கூறாத ஒன்றை வைப்பதால், அடையாளரீதியான கீழ்ப்படிதல் கீழ்ப்படியாமையாகும்.

கீழ்ப்படிதல் இயலாதபோது, கடவுள் மாற்றீட்டை அல்ல, கட்டுப்பாட்டை எதிர்பார்க்கிறார்

கடவுள் ஆலயத்தையும், பலிபீடத்தையும், லேவியர் ஊழியத்தையும் அகற்றியபோது, சில கட்டளைகளை இனி நிறைவேற்ற முடியாது என்று உறுதியான ஒரு அறிவிப்பைச் செய்தார். ஆனால் அவற்றுக்குப் பதிலாக வேறு எதையும் செய்ய அவர் அனுமதிக்கவில்லை.

உடல்ரீதியாகக் கடைப்பிடிக்க முடியாத கட்டளைக்கான சரியான பதில் எளிமையானது:

கடவுள் கீழ்ப்படிவதற்கான வழியை மீண்டும் அளிக்கும் வரை, அதைக் கடைப்பிடிக்காமல் இருங்கள்.

இது கீழ்ப்படியாமை அல்ல. கடவுள் தாமே ஏற்படுத்திய எல்லைகளுக்குக் கீழ்ப்படிவதாகும். தாழ்மையுடனும் கட்டுப்பாட்டுடனும் வெளிப்படுத்தப்படும் கர்த்தருக்கான பயம் இதுவே.

ஒரு சட்டத்தின் அடையாளரீதியான வடிவத்தை உருவாக்குவது தாழ்மை அல்ல—அது பக்தியின் வேடமிட்ட கலகமாகும்.

“செய்யக்கூடிய மாற்று வடிவங்களின்” ஆபத்து

கடவுள் நிறைவேற்ற இயலாதவையாக ஆக்கிய கட்டளைகளுக்காக, நவீன மதம் அடிக்கடி “செய்யக்கூடிய மாற்று வடிவங்களை” உருவாக்க முயல்கிறது:

• பஸ்கா பலிக்குப் பதிலாக உருவாக்கப்பட்ட திருவிருந்து ஆராதனை
• கடவுள் வரையறுத்த தசமபாகத்துக்குப் பதிலாக 10 சதவீத நிதி நன்கொடை
• எருசலேமில் கட்டளையிடப்பட்ட காணிக்கைகளுக்குப் பதிலாகப் பண்டிகை “ஒத்திகைகள்”
• உண்மையான நேர்த்திக்கடனுக்குப் பதிலாக அடையாளரீதியான நசரேயர் நடைமுறைகள்
• வேதாகமத்தின் சுத்திகரிப்பு முறைக்குப் பதிலாகச் சடங்குரீதியான “சுத்தம் குறித்த போதனைகள்”

இந்த நடைமுறைகள் ஒவ்வொன்றும் ஒரே முறையைப் பின்பற்றுகின்றன:

1. கடவுள் ஒரு துல்லியமான கட்டளையைக் கொடுத்தார்.
2. கடவுள் ஆலயத்தை அகற்றி, கீழ்ப்படிதலை இயலாததாக்கினார்.
3. மனிதர்கள் தங்களால் நிறைவேற்றக்கூடிய மாற்றியமைக்கப்பட்ட வடிவத்தை உருவாக்கினர்.
4. அதை அவர்கள் கீழ்ப்படிதல் என்று அழைக்கிறார்கள்.

ஆனால் கடவுள் தம்முடைய கட்டளைகளுக்குப் பதிலாக எதையும் ஏற்றுக்கொள்வதில்லை. அவர் தாமே வரையறுத்த கீழ்ப்படிதலை மட்டுமே ஏற்றுக்கொள்கிறார்.

மாற்றீட்டை உருவாக்குவது, கடவுள் தவறு செய்துவிட்டார் என்று குறிப்பதாகும்—அதாவது தொடர்ந்து கீழ்ப்படிவார்கள் என்று அவர் எதிர்பார்த்தார், ஆனால் கீழ்ப்படிவதற்கான வழியைப் பாதுகாக்கத் தவறிவிட்டார் என்று சொல்வதாகும். கடவுள் கவனிக்கத் தவறியதாகக் கூறப்படும் ஒரு “பிரச்சினைக்கு” மனிதப் புத்திசாலித்தனத்தைத் தீர்வாகக் கருதுவதாகும். இது கடவுளுடைய ஞானத்தை அவமதிப்பதாகும்.

இன்றைய கீழ்ப்படிதல்: நியாயப்பிரமாணத்தை மாற்றாமல் மதித்தல்

இன்று நாம் கடைப்பிடிக்க வேண்டிய சரியான அணுகுமுறை, வேதவசனம் முழுவதும் தேவைப்படுவது ஒன்றே: கடவுள் சாத்தியமாக்கிய அனைத்துக்கும் கீழ்ப்படிவதும், அவர் சாத்தியமாக்காததை மாற்ற மறுப்பதும்.

• ஆலயத்தைச் சார்ந்திராத கட்டளைகளுக்குக் கீழ்ப்படிகிறோம்.
• ஆலயத்தைச் சார்ந்திருக்கும் கட்டளைகளை மாற்ற மறுப்பதன் மூலம் அவற்றை மதிக்கிறோம்.
• பகுதியளவான கீழ்ப்படிதலை நிராகரிக்கிறோம்.
• அடையாளரீதியான கீழ்ப்படிதலை நிராகரிக்கிறோம்.
• அவர் கட்டளையிட்டவற்றுக்கு மட்டுமே, அவர் கட்டளையிட்ட விதத்திலேயே கீழ்ப்படியும் அளவுக்கு நாம் கடவுளுக்குப் பயப்படுகிறோம்.

இதுவே உண்மையான விசுவாசம். இதுவே உண்மையான கீழ்ப்படிதல். மற்ற அனைத்தும் மனிதனால் உருவாக்கப்பட்ட மதமே.

அவருடைய வார்த்தையைக் கேட்டு நடுங்கும் இருதயம்

தம்முடைய வார்த்தையைக் கேட்டு நடுங்குகிற வழிபடுபவரையே கடவுள் பிரியப்படுத்துகிறார் (ஏசாயா 66:2)—அதை வசதியாகவோ சாத்தியமாகவோ ஆக்கும்படி மறுவடிவமைக்கிறவரை அல்ல. தாழ்மையான ஒருவர், கடவுள் தற்காலிகமாக எட்ட முடியாதவையாக வைத்துள்ள கட்டளைகளுக்குப் பதிலாகப் புதிய சட்டங்களை உருவாக்க மறுக்கிறார். கடவுள் உண்மையில் கூறிய கட்டளைக்கு எப்போதும் பொருந்தியிருக்க வேண்டும் என்பதைக் கீழ்ப்படிதல் குறிக்கிறது என்பதை அவர் உணர்கிறார்.

கடவுளுடைய நியாயப்பிரமாணம் இன்னமும் பரிபூரணமானது. எதுவும் ஒழிக்கப்படவில்லை. ஆனால் ஒவ்வொரு கட்டளையையும் இன்று கடைப்பிடிக்க முடியாது. உண்மையுள்ள பதில், பகுதியளவான கீழ்ப்படிதலை மறுப்பதும், அடையாளரீதியான கீழ்ப்படிதலை நிராகரிப்பதும், கடவுள் கொடுத்தவாறே நியாயப்பிரமாணத்தை மதிப்பதுமாகும்.

உபாகமம் 4:2	நான் உங்களுக்குக் கட்டளையிடும் வார்த்தையோடு எதையும் சேர்க்காமலும், அதிலிருந்து எதையும் எடுக்காமலும் இருங்கள்; அப்பொழுது உங்கள் தேவனாகிய கர்த்தர் நான் உங்களுக்குக் கட்டளையிடும் கட்டளைகளைக் கைக்கொள்வீர்கள்.
உபாகமம் 12:32	நான் உங்களுக்குக் கட்டளையிடுகிற யாவற்றையும் செய்யக் கவனமாயிருங்கள்; அதனோடு எதையும் சேர்க்கவும் வேண்டாம், அதிலிருந்து எதையும் எடுக்கவும் வேண்டாம்.
உபாகமம் 27:26	இந்த நியாயப்பிரமாணத்தின் வார்த்தைகளைச் செய்து உறுதிப்படுத்தாதவன் சபிக்கப்பட்டவன். அப்பொழுது ஜனங்கள் எல்லாரும், “ஆமென்” என்று சொல்லக்கடவர்கள்.
எரேமியா 11:3-4	இஸ்ரவேலின் தேவனாகிய கர்த்தர் சொல்லுகிறது என்னவென்றால்: நான் அவர்களை எகிப்து தேசத்திலிருந்து புறப்படப்பண்ணினபோது உங்கள் பிதாக்களுக்குக் கட்டளையிட்ட இந்த உடன்படிக்கையின் வார்த்தைகளைக் கேளாத மனுஷன் சபிக்கப்பட்டவன்… என் சத்தத்துக்குச் செவிகொடுத்து, நான் உங்களுக்குக் கட்டளையிடுகிற யாவற்றின்படியும் செய்யுங்கள்… (…)
மத்தேயு 5:17-19	நியாயப்பிரமாணத்தையாவது தீர்க்கதரிசிகளையாவது அழிக்க வந்தேன் என்று எண்ணாதிருங்கள்; அழிக்க அல்ல, நிறைவேற்றவே வந்தேன். வானமும் பூமியும் ஒழிந்துபோகும்வரை, எல்லாம் நிறைவேறும்வரை, நியாயப்பிரமாணத்திலிருந்து ஒரு எழுத்தோ ஒரு சிறு புள்ளியோ ஒழியாது என்று மெய்யாகவே உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன். ஆகையால், இந்தக் கட்டளைகளில் மிகச் சிறிய ஒன்றைத் தளர்த்துகிறவன்… பரலோகராஜ்யத்தில் சிறியவன் எனப்படுவான்…
ஏசாயா 66:2	இவைகளையெல்லாம் என் கை உண்டாக்கினது; இவைகளெல்லாம் உண்டாயின என்று கர்த்தர் சொல்லுகிறார். ஆனாலும் சிறுமையும் நொறுங்குண்ட ஆவியுமுள்ளவனையும், என் வார்த்தைக்குப் பயந்து நடுங்குகிறவனையும் நோக்கிப் பார்ப்பேன்.

இந்தப் பக்கம், எருசலேமில் ஆலயம் இருந்தபோது மட்டுமே கடைப்பிடிக்கக்கூடிய தேவனுடைய சட்டங்களை ஆராயும் தொடரின் ஒரு பகுதியாகும்.

• இணைப்பு 8a: ஆலயம் தேவைப்படும் தேவனுடைய சட்டங்கள்
• இணைப்பு 8b: பலிகள் — இன்று ஏன் அவற்றைக் கடைப்பிடிக்க முடியாது
• இணைப்பு 8c: வேதாகமப் பண்டிகைகள் — அவற்றில் எதையும் இன்று ஏன் கடைப்பிடிக்க முடியாது
• இணைப்பு 8d: ஆலயம் இல்லாமல் தூய்மைப்படுத்துதல் சட்டங்களைக் கடைப்பிடிக்க முடியாதது ஏன்
• இணைப்பு 8e: தசமபாகங்களும் முதற்பலன்களும் — இன்று ஏன் அவற்றைக் கடைப்பிடிக்க முடியாது
• இணைப்பு 8f: திருவிருந்து ஆராதனை — இயேசுவின் கடைசி இராப்போஜனம் பஸ்காவாக இருந்தது
• இணைப்பு 8g: நசரேய விரதமும் நேர்த்திக்கடன் சட்டங்களும் — இன்று ஏன் அவற்றைக் கடைப்பிடிக்க முடியாது (இந்தப் பக்கம்).
• இணைப்பு 8h: ஆலயத்துடன் தொடர்புடைய பகுதியளவு மற்றும் அடையாளரீதியான கீழ்ப்படிதல்
• இணைப்பு 8i: சிலுவையும் ஆலயமும்

நசரேய விரதம் உட்பட நேர்த்திக்கடன்களுக்கான சட்டங்கள், தோராவின் சில கட்டளைகள் தேவனால் ஏற்படுத்தப்பட்ட ஆலய அமைப்பை எவ்வளவு ஆழமாகச் சார்ந்திருக்கின்றன என்பதைக் காட்டுகின்றன. ஆலயமும் பலிபீடமும் லேவிய ஆசாரியத்துவமும் அகற்றப்பட்டுவிட்டதால், இந்த நேர்த்திக்கடன்களை இன்று நிறைவேற்ற முடியாது. இந்த நேர்த்திக்கடன்களை—குறிப்பாக நசரேய விரதத்தை—நவீன காலத்தில் பின்பற்ற முயல்வது அல்லது “ஆவிக்குரியதாக்குவது” கீழ்ப்படிதல் அல்ல, மனிதர்கள் உருவாக்கியவை. இந்த நேர்த்திக்கடன்கள் யாவை, அவை எப்படித் தொடங்குகின்றன, எப்படித் முடிவடைகின்றன, தேவனுக்கு முன்பாக அவற்றை எப்படிப் பூர்த்திசெய்ய வேண்டும் என்பவற்றை நியாயப்பிரமாணம் வரையறுக்கிறது. ஆலயம் இல்லாமல், தோராவின் எந்த நேர்த்திக்கடனையும் தேவன் கட்டளையிட்டபடி நிறைவேற்ற முடியாது.

நேர்த்திக்கடன்களைப் பற்றி நியாயப்பிரமாணம் கட்டளையிட்டது

நியாயப்பிரமாணம் நேர்த்திக்கடன்களை மிகுந்த முக்கியத்துவத்துடன் எடுத்துக்கொள்கிறது. ஒருவர் தேவனுக்கு நேர்த்திக்கடன் செய்தால், வாக்களித்தபடியே அதை நிறைவேற்ற வேண்டிய கட்டுப்பாடாக அது மாறியது (எண்ணாகமம் 30:1-2; உபாகமம் 23:21-23). நேர்த்திக்கடனை நிறைவேற்றுவதைத் தாமதப்படுத்துவதும் நிறைவேற்றாமல் இருப்பதும் பாவம் என்று தேவன் எச்சரித்தார். ஆனால் நேர்த்திக்கடனை நிறைவேற்றுவது உள்ளானதாகவோ அடையாளரீதியானதாகவோ மட்டும் இருக்கவில்லை—அதற்கு செயல்களும் காணிக்கைகளும் தேவனுடைய பரிசுத்த ஸ்தலத்தின் பங்கேற்பும் தேவைப்பட்டன.

பல நேர்த்திக்கடன்களில் நன்றிப் பலிகளோ சுயவிருப்பக் காணிக்கைகளோ அடங்கியிருந்தன; அதாவது, தேவன் தேர்ந்தெடுத்த இடத்தில் அவருடைய பலிபீடத்தில்தான் நேர்த்திக்கடன் நிறைவேற்றப்பட வேண்டியிருந்தது (உபாகமம் 12:5-7; 12:11). பலிபீடம் இல்லாமல் எந்த நேர்த்திக்கடனையும் நிறைவு செய்ய முடியாது.

நசரேய விரதம்: ஆலயத்தைச் சார்ந்த சட்டம்

இன்று நிறைவேற்ற முடியாத கட்டளைக்கு நசரேய விரதமே மிகத் தெளிவான எடுத்துக்காட்டு; அதனுடன் தொடர்புடைய சில வெளிப்புறச் செயல்களைப் பின்பற்றுவது இன்னும் சாத்தியமாக இருந்தாலும் இதுவே உண்மை. எண்ணாகமம் 6-ஆம் அதிகாரம் நசரேய விரதத்தை விரிவாக விவரிக்கிறது. இந்த அதிகாரம், பிரித்தெடுக்கப்பட்ட நிலையின் வெளிப்புற அடையாளங்களுக்கும் தேவனுக்கு முன்பாக விரதத்தைச் செல்லுபடியாக்கும் தேவைகளுக்கும் இடையே தெளிவான வேறுபாட்டைக் காட்டுகிறது.

வெளிப்புற அடையாளங்கள்:

• திராட்சரசத்திலிருந்தும் திராட்சைப் பொருட்கள் அனைத்திலிருந்தும் விலகியிருத்தல் (எண்ணாகமம் 6:3-4)
• தலையில் கத்தியைப் படவிடாமல் தலைமுடியை வளர்த்தல் (எண்ணாகமம் 6:5)
• பிணத்தால் ஏற்படும் அசுத்தத்தைத் தவிர்த்தல் (எண்ணாகமம் 6:6-7)

ஆனால் இந்தச் செயல்களில் எதுவும் நசரேய விரதத்தை ஏற்படுத்தவோ நிறைவு செய்யவோ முடியாது. நியாயப்பிரமாணத்தின்படி, ஒருவர் பரிசுத்த ஸ்தலத்திற்குச் சென்று தேவையான காணிக்கைகளைச் செலுத்தும்போதுதான் விரதம் நிறைவு பெறுகிறது—தேவனுக்கு முன்பாக ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கதாகிறது:

• தகனபலி
• பாவநிவாரண பலி
• சமாதான பலி
• தானியக் காணிக்கையும் பானபலியும்

இந்தப் பலிகள், விரதத்தின் அத்தியாவசிய நிறைவாகக் கட்டளையிடப்பட்டிருந்தன (எண்ணாகமம் 6:13-20). இவை இல்லாவிட்டால், விரதம் நிறைவுபெறாததாகவும் செல்லுபடியாகாததாகவும் இருக்கும். தற்செயலாக அசுத்தம் ஏற்பட்டால் கூடுதலான காணிக்கைகளையும் தேவன் கோரினார்; அதாவது, ஆலய அமைப்பு இல்லாமல் விரதத்தைத் தொடரவோ மீண்டும் தொடங்கவோ முடியாது (எண்ணாகமம் 6:9-12).

இதனால்தான் இன்று நசரேய விரதம் இருக்க முடியாது. ஒருவர் சில வெளிப்புறச் செயல்களைப் பின்பற்றலாம்; ஆனால் தேவன் வரையறுத்த விரதத்தைத் தொடங்கவோ தொடரவோ நிறைவுசெய்யவோ அவரால் முடியாது. பலிபீடமும் ஆசாரியத்துவமும் பரிசுத்த ஸ்தலமும் இல்லாமல் நசரேய விரதம் என்று எதுவுமில்லை—மனிதப் பின்பற்றுதல் மட்டுமே உண்டு.

இஸ்ரவேலர் எவ்வாறு கீழ்ப்படிந்தார்கள்

நசரேய விரதம் எடுத்த உண்மையுள்ள இஸ்ரவேலர்கள், தொடக்கம் முதல் முடிவு வரை நியாயப்பிரமாணத்திற்குக் கீழ்ப்படிந்தார்கள். விரத நாட்களில் தங்களைப் பிரித்துக்கொண்டு, அசுத்தத்தைத் தவிர்த்து, பின்னர் தேவன் கட்டளையிட்ட காணிக்கைகளுடன் விரதத்தை நிறைவுசெய்யப் பரிசுத்த ஸ்தலத்திற்குச் சென்றார்கள். தற்செயலாக ஏற்பட்ட அசுத்தத்திற்குக்கூட விரதத்தை “மீண்டும் தொடங்குவதற்கு” குறிப்பிட்ட காணிக்கைகள் தேவைப்பட்டன (எண்ணாகமம் 6:9-12).

ஒரு இஸ்ரவேலனும் கிராமத்து ஜெப ஆலயத்திலோ, தனியார் வீட்டிலோ, அடையாளரீதியான சடங்கிலோ நசரேய விரதத்தை நிறைவு செய்ததில்லை. தேவன் தேர்ந்தெடுத்த பரிசுத்த ஸ்தலத்தில்தான் அது செய்யப்பட வேண்டியிருந்தது.

மற்ற நேர்த்திக்கடன்களுக்கும் இதுவே உண்மை. அவற்றை நிறைவேற்றப் பலிகள் தேவைப்பட்டன; பலிகளுக்கோ ஆலயம் தேவைப்பட்டது.

இன்று இந்த நேர்த்திக்கடன்களைக் கடைப்பிடிக்க முடியாதது ஏன்

நசரேய விரதத்தையும்—பலிகள் தேவைப்படும் தோராவின் ஒவ்வொரு நேர்த்திக்கடனையும்—இன்று நிறைவேற்ற முடியாது; ஏனெனில் தேவனுடைய பலிபீடம் இனி இல்லை. ஆலயம் இல்லாமல் போய்விட்டது. ஆசாரியத்துவம் பணிசெய்வதில்லை. பரிசுத்த ஸ்தலம் இல்லை. இவை இல்லாமல் நேர்த்திக்கடனின் இறுதியான, அத்தியாவசியமான செயல் நடைபெற முடியாது.

காணிக்கைகள் இல்லாமல் நசரேய விரதத்தை “ஆவிக்குரிய விதத்தில் முடிக்க” தோரா அனுமதிப்பதில்லை. அடையாளரீதியான முடிவுகளையோ மாற்றுச் சடங்குகளையோ தனிப்பட்ட விளக்கங்களையோ நவீனகால போதகர்கள் உருவாக்குவதற்கும் அது இடமளிப்பதில்லை. விரதம் எப்படித் முடிவடைய வேண்டும் என்பதை தேவன் வரையறுத்தார்; கீழ்ப்படிவதற்கான வழிமுறைகளையும் அவரே அகற்றினார்.

இதன் காரணமாக:

• இன்று யாரும் தோராவின்படி நசரேய விரதம் எடுக்க முடியாது.
• காணிக்கைகள் தேவைப்படும் எந்த நேர்த்திக்கடனையும் இன்று நிறைவேற்ற முடியாது.
• இந்த நேர்த்திக்கடன்களைப் பின்பற்றும் அடையாளரீதியான எந்த முயற்சியும் கீழ்ப்படிதல் அல்ல.

இந்தச் சட்டங்கள் நித்தியமானவையாகவே இருக்கின்றன; ஆனால் தேவன் ஆலயத்தை மீட்டமைக்கும் வரை கீழ்ப்படிதல் சாத்தியமில்லை.

இயேசு இந்தச் சட்டங்களை ரத்துசெய்யவில்லை

நேர்த்திக்கடன் சட்டங்களை இயேசு ஒருபோதும் ரத்துசெய்யவில்லை. நேர்த்திக்கடன்கள் கட்டுப்படுத்தும் தன்மை கொண்டவை என்பதால் அவற்றை அஜாக்கிரதையாகச் செய்வதைத் தவிர்க்கும்படி அவர் மக்களை எச்சரித்தார் (மத்தேயு 5:33-37); ஆனால் எண்ணாகமத்திலோ உபாகமத்திலோ எழுதப்பட்ட எந்தத் தேவையையும் அவர் நீக்கவில்லை. நசரேய விரதம் காலாவதியானது என்றோ, நேர்த்திக்கடன்களுக்குப் பரிசுத்த ஸ்தலம் இனி தேவையில்லை என்றோ அவர் தம் சீடர்களிடம் ஒருபோதும் கூறவில்லை.

பவுல் தன் தலையை மழித்துக்கொண்டதும் (அப்போஸ்தலர் 18:18), எருசலேமில் தூய்மைப்படுத்துதலுக்கான செலவுகளில் பங்கேற்றதும் (அப்போஸ்தலர் 21:23-24), இயேசு நேர்த்திக்கடன் சட்டங்களை ஒருபோதும் ரத்துசெய்யவில்லை என்பதையும், ஆலயம் அழிக்கப்படுவதற்கு முன்பு இஸ்ரவேலர்கள் தோரா கோரியபடியே தங்கள் நேர்த்திக்கடன்களைத் தொடர்ந்து நிறைவேற்றினார்கள் என்பதையும் உறுதிப்படுத்துகின்றன. பவுல் தனியாகவோ ஜெப ஆலயத்திலோ எதையும் நிறைவேற்றவில்லை; அவர் எருசலேமுக்கும், ஆலயத்துக்கும், பலிபீடத்துக்கும் சென்றார்; ஏனெனில் நேர்த்திக்கடன் எங்கே நிறைவுசெய்யப்பட வேண்டும் என்பதை நியாயப்பிரமாணம் வரையறுத்திருந்தது. நசரேய விரதம் என்றால் என்ன என்பதைத் தோரா வரையறுக்கிறது; தோராவின்படி, தேவனுடைய பரிசுத்த ஸ்தலத்தில் செலுத்தப்படும் காணிக்கைகள் இல்லாமல் எந்த நேர்த்திக்கடனையும் நிறைவேற்ற முடியாது.

அடையாளரீதியான கீழ்ப்படிதல் கீழ்ப்படியாமையே

பலிகள், பண்டிகைகள், தசமபாகங்கள், தூய்மைப்படுத்துதல் சட்டங்கள் ஆகியவற்றைப் போலவே, ஆலயம் அகற்றப்பட்டிருப்பது இந்தச் சட்டங்களை நாம் மதிக்க வேண்டிய நிலையை ஏற்படுத்துகிறது—மாற்று வழிகளை உருவாக்குவதன் மூலம் அல்ல, கீழ்ப்படிதல் சாத்தியமில்லாத இடத்தில் கீழ்ப்படிகிறோம் என்று உரிமைகோர மறுப்பதன் மூலம்.

இன்று தலைமுடியை வளர்ப்பதன் மூலமோ, திராட்சரசத்தைத் தவிர்ப்பதன் மூலமோ, இறுதிச்சடங்குகளைத் தவிர்ப்பதன் மூலமோ நசரேய விரதத்தைப் பின்பற்றுவது கீழ்ப்படிதல் அல்ல. அது தேவன் உண்மையில் கொடுத்த கட்டளைகளிலிருந்து துண்டிக்கப்பட்ட ஓர் அடையாளச் செயல். பரிசுத்த ஸ்தலத்தில் செலுத்தப்படும் காணிக்கைகள் இல்லாமல், தொடக்கத்திலிருந்தே அந்த விரதம் செல்லுபடியாகாது.

அடையாளரீதியான கீழ்ப்படிதலை தேவன் ஏற்றுக்கொள்வதில்லை. தேவனுக்குப் பயப்படும் ஆராதிப்பவர், ஆலயத்திற்கோ பலிபீடத்திற்கோ மாற்றுகளை உருவாக்குவதில்லை. தேவன் தாமே விதித்த வரம்புகளை ஏற்றுக்கொள்வதன் மூலம் அவர் நியாயப்பிரமாணத்தை மதிக்கிறார்.

கீழ்ப்படிக்கக்கூடியவற்றிற்குக் கீழ்ப்படிகிறோம்; முடியாதவற்றை மதிக்கிறோம்

நசரேய விரதம் பரிசுத்தமானது. பொதுவாக நேர்த்திக்கடன்களும் பரிசுத்தமானவை. இந்தச் சட்டங்கள் எதுவும் ரத்துசெய்யப்படவில்லை; அவை ஒருநாள் அடையாளரீதியான நடைமுறைகளாலோ உள்ளான நோக்கங்களாலோ மாற்றப்படும் என்று தோராவில் எதுவும் கூறப்படவில்லை.

ஆனால் தேவன் ஆலயத்தை அகற்றிவிட்டார். ஆகவே:

• நசரேய விரதத்தை நம்மால் நிறைவேற்ற முடியாது.
• காணிக்கைகள் தேவைப்படும் நேர்த்திக்கடன்களை நம்மால் நிறைவேற்ற முடியாது.
• இந்தச் சட்டங்களை அடையாளரீதியாக நிறைவேற்றுவதாகப் பாசாங்கு செய்யாமல் இருப்பதன் மூலம் அவற்றை மதிக்கிறோம்.

இன்று கீழ்ப்படிதல் என்பது இன்னும் கடைப்பிடிக்கக்கூடிய கட்டளைகளைக் கடைப்பிடிப்பதும், தேவன் பரிசுத்த ஸ்தலத்தை மீட்டமைக்கும் வரை மற்றவற்றை மதிப்பதுமாகும். நசரேய விரதம் நியாயப்பிரமாணத்தில் தொடர்ந்து எழுதப்பட்டிருக்கிறது; ஆனால் பலிபீடம் மீண்டும் நிலைநாட்டப்படும் வரை அதற்குக் கீழ்ப்படிய முடியாது.

எண்ணாகமம் 30:1-2	மோசே இஸ்ரவேல் மக்களின் கோத்திரத் தலைவர்களிடம், “கர்த்தர் கட்டளையிட்டது இதுவே: ஒருவன் கர்த்தருக்கு நேர்த்திக்கடன் செய்தாலோ, உறுதிமொழியால் தன்னைக் கட்டுப்படுத்தும்படி ஆணையிட்டாலோ, அவன் தன் வார்த்தையை மீறக்கூடாது. தன் வாயிலிருந்து புறப்பட்ட அனைத்தின்படியும் அவன் செய்யவேண்டும்” என்றான்.
உபாகமம் 23:21-23	நீ உன் தேவனாகிய கர்த்தருக்கு நேர்த்திக்கடன் செய்தால், அதைச் செலுத்தத் தாமதிக்காதே; உன் தேவனாகிய கர்த்தர் அதை உன்னிடத்தில் நிச்சயமாகக் கேட்பார், நீ பாவக்குற்றவாளியாவாய். நீ நேர்த்திக்கடன் செய்யாமல் இருந்தால், குற்றவாளியாவதில்லை. உன் உதடுகளிலிருந்து புறப்பட்டதைச் செய்யக் கவனமாயிரு… (…)
உபாகமம் 12:5-7	ஆனால் உங்கள் கோத்திரங்கள் அனைத்திலிருந்தும் உன் தேவனாகிய கர்த்தர் தமது நாமத்தை வைக்கவும், தமது வாசஸ்தலமாக இருக்கவும் தேர்ந்தெடுக்கும் இடத்தையே நீங்கள் நாடவேண்டும். அங்கே நீங்கள் செல்லவேண்டும்; அங்கே உங்கள் தகனபலிகளையும் பலிகளையும், உங்கள் தசமபாகங்களையும் நீங்கள் செலுத்தும் காணிக்கையையும் கொண்டுவரவேண்டும்… அங்கே உங்கள் தேவனாகிய கர்த்தருக்கு முன்பாகப் புசித்து மகிழவேண்டும்…
உபாகமம் 12:11	அப்பொழுது உங்கள் தேவனாகிய கர்த்தர் தமது நாமம் விளங்கும்படி தேர்ந்தெடுக்கும் இடத்திற்கே நான் உங்களுக்குக் கட்டளையிடுகிற அனைத்தையும் கொண்டுவரவேண்டும்: உங்கள் தகனபலிகளையும் பலிகளையும், உங்கள் தசமபாகங்களையும் நீங்கள் செலுத்தும் காணிக்கையையும், கர்த்தருக்கு நீங்கள் நேர்ந்துகொண்ட உங்கள் சிறந்த நேர்த்திக்கடன் காணிக்கைகள் அனைத்தையும் கொண்டுவரவேண்டும்.
எண்ணாகமம் 6:3-4	அவன் திராட்சரசத்தையும் மதுபானத்தையும் விட்டு விலகியிருக்கவேண்டும். திராட்சரசத்தினாலோ மதுபானத்தினாலோ செய்யப்பட்ட காடியை அவன் குடிக்கக்கூடாது; திராட்சைப்பழச் சாற்றையும் குடிக்கக்கூடாது; பச்சையான அல்லது உலர்ந்த திராட்சைப்பழங்களையும் சாப்பிடக்கூடாது. அவன் தன்னைப் பிரித்துக்கொண்டிருக்கும் நாட்களெல்லாம், திராட்சைக்கொடியிலிருந்து கிடைப்பது எதையும்—விதையையோ தோலையோகூட—சாப்பிடக்கூடாது.
எண்ணாகமம் 6:5	அவன் தன்னைப் பிரித்துக்கொண்டிருக்கும் நேர்த்திக்கடன் நாட்களெல்லாம், அவன் தலையில் கத்தி படக்கூடாது. அவன் கர்த்தருக்கென்று தன்னைப் பிரித்துக்கொண்ட காலம் நிறைவடையும்வரை அவன் பரிசுத்தமானவனாக இருப்பான். தன் தலையின் தலைமுடியை நீளமாக வளர விடவேண்டும்.
எண்ணாகமம் 6:6-7	அவன் கர்த்தருக்கென்று தன்னைப் பிரித்துக்கொண்டிருக்கும் நாட்களெல்லாம், பிணத்தின் அருகில் செல்லக்கூடாது. அவனுடைய தந்தையோ தாயோ, சகோதரனோ சகோதரியோ இறந்தாலும், அவன் தன்னைத் தீட்டுப்படுத்திக்கொள்ளக்கூடாது; ஏனெனில் தேவனுக்கென்று அவன் பிரித்துக்கொள்ளப்பட்ட நிலை அவன் தலையின்மேல் இருக்கிறது.
எண்ணாகமம் 6:9-12	அவனருகில் ஒருவன் திடீரென்று இறந்து, அவன் அர்ப்பணிக்கப்பட்ட தலையைத் தீட்டுப்படுத்தினால், அவன் தன்னைச் சுத்திகரிக்கும் நாளில் தன் தலையை மழிக்கவேண்டும்… எட்டாம் நாளில் இரண்டு காட்டுப்புறாக்களையோ இரண்டு புறாக்குஞ்சுகளையோ ஆசாரியனிடம் கொண்டுவரவேண்டும்… தன் தலையை மறுபடியும் அர்ப்பணித்து, தன்னைப் பிரித்துக்கொண்ட நாட்களை மீண்டும் தொடங்கவேண்டும்… (…)
எண்ணாகமம் 6:13-20	தன்னைப் பிரித்துக்கொண்ட காலம் நிறைவடைந்தபோது நசரேயனுக்கான நியாயப்பிரமாணம் இதுவே: அவன் சந்திப்புக் கூடாரத்தின் வாசலுக்குக் கொண்டுவரப்படவேண்டும்; அவன் கர்த்தருக்குத் தன் காணிக்கையாக, குறையற்ற ஒரு வயதுடைய ஆட்டுக்குட்டியைத் தகனபலியாகவும், குறையற்ற ஒரு வயதுடைய பெண் ஆட்டுக்குட்டியைப் பாவநிவாரண பலியாகவும், குறையற்ற ஒரு ஆட்டுக்கடாவைச் சமாதான பலியாகவும் கொண்டுவரவேண்டும்… (…)
எண்ணாகமம் 6:18	நசரேயன் சந்திப்புக் கூடாரத்தின் வாசலில் தன் அர்ப்பணிக்கப்பட்ட தலையை மழித்து, தன் அர்ப்பணிக்கப்பட்ட தலையின் தலைமுடியை எடுத்து, சமாதான பலிக்குக் கீழே எரியும் நெருப்பில் போடவேண்டும்.
மத்தேயு 5:33-37	“பொய்யாக ஆணையிடாதே; கர்த்தருக்கு நீ ஆணையிட்டதைச் செலுத்து” என்று முற்காலத்தவர்களுக்குச் சொல்லப்பட்டதை நீங்கள் கேட்டிருக்கிறீர்கள். ஆனால் நான் உங்களுக்குச் சொல்கிறேன்: நீங்கள் ஆணையிடவேண்டாம்… நீங்கள் சொல்வது “ஆம்” என்றால் ஆம் என்றும், “இல்லை” என்றால் இல்லை என்றும் இருக்கட்டும்; இவற்றுக்கு மிஞ்சியது தீமையினால் உண்டாகிறது.
அப்போஸ்தலர் 18:18	இதற்குப் பின்பு பவுல் இன்னும் பல நாட்கள் தங்கியிருந்து, சகோதரர்களிடமிருந்து விடைபெற்று சீரியாவுக்குப் புறப்பட்டான்; பிரிஸ்கில்லாளும் ஆக்கில்லாவும் அவனுடன் சென்றார்கள். அவன் ஒரு நேர்த்திக்கடன் செய்திருந்ததால், கெங்கிரேயாவில் தன் தலைமுடியை வெட்டிக்கொண்டான்.
அப்போஸ்தலர் 21:23-24	ஆகையால் நாங்கள் சொல்வதைச் செய். நேர்த்திக்கடன் செய்துகொண்ட நான்கு பேர் எங்களிடம் இருக்கிறார்கள்; இவர்களை அழைத்துக்கொண்டு, அவர்களுடன் நீயும் தூய்மைப்படுத்திக்கொண்டு, அவர்கள் தலையை மழித்துக்கொள்வதற்கான செலவைச் செலுத்து. அப்பொழுது உன்னைக் குறித்துச் சொல்லப்பட்டவற்றில் உண்மையில்லை என்பதை எல்லோரும் அறிந்துகொள்வார்கள்…

இந்தப் பக்கம், எருசலேமில் ஆலயம் இருந்தபோது மட்டுமே கடைப்பிடிக்கக்கூடிய தேவனுடைய கட்டளைகளை ஆராயும் தொடரின் ஒரு பகுதியாகும்.

• இணைப்பு 8a: ஆலயம் தேவைப்படும் தேவனுடைய கட்டளைகள்
• இணைப்பு 8b: பலிகள் — அவற்றை இன்று ஏன் கடைப்பிடிக்க முடியாது
• இணைப்பு 8c: வேதாகமப் பண்டிகைகள் — அவற்றில் எதையும் இன்று ஏன் கடைப்பிடிக்க முடியாது
• இணைப்பு 8d: சுத்திகரிப்புச் சட்டங்கள் — ஆலயம் இல்லாமல் அவற்றைக் கடைப்பிடிக்க ஏன் முடியாது
• இணைப்பு 8e: தசமபாகங்களும் முதற்பலன்களும் — அவற்றை இன்று ஏன் கடைப்பிடிக்க முடியாது
• இணைப்பு 8f: திருவிருந்து சடங்கு — இயேசுவின் கடைசி இராப்போஜனம் பஸ்காவாக இருந்தது (இந்தப் பக்கம்).
• இணைப்பு 8g: நசரேயர் மற்றும் நேர்த்திக்கடன் சட்டங்கள் — அவற்றை இன்று ஏன் கடைப்பிடிக்க முடியாது
• இணைப்பு 8h: ஆலயத்துடன் தொடர்புடைய பகுதியளவான மற்றும் அடையாளப்பூர்வமான கீழ்ப்படிதல்
• இணைப்பு 8i: சிலுவையும் ஆலயமும்

திருவிருந்து சடங்கு, இந்தத் தொடர் வெளிப்படுத்தும் விஷயங்களில் மிக வலுவான எடுத்துக்காட்டுகளில் ஒன்றாகும்: தேவன் தாமே ஆலயத்தையும் பலிபீடத்தையும் லேவிய ஆசாரியத்துவத்தையும் அகற்றியபோது, கடைப்பிடிக்க முடியாதபடி செய்த கட்டளைகளுக்குப் பதிலாக மனிதர்கள் உருவாக்கிய அடையாளப்பூர்வமான “கீழ்ப்படிதல்” அது. பலிகளுக்குப் பதிலாகவோ பஸ்காவுக்குப் பதிலாகவோ திரும்பத் திரும்ப நடத்தப்படும் அப்பமும் திராட்சரசமும் சார்ந்த சடங்கைக் தேவனுடைய சட்டம் ஒருபோதும் கட்டளையிடவில்லை. இயேசு ஆலயச் சட்டங்களை ஒருபோதும் ரத்து செய்யவில்லை; அவற்றுக்குப் பதிலாகப் புதிய சடங்கையும் அவர் ஏற்படுத்தவில்லை. இன்று மக்கள் “கர்த்தருடைய இராப்போஜனம்” என்று அழைப்பது தோராவிலிருந்து வரும் கட்டளை அல்ல; ஆலயத்தைச் சாராத தேவனுடைய சட்டமும் அல்ல. இயேசு தமது கடைசி பஸ்காவின்போது செய்ததைத் தவறாகப் புரிந்துகொண்டதன் அடிப்படையில் கட்டப்பட்ட மனித சடங்கு அது.

சட்டத்தின் முறை: உண்மையான பலிகள், உண்மையான இரத்தம், உண்மையான பலிபீடம்

சட்டத்தின்படி, மன்னிப்பும் நினைவுகூருதலும் பலியில்லாத அடையாளங்களுடன் ஒருபோதும் இணைக்கப்படவில்லை. மையக் கோட்பாடு தெளிவானது: தேவன் தமது நாமத்தை வைக்கத் தேர்ந்தெடுத்த இடத்தில் உள்ள உண்மையான பலிபீடத்தில் உண்மையான இரத்தம் செலுத்தப்படும்போதுதான் பாவம் கையாளப்படுகிறது (லேவியராகமம் 17:11; உபாகமம் 12:5-7). அன்றாடப் பலிகளுக்கும், பாவநிவாரணப் பலிகளுக்கும், சர்வாங்க தகனபலிகளுக்கும், பஸ்கா ஆட்டுக்குட்டிக்கும் இது உண்மையாகும் (யாத்திராகமம் 12:3-14; உபாகமம் 16:1-7).

பஸ்கா விருந்து, விருப்பம்போல் நடத்தப்படும் நினைவுகூருதல் ஆராதனை அல்ல. அது பின்வருவனவற்றைக் கொண்ட கட்டளையிடப்பட்ட சடங்காகும்:

• குற்றமற்ற உண்மையான ஆட்டுக்குட்டி
  • யாத்திராகமம் 12:3 — தேவனுடைய கட்டளையின்படி ஒவ்வொரு குடும்பமும் ஒரு ஆட்டுக்குட்டியை எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும்.
  • யாத்திராகமம் 12:5 — ஆட்டுக்குட்டி குறையற்றதாகவும், முதலாம் வயதுடைய பூரணமான ஆணாகவும் இருக்க வேண்டும்.
• தேவன் கட்டளையிட்டபடியே கையாளப்படும் உண்மையான இரத்தம்
  • யாத்திராகமம் 12:7 — அவர்கள் ஆட்டுக்குட்டியின் இரத்தத்தை எடுத்து நிலைக்கால்களிலும் மேற்படிக்கையிலும் பூச வேண்டும்.
  • யாத்திராகமம் 12:13 — இரத்தம் அவர்களுக்கு அடையாளமாக இருக்கும்; உண்மையான இரத்தம் பூசப்பட்ட இடங்களிலேயே தேவன் கடந்து செல்வார்.
• புளிப்பில்லாத அப்பமும் கசப்பான கீரைகளும்
  • யாத்திராகமம் 12:8 — அவர்கள் புளிப்பில்லாத அப்பத்தோடும் கசப்பான கீரைகளோடும் ஆட்டுக்குட்டியைச் சாப்பிட வேண்டும்.
  • உபாகமம் 16:3 — அவர்கள் புளித்த அப்பம் எதையும் சாப்பிடக்கூடாது; ஏழு நாட்களும் உபத்திரவத்தின் அப்பத்தை மட்டுமே சாப்பிட வேண்டும்.
• குறிப்பிட்ட காலமும் ஒழுங்கும்
  • யாத்திராகமம் 12:6 — பதினான்காம் நாளில் அந்தி நேரத்தில் ஆட்டுக்குட்டி கொல்லப்பட வேண்டும்.
  • லேவியராகமம் 23:5 — குறித்த காலத்தில், முதலாம் மாதத்தின் பதினான்காம் நாளில் பஸ்கா ஆசரிக்கப்பட வேண்டும்.

பின்னர் தேவன் பஸ்காவை மையப்படுத்தினார்: இனி எந்தப் பட்டணத்திலும் ஆட்டுக்குட்டியைப் பலியிட முடியாது; அவர் தேர்ந்தெடுத்த இடத்தில், அவருடைய பலிபீடத்துக்கு முன்பாக மட்டுமே பலியிட முடியும் (உபாகமம் 16:5-7). முழு அமைப்பும் ஆலயத்தைச் சார்ந்திருந்தது. பலியில்லாத பஸ்கா “அடையாளம்” என்று ஒன்று கிடையாது.

இஸ்ரவேல் மீட்பை எவ்வாறு நினைவுகூர்ந்தது

எகிப்திலிருந்து வெளியேறியதை இஸ்ரவேல் எவ்வாறு நினைவுகூர வேண்டும் என்பதை தேவன் தாமே வரையறுத்தார். அது எளிய தியானத்தின் மூலமாகவோ அடையாளச் செய்கையின் மூலமாகவோ அல்ல; அவர் கட்டளையிட்ட வருடாந்திர பஸ்கா ஆராதனையின் மூலமாகவே (யாத்திராகமம் 12:14, 12:24-27). “இந்த ஆராதனையின் பொருள் என்ன?” என்று பிள்ளைகள் கேட்க வேண்டும்; அதற்கான பதில் ஆட்டுக்குட்டியின் இரத்தத்துடனும் அந்த இரவில் தேவன் செய்த செயல்களுடனும் தொடர்புடையதாக இருந்தது (யாத்திராகமம் 12:26-27).

ஆலயம் இருந்தபோது, உண்மையுள்ள இஸ்ரவேலர் எருசலேமுக்குச் சென்று, பரிசுத்த ஸ்தலத்தில் ஆட்டுக்குட்டியை அறுத்து, தேவன் கட்டளையிட்டபடி பஸ்காவைச் சாப்பிட்டுக் கீழ்ப்படிந்தார்கள் (உபாகமம் 16:1-7). ஒரு நாள், இது நாடுகள் முழுவதும் சிதறியுள்ள கட்டடங்களில் எளிய அப்பத்துண்டாலும் சிறிதளவு திராட்சரசத்தாலும் மாற்றப்படும் என்று எந்தத் தீர்க்கதரிசியும் அறிவிக்கவில்லை. இந்த மாற்றீட்டைச் சட்டம் அறியாது. தேவன் வரையறுத்த பஸ்காவை மட்டுமே அது அறியும்.

இயேசுவும் அவருடைய கடைசி பஸ்காவும்

சுவிசேஷங்கள் தெளிவாகக் கூறுகின்றன: இயேசு தாம் காட்டிக்கொடுக்கப்பட்ட இரவில் தமது சீடர்களுடன் உணவருந்தியபோது, அது பஸ்காவாக இருந்தது; புதிய புறஜாதியாரின் சடங்காக இருக்கவில்லை (மத்தேயு 26:17-19; மாற்கு 14:12-16; லூக்கா 22:7-15). தமது பிதாவின் கட்டளைகளுக்கு முழுமையாகக் கீழ்ப்படிந்து, தேவனால் நியமிக்கப்பட்ட அதே பஸ்காவை அவர் ஆசரித்தார்.

அந்தப் பந்தியில் இயேசு அப்பத்தை எடுத்து, “இது என் சரீரம்” என்றார்; கிண்ணத்தையும் எடுத்து, தமது உடன்படிக்கையின் இரத்தத்தைக் குறித்துப் பேசினார் (மத்தேயு 26:26-28; மாற்கு 14:22-24; லூக்கா 22:19-20). அவர் பஸ்காவை ஒழித்துவிடவோ, பலிகளை ரத்துசெய்யவோ, புறஜாதியாரின் மத ஆராதனைகளுக்காகப் புதிய சட்டங்களை எழுதவோ இல்லை. தேவன் ஏற்கெனவே சட்டத்தில் கட்டளையிட்ட அனைத்திற்கும் முழுப் பொருளைத் தமது மரணம்—தேவனுடைய உண்மையான ஆட்டுக்குட்டியாகிய அவரது மரணம்—கொடுக்கப்போகிறது என்று அவர் விளக்கினார்.

“என்னை நினைவுகூரும்படி இதைச் செய்யுங்கள்” என்று அவர் சொன்னபோது (லூக்கா 22:19), “இதை” என்பது அவர்கள் சாப்பிட்டுக்கொண்டிருந்த பஸ்கா விருந்தையே குறித்தது; சட்டத்திலிருந்தும் ஆலயத்திலிருந்தும் பலிபீடத்திலிருந்தும் துண்டிக்கப்பட்ட முற்றிலும் புதிய சடங்கைக் குறிக்கவில்லை. அதற்கெனத் தனி அட்டவணையும் தனி விதிகளும் தனி மதகுருக்களும் கொண்ட, ஆலயத்தைச் சாராத புதிய சடங்கை ஏற்படுத்தும் கட்டளை அவரது வாயிலிருந்து வரவில்லை. தாம் சட்டத்தையோ தீர்க்கதரிசிகளையோ ஒழிக்க வரவில்லை என்றும், சட்டத்திலிருந்து மிகச் சிறிய எழுத்துக்கூட நீங்காது என்றும் இயேசு ஏற்கெனவே சொல்லியிருந்தார் (மத்தேயு 5:17-19). “என் மரணத்துக்குப் பிறகு பஸ்காவை மறந்துவிட்டு, நீங்கள் எங்கிருந்தாலும் அப்பமும் திராட்சரசமும் கொண்ட ஆராதனையை உருவாக்குங்கள்” என்று அவர் ஒருபோதும் சொல்லவில்லை.

சட்டம் ஒழிக்கப்படவில்லை; ஆலயமே அகற்றப்பட்டது

இயேசு ஆலயம் அழிக்கப்படுவதை முன்னறிவித்தார் (லூக்கா 21:5-6). கி.பி. 70-ஆம் ஆண்டில் இது நடந்தபோது, பலிகள் நின்றன, பலிபீடம் அகற்றப்பட்டது, லேவியரின் ஆராதனை முடிவுக்கு வந்தது. ஆனால் இவற்றில் எதுவும் சட்டத்தை ஒழித்ததாக இருக்கவில்லை. பலிகளையும் பஸ்காவையும் குறித்த கட்டளைகள் எழுதப்பட்டபடியே, மாற்றமின்றி இருக்கின்றன. அவை செயல்படும் அமைப்பை தேவன் அகற்றியதால், அவற்றுக்குக் கீழ்ப்படிவது வெறுமனே முடியாததாகிவிட்டது.

மனிதர்கள் என்ன செய்தார்கள்? சில சட்டங்கள் மதிக்கப்பட வேண்டும், ஆனால் தேவன் பரிசுத்த ஸ்தலத்தை மீட்டமைக்கும் வரையில் அவற்றைக் கடைப்பிடிக்க முடியாது என்பதை ஏற்றுக்கொள்வதற்குப் பதிலாக, மதத் தலைவர்கள் ஒரு புதிய சடங்கை—திருவிருந்து சடங்கை—உருவாக்கி, இயேசுவை “நினைவுகூரவும்” அவரது பலியில் “பங்குகொள்ளவும்” இப்போது இந்தப் புதிய ஏற்பாடே வழி என்று அறிவித்தார்கள். பஸ்கா பந்தியிலிருந்த அப்பத்தையும் கிண்ணத்தையும் எடுத்துக்கொண்டு, அவற்றைச் சுற்றி முற்றிலும் புதிய அமைப்பைக் கட்டினார்கள்; அது ஆலயத்துக்கு வெளியேயும், சட்டத்துக்கு வெளியேயும், தேவன் தாமே கட்டளையிட்ட எதற்கும் வெளியேயும் உள்ளது.

திருவிருந்து சடங்கு ஏன் அடையாளப்பூர்வமான கீழ்ப்படிதல்

திருவிருந்து சடங்கு, ஆலயப் பலிகளுக்கும் பஸ்காவுக்கும் மாற்றாக, கிட்டத்தட்ட எல்லா இடங்களிலும் முன்வைக்கப்படுகிறது. தேவாலயக் கட்டடத்திலோ வேறு எந்தக் கட்டடத்திலோ அப்பம் சாப்பிட்டு திராட்சரசம் (அல்லது சாறு) குடிப்பதன் மூலம், கிறிஸ்துவின் கட்டளைக்குக் கீழ்ப்படிவதாகவும் சட்டம் சுட்டிக்காட்டியதை நிறைவேற்றுவதாகவும் மக்களுக்குச் சொல்லப்படுகிறது. ஆனால் தேவன் அங்கீகரிக்காத அடையாளப்பூர்வமான கீழ்ப்படிதல் இதுவே.

பலிபீடமும் இரத்தமும் இல்லாத ஓர் அடையாளம், கட்டளையிடப்பட்ட பலிகளுக்குப் பதிலாக அமையலாம் என்று சட்டம் யாரிடமும் ஒருபோதும் சொல்லவில்லை. இயேசுவும் அப்படிச் சொல்லவில்லை. தீர்க்கதரிசிகளும் அப்படிச் சொல்லவில்லை. பின்வருவனவற்றை வரையறுக்கும் எந்தச் சட்டமும் இல்லை:

• இந்தப் புதிய திருவிருந்து எத்தனை முறை நடத்தப்பட வேண்டும்
• யார் தலைமை தாங்க வேண்டும்
• அது எங்கே நடைபெற வேண்டும்
• ஒருவர் ஒருபோதும் அதில் பங்குகொள்ளாவிட்டால் என்ன நடக்கும்

பரிசேயர்கள், சதுசேயர்கள், வேதபாரகர்கள் செய்ததைப்போலவே, இந்த விவரங்கள் அனைத்தையும் மனிதர்களே உருவாக்கியுள்ளனர் (மாற்கு 7:7-9). இந்தச் சடங்கை அடிப்படையாகக் கொண்டு முழுமையான இறையியல்கள் கட்டப்பட்டுள்ளன—சிலர் இதை அருட்சாதனம் என்கிறார்கள், மற்றவர்கள் உடன்படிக்கை புதுப்பித்தல் என்கிறார்கள்—ஆனால் இவற்றில் எதுவும் தேவனுடைய சட்டத்திலிருந்தோ, அவற்றின் சூழலில் புரிந்துகொள்ளப்படும் சுவிசேஷங்களில் இயேசு கூறிய வார்த்தைகளிலிருந்தோ வருவதில்லை.

இதன் விளைவு துயரமானது: தேவன் ஒருபோதும் கட்டளையிடாத ஒரு சடங்கில் பங்குகொள்வதன் மூலம் தாங்கள் அவருக்குக் “கீழ்ப்படிவதாக” திரளான மக்கள் நம்புகிறார்கள். உண்மையான ஆலயச் சட்டங்கள் இன்னும் நிலைத்திருக்கின்றன; தேவன் ஆலயத்தை அகற்றியதால் அவற்றைக் கடைப்பிடிக்க முடியாது. இந்த உண்மையைப் பயத்துடனும் தாழ்மையுடனும் மதிப்பதற்குப் பதிலாக, அவற்றுக்குப் பதிலாக அடையாளப்பூர்வமான ஆராதனை நிற்க முடியும் என்று மக்கள் பாசாங்கு செய்ய வற்புறுத்துகிறார்கள்.

புதிய சட்டங்களை உருவாக்காமல் இயேசுவை நினைவுகூருதல்

மேசியா பரமேறிச் சென்றபின் அவரை எவ்வாறு மதிக்க வேண்டும் என்பதற்கான வழிகாட்டுதல் வேதவசனங்களில் நமக்குக் குறைவாக இல்லை. “நீங்கள் என்னிடத்தில் அன்பாயிருந்தால் என் கட்டளைகளைக் கைக்கொள்ளுங்கள்” என்று இயேசு தாமே கூறினார் (யோவான் 14:15). “நீங்கள் என்னை ‘ஆண்டவரே, ஆண்டவரே’ என்று அழைத்தும், நான் சொல்வதைச் செய்யாதிருக்கிறதென்ன?” என்றும் அவர் கேட்டார் (லூக்கா 6:46).

மேசியாவுக்கு முன்பாக வந்த தீர்க்கதரிசிகள் மூலமாகவும் மேசியா தாமே மூலமாகவும் அவரது பிதா ஏற்கெனவே கூறிய எல்லாவற்றுக்கும் கீழ்ப்படிவதே அவரை நினைவுகூரும் வழி; மனிதர்கள் உருவாக்கிய சடங்குகள் அல்ல.

எதற்குக் கீழ்ப்படிய முடியுமோ அதற்குக் கீழ்ப்படிகிறோம்; முடியாதவற்றை மதிக்கிறோம்

சட்டம் மாற்றமின்றி நிலைத்திருக்கிறது. பஸ்காவும் பலி அமைப்பும் நித்திய நியமங்களாக எழுதப்பட்டிருக்கின்றன; ஆனால் தேவன் தாமே ஆலயத்தையும் பலிபீடத்தையும் ஆசாரியத்துவத்தையும் அகற்றியதால், அவற்றுக்குக் கீழ்ப்படிவது இப்போது இயலாததாகிவிட்டது. திருவிருந்து சடங்கு இந்த நிலைமையை மாற்றுவதில்லை. அடையாளப்பூர்வமான அப்பத்தையும் அடையாளப்பூர்வமான திராட்சரசத்தையும் கீழ்ப்படிதலாக அது மாற்றுவதில்லை. ஆலயச் சட்டங்களை அது நிறைவேற்றுவதில்லை. அது தோராவிலிருந்து வருவதில்லை; நாடுகளுக்கான புதிய, சுயாதீனமான கட்டளையாக இயேசு அதை ஒருபோதும் கட்டளையிடவில்லை.

இன்று எதற்குக் கீழ்ப்படிய முடியுமோ அதற்குக் கீழ்ப்படிகிறோம்: ஆலயத்தைச் சாராத கட்டளைகளுக்கு. மாற்றீடுகளை உருவாக்க மறுப்பதன் மூலம் எதற்குக் கீழ்ப்படிய முடியாதோ அதை மதிக்கிறோம். தேவன் தாமே உருவாக்கிய இடைவெளியை நிரப்புவதற்கான மனித முயற்சியே திருவிருந்து சடங்கு. கர்த்தருக்கான உண்மையான பயம், கீழ்ப்படிதல் என்ற இந்த மாயையை நிராகரித்து, அவர் உண்மையில் கட்டளையிட்டவற்றுக்குத் திரும்ப நம்மை வழிநடத்துகிறது.

மாற்கு 7:7-9	“மனுஷருடைய கற்பனைகளை உபதேசங்களாகப் போதித்து, வீணாய் எனக்கு ஆராதனை செய்கிறார்கள்… உங்கள் பாரம்பரியத்தைக் கைக்கொள்ளும்படி தேவனுடைய கட்டளையைத் தள்ளிவிடுகிறீர்கள்… உங்கள் பாரம்பரியத்தைக் கைக்கொள்ளும்படி தேவனுடைய கட்டளையை நிராகரிக்கிறீர்கள்.”
யாத்திராகமம் 12:3	தேவனுடைய கட்டளையின்படி ஒவ்வொரு குடும்பமும் ஒரு ஆட்டுக்குட்டியை எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும்.
யாத்திராகமம் 12:5	ஆட்டுக்குட்டி குறையற்றதாகவும், முதலாம் வயதுடைய பூரணமான ஆணாகவும் இருக்க வேண்டும்.
யாத்திராகமம் 12:7	அவர்கள் ஆட்டுக்குட்டியின் இரத்தத்தை எடுத்து, அதை நிலைக்கால்களிலும் அதைச் சாப்பிடும் வீடுகளின் மேற்படிக்கையிலும் பூச வேண்டும்.
யாத்திராகமம் 12:13	இரத்தம் ஓர் அடையாளமாக இருக்கும்; கர்த்தர் இரத்தத்தைக் காணும்போது கடந்து செல்வார், எந்த வாதையும் அவர்களைத் தாக்காது.
யாத்திராகமம் 12:8	அவர்கள் புளிப்பில்லாத அப்பத்தோடும் கசப்பான கீரைகளோடும் ஆட்டுக்குட்டியைச் சாப்பிட வேண்டும்.
உபாகமம் 16:3	அவர்கள் புளித்த அப்பம் எதையும் சாப்பிடக்கூடாது; ஏழு நாட்களும் உபத்திரவத்தின் அப்பத்தை மட்டுமே சாப்பிட வேண்டும்.
யாத்திராகமம் 12:6	மாதத்தின் பதினான்காம் நாளில் அந்தி நேரத்தில் ஆட்டுக்குட்டி கொல்லப்பட வேண்டும்.
லேவியராகமம் 23:5	குறித்த காலத்தில், முதலாம் மாதத்தின் பதினான்காம் நாளில் பஸ்கா ஆசரிக்கப்பட வேண்டும்.
லேவியராகமம் 17:11	மாம்சத்தின் உயிர் இரத்தத்தில் இருக்கிறது; உங்கள் ஆத்துமாக்களுக்குப் பாவநிவிர்த்தி செய்யும்படி பலிபீடத்தின்மேல் அதை உங்களுக்குக் கொடுத்தேன்; உயிருக்கு இரத்தமே பாவநிவிர்த்தி செய்கிறது.
உபாகமம் 12:5-7	உங்கள் கோத்திரங்கள் அனைத்திலும் உங்கள் தேவனாகிய கர்த்தர் தமது நாமத்தை வைக்கவும் தமது வாசஸ்தலமாக்கவும் தெரிந்துகொள்ளும் இடத்தை நீங்கள் தேட வேண்டும். அங்கே செல்லுங்கள்; அங்கே உங்கள் சர்வாங்க தகனபலிகளையும் உங்கள் பலிகளையும் கொண்டுவாருங்கள்… அங்கே உங்கள் தேவனாகிய கர்த்தருக்கு முன்பாகச் சாப்பிட்டு மகிழுங்கள்…
யாத்திராகமம் 12:3-14	இஸ்ரவேலின் சபையார் அனைவருக்கும் சொல்லுங்கள்: இந்த மாதத்தின் பத்தாம் நாளில், ஒவ்வொருவனும் தன் தந்தையின் வீட்டுக் குடும்பத்தின்படி ஒரு ஆட்டுக்குட்டியை எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும்; ஒவ்வொரு குடும்பத்திற்கும் ஓர் ஆட்டுக்குட்டி. ஆட்டுக்குட்டியைச் சாப்பிடுவதற்குக் குடும்பம் சிறியதாக இருந்தால், அவனும் அவனுக்கு அருகிலிருக்கும் அயலானும் ஆட்களின் எண்ணிக்கைக்கேற்ப எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும்… இந்த நாள் உங்களுக்கு நினைவுகூருதலின் நாளாக இருக்கும்; அதை நீங்கள் கர்த்தருக்குப் பண்டிகையாக ஆசரிக்க வேண்டும்… (…)
உபாகமம் 16:1-7	ஆபீப் மாதத்தைக் கவனித்து, உங்கள் தேவனாகிய கர்த்தருக்குப் பஸ்காவை ஆசரியுங்கள்; ஏனெனில் ஆபீப் மாதத்தில் உங்கள் தேவனாகிய கர்த்தர் இரவில் உங்களை எகிப்திலிருந்து புறப்படப்பண்ணினார். கர்த்தர் தமது நாமத்தை வைக்கத் தேர்ந்தெடுக்கும் இடத்தில், மந்தையிலிருந்தோ மாட்டுத் தொழுவத்திலிருந்தோ பஸ்கா பலியை உங்கள் தேவனாகிய கர்த்தருக்குச் செலுத்த வேண்டும்… (…)
உபாகமம் 16:5-7	உங்கள் தேவனாகிய கர்த்தர் உங்களுக்குக் கொடுக்கும் பட்டணங்களில் எதிலும் பஸ்கா பலியைச் செலுத்தக்கூடாது; உங்கள் தேவனாகிய கர்த்தர் தமது நாமத்தை வைக்கத் தேர்ந்தெடுக்கும் இடத்தில்தான் அதைச் செலுத்த வேண்டும். அங்கே மாலையில், சூரியன் மறையும் நேரத்தில் பஸ்கா பலியைச் செலுத்துங்கள்… காலையில் நீங்கள் திரும்பி உங்கள் கூடாரங்களுக்குச் செல்லுங்கள்.
யாத்திராகமம் 12:14	இந்த நாள் உங்களுக்கு நினைவுகூருதலின் நாளாக இருக்கும்; அதை நீங்கள் கர்த்தருக்குப் பண்டிகையாக ஆசரிக்க வேண்டும். உங்கள் தலைமுறைகள் தோறும் இது என்றென்றைக்கும் நிலைக்கும் நியமமாக இருக்கும்; அதை நீங்கள் பண்டிகையாக ஆசரிக்க வேண்டும்.
யாத்திராகமம் 12:24-27	இந்தச் சடங்கை உங்களுக்கும் உங்கள் மகன்களுக்கும் என்றென்றைக்கும் நிலைக்கும் நியமமாகக் கடைப்பிடிக்க வேண்டும். கர்த்தர் வாக்குத்தத்தம்பண்ணியபடி உங்களுக்குக் கொடுக்கும் தேசத்திற்கு நீங்கள் வந்தபோது, இந்த ஆராதனையைக் கடைப்பிடிக்க வேண்டும். உங்கள் பிள்ளைகள், “இந்த ஆராதனையின் பொருள் என்ன?” என்று உங்களைக் கேட்கும்போது, நீங்கள் சொல்ல வேண்டியது… (…)
யாத்திராகமம் 12:26-27	உங்கள் பிள்ளைகள், “இந்த ஆராதனையின் பொருள் என்ன?” என்று உங்களைக் கேட்கும்போது, நீங்கள் சொல்ல வேண்டியது: “இது கர்த்தருடைய பஸ்கா பலி; அவர் எகிப்தியரைத் தண்டித்தபோது, எகிப்திலிருந்த இஸ்ரவேல் மக்களின் வீடுகளைக் கடந்து சென்றார்; எங்கள் வீடுகளையோ காப்பாற்றினார்.”
மத்தேயு 26:17-19	புளிப்பில்லாத அப்பப் பண்டிகையின் முதல்நாளில் சீடர்கள் இயேசுவினிடத்தில் வந்து, “நீர் பஸ்காவைச் சாப்பிடுவதற்காக நாங்கள் எங்கே ஆயத்தம் செய்ய வேண்டும்?” என்று கேட்டார்கள். அவர், “நகரத்திற்குள் ஒரு குறிப்பிட்ட மனிதனிடம் சென்று, ‘போதகர் சொல்லுகிறார்: என் காலம் சமீபித்திருக்கிறது; என் சீடர்களோடு உமது வீட்டில் பஸ்காவை ஆசரிப்பேன்’ என்று சொல்லுங்கள்” என்றார். இயேசு தங்களுக்குக் கட்டளையிட்டபடியே சீடர்கள் செய்தார்கள்…
மாற்கு 14:12-16	புளிப்பில்லாத அப்பப் பண்டிகையின் முதல்நாளில், பஸ்கா ஆட்டுக்குட்டியைப் பலியிட்டபோது, அவருடைய சீடர்கள் அவரிடம், “நீர் பஸ்காவைச் சாப்பிடுவதற்கு நாங்கள் எங்கே போய் ஆயத்தம் செய்ய வேண்டும்?” என்று கேட்டார்கள். அவர் தமது சீடர்களில் இருவரை அனுப்பினார்… அலங்கரிக்கப்பட்டு ஆயத்தமாயிருந்த ஒரு பெரிய மேல்வீட்டை அவர் அவர்களுக்குக் காட்டினார்; “அங்கே நமக்காக ஆயத்தம் செய்யுங்கள்” என்றார்… (…)
லூக்கா 22:7-15	பஸ்கா ஆட்டுக்குட்டி பலியிடப்பட வேண்டிய புளிப்பில்லாத அப்பப் பண்டிகையின் நாள் வந்தது. இயேசு பேதுருவையும் யோவானையும் அனுப்பி, “நாம் சாப்பிடும்படி பஸ்காவை ஆயத்தம் செய்யுங்கள்” என்றார்… நேரம் வந்தபோது, அவர் பந்தியில் சாய்ந்திருந்தார்; அப்போஸ்தலர்களும் அவரோடு இருந்தார்கள். அவர் அவர்களிடம், “நான் பாடுபடுவதற்கு முன்பு உங்களோடு இந்தப் பஸ்காவைச் சாப்பிட மிகவும் ஆவலாயிருந்தேன்” என்றார்.
மத்தேயு 26:26-28	அவர்கள் சாப்பிட்டுக்கொண்டிருக்கையில், இயேசு அப்பத்தை எடுத்து, ஆசீர்வதித்து, அதைப் பிட்டு சீடர்களுக்குக் கொடுத்து, “எடுத்து, சாப்பிடுங்கள்; இது என் சரீரம்” என்றார். பின்பு அவர் ஒரு கிண்ணத்தை எடுத்து… “இதில் எல்லாரும் குடியுங்கள்; இது பாவமன்னிப்புக்காக அநேகருக்காகச் சிந்தப்படுகிற என் உடன்படிக்கையின் இரத்தம்” என்றார்.
மாற்கு 14:22-24	அவர்கள் சாப்பிட்டுக்கொண்டிருக்கையில், அவர் அப்பத்தை எடுத்து, ஆசீர்வதித்து, அதைப் பிட்டு அவர்களுக்குக் கொடுத்து, “எடுத்துக்கொள்ளுங்கள்; இது என் சரீரம்” என்றார். பின்பு அவர் ஒரு கிண்ணத்தை எடுத்தார்… அவர்களிடம், “இது அநேகருக்காகச் சிந்தப்படுகிற என் உடன்படிக்கையின் இரத்தம்” என்றார்.
லூக்கா 22:19-20	அவர் அப்பத்தை எடுத்து, ஸ்தோத்திரம்பண்ணி, அதைப் பிட்டு அவர்களுக்குக் கொடுத்து, “இது உங்களுக்காகக் கொடுக்கப்படும் என் சரீரம்; என்னை நினைவுகூரும்படி இதைச் செய்யுங்கள்” என்றார். அவர்கள் சாப்பிட்டபின்பு, அவ்வாறே கிண்ணத்தையும் கொடுத்து, “உங்களுக்காகச் சிந்தப்படுகிற இந்தக் கிண்ணம் என் இரத்தத்தினாலாகிய புதிய உடன்படிக்கை” என்றார்.
லூக்கா 22:19	அவர் அப்பத்தை எடுத்து, ஸ்தோத்திரம்பண்ணி, அதைப் பிட்டு அவர்களுக்குக் கொடுத்து, “இது உங்களுக்காகக் கொடுக்கப்படும் என் சரீரம்; என்னை நினைவுகூரும்படி இதைச் செய்யுங்கள்” என்றார்.
மத்தேயு 5:17-19	நியாயப்பிரமாணத்தையாவது தீர்க்கதரிசிகளையாவது அழிக்க நான் வந்தேன் என்று எண்ணாதீர்கள்; அவற்றை அழிக்க அல்ல, நிறைவேற்றவே வந்தேன். வானமும் பூமியும் ஒழிந்துபோகும்வரையில், எல்லாம் நிறைவேறும்வரையில், நியாயப்பிரமாணத்திலிருந்து ஓர் எழுத்தோ ஓர் உறுப்போ ஒழிந்துபோகாது என்று மெய்யாகவே உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன். ஆகையால் இந்தக் கட்டளைகளில் மிகச் சிறிய ஒன்றையேனும் தளர்த்துகிறவன்… பரலோகராஜ்யத்தில் சிறியவன் என்று அழைக்கப்படுவான்…
லூக்கா 21:5-6	சிலர் ஆலயத்தைக் குறித்து, அது அழகிய கற்களாலும் காணிக்கைகளாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்ததைப் பேசிக்கொண்டிருந்தபோது, அவர், “நீங்கள் காண்கிற இவைகளின் ஒரு கல்லின்மேல் ஒரு கல்லாகவேனும் தள்ளப்படாமல் விடப்படாத நாட்கள் வரும்” என்றார்.
யோவான் 14:15	நீங்கள் என்னிடத்தில் அன்பாயிருந்தால் என் கட்டளைகளைக் கைக்கொள்ளுங்கள்.
லூக்கா 6:46	“நீங்கள் என்னை ‘ஆண்டவரே, ஆண்டவரே’ என்று அழைத்தும், நான் சொல்வதைச் செய்யாதிருக்கிறதென்ன?”
லூக்கா 4:16	அவர் வளர்க்கப்பட்ட நாசரேத்துக்கு வந்தார். தமது வழக்கத்தின்படியே ஓய்வுநாளில் ஜெபஆலயத்திற்குச் சென்று, வாசிக்க எழுந்து நின்றார்.
பிரசங்கி 12:13	காரியத்தின் முடிவைக் கேட்போம்: தேவனுக்குப் பயந்து, அவருடைய கட்டளைகளைக் கைக்கொள்; இதுவே மனிதனின் முழுக் கடமை.
உபாகமம் 4:2	நான் உங்களுக்குக் கட்டளையிடும் வார்த்தையுடன் எதையும் சேர்க்கவோ, அதிலிருந்து எதையும் குறைக்கவோ கூடாது; நான் உங்களுக்குக் கட்டளையிடும் உங்கள் தேவனாகிய கர்த்தரின் கட்டளைகளைக் கைக்கொள்ளுங்கள்.
உபாகமம் 12:32	நான் உங்களுக்குக் கட்டளையிடுகிற யாவற்றையும் செய்யக் கவனமாயிருங்கள்; அதனுடன் எதையும் சேர்க்கவோ, அதிலிருந்து எதையும் குறைக்கவோ கூடாது.

இந்தப் பக்கம், எருசலேமில் ஆலயம் இருந்தபோது மட்டுமே கடைப்பிடிக்கக்கூடிய தேவனுடைய சட்டங்களை ஆராயும் தொடரின் ஒரு பகுதியாகும்.

• இணைப்பு 8a: ஆலயம் தேவைப்படும் தேவனுடைய சட்டங்கள்
• இணைப்பு 8b: பலிகள் — இன்று ஏன் அவற்றைக் கடைப்பிடிக்க முடியாது
• இணைப்பு 8c: வேதாகமப் பண்டிகைகள் — அவற்றில் எதையும் இன்று ஏன் கடைப்பிடிக்க முடியாது
• இணைப்பு 8d: சுத்திகரிப்புச் சட்டங்கள் — ஆலயம் இல்லாமல் ஏன் அவற்றைக் கடைப்பிடிக்க முடியாது
• இணைப்பு 8e: தசமபாகங்களும் முதற்பலன்களும் — இன்று ஏன் அவற்றைக் கடைப்பிடிக்க முடியாது (இந்தப் பக்கம்).
• இணைப்பு 8f: திருவிருந்து — இயேசுவின் கடைசி இராப்போஜனம் பஸ்காவாக இருந்தது
• இணைப்பு 8g: நசரேயர் மற்றும் பொருத்தனைச் சட்டங்கள் — இன்று ஏன் அவற்றைக் கடைப்பிடிக்க முடியாது
• இணைப்பு 8h: ஆலயத்துடன் தொடர்புடைய பகுதியளவிலான மற்றும் அடையாளப்பூர்வமான கீழ்ப்படிதல்
• இணைப்பு 8i: சிலுவையும் ஆலயமும்

தசமபாகங்களும் முதற்பலன்களும் இஸ்ரவேலரின் விளைச்சலில் இருந்து — நிலத்திலிருந்து கிடைத்தவை (உபாகமம் 14:22), மந்தையிலிருந்து கிடைத்தவை (லேவியராகமம் 27:32) — பரிசுத்தமான பங்குகளாக இருந்தன. அவற்றைத் தமது பரிசுத்த ஸ்தலத்தில், தமது பலிபீடத்துக்கு முன்பாகவும், லேவிய ஆசாரியர்களின் கைகளிலும் செலுத்துமாறு தேவன் கட்டளையிட்டார். இந்தக் கட்டளைகள் ஒருபோதும் ரத்துசெய்யப்படவில்லை. இயேசு ஒருபோதும் அவற்றை நீக்கவில்லை. ஆனால் தேவன் ஆலயத்தையும், பலிபீடத்தையும், ஆசாரியத்துவத்தையும் அகற்றினார்; அதனால் இன்று கீழ்ப்படிவது சாத்தியமற்றதாகிவிட்டது. ஆலயத்தைச் சார்ந்த மற்ற எல்லாச் சட்டங்களைப் போலவே, அடையாளப்பூர்வமான மாற்றீடுகள் கீழ்ப்படிதல் அல்ல; அவை மனிதர்களின் கண்டுபிடிப்புகள்.

நியாயப்பிரமாணம் கட்டளையிட்டது என்ன

நியாயப்பிரமாணம் தசமபாகத்தை மிகத் துல்லியமாக வரையறுத்தது. தானியம், திராட்சரசம், எண்ணெய், கால்நடைகள் என எல்லா விளைச்சலிலும் பத்தில் ஒரு பங்கை இஸ்ரவேலர் தனியாகப் பிரித்து, தேவன் தேர்ந்தெடுத்த இடத்துக்குக் கொண்டுவர வேண்டியிருந்தது (உபாகமம் 14:22-23). தசமபாகம் உள்ளூரில் பகிர்ந்தளிக்கப்படவில்லை. ஒருவர் விரும்பிய போதகர்களுக்குக் கொடுக்கப்படவில்லை. தூரம் காரணமாகத் தற்காலிகமாகப் பணமாக மாற்ற வேண்டிய குறுகிய விதிவிலக்கைத் தவிர, அது பண நன்கொடையாக மாற்றப்படவும் இல்லை; அந்த விதிவிலக்கிலும், அந்தப் பணம் தேவனுக்கு முன்பாகப் பரிசுத்த ஸ்தலத்திற்குள் செலவிடப்பட வேண்டியிருந்தது (உபாகமம் 14:24-26).

நிலத்தைச் சுதந்தரமாகப் பெறாததால் தசமபாகம் லேவியர்களுக்குச் சொந்தமானது (எண்ணாகமம் 18:21). ஆனால் லேவியர்களும்கூட தசமபாகத்தில் பத்தில் ஒரு பங்கைப் பலிபீடத்தினிடத்தில் இருந்த ஆசாரியர்களுக்குக் கொண்டுவர வேண்டியிருந்தது (எண்ணாகமம் 18:26-28). முழு அமைப்பும் செயல்படும் ஆலயத்தைச் சார்ந்திருந்தது.

முதற்பலன்கள் இன்னும் விரிவான ஒழுங்கைக் கொண்டிருந்தன. வழிபடுபவர் அறுவடையின் முதல் விளைச்சலை நேராக ஆசாரியனிடம் கொண்டுசென்று, பலிபீடத்துக்கு முன்பாக வைத்து, தேவன் கட்டளையிட்ட வாய்மொழி அறிக்கையைச் செய்ய வேண்டியிருந்தது (உபாகமம் 26:1-10). இந்தச் செயலுக்கு பரிசுத்த ஸ்தலமும், ஆசாரியத்துவமும், பலிபீடமும் தேவைப்பட்டன.

இஸ்ரவேலர் எவ்வாறு கீழ்ப்படிந்தார்கள்

கீழ்ப்படிதல் சாத்தியமான ஒரே வழியில் இஸ்ரவேலர் இந்தச் சட்டங்களுக்குக் கீழ்ப்படிந்தார்கள்: தசமபாகத்தையும் முதற்பலன்களையும் நேரடியாக ஆலயத்துக்குக் கொண்டுவந்து செலுத்துவதன் மூலம் (மல்கியா 3:10). எந்த இஸ்ரவேலரும் அடையாளப்பூர்வமான அல்லது “ஆவிக்குரிய” வடிவத்தை உருவாக்கவில்லை. எந்தச் சதவீதமும் உள்ளூர் மதத் தலைவர்களுக்குத் திருப்பிவிடப்படவில்லை. புதிய விளக்கம் எதுவும் சேர்க்கப்படவில்லை. வழிபாடு என்பது கீழ்ப்படிதலாக இருந்தது; கீழ்ப்படிதல் என்பது தேவன் கட்டளையிட்டதைத் துல்லியமாகச் செய்வதாக இருந்தது.

மூன்றாம் ஆண்டின் தசமபாகமும் லேவியர்களையே சார்ந்திருந்தது; ஏனெனில் அதைப் பெற்றுப் பகிர்ந்தளிக்க தேவனுக்கு முன்பாகப் பொறுப்பானவர்கள் அவர்கள், தனிநபர்கள் அல்ல (உபாகமம் 14:27-29). ஒவ்வொரு கட்டத்திலும், தசமபாகமும் முதற்பலன்களும் தேவன் ஏற்படுத்திய அமைப்புக்குள்ளேயே இருந்தன: ஆலயம், பலிபீடம், லேவியர்கள், ஆசாரியர்கள், சடங்குமுறைத் தூய்மை.

இன்று கீழ்ப்படிதல் ஏன் சாத்தியமற்றது

இன்று ஆலயம் இல்லை. பலிபீடம் இல்லை. லேவிய ஆசாரியத்துவம் பணியாற்றவில்லை. பரிசுத்த ஸ்தலம் இல்லாமல் தூய்மை அமைப்பு செயல்பட முடியாது. தேவன் அளித்த இந்த அமைப்புகள் இல்லாமல், யாராலும் தசமபாகத்தையோ முதற்பலன்களையோ கடைப்பிடிக்க முடியாது.

“பல நாட்கள் பலியில்லாமலும் தூணில்லாமலும், ஏபோத்தும் சுரூபங்களும் இல்லாமலும்” இஸ்ரவேலர் இருப்பார்கள் என்று தேவனே முன்னறிவித்தார் (ஓசியா 3:4). ஆலயத்தை அகற்றியபோது, அதைச் சார்ந்துள்ள ஒவ்வொரு சட்டத்துக்கும் கீழ்ப்படியும் ஆற்றலையும் அவர் அகற்றினார்.

ஆகையால்:

• கிறிஸ்தவ போதகர், மிஷனரி, மேசியானிய ரபி அல்லது வேறு எந்த ஊழியப் பணியாளரும் வேதாகமத்தின்படியான தசமபாகத்தைப் பெற முடியாது.
• எந்தச் சபையும் முதற்பலன்களைச் சேகரிக்க முடியாது.
• அடையாளப்பூர்வமான எந்தக் கொடையும் இந்தச் சட்டங்களை நிறைவேற்றாது.

நியாயப்பிரமாணமே கீழ்ப்படிதலை வரையறுக்கிறது; வேறு எதுவும் கீழ்ப்படிதல் அல்ல.

தாராளமாகக் கொடுப்பது ஊக்குவிக்கப்படுகிறது — ஆனால் அது தசமபாகம் செலுத்துவது அல்ல

ஆலயம் அகற்றப்பட்டதால் இரக்கத்துடன் நடக்க வேண்டும் என்ற தேவனுடைய அழைப்பு அகற்றப்படவில்லை. பிதாவும் இயேசுவும் தாராளமாகக் கொடுப்பதை, குறிப்பாக ஏழைகள், ஒடுக்கப்பட்டவர்கள், தேவையுள்ளவர்கள் ஆகியோருக்கு உதவுவதைக் கற்பிக்கிறார்கள் (உபாகமம் 15:7-11; மத்தேயு 6:1-4; லூக்கா 12:33). விருப்பத்துடன் கொடுப்பது நல்லது. ஒரு சபைக்கோ வேறு ஊழியத்துக்கோ பண உதவி செய்வது தடைசெய்யப்படவில்லை. நீதியான பணியை ஆதரிப்பது மேன்மையானது.

ஆனால் தாராளமாகக் கொடுப்பது தசமபாகம் செலுத்துவது அல்ல.

தசமபாகம் செலுத்துவதற்கு வேண்டியவை:

• நிலையான சதவீதம்
• குறிப்பிட்ட பொருட்கள் (விவசாய விளைச்சலும் கால்நடைகளும்)
• குறிப்பிட்ட இடம் (பரிசுத்த ஸ்தலம் அல்லது ஆலயம்)
• குறிப்பிட்ட பெறுநர்கள் (லேவியர்களும் ஆசாரியர்களும்)
• சடங்குமுறைத் தூய்மை நிலை

இவற்றில் எதுவும் இன்று இல்லை.

மறுபுறம், தாராளமாகக் கொடுப்பது:

• தேவன் கட்டளையிட்ட சதவீதம் எதுவும் அதற்கு இல்லை
• ஆலயச் சட்டத்துடன் அதற்குத் தொடர்பில்லை
• சட்டப்பூர்வமாகக் கட்டளையிடப்படுவது அல்ல; அது விருப்பத்தின்பேரில் செய்யப்படுவது
• தசமபாகங்களுக்கோ முதற்பலன்களுக்கோ மாற்றீடாக அல்ல; இரக்கத்தின் வெளிப்பாடாக இருக்கிறது

இன்று ஒரு விசுவாசி “பத்து சதவீதம் கொடுக்க வேண்டும்” என்று போதிப்பது வேதவசனத்தோடு சேர்ப்பதாகும். தசமபாகத்துக்குப் பதிலாகக் கட்டாயக் கொடுப்பின் புதிய அமைப்பை உருவாக்க எந்தத் தலைவருக்கும் — பண்டைய காலத்தவருக்கும் நவீன காலத்தவருக்கும் — தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணம் அதிகாரம் அளிக்கவில்லை. இயேசு ஒருபோதும் அதைப் போதிக்கவில்லை. தீர்க்கதரிசிகள் ஒருபோதும் அதைப் போதிக்கவில்லை. அப்போஸ்தலர்கள் ஒருபோதும் அதைப் போதிக்கவில்லை.

கற்பனையாக உருவாக்கிய தசமபாகம் கீழ்ப்படிதல் அல்ல; கீழ்ப்படியாமையே

இன்று சிலர், ஆலய அமைப்பு இல்லாமல் போனாலும் அதன் நோக்கம் தொடர்கிறது என்று கூறி, பண உதவியை “நவீன தசமபாகமாக” மாற்ற முயல்கிறார்கள். ஆனால் தேவன் நிராகரிக்கும் அடையாளப்பூர்வமான கீழ்ப்படிதல் என்பதற்கு இதுவே சரியான எடுத்துக்காட்டு. தசமபாகத்தை மறுவிளக்கம் செய்யவோ, வேறு இடத்துக்கு மாற்றவோ, வேறு ஒருவருக்கு ஒதுக்கவோ நியாயப்பிரமாணம் அனுமதிப்பதில்லை. ஒரு போதகர் லேவியர் அல்ல. ஒரு சபையோ மேசியானிய சபைக்கூட்டமோ ஆலயம் அல்ல. ஒரு நன்கொடை முதற்பலன் அல்ல. காணிக்கைத் தட்டில் போடப்படும் பணம் கீழ்ப்படிதலாகிவிடாது.

பலிகள், பண்டிகைக் காணிக்கைகள், சுத்திகரிப்புச் சடங்குகள் ஆகியவற்றைப் போலவே, மனிதர்களின் கண்டுபிடிப்புகளால் மாற்றீடு செய்ய மறுப்பதன் மூலம் நியாயப்பிரமாணம் கட்டளையிட்டதை நாம் மதிக்கிறோம்.

கீழ்ப்படியக்கூடியவற்றுக்குக் கீழ்ப்படிகிறோம்; முடியாதவற்றை மதிக்கிறோம்

தசமபாகங்களும் முதற்பலன்களும் நித்தியக் கட்டளைகளாகவே இருக்கின்றன; ஆனால் தேவன் தாமே ஆலயத்தையும், பலிபீடத்தையும், ஆசாரியத்துவத்தையும், தூய்மை அமைப்பையும் மீட்டெடுக்கும் வரை அவற்றுக்குக் கீழ்ப்படிவது சாத்தியமற்றது. அந்த நாள் வரும்வரை, நம்மால் இயன்றபோது தாராளமாகக் கொடுப்பதன் மூலம் கர்த்தருக்குப் பயந்து நடக்கிறோம் — தசமபாகம் செலுத்துவதாகவோ, முதற்பலன்களைக் கொடுப்பதாகவோ, ஏதேனும் சதவீதத்துக்குக் கீழ்ப்படிவதாகவோ அல்ல; இரக்கத்தையும் நீதியையும் வெளிப்படுத்தும் செயல்களாகவே அவ்வாறு செய்கிறோம்.

மாற்றீட்டை உருவாக்குவது நியாயப்பிரமாணத்தை மறுபடியும் எழுதுவதாகும். மாற்றீடுகளை உருவாக்க மறுப்பது, அதைப் பேசிய தேவனை மதிப்பதாகும்.

மல்கியா 3:10	என் வீட்டில் ஆகாரம் உண்டாயிருக்கும்படி, நீங்கள் தசமபாகங்கள் அனைத்தையும் பண்டகசாலையில் கொண்டுவாருங்கள்.
உபாகமம் 14:22	ஒவ்வோர் ஆண்டும் உங்கள் வயல்களில் விளையும் எல்லாவற்றிலும் பத்தில் ஒரு பங்கைத் தவறாமல் தனியாகப் பிரித்து வையுங்கள்.
லேவியராகமம் 27:32	மேய்ப்பனுடைய கோலின்கீழ் கடந்து செல்கிற ஒவ்வொரு பத்தாவது மிருகமும் கர்த்தருக்குப் பரிசுத்தமானதாக இருக்கும்.
உபாகமம் 14:22-23	வயலில் விளையும் உங்கள் விதைப்பின் எல்லாப் பலனிலும் ஆண்டுதோறும் தசமபாகம் செலுத்த வேண்டும். உங்கள் தேவனாகிய கர்த்தர் தமது நாமம் விளங்கும்படி தேர்ந்தெடுக்கும் இடத்தில், உங்கள் தானியம், திராட்சரசம், எண்ணெய் ஆகியவற்றின் தசமபாகத்தையும், உங்கள் மந்தையின் முதற்பேறுகளையும் உங்கள் தேவனாகிய கர்த்தருக்கு முன்பாக உண்ண வேண்டும்; அப்பொழுது உங்கள் தேவனாகிய கர்த்தருக்குச் சதாகாலமும் பயப்படக் கற்றுக்கொள்வீர்கள்.
உபாகமம் 14:24-26	வழி உனக்கு வெகு தூரமாயிருந்து, தசமபாகத்தைக் கொண்டுசெல்ல உன்னால் முடியாதிருந்தால்… அதை நீ பணமாக மாற்றி, அந்தப் பணத்தை உன் கையில் கட்டிக்கொண்டு, உன் தேவனாகிய கர்த்தர் தேர்ந்தெடுக்கும் இடத்துக்குப் போக வேண்டும். அந்தப் பணத்தை நீ விரும்புகிற எதற்காகவும் செலவிடலாம்…
எண்ணாகமம் 18:21	ஆசரிப்புக் கூடாரத்தில் அவர்கள் செய்யும் சேவைக்குப் பதிலாக, இஸ்ரவேலில் உள்ள எல்லாத் தசமபாகங்களையும் சுதந்தரமாக லேவியர்களுக்கு அளித்திருக்கிறேன்.
எண்ணாகமம் 18:26-28	நான் உங்களுக்குக் கொடுத்த தசமபாகத்தை நீங்கள் இஸ்ரவேல் மக்களிடமிருந்து பெற்றுக்கொள்ளும்போது… அதிலிருந்து கர்த்தருக்குக் காணிக்கையாக, தசமபாகத்தில் ஒரு தசமபாகத்தைச் செலுத்த வேண்டும்.
உபாகமம் 26:1-10	உங்கள் தேவனாகிய கர்த்தர் சுதந்தரமாக உங்களுக்குக் கொடுக்கும் தேசத்துக்குள் நீங்கள் வரும்போது… நிலத்தின் கனிகளிலெல்லாம் முதலில் விளைந்த சிலவற்றை எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும்… ஆசாரியனிடம் சென்று அவனிடம் சொல்ல வேண்டும்… (…)
உபாகமம் 14:27-29	உங்கள் பட்டணங்களில் இருக்கும் லேவியனைப் புறக்கணிக்காதீர்கள்; ஏனெனில் அவனுக்கு உங்களோடு பங்கோ சுதந்தரமோ இல்லை. ஒவ்வொரு மூன்றாம் ஆண்டின் முடிவிலும், அந்த ஆண்டில் உங்கள் விளைச்சலில் கிடைத்த தசமபாகம் அனைத்தையும் கொண்டுவந்து… (…)
ஓசியா 3:4	இஸ்ரவேல் மக்கள் பல நாட்கள் ராஜாவோ தலைவனோ இல்லாமலும், பலியோ தூணோ இல்லாமலும், ஏபோத்தோ வீட்டுத் தெய்வங்களோ இல்லாமலும் இருப்பார்கள்.
உபாகமம் 15:7-11	உங்களில் ஒருவன், உங்கள் சகோதரரில் ஒருவன் ஏழையானால்… உன் ஏழைச் சகோதரனுக்கு எதிராக உன் இருதயத்தைக் கடினப்படுத்தாமலும் உன் கையை மூடாமலும் இருக்க வேண்டும்… தேசத்தில் ஏழைகள் இல்லாமல் போவதில்லை… (…)
மத்தேயு 6:1-4	மனுஷரால் காணப்படும்படி அவர்களுக்கு முன்பாக உங்கள் நீதியைச் செய்யாதபடி எச்சரிக்கையாயிருங்கள்… ஏழைகளுக்குக் கொடுக்கும்போது, உன் வலது கை செய்கிறதை உன் இடது கை அறியாதிருக்கட்டும்…
லூக்கா 12:33	உங்கள் உடைமைகளை விற்று, ஏழைகளுக்குக் கொடுங்கள். பழுதடையாத பணப்பைகளையும், குறையாத பரலோகப் பொக்கிஷத்தையும் உங்களுக்காக உண்டாக்கிக்கொள்ளுங்கள்.

இந்தப் பக்கம், எருசலேமில் ஆலயம் இருந்தபோது மட்டுமே கடைப்பிடிக்கக்கூடிய தேவனுடைய சட்டங்களை ஆராயும் தொடரின் ஒரு பகுதியாகும்.

• இணைப்பு 8a: ஆலயம் தேவைப்படும் தேவனுடைய சட்டங்கள்
• இணைப்பு 8b: பலிகள் — அவற்றை இன்றைக்கு ஏன் கடைப்பிடிக்க முடியாது
• இணைப்பு 8c: வேதாகமப் பண்டிகைகள் — அவற்றில் ஒன்றைக்கூட இன்றைக்கு ஏன் கடைப்பிடிக்க முடியாது
• இணைப்பு 8d: சுத்திகரிப்புச் சட்டங்கள் — ஆலயம் இல்லாமல் அவற்றைக் கடைப்பிடிக்க முடியாதது ஏன் (இந்தப் பக்கம்).
• இணைப்பு 8e: தசமபாகங்களும் முதற்பலன்களும் — அவற்றை இன்றைக்கு ஏன் கடைப்பிடிக்க முடியாது
• இணைப்பு 8f: திருவிருந்து — இயேசுவின் கடைசி இராப்போஜனம் பஸ்காவாக இருந்தது
• இணைப்பு 8g: நசரேயர் மற்றும் நேர்த்திக்கடன் சட்டங்கள் — அவற்றை இன்றைக்கு ஏன் கடைப்பிடிக்க முடியாது
• இணைப்பு 8h: ஆலயத்துடன் தொடர்புடைய பகுதியளவிலான மற்றும் அடையாளப்பூர்வமான கீழ்ப்படிதல்
• இணைப்பு 8i: சிலுவையும் ஆலயமும்

தோராவில் சடங்குசார்ந்த தூய்மை மற்றும் தீட்டுக் குறித்த விரிவான சட்டங்கள் உள்ளன. இந்தக் கட்டளைகள் ஒருபோதும் நீக்கப்படவில்லை. இயேசு அவற்றை ஒருபோதும் ரத்து செய்யவில்லை. இருந்தபோதிலும், இஸ்ரவேலின் துரோகத்திற்குப் பதிலளிக்கும் விதமாக, தேவன் ஆலயத்தையும், பலிபீடத்தையும், ஆசாரியத்துவத்தையும், தம்முடைய வெளிப்பட்ட வாசஸ்தலத்தையும் அந்த ஜனத்தினிடமிருந்து அகற்றினார். அந்த அகற்றுதலின் காரணமாக, சுத்திகரிப்புக் கட்டளைகளை இன்றைக்கு கடைப்பிடிக்க முடியாது.

நாம் பலவீனமான படைப்புகளாயிருந்தாலும், தேவன் தாம் தெரிந்துகொண்ட ஜனத்தின்மீது கொண்ட அன்பினால், பல நூற்றாண்டுகளாக இஸ்ரவேலரிடையே தமது பிரசன்னத்தை நிலைநிறுத்தினார் (யாத்திராகமம் 15:17; 2 நாளாகமம் 6:2; 1 இராஜாக்கள் 8:12-13). ஆனால் கி.பி. 70 முதல், அவருடைய பரிசுத்தம் வெளிப்பட்டு அனுபவிக்கப்பட்ட ஆலயம் இனி இல்லை.

நியாயப்பிரமாணம் எதைக் கட்டளையிட்டது

சுத்தமானது (טָהוֹר — tahor) மற்றும் தீட்டானது (טָמֵא — tamei) ஆகிய உண்மையான சட்டநிலைகளை நியாயப்பிரமாணம் வரையறுத்தது. மனித வாழ்வின் இயல்பான, தவிர்க்க முடியாத நிகழ்வுகள் மூலம் ஒருவர் தீட்டுப்படலாம்: குழந்தை பிறத்தல் (லேவியராகமம் 12:2-5), மாதவிடாய் மற்றும் பிற உடல் திரவ வெளியேற்றங்கள் (லேவியராகமம் 15:19-30), இறந்தவரைத் தொடுதல் (எண்ணாகமம் 19:11-13). இந்நிலைகள் பாவமான நடத்தைகள் அல்ல. அவற்றில் குற்றம் எதுவும் இல்லை. அவை பரிசுத்தமானவற்றை அணுகுவதைக் கட்டுப்படுத்திய சட்டநிலைகள் மட்டுமே.

இந்த நிலைகள் அனைத்திற்கும், சுத்திகரிப்பு நடைமுறையையும் நியாயப்பிரமாணம் கட்டளையிட்டது. சில சமயங்களில் மாலைவரை காத்திருப்பதே போதுமானதாக இருந்தது. வேறு சில சமயங்களில் கழுவ வேண்டியிருந்தது. பல சந்தர்ப்பங்களில் ஆசாரியரின் பங்கேற்பும் பலிகளும் தேவைப்பட்டன. இஸ்ரவேலர் தங்களைத் தீட்டானவர்களாக “உணர்ந்தார்கள்” என்பதல்ல முக்கியம். தேவன் தமது பரிசுத்தத்தைச் சுற்றி உண்மையான எல்லைகளைச் சட்டமாக்கினார் என்பதே முக்கியம்.

இந்தச் சட்டங்கள் இருந்ததற்கான காரணம்

தூய்மை முறை இருந்ததற்குக் காரணம், தேவன் வரையறுக்கப்பட்ட ஒரு பரிசுத்த இடத்தில் இஸ்ரவேலரிடையே வாசம்பண்ணினார். அதற்கான காரணத்தைத் தோராவே கூறுகிறது: தேவனுடைய வாசஸ்தலம் தீட்டுப்படாதிருக்கவும், தீட்டான நிலையில் அவருடைய பரிசுத்தப் பிரசன்னத்தை அணுகுவதால் ஜனங்கள் சாகாதிருக்கவும், இஸ்ரவேலர் தீட்டிலிருந்து விலக்கி வைக்கப்பட வேண்டியிருந்தது (லேவியராகமம் 15:31; எண்ணாகமம் 19:13).

இதன் பொருள், தீட்டுச் சட்டங்கள் வாழ்க்கைமுறைப் பழக்கவழக்கங்களோ, உடல்நலம் குறித்த ஆலோசனைகளோ அல்ல. அவை பரிசுத்த ஸ்தலத்துக்குரிய சட்டங்கள். அவற்றின் நோக்கம் எப்போதும் ஒன்றே: தேவனுடைய வாசஸ்தலத்தைப் பாதுகாப்பதும், அதை அணுகுவதை ஒழுங்குபடுத்துவதும்.

ஆலயம் அதிகார எல்லையாக இருந்தது; வெறும் இடமாக மட்டுமல்ல

பரிசுத்த ஸ்தலம் என்பது மதச் செயல்பாடுகள் நடைபெறும் வசதியான கட்டிடம் மட்டுமல்ல. பல தூய்மைச் சட்டங்கள் வலிமை பெற்ற சட்ட அரங்கமாக அது இருந்தது. பாதுகாக்க வேண்டிய பரிசுத்த இடமும், காக்க வேண்டிய பரிசுத்தப் பொருட்களும், பேண வேண்டிய பரிசுத்தப் பணியும் இருந்ததால் தீட்டு முக்கியமானதாக இருந்தது. பொதுவானதற்கும் பரிசுத்தமானதற்கும் இடையிலான சட்ட எல்லையை ஆலயம் உருவாக்கியது; அந்த எல்லை பேணப்பட வேண்டுமென்று நியாயப்பிரமாணம் கோரியது.

இஸ்ரவேலின் துரோகத்திற்குப் பதிலளிக்கும் விதமாக தேவன் தமது வாசஸ்தலத்தை அகற்றியபோது, அவர் தமது நியாயப்பிரமாணத்தை ரத்து செய்யவில்லை. பல சுத்திகரிப்புச் சட்டங்களை நிறைவேற்றக்கூடிய அதிகார எல்லையையே அவர் அகற்றினார். வாசஸ்தலம் இல்லாமல், ஒழுங்குபடுத்துவதற்கு சட்டப்பூர்வமான “அணுகுதல்” ஏதுமில்லை; தீட்டுப்படாமல் காப்பதற்குப் பரிசுத்த இடமும் இல்லை.

முதன்மைச் சட்டங்களும் தீட்டு பரவாமல் தடுக்கும் நடைமுறைகளும்

லேவியராகமம் 15-ல் வீட்டு அளவிலான பல விவரங்கள் உள்ளன: தீட்டான படுக்கை விரிப்புகள், தீட்டான இருக்கைகள், கழுவுதல், “மாலைவரை தீட்டாயிருத்தல்” ஆகியவை. இவை நிரந்தர வாழ்க்கைமுறையை உருவாக்குவதற்கான தனித்தனி கட்டளைகள் அல்ல. தீட்டு தேவனுடைய வாசஸ்தலத்தை அடைந்து பரிசுத்தமானவற்றை மாசுபடுத்துவதைத் தடுப்பதே அவற்றின் ஒரே நோக்கமாக இருந்தது; அதற்கான தீட்டு பரவாமல் தடுக்கும் நடைமுறைகளே அவை.

அதனால்தான், இந்நடைமுறைகளைத் தனித்த “பக்திச் செயல்களாக” இன்று செய்வதற்கு எந்த அர்த்தமும் இல்லை. அவை பாதுகாப்பதற்காக அமைக்கப்பட்ட பரிசுத்த ஸ்தலம் இல்லாமல் அவற்றை மீண்டும் செய்வது கீழ்ப்படிதல் அல்ல; அது அடையாளப்பூர்வமான பின்பற்றுதல். தமது முறைக்குப் பதிலாக வேறு முறைகளை தேவன் ஒருபோதும் அனுமதிக்கவில்லை. தம்முடைய பரிசுத்த வாசஸ்தலத்தை அகற்றியது தேவனே; ஆனால் அது இன்னும் நிலைத்திருக்கிறது என்று பாசாங்கு செய்வதில் தேவனுக்கு எந்த மகிமையும் இல்லை.

வழக்கமான மாதவிடாய்

தோராவில் குறிப்பிடப்படும் தீட்டுகளில் வழக்கமான மாதவிடாய் தனித்துவமானது; ஏனெனில் அது முன்னறியக்கூடியது, தவிர்க்க முடியாதது, காலம் கடந்தால் மட்டுமே முடிவடைவது. அந்தப் பெண் ஏழு நாட்கள் தீட்டாயிருந்தாள்; அவள் படுத்திருந்த அல்லது உட்கார்ந்திருந்த அனைத்தும் தீட்டானவை; அவற்றைத் தொட்டவர்கள் மாலைவரை தீட்டானவர்களாயிருந்தார்கள் (லேவியராகமம் 15:19-23). அந்தக் காலத்தில் ஒருவன் அவளுடன் அதே படுக்கையில் படுத்தால், அவனும் ஏழு நாட்கள் தீட்டானவனாவான் (லேவியராகமம் 15:24).

காலம் கடந்ததும் தீர்ந்துவிடும் இந்த வழக்கமான தீட்டுக்கு ஆசாரியரோ, பலியோ, பலிபீடமோ தேவையில்லை. அதன் சட்டப்பூர்வ நோக்கம் பரிசுத்த இடத்தை அணுகுவதைக் கட்டுப்படுத்துவதாகும். அதனால், இச்சட்டங்கள் அன்றாட வாழ்க்கைக்குத் தடையாக இருக்கவில்லை; எருசலேமுக்கு தொடர்ந்து அருகில் இருக்கவும் அவை கோரவில்லை. தேவனுடைய வாசஸ்தலம் இருந்ததாலும், அதை அணுகுவது அவருடைய நியாயப்பிரமாணத்தால் ஒழுங்குபடுத்தப்பட்டதாலும் சுத்தம், தீட்டு ஆகிய நிலைகள் முக்கியமானவையாக இருந்தன. வாசஸ்தலம் அகற்றப்பட்டுவிட்டதால், இந்த வீட்டு தூய்மை விதிகளுக்கு இனி சட்டப்பூர்வமாகப் பொருந்தும் இடமில்லை; ஆகவே அவற்றை இன்றைக்கு கடைப்பிடிக்க முடியாது.

முக்கியமான தெளிவுபடுத்தல்: மாதவிடாயில் இருக்கும் பெண்ணுடன் பாலுறவு கொள்வதற்கான தடை முற்றிலும் வேறான சட்டமாகும். அந்தக் கட்டளை சுத்திகரிப்பு நடைமுறை அல்ல; அதன் பொருளுக்கும் அமலாக்கத்துக்கும் ஆலயம் தேவையில்லை (லேவியராகமம் 18:19; 20:18). இந்தப் பாலுறவுத் தடை மிகவும் தீவிரமானது; இது தனித்த கட்டளை, இன்றும் கடைப்பிடிக்கப்பட வேண்டியதாகும்.

அசாதாரண இரத்தப்போக்கு

வழக்கமான மாதவிடாய் சுழற்சிக்கு வெளியே ஏற்படும் இரத்தப்போக்கு வேறுவிதமாக வகைப்படுத்தப்பட்டது; அதை நிறைவு செய்ய ஆலயம் சார்ந்த நடைமுறை தேவைப்பட்டது. இரத்தப்போக்கு நீடித்த காலமெல்லாம் அந்தப் பெண் தீட்டாயிருந்தாள்; அது முடிந்தபின் அவள் நாட்களைக் கணக்கிட்டு, பரிசுத்த ஸ்தலத்தின் வாசலில் ஆசாரியரிடம் காணிக்கைகளைக் கொண்டுவர வேண்டியிருந்தது (லேவியராகமம் 15:25-30). இது “காலம் கடந்தால் மட்டும் தீரும்” வகை அல்ல. இது ஆசாரியரும் காணிக்கையும் தேவைப்படும் வகை. ஆகவே, அதை நிறைவேற்றத் தேவையான முறையை தேவன் அகற்றியதால், இன்றைக்கு இதைக் கடைப்பிடிக்க முடியாது.

பிணத்தினால் ஏற்படும் தீட்டு

இறந்தவரைத் தொடுவது, பரிசுத்த ஸ்தலத்தை நேரடியாக அச்சுறுத்தும் கடுமையான தீட்டை ஏற்படுத்தியது. தோரா இங்கு மிகுந்த தீவிரத்துடன் பேசுகிறது: வாசஸ்தலத்தைத் தீட்டுப்படுத்திய தீட்டானவன் வெளியேற்றப்பட வேண்டியவன்; இந்தத் தீட்டு தேவனுடைய பரிசுத்த இடத்திற்கு எதிரான நேரடிக் குற்றமாகக் கருதப்பட்டது (எண்ணாகமம் 19:13; 19:20). சுத்திகரிப்புக்காகக் கட்டளையிடப்பட்ட வழிமுறைகள் தேவனால் நியமிக்கப்பட்ட கருவிகளையும் செயல்படும் பரிசுத்த ஸ்தல அமைப்பையும் சார்ந்திருந்தன. ஆலயத்தின் அதிகார எல்லை இல்லாமல், இந்த வகைத் தீட்டை கட்டளைக்கேற்ப சட்டப்பூர்வமாக நீக்க முடியாது.

தேவன் தமது வாசஸ்தலத்தை அகற்றியபோது என்ன மாறியது

நியாயத்தீர்ப்பில் தேவன் ஆலயத்தையும், பலிபீடத்தையும், லேவிய ஆசாரியத்துவத்தையும் அகற்றினார். அந்த அகற்றுதலோடு, தூய்மை முறைக்கு உரிய சட்ட அரங்கு இல்லாமல் போனது. பாதுகாக்கப் பரிசுத்த இடமில்லை; ஒழுங்குபடுத்துவதற்குச் சட்டப்பூர்வமான அணுகும் வழி இல்லை; ஆசாரியரின் பங்கேற்பை நியாயப்பிரமாணம் கோரும் செயல்களைச் செய்வதற்கு நியமிக்கப்பட்ட ஆசாரியத்துவமும் இல்லை.

ஆகையால், சுத்திகரிப்புக் கட்டளைகள் எதையும் இன்றைக்கு நடைமுறைப்படுத்த முடியாது—நியாயப்பிரமாணம் முடிவுற்றுவிட்டதால் அல்ல, அவற்றுக்கு சட்ட வலிமை அளித்த அதிகார எல்லையை தேவன் அகற்றியதால். நியாயப்பிரமாணம் இன்னும் நிலைத்திருக்கிறது. ஆலயம் இல்லை.

அடையாளப்பூர்வமான “சுத்திகரிப்பு” ஏன் கீழ்ப்படியாமை

சிலர் தேவனுடைய முறைக்குப் பதிலாகத் தனிப்பட்ட சடங்குகளையோ, “ஆவிக்குரிய” கழுவுதல்களையோ, வீட்டில் கற்பித்துச் செய்யும் நடைமுறைகளையோ உருவாக்க முயல்கிறார்கள். ஆனால் மாற்று வழிகளை தேவன் அனுமதிக்கவில்லை. சுத்திகரிப்பின் புதிய வடிவங்களைத் தாங்களாகவே உருவாக்க இஸ்ரவேலருக்கு உரிமை இருக்கவில்லை. தேவன் கட்டளையிட்டதைத் துல்லியமாக, அவர் தேர்ந்தெடுத்த இடத்தில், அவர் நியமித்த ஊழியர்கள் மூலமாகச் செய்வதே கீழ்ப்படிதலாகும்.

கீழ்ப்படிவதற்கான கருவிகளை தேவன் அகற்றும்போது, விசுவாசமுள்ள பதில் பின்பற்றுதலாக இருக்காது. தேவன் செய்ததை ஏற்றுக்கொள்வதும், புதிதாக உருவாக்கப்படும் வழிகளை மறுப்பதும், தற்போது நிறைவேற்ற முடியாத கட்டளைகளுக்கு மதிப்பளிப்பதுமே விசுவாசமுள்ள பதிலாகும்.

முடிவுரை

சுத்திகரிப்புச் சட்டங்கள் ஒருபோதும் ரத்து செய்யப்படவில்லை. தேவன் இஸ்ரவேலரிடையே வாசம்பண்ணி, தமது பரிசுத்தப் பிரசன்னத்தை அணுகுவதை ஒழுங்குபடுத்தியதால் அவை இருந்தன. இஸ்ரவேலின் துரோகத்திற்குப் பதிலளிக்கும் விதமாக, தேவன் தமது வாசஸ்தலத்தையும், ஆலயத்தையும், ஆசாரியத்துவத்தையும் அகற்றினார். அந்த அகற்றுதலின் காரணமாக, பரிசுத்த ஸ்தலத்தைச் சார்ந்த தூய்மை முறையை இன்றைக்கு கடைப்பிடிக்க முடியாது. இன்னும் கடைப்பிடிக்கக்கூடிய அனைத்தையும் நாம் கடைப்பிடிக்கிறோம்; தேவன் தமது செயல்களால் முடியாததாக்கியவற்றை மதித்து, அவருடைய கட்டளைகளுக்குப் பதிலாக அடையாளப்பூர்வமான மாற்று வழிகளை உருவாக்க மறுப்பதன் மூலம் அவற்றுக்கு மதிப்பளிக்கிறோம்.

யாத்திராகமம் 15:17	அவர்களை அழைத்துவந்து, உமது சொந்த மலையில் நிலைநிறுத்துவீர்; கர்த்தாவே, நீர் உமது வாசஸ்தலமாக ஏற்படுத்திய இடத்தில், கர்த்தாவே, உமது கரங்கள் நிறுவிய பரிசுத்த ஸ்தலத்தில் அவர்களைக் குடியிருத்துவீர்.
2 நாளாகமம் 6:2	ஆனால் நீர் என்றென்றும் வாசம்பண்ணும்படி, உயர்ந்த மகிமையுள்ள ஒரு ஆலயத்தை உமக்காகக் கட்டினேன்.
1 இராஜாக்கள் 8:12-13	அப்பொழுது சாலொமோன், “கர்த்தர் காரிருளில் வாசம்பண்ணுவதாகச் சொன்னார். நீர் என்றென்றும் வாசம்பண்ணும்படி, உயர்ந்த மகிமையுள்ள ஒரு ஆலயத்தை உமக்காக நிச்சயமாகக் கட்டினேன்” என்றான்.
லேவியராகமம் 12:2-5	இஸ்ரவேல் மக்களிடம் சொல்லவேண்டியது: ஒரு பெண் கர்ப்பமடைந்து ஆண் குழந்தையைப் பெற்றால், அவள் ஏழு நாட்கள் தீட்டாயிருப்பாள். … தன் சுத்திகரிப்பின் இரத்தநிலையில் அவள் முப்பத்து மூன்று நாட்கள் தொடர்ந்திருப்பாள். அவளுடைய சுத்திகரிப்புக்கான நாட்கள் நிறைவடையும்வரை, பரிசுத்தமான எதையும் தொடக்கூடாது; பரிசுத்த ஸ்தலத்துக்குள் வரவும் கூடாது. …
லேவியராகமம் 15:19-30	ஒரு பெண்ணுக்கு உடலில் இருந்து இரத்தப்போக்கு ஏற்பட்டால், அவள் ஏழு நாட்கள் தனது தீட்டில் இருப்பாள். … ஒரு பெண்ணுக்கு மாதவிடாய்த் தீட்டு ஏற்படும் காலத்தில் அல்லாமல் பல நாட்கள் இரத்தப்போக்கு ஏற்பட்டால், … அவளுடைய இரத்தப்போக்கு நின்று அவள் சுத்தமானபோது, ஆசாரியனிடம், ஆசரிப்புக் கூடாரத்தின் வாசலில், இரண்டு காட்டுப்புறாக்களையோ இரண்டு புறாக் குஞ்சுகளையோ கொண்டுவரவேண்டும். …
எண்ணாகமம் 19:11-13	எந்த மனிதனுடைய பிணத்தையாவது தொடுகிறவன் ஏழு நாட்கள் தீட்டாயிருப்பான். … இறந்துபோன ஒருவருடைய உடலைத் தொடுகிறவன் தன்னைச் சுத்திகரிக்காவிட்டால், கர்த்தருடைய வாசஸ்தலத்தைத் தீட்டுப்படுத்துகிறான்; அந்த நபர் இஸ்ரவேலிலிருந்து வெட்டுண்டுபோவான். …
லேவியராகமம் 15:19-23	ஒரு பெண்ணுக்கு உடலில் இருந்து இரத்தப்போக்கு ஏற்பட்டால், அவள் ஏழு நாட்கள் தன் தீட்டில் இருப்பாள்; அவளைத் தொடுகிறவன் எவனும் மாலைவரை தீட்டாயிருப்பான். அவள் தன் தீட்டில் படுத்திருக்கும் எதுவும் தீட்டாகும்; அவள் உட்காரும் எதுவும் தீட்டாகும். …
லேவியராகமம் 15:24	ஒருவன் அவளுடன் படுத்து, அவளுடைய மாதவிடாய்த் தீட்டு அவன்மேல் வந்தால், அவன் ஏழு நாட்கள் தீட்டாயிருப்பான்; அவன் படுக்கும் ஒவ்வொரு படுக்கையும் தீட்டாகும்.
லேவியராகமம் 15:25-30	ஒரு பெண்ணுக்கு மாதவிடாய்த் தீட்டு ஏற்படும் காலத்தில் அல்லாமல் பல நாட்கள் இரத்தப்போக்கு ஏற்பட்டாலோ, அல்லது அவளுடைய தீட்டுக் காலத்தைத் தாண்டி இரத்தப்போக்கு ஏற்பட்டாலோ, இரத்தப்போக்கு இருக்கும் நாட்களெல்லாம் அவள் தீட்டில் தொடர்ந்திருப்பாள். … அவளுடைய இரத்தப்போக்கு நின்று அவள் சுத்தமானபின், ஏழு நாட்களைத் தனக்காக எண்ணி, அதன்பின் சுத்தமாவாள். …
லேவியராகமம் 15:31	இஸ்ரவேல் மக்களை அவர்களுடைய தீட்டிலிருந்து விலக்கி வைக்கவேண்டும்; அவர்கள் நடுவிலுள்ள என் வாசஸ்தலத்தைத் தீட்டுப்படுத்தி, தங்கள் தீட்டில் அவர்கள் சாகாதபடிக்கு இதைச் செய்யவேண்டும்.
எண்ணாகமம் 19:13	இறந்துபோன ஒருவருடைய உடலைத் தொடுகிறவன் தன்னைச் சுத்திகரிக்காவிட்டால், கர்த்தருடைய வாசஸ்தலத்தைத் தீட்டுப்படுத்துகிறான்; அந்த நபர் இஸ்ரவேலிலிருந்து வெட்டுண்டுபோவான். தீட்டுக்கான தண்ணீர் அவன்மேல் தெளிக்கப்படாததால், அவன் தீட்டானவனாயிருக்கிறான்; அவனுடைய தீட்டு இன்னும் அவன்மேல் இருக்கிறது.
எண்ணாகமம் 19:20	ஆனால் தீட்டானவனாக இருந்து தன்னைச் சுத்திகரிக்காதவன், கர்த்தருடைய பரிசுத்த ஸ்தலத்தைத் தீட்டுப்படுத்தியதால், அந்த நபர் சபையின் நடுவிலிருந்து வெட்டுண்டுபோவான். தீட்டுக்கான தண்ணீர் அவன்மேல் தெளிக்கப்படவில்லை; அவன் தீட்டானவன்.
லேவியராகமம் 12:2-4	இஸ்ரவேல் மக்களிடம் சொல்லவேண்டியது: ஒரு பெண் கர்ப்பமடைந்து ஆண் குழந்தையைப் பெற்றால், அவள் ஏழு நாட்கள் தீட்டாயிருப்பாள். … தன் சுத்திகரிப்பின் இரத்தநிலையில் அவள் முப்பத்து மூன்று நாட்கள் தொடர்ந்திருப்பாள். அவளுடைய சுத்திகரிப்புக்கான நாட்கள் நிறைவடையும்வரை, பரிசுத்தமான எதையும் தொடக்கூடாது; பரிசுத்த ஸ்தலத்துக்குள் வரவும் கூடாது.
லேவியராகமம் 18:19	மாதவிடாய்த் தீட்டில் இருக்கும் பெண்ணின் நிர்வாணத்தை வெளிப்படுத்த அவளை அணுகக்கூடாது.
லேவியராகமம் 20:18	ஒருவன் மாதவிடாய் காலத்தில் இருக்கும் பெண்ணுடன் படுத்து, அவளுடைய நிர்வாணத்தை வெளிப்படுத்தினால், அவன் அவளுடைய இரத்தத்தை வெளிப்படுத்தியிருக்கிறான்; அவளும் தன் இரத்தப்போக்கை வெளிப்படுத்தியிருக்கிறாள்; அவர்கள் இருவரும் தங்கள் மக்களிடமிருந்து வெட்டுண்டுபோவார்கள்.

இந்தப் பக்கம், எருசலேமில் ஆலயம் இருந்தபோது மட்டுமே கீழ்ப்படிந்து நடக்கக்கூடிய தேவனுடைய சட்டங்களை ஆராயும் தொடரின் ஒரு பகுதியாகும்.

• இணைப்பு 8a: ஆலயம் தேவைப்படும் தேவனுடைய சட்டங்கள்
• இணைப்பு 8b: பலிகள் — அவற்றை இன்று ஏன் ஆசரிக்க முடியாது
• இணைப்பு 8c: வேதாகமப் பண்டிகைகள் — அவற்றில் எதையும் இன்று ஏன் ஆசரிக்க முடியாது (இந்தப் பக்கம்).
• இணைப்பு 8d: சுத்திகரிப்புச் சட்டங்கள் — ஆலயம் இல்லாமல் அவற்றை ஏன் ஆசரிக்க முடியாது
• இணைப்பு 8e: தசமபாகங்களும் முதற்பலன்களும் — அவற்றை இன்று ஏன் ஆசரிக்க முடியாது
• இணைப்பு 8f: திருவிருந்து ஆராதனை — இயேசுவின் கடைசி இராப்போஜனம் பஸ்காவாக இருந்தது
• இணைப்பு 8g: நசரேயர் மற்றும் நேர்த்திக்கடன் சட்டங்கள் — அவற்றை இன்று ஏன் ஆசரிக்க முடியாது
• இணைப்பு 8h: ஆலயத்துடன் தொடர்புடைய பகுதியளவிலான மற்றும் அடையாளரீதியான கீழ்ப்படிதல்
• இணைப்பு 8i: சிலுவையும் ஆலயமும்

பரிசுத்தப் பண்டிகைகள் — நியாயப்பிரமாணம் உண்மையில் கட்டளையிட்டவை

வருடாந்தரப் பண்டிகைகள் வெறுமனே கொண்டாட்டங்களோ கலாசாரக் கூடுகைகளோ அல்ல. அவை காணிக்கைகள், பலிகள், முதற்பலன்கள், தசமபாகங்கள் மற்றும் சுத்திகரிப்புத் தேவைகள் ஆகியவற்றை மையமாகக் கொண்ட பரிசுத்தக் கூட்டங்கள்; இவற்றை தேவன் தாம் தேர்ந்தெடுத்த ஆலயத்துடன் நேரடியாக இணைத்தார் (உபாகமம் 12:5-6, 12:11; 16:2, 16:5-6). ஒவ்வொரு முக்கியப் பண்டிகையும் — பஸ்கா, புளிப்பில்லா அப்பப் பண்டிகை, வாரங்களின் பண்டிகை, எக்காளப் பண்டிகை, பாவநிவிர்த்தி நாள், கூடாரப்பண்டிகை — ஆராதிப்பவர் கர்த்தருக்கு முன்பாக அவர் தேர்ந்தெடுத்த இடத்தில் தோன்ற வேண்டும் என்று கோரியது; மக்கள் விரும்பிய எந்த இடத்திலும் அல்ல (உபாகமம் 16:16-17).

• பஸ்காவுக்கு பரிசுத்த ஸ்தலத்தில் செலுத்தப்பட்ட ஒரு ஆட்டுக்குட்டி தேவைப்பட்டது (உபாகமம் 16:5-6).
• புளிப்பில்லா அப்பப் பண்டிகைக்கு தினந்தோறும் தீயினால் செலுத்தப்படும் காணிக்கைகள் தேவைப்பட்டன (எண்ணாகமம் 28:17-19).
• வாரங்களின் பண்டிகைக்கு முதற்பலன்களின் காணிக்கைகள் தேவைப்பட்டன (உபாகமம் 26:1-2, 26:9-10).
• எக்காளப் பண்டிகைக்கு “தீயினால் செலுத்தப்படும்” பலிகள் தேவைப்பட்டன (எண்ணாகமம் 29:1-6).
• பாவநிவிர்த்தி நாளுக்கு மகா பரிசுத்த ஸ்தலத்தில் ஆசாரியச் சடங்குகள் தேவைப்பட்டன (லேவியராகமம் 16:2-34).
• கூடாரப்பண்டிகைக்கு தினந்தோறும் பலிகள் தேவைப்பட்டன (எண்ணாகமம் 29:12-38).
• எட்டாம் நாள் கூட்டத்துக்கு, அதே பண்டிகைச் சுழற்சியின் ஒரு பகுதியாக கூடுதல் காணிக்கைகள் தேவைப்பட்டன (எண்ணாகமம் 29:35-38).

இந்தப் பண்டிகைகளை தேவன் மிகத் துல்லியமாக விவரித்தார்; அவை அவர் குறித்த நியமிக்கப்பட்ட காலங்கள் என்றும், அவர் கட்டளையிட்டபடியே சரியாக ஆசரிக்கப்பட வேண்டும் என்றும் மீண்டும் மீண்டும் வலியுறுத்தினார் (லேவியராகமம் 23:1-2, 23:37-38). இந்த ஆசரிப்புகளில் எதுவும் தனிப்பட்ட விளக்கத்திற்கோ, உள்ளூர் வழக்கத்திற்கோ, அடையாளரீதியான மாற்றத்திற்கோ விடப்படவில்லை. இடம், பலிகள், ஆசாரியர்கள், காணிக்கைகள் ஆகிய அனைத்தும் கட்டளையின் ஒரு பகுதியாக இருந்தன.

கடந்த காலத்தில் இஸ்ரவேலர் இந்தக் கட்டளைகளுக்குக் கீழ்ப்படிந்த விதம்

ஆலயம் இருந்தபோது, தேவன் அறிவுறுத்தியபடியே இஸ்ரவேலர் பண்டிகைகளைச் சரியாக ஆசரித்தனர். நியமிக்கப்பட்ட காலங்களில் மக்கள் எருசலேமுக்குப் பயணம் செய்தனர் (உபாகமம் 16:16-17; லூக்கா 2:41-42). அவர்கள் தங்கள் பலிகளைக் கொண்டு ஆசாரியர்களிடம் சென்றனர்; ஆசாரியர்கள் அவற்றைப் பலிபீடத்தின் மேல் செலுத்தினர். தேவன் பரிசுத்தப்படுத்திய இடத்தில் கர்த்தருக்கு முன்பாக அவர்கள் மகிழ்ந்தார்கள் (உபாகமம் 16:11; நெகேமியா 8:14-18). எல்லா தேசியப் பண்டிகைகளிலும் மிகப் பழமையானதான பஸ்காவைக்கூட, தேவன் மையப் பரிசுத்த ஸ்தலத்தை ஏற்படுத்திய பிறகு வீடுகளில் ஆசரிக்க முடியவில்லை. கர்த்தர் தமது நாமத்தை ஸ்தாபித்த இடத்தில் மட்டுமே அதை ஆசரிக்க முடிந்தது (உபாகமம் 16:5-6).

இஸ்ரவேலர் பண்டிகைகளை முறையற்ற விதத்தில் ஆசரிக்க முயன்றபோது என்ன நடந்தது என்பதையும் வேதவசனம் காட்டுகிறது. யெரொபெயாம் மாற்றுப் பண்டிகை நாட்களையும் இடங்களையும் ஏற்படுத்தியபோது, அவனுடைய முழு முறையையும் தேவன் பாவம் என்று கண்டனம் செய்தார் (1 இராஜாக்கள் 12:31-33). மக்கள் ஆலயத்தைப் புறக்கணித்தபோதோ, அசுத்தத்தை அனுமதித்தபோதோ, பண்டிகைகளே ஏற்றுக்கொள்ள முடியாதவையாகின (2 நாளாகமம் 30:18-20; ஏசாயா 1:11-15). இங்கு ஒரு நிலையான முறை காணப்படுகிறது: கீழ்ப்படிதலுக்கு ஆலயம் தேவைப்பட்டது; ஆலயம் இல்லாமல் கீழ்ப்படிதல் இல்லை.

இந்தப் பண்டிகைக் கட்டளைகளுக்கு இன்று ஏன் கீழ்ப்படிய முடியாது

ஆலயம் அழிக்கப்பட்ட பிறகு, பண்டிகைகளுக்காகக் கட்டளையிடப்பட்ட அமைப்பு இல்லாமல் போனது. பண்டிகைகள் அல்ல — நியாயப்பிரமாணம் மாறுவதில்லை — ஆனால் தேவையான கூறுகள் இல்லாமல் போயின:

• ஆலயம் இல்லை
• பலிபீடம் இல்லை
• லேவிய ஆசாரியத்துவம் இல்லை
• பலிச் செலுத்தும் முறை இல்லை
• முதற்பலன்களைக் காணிக்கையாகச் செலுத்த நியமிக்கப்பட்ட இடம் இல்லை
• பஸ்கா ஆட்டுக்குட்டியைக் கொண்டுவரும் வழி இல்லை
• பாவநிவிர்த்தி நாளுக்கான மகா பரிசுத்த ஸ்தலம் இல்லை
• கூடாரப்பண்டிகையின்போது தினந்தோறும் செலுத்தப்படும் பலிகள் இல்லை

பண்டிகைகளுக்குக் கீழ்ப்படிவதற்கு இந்தக் கூறுகள் அவசியம் என்று தேவன் கட்டளையிட்டதாலும், அவற்றை மாற்றவோ, தகுந்தபடி மாற்றியமைக்கவோ, அடையாளப்படுத்தவோ முடியாததாலும், உண்மையான கீழ்ப்படிதல் இப்போது சாத்தியமற்றது. “கர்த்தராகிய உங்கள் தேவன் உங்களுக்குக் கொடுக்கும் எந்தப் பட்டணத்திலும்” பஸ்காவைச் செலுத்த இஸ்ரவேலருக்கு அனுமதி இல்லை; “கர்த்தர் தெரிந்துகொள்ளும் இடத்தில்” மட்டுமே செலுத்த வேண்டும் என்று மோசே எச்சரித்தார் (உபாகமம் 16:5-6). அந்த இடம் இப்போது இல்லை.

நியாயப்பிரமாணம் இன்னும் இருக்கிறது. பண்டிகைகளும் இன்னும் இருக்கின்றன. ஆனால் கீழ்ப்படிவதற்கான வழிமுறைகள் போய்விட்டன — அவற்றை தேவனே அகற்றிவிட்டார் (புலம்பல் 2:6-7).

அடையாளரீதியான அல்லது மனிதரால் உருவாக்கப்பட்ட பண்டிகை ஆசரிப்பின் தவறு

இன்று பலர் அடையாளரீதியான மறுநிகழ்த்தல்கள், சபைக் கூட்டங்கள் அல்லது வேதாகமக் கட்டளைகளின் எளிமைப்படுத்தப்பட்ட வடிவங்கள் மூலம் “பண்டிகைகளுக்கு மதிப்பளிக்க” முயல்கின்றனர்:

• ஆட்டுக்குட்டி இல்லாமல் பஸ்கா சேதர் நிகழ்த்துதல்
• பலிகள் இல்லாமல் “கூடாரப்பண்டிகை” கொண்டாட்டங்களை நடத்துதல்
• ஆசாரியரிடம் கொண்டுசெல்லப்படும் முதற்பலன்கள் இல்லாமல் “ஷவூவோத்” கொண்டாடுதல்
• தோராவில் ஒருபோதும் கட்டளையிடப்படாத “அமாவாசை ஆராதனைகளை” உருவாக்குதல்
• மாற்றாக “பயிற்சிப் பண்டிகைகள்” அல்லது “தீர்க்கதரிசனப் பண்டிகைகள்” என்று கற்பித்தல்

இந்த நடைமுறைகளில் எதுவும் வேதவசனத்தில் எங்கும் காணப்படுவதில்லை.
மோசே, தாவீது, எஸ்றா, இயேசு அல்லது அப்போஸ்தலர்கள் எவரும் இவற்றில் ஒன்றைக்கூட கடைப்பிடிக்கவில்லை.
தேவன் கொடுத்த கட்டளைகளுடன் இவற்றில் எதுவும் பொருந்துவதில்லை.

அடையாளரீதியான காணிக்கைகளை தேவன் ஏற்றுக்கொள்வதில்லை (லேவியராகமம் 10:1-3).
“எங்காவது” செய்யப்படும் ஆராதனையை தேவன் ஏற்றுக்கொள்வதில்லை (உபாகமம் 12:13-14).
மனித கற்பனையால் உருவாக்கப்பட்ட சடங்குகளை தேவன் ஏற்றுக்கொள்வதில்லை (உபாகமம் 4:2).

பலிகள் இல்லாத பண்டிகை வேதாகமப் பண்டிகை அல்ல.
ஆலயத்தில் செலுத்தப்படும் ஆட்டுக்குட்டி இல்லாத பஸ்கா, பஸ்கா அல்ல.
ஆசாரியப் பணி இல்லாத “பாவநிவிர்த்தி நாள்” கீழ்ப்படிதல் அல்ல.

ஆலயம் இல்லாமல் இந்தச் சட்டங்களைப் பின்பற்றுவது உண்மைத்தன்மை அல்ல — அது துணிகரம்.

தேவன் மட்டுமே மீட்டெடுக்கக்கூடிய ஆலயத்துக்காகக் காத்திருக்கும் பண்டிகைகள்

இந்தப் பண்டிகைகள் “உங்கள் தலைமுறைகள் தோறும் நிலையான நியமங்கள்” என்று தோரா அழைக்கிறது (லேவியராகமம் 23:14, 23:21, 23:31, 23:41). நியாயப்பிரமாணத்திலோ, தீர்க்கதரிசிகளிலோ, சுவிசேஷங்களிலோ உள்ள எதுவும் இந்த விவரிப்பை ஒருபோதும் ரத்து செய்வதில்லை. வானமும் பூமியும் ஒழிந்துபோகும்வரை நியாயப்பிரமாணத்தின் மிகச் சிறிய எழுத்துகூட ஒழிந்துபோகாது என்று இயேசு தாமே உறுதிப்படுத்தினார் (மத்தேயு 5:17-18). வானமும் பூமியும் இன்னும் நிலைத்திருக்கின்றன; ஆகவே பண்டிகைகளும் நிலைத்திருக்கின்றன.

ஆனால் தேவன் இவற்றை அகற்றிவிட்டதால் இன்று அவற்றுக்குக் கீழ்ப்படிய முடியாது:

• இடம்
• பலிபீடம்
• ஆசாரியத்துவம்
• பண்டிகைகளின் தன்மையை வரையறுத்த பலிச் செலுத்தும் முறை

எனவே, தேவன் அகற்றியவற்றை அவர் மீட்டெடுக்கும் வரை, இந்தக் கட்டளைகளின் பரிபூரணத்தை ஏற்றுக்கொள்வதன் மூலம் அவற்றுக்கு நாம் மதிப்பளிக்கிறோம் — அடையாளரீதியான மாற்றுகளை உருவாக்குவதன் மூலம் அல்ல. தேவனுடைய வடிவமைப்பை மாற்றாமல் மதிப்பதே உண்மைத்தன்மை.

எண்ணாகமம் 28:17-19	இந்த மாதத்தின் பதினைந்தாம் நாளில் ஒரு பண்டிகை இருக்கும்; ஏழு நாட்கள் புளிப்பில்லாத அப்பத்தைச் சாப்பிடுங்கள். முதல் நாளில் பரிசுத்தக் கூட்டம் கூட்டி, வழக்கமான எந்த வேலையும் செய்யாதிருங்கள். கர்த்தருக்குத் தீயினால் செலுத்தப்படும் உணவுக் காணிக்கையாக, இரண்டு இளங்காளைகள், ஒரு ஆட்டுக்கடா, ஒரு வயதான ஏழு ஆட்டுக்கடாக்கள் ஆகியவற்றைச் சர்வாங்க தகனபலியாகச் செலுத்துங்கள்; அவை அனைத்தும் பழுதற்றவையாக இருக்க வேண்டும்…
எண்ணாகமம் 29:35-38	எட்டாம் நாளில் நிறைவு செய்யும் விசேஷக் கூட்டம் கூட்டி, வழக்கமான எந்த வேலையும் செய்யாதிருங்கள். கர்த்தருக்கு நறுமணமாக, ஒரு காளை, ஒரு ஆட்டுக்கடா, ஒரு வயதான ஏழு ஆட்டுக்கடாக்கள் ஆகியவற்றைத் தீயினால் செலுத்தப்படும் உணவுக் காணிக்கையாகச் சர்வாங்க தகனபலியாகச் செலுத்துங்கள்; அவை அனைத்தும் பழுதற்றவையாக இருக்க வேண்டும்… இவை உங்கள் நியமிக்கப்பட்ட பண்டிகைகளில் கர்த்தருக்குச் செலுத்த வேண்டிய காணிக்கைகள்…
உபாகமம் 12:5-6	ஆனால், தமது நாமத்தைத் தமது வாசஸ்தலமாக ஸ்தாபிப்பதற்காக, உங்கள் கோத்திரங்கள் அனைத்திலும் கர்த்தராகிய உங்கள் தேவன் தேர்ந்தெடுக்கும் இடத்தை நீங்கள் நாடிச் செல்ல வேண்டும். அங்கே நீங்கள் போக வேண்டும்; அங்கே உங்கள் சர்வாங்க தகனபலிகளையும் பலிகளையும், உங்கள் தசமபாகங்களையும் விசேஷக் காணிக்கைகளையும், நீங்கள் நேர்ந்துகொடுத்தவற்றையும், உங்கள் மனப்பூர்வக் காணிக்கைகளையும் கொண்டுவர வேண்டும்.
உபாகமம் 12:11	கர்த்தராகிய உங்கள் தேவன் தமது நாமத்திற்கான வாசஸ்தலமாகத் தேர்ந்தெடுக்கும் இடத்திற்கு, நான் உங்களுக்குக் கட்டளையிடும் அனைத்தையும் அங்கே கொண்டுவர வேண்டும்: உங்கள் சர்வாங்க தகனபலிகளையும் பலிகளையும், உங்கள் தசமபாகங்களையும் விசேஷக் காணிக்கைகளையும், நீங்கள் கர்த்தருக்கு நேர்ந்துகொடுத்த உங்கள் சிறந்த உடைமைகள் அனைத்தையும் கொண்டுவர வேண்டும்.
உபாகமம் 16:2	கர்த்தராகிய உங்கள் தேவனுக்குப் பஸ்கா பலியைச் செலுத்துங்கள் — உங்கள் மந்தையிலிருந்தோ ஆட்டுமந்தையிலிருந்தோ ஒரு மிருகத்தை — கர்த்தர் தமது நாமத்திற்கான வாசஸ்தலமாகத் தேர்ந்தெடுக்கும் இடத்தில் செலுத்துங்கள்.
உபாகமம் 16:5-6	கர்த்தராகிய உங்கள் தேவன் உங்களுக்குக் கொடுக்கும் எந்தப் பட்டணத்திலும் நீங்கள் பஸ்கா பலியைச் செலுத்தக்கூடாது; அவர் தமது நாமத்திற்கான வாசஸ்தலமாகத் தேர்ந்தெடுக்கும் இடத்தில் மட்டுமே செலுத்த வேண்டும். சூரியன் மறையும் மாலையில் அங்கே பஸ்கா பலியைச் செலுத்த வேண்டும்.
உபாகமம் 16:11	நீங்களும், உங்கள் மகன்களும் மகள்களும், உங்கள் வேலைக்காரரும் வேலைக்காரியும், உங்கள் பட்டணங்களில் இருக்கும் லேவியரும், உங்களிடையே வசிக்கும் அந்நியரும், திக்கற்ற பிள்ளைகளும் விதவைகளும், கர்த்தராகிய உங்கள் தேவன் தமது நாமத்திற்கான வாசஸ்தலமாகத் தேர்ந்தெடுக்கும் இடத்தில் உங்கள் தேவனாகிய கர்த்தருக்கு முன்பாக மகிழுங்கள்.
உபாகமம் 16:16-17	வருடத்தில் மூன்று முறை உங்கள் ஆண்கள் அனைவரும் கர்த்தராகிய உங்கள் தேவன் தேர்ந்தெடுக்கும் இடத்தில் அவர் முன்பாக வரவேண்டும்: புளிப்பில்லா அப்பப் பண்டிகையிலும், வாரங்களின் பண்டிகையிலும், கூடாரப்பண்டிகையிலும். ஒருவரும் வெறுங்கையுடன் கர்த்தருக்கு முன்பாக வரக்கூடாது; கர்த்தராகிய உங்கள் தேவன் உங்களை ஆசீர்வதித்த அளவுக்கேற்ப ஒவ்வொருவரும் ஒரு காணிக்கையைக் கொண்டுவர வேண்டும்.
உபாகமம் 26:1-2	கர்த்தராகிய உங்கள் தேவன் சுதந்தரமாக உங்களுக்குக் கொடுக்கும் தேசத்தில் நீங்கள் பிரவேசித்து, அதைச் சுதந்தரித்து, அதில் குடியேறியபின், அந்தத் தேசத்தின் நிலத்தில் விளையும் உங்கள் விளைச்சலின் முதற்பலன்களில் சிலவற்றை எடுத்து ஒரு கூடையில் வைக்க வேண்டும். பின்பு கர்த்தராகிய உங்கள் தேவன் தமது நாமத்திற்கான வாசஸ்தலமாகத் தேர்ந்தெடுக்கும் இடத்திற்குப் போக வேண்டும்.
உபாகமம் 26:9-10	அவர் நம்மை இந்த இடத்திற்குக் கொண்டுவந்து, பாலும் தேனும் ஓடுகிற இந்தத் தேசத்தை நமக்குக் கொடுத்தார்; இப்பொழுது கர்த்தாவே, நீர் எனக்குக் கொடுத்த நிலத்தின் முதற்பலன்களைக் கொண்டுவந்திருக்கிறேன்.
லேவியராகமம் 23:1-2	கர்த்தர் மோசேயிடம், “இஸ்ரவேலரிடம் பேசி அவர்களுக்குச் சொல்: இவை நான் நியமித்த பண்டிகைகள்; பரிசுத்தக் கூட்டங்களாக நீங்கள் அறிவிக்க வேண்டிய கர்த்தருடைய நியமிக்கப்பட்ட பண்டிகைகள்” என்றார்.
லேவியராகமம் 23:37-38	இவை கர்த்தர் நியமித்த பண்டிகைகள்; கர்த்தருக்குத் தீயினால் செலுத்தப்படும் உணவுக் காணிக்கைகளைக் கொண்டுவருவதற்காக, நீங்கள் இவற்றைப் பரிசுத்தக் கூட்டங்களாக அறிவிக்க வேண்டும்… இந்தக் காணிக்கைகள் கர்த்தருடைய ஓய்வுநாட்களுக்கும், உங்கள் காணிக்கைகளுக்கும், நீங்கள் நேர்ந்துகொடுத்த எதற்கும் கூடுதலானவை.
லூக்கா 2:41-42	ஒவ்வோர் ஆண்டும் இயேசுவின் பெற்றோர் பஸ்கா பண்டிகைக்காக எருசலேமுக்குப் போவார்கள். அவருக்கு பன்னிரண்டு வயதானபோது, வழக்கத்தின்படி அவர்கள் பண்டிகைக்குப் போனார்கள்.
எண்ணாகமம் 29:1-6	ஏழாம் மாதத்தின் முதல் நாளில் பரிசுத்தக் கூட்டம் கூட்டுங்கள்… அது உங்களுக்கு எக்காளங்களை முழக்கும் நாளாகும். கர்த்தருக்கு நறுமணமாக, ஒரு இளங்காளை, ஒரு ஆட்டுக்கடா, ஒரு வயதான ஏழு ஆட்டுக்கடாக்கள் ஆகியவற்றைச் சர்வாங்க தகனபலியாகச் செலுத்துங்கள்; அவை அனைத்தும் பழுதற்றவையாக இருக்க வேண்டும்.
எண்ணாகமம் 29:12-38	ஏழாம் மாதத்தின் பதினைந்தாம் நாளில் பரிசுத்தக் கூட்டம் கூட்டி, வழக்கமான எந்த வேலையும் செய்யாதிருங்கள். கர்த்தருக்காக ஏழு நாட்கள் பண்டிகை கொண்டாடுங்கள்… ஒவ்வொரு நாளுக்கும் குறிப்பிட்டபடி, சர்வாங்க தகனபலிகள், தானியக் காணிக்கைகள், பானக் காணிக்கைகள் ஆகியவற்றைக் கொண்ட உணவுக் காணிக்கையை கர்த்தருக்கு நறுமணமாகச் செலுத்துங்கள்.
லேவியராகமம் 16:2-34	கர்த்தர் மோசேயிடம், “உன் சகோதரன் ஆரோனிடம், திரைக்குப் பின்னாலுள்ள மகா பரிசுத்த ஸ்தலத்துக்குத் தான் விரும்பியபோதெல்லாம் வரக்கூடாது என்று சொல்… இது உங்களுக்கு நிலையான நியமமாக இருக்கும்: இஸ்ரவேலரின் எல்லாப் பாவங்களுக்காகவும் வருடத்திற்கு ஒருமுறை பாவநிவிர்த்தி செய்யப்பட வேண்டும்” என்றார்.
நெகேமியா 8:14-18	ஏழாம் மாதப் பண்டிகையின்போது இஸ்ரவேலர் தற்காலிகக் கூடாரங்களில் குடியிருக்க வேண்டும் என்று நியாயப்பிரமாணத்தில் எழுதப்பட்டிருந்ததை அவர்கள் கண்டுபிடித்தார்கள்… நூனின் மகனான யோசுவாவின் நாட்களிலிருந்து அந்த நாள் வரையில் இஸ்ரவேலர் இதுபோல அதைக் கொண்டாடியதில்லை.
1 இராஜாக்கள் 12:31-33	யெரொபெயாம் மேடைகளின்மேல் வழிபாட்டிடங்களைக் கட்டி, எல்லா வகையான மக்களிலிருந்தும் ஆசாரியர்களை நியமித்தான்… யூதாவில் கொண்டாடப்பட்ட பண்டிகையைப் போல, எட்டாம் மாதத்தின் பதினைந்தாம் நாளில் ஒரு பண்டிகையை ஏற்படுத்தி, பலிபீடத்தின்மேல் பலிகளைச் செலுத்தினான்.
2 நாளாகமம் 30:18-20	எப்பிராயீம், மனாசே, இசக்கார், செபுலோன் ஆகிய இடங்களிலிருந்து வந்திருந்த மக்களில் பெரும்பாலோர் தங்களைச் சுத்திகரித்துக்கொள்ளாதிருந்தபோதிலும், எழுதப்பட்டிருந்ததற்கு மாறாகப் பஸ்காவைச் சாப்பிட்டார்கள். ஆனால் எசேக்கியா அவர்களுக்காக ஜெபித்தான்… கர்த்தர் மக்களைக் குணமாக்கினார்.
ஏசாயா 1:11-15	“உங்கள் பலிகளின் திரளான எண்ணிக்கை எனக்கு என்ன?” என்று கர்த்தர் சொல்லுகிறார்… “உங்கள் பயனற்ற கூட்டங்களை என்னால் சகிக்க முடியாது… உங்கள் கைகள் இரத்தத்தால் நிறைந்திருக்கின்றன.”
புலம்பல் 2:6-7	அவர் தமது வாசஸ்தலத்தைத் தோட்டத்தைப்போல் அழித்துப்போட்டார்; தமது கூட்டம் கூடும் இடத்தை அழித்தார். கர்த்தர் சீயோனை அவளுடைய நியமிக்கப்பட்ட பண்டிகைகளையும் ஓய்வுநாட்களையும் மறக்கச்செய்தார்; தமது கடும் கோபத்தில் ராஜாவையும் ஆசாரியனையும் புறக்கணித்தார்.
லேவியராகமம் 10:1-3	ஆரோனின் மகன்களான நாதாபும் அபியூவும் தங்கள் தூபக்கலசங்களை எடுத்து, அவற்றில் நெருப்பிட்டு, தூபவர்க்கம் சேர்த்தார்கள்; கர்த்தர் கட்டளையிடாத அந்நிய நெருப்பை அவருக்கு முன்பாகச் செலுத்தினார்கள். அப்பொழுது கர்த்தருடைய சந்நிதியிலிருந்து நெருப்பு புறப்பட்டு அவர்களைப் பட்சித்தது.
உபாகமம் 12:13-14	நீங்கள் விரும்பும் எந்த இடத்திலும் உங்கள் சர்வாங்க தகனபலிகளைச் செலுத்தாதபடி எச்சரிக்கையாக இருங்கள். உங்கள் கோத்திரங்களில் ஒன்றில் கர்த்தர் தேர்ந்தெடுக்கும் இடத்தில் மட்டுமே அவற்றைச் செலுத்துங்கள்.
உபாகமம் 4:2	நான் உங்களுக்குக் கட்டளையிடுகிறவற்றில் எதையும் கூட்டாமலும் குறைக்காமலும், நான் உங்களுக்குக் கொடுக்கும் உங்கள் தேவனாகிய கர்த்தரின் கட்டளைகளைக் கைக்கொள்ளுங்கள்.
மத்தேயு 5:17-18	நியாயப்பிரமாணத்தையோ தீர்க்கதரிசிகளையோ அழிக்க நான் வந்தேன் என்று நினைக்காதீர்கள்; அவற்றை அழிக்க அல்ல, நிறைவேற்றவே வந்தேன். வானமும் பூமியும் ஒழிந்துபோகும்வரை, நியாயப்பிரமாணத்திலிருந்து மிகச் சிறிய எழுத்தாகிலும், ஓர் எழுத்தின் சிறு கோடாகிலும் எந்த வகையிலும் ஒழிந்துபோகாது என்று மெய்யாகவே உங்களுக்குச் சொல்கிறேன்.
லேவியராகமம் 23:14	உங்கள் தேவனுக்குக் காணிக்கையைக் கொண்டுவரும் அந்த நாள்வரைக்கும் எந்த அப்பத்தையும் வறுத்ததையோ பச்சைக் கதிரையோ நீங்கள் சாப்பிடக்கூடாது. நீங்கள் எங்கே குடியிருந்தாலும், இது உங்கள் தலைமுறைகள் தோறும் நிலையான நியமமாக இருக்கும்.
லேவியராகமம் 23:21	அதே நாளில் நீங்கள் பரிசுத்தக் கூட்டத்தை அறிவித்து, வழக்கமான எந்த வேலையும் செய்யாதிருங்கள். நீங்கள் எங்கே குடியிருந்தாலும், இது உங்கள் தலைமுறைகள் தோறும் நிலையான நியமமாக இருக்கும்.
லேவியராகமம் 23:31	எந்த வகையான வேலையையும் செய்யாதிருங்கள். நீங்கள் எங்கே குடியிருந்தாலும், இது உங்கள் தலைமுறைகள் தோறும் நிலையான நியமமாக இருக்கும்.
லேவியராகமம் 23:41	ஒவ்வோர் ஆண்டும் ஏழு நாட்கள் இதைக் கர்த்தருக்கான பண்டிகையாகக் கொண்டாடுங்கள். இது உங்கள் தலைமுறைகள் தோறும் நிலையான நியமமாக இருக்கும்; ஏழாம் மாதத்தில் இதைக் கொண்டாடுங்கள்.

இந்தப் பக்கம், எருசலேமில் ஆலயம் இருந்தபோது மட்டுமே கீழ்ப்படியக்கூடிய தேவனுடைய கட்டளைகளை ஆராயும் தொடரின் ஒரு பகுதியாகும்.

• இணைப்பு 8a: ஆலயம் தேவைப்படும் தேவனுடைய கட்டளைகள்
• இணைப்பு 8b: பலிகள் — இன்று அவற்றை ஏன் கடைப்பிடிக்க முடியாது (இந்தப் பக்கம்).
• இணைப்பு 8c: வேதாகமப் பண்டிகைகள் — அவற்றில் எதையும் இன்று ஏன் கடைப்பிடிக்க முடியாது
• இணைப்பு 8d: சுத்திகரிப்புச் சட்டங்கள் — ஆலயம் இல்லாமல் அவற்றை ஏன் கடைப்பிடிக்க முடியாது
• இணைப்பு 8e: தசமபாகங்களும் முதற்பலன்களும் — இன்று அவற்றை ஏன் கடைப்பிடிக்க முடியாது
• இணைப்பு 8f: திருவிருந்து ஆராதனை — இயேசுவின் கடைசி இராப்போஜனம் பஸ்காவாக இருந்தது
• இணைப்பு 8g: நசரேயர் மற்றும் நேர்ச்சைச் சட்டங்கள் — இன்று அவற்றை ஏன் கடைப்பிடிக்க முடியாது
• இணைப்பு 8h: ஆலயத்துடன் தொடர்புடைய பகுதியளவு மற்றும் அடையாளரீதியான கீழ்ப்படிதல்
• இணைப்பு 8i: சிலுவையும் ஆலயமும்

நியாயப்பிரமாணம் உண்மையில் எதைக் கோரியது

இஸ்ரவேலுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட எல்லாக் கட்டளைகளிலும், பலிகளைப் போலத் துல்லியமாக விவரிக்கப்பட்டவை வேறெதுவும் இல்லை. எல்லாவற்றையும் தேவன் விரிவாகக் குறிப்பிட்டார்: மிருகத்தின் வகை, வயது, நிலை, இரத்தத்தைக் கையாளும் விதம், பலிபீடம் இருக்கும் இடம், ஆசாரியர்களின் பங்கு, அவர்கள் பணியின்போது அணியும் ஆடைகள் உட்பட அனைத்தும். ஒவ்வொரு பலியும் — சர்வாங்க தகனபலிகள், பாவநிவாரண பலிகள், குற்றநிவாரண பலிகள், சமாதான பலிகள், அன்றாட பலிகள் — தனிப்பட்ட படைப்பாற்றலுக்கோ மாற்று விளக்கங்களுக்கோ இடமளிக்காத தெய்வீக முறையைப் பின்பற்றின. “ஆசாரியன் இதைச் செய்ய வேண்டும்… பலிபீடம் இங்கே இருக்க வேண்டும்… இரத்தம் அங்கே வைக்கப்பட வேண்டும்…” தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணம் என்பது துல்லியமான கீழ்ப்படிதலுக்கான ஒரு அமைப்பு; மாற்றியமைக்கத் திறந்த பரிந்துரைகள் அல்ல.

ஒரு பலி என்பது ஒருபோதும் “தேவனுக்காக ஒரு மிருகத்தைக் கொல்வது” மட்டுமாக இருந்ததில்லை. அது பரிசுத்தமான ஒரு செயலாகும்; அது ஆலயப் பிராகாரத்தில் மட்டுமே செய்யப்பட வேண்டும் (லேவியராகமம் 17:3-5; உபாகமம் 12:5-6, 12:11-14), ஆரோனின் வம்சத்தைச் சேர்ந்த பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்ட ஆசாரியர்களால் மட்டுமே செய்யப்பட வேண்டும் (யாத்திராகமம் 28:1; 29:9; லேவியராகமம் 1:5; எண்ணாகமம் 18:7), சடங்குமுறைத் தூய்மையின் நிபந்தனைகளுக்கு உட்பட்டு மட்டுமே செய்யப்பட வேண்டும் (லேவியராகமம் 7:19-21; 22:2-6). தொழுதுகொள்பவர் இடத்தைத் தேர்ந்தெடுக்கவில்லை. ஆராதனை நடத்துபவர் யார் என்பதையும் அவர் தேர்ந்தெடுக்கவில்லை. இரத்தம் எவ்வாறு கையாளப்பட வேண்டும் அல்லது எங்கே பூசப்பட வேண்டும் என்பதையும் அவர் தீர்மானிக்கவில்லை. முழு அமைப்பும் தேவனுடைய வடிவமைப்பாக இருந்தது; அந்த வடிவமைப்பின் ஒவ்வொரு விவரத்தையும் மதிப்பதே கீழ்ப்படிதலாக இருந்தது (யாத்திராகமம் 25:40; 26:30; லேவியராகமம் 10:1-3; உபாகமம் 12:32).

கடந்த காலத்தில் இஸ்ரவேலர் இந்தக் கட்டளைகளுக்குக் கீழ்ப்படிந்த விதம்

ஆலயம் நிலைத்திருந்தபோது, இஸ்ரவேலர் இந்தச் சட்டங்களுக்குக் கட்டளையிடப்பட்டபடியே துல்லியமாகக் கீழ்ப்படிந்தனர். மோசே, யோசுவா, சாமுவேல், சாலொமோன், எசேக்கியா, யோசியா, எஸ்றா, நெகேமியா ஆகியோரின் தலைமுறையினர் அனைவரும், தேவன் தாமே ஏற்படுத்திய பலிகளின் மூலமாக அவரை அணுகினர். யாரும் பலிபீடத்துக்குப் பதிலாக வேறொன்றை வைக்கவில்லை. யாரும் புதிய சடங்குகளைத் தாங்களாகவே உருவாக்கவில்லை. யாரும் தங்கள் வீடுகளிலோ உள்ளூர் கூட்டங்களிலோ பலிகளைச் செலுத்தவில்லை. எல்லா அதிகாரமும் கொண்டிருந்த அரசர்கள்கூட, ஆசாரியர்களுக்கென ஒதுக்கப்பட்ட பணிகளைச் செய்யத் தடை செய்யப்பட்டிருந்தனர்.

இந்த அமைப்பை மாற்ற இஸ்ரவேலர் முயன்ற ஒவ்வொரு முறையும் — அங்கீகரிக்கப்படாத இடங்களில் பலிகளைச் செலுத்துவதன் மூலமாகவோ, ஆசாரியரல்லாதவர்கள் பரிசுத்தப் பணிகளைக் கையாள அனுமதிப்பதன் மூலமாகவோ — தேவன் அவர்களுடைய ஆராதனையை நிராகரித்து, அடிக்கடி நியாயத்தீர்ப்பைக் கொண்டுவந்தார் என்று வேதவசனம் மீண்டும் மீண்டும் காட்டுகிறது (1 சாமுவேல் 13:8-14; 2 நாளாகமம் 26:16-21). தேவன் சொன்னதைத் துல்லியமாக, அவர் தேர்ந்தெடுத்த இடத்தில், அவர் நியமித்த ஊழியர்களின் வழியாகச் செய்வதே உண்மையுள்ளவர்களாக இருப்பதைக் குறித்தது.

இந்தக் கட்டளைகளுக்கு இன்று ஏன் கீழ்ப்படிய முடியாது

கி.பி. 70-ஆம் ஆண்டில் ரோமர்களால் ஆலயம் அழிக்கப்பட்டபின், பலிச் செலுத்தும் முழு முறையையும் நடைமுறைப்படுத்துவது இயலாததாகிவிட்டது. தேவன் அதை ஒழித்துவிட்டதால் அல்ல; இந்தக் கட்டளைகளுக்குக் கீழ்ப்படியத் தேவையான தேவனால் கொடுக்கப்பட்ட அமைப்பு இனி இல்லாததால். ஆலயம் இல்லை, பலிபீடம் இல்லை, மகா பரிசுத்த ஸ்தலம் இல்லை, பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்ட ஆசாரியத்துவம் இல்லை, நிறுவப்பட்ட தூய்மை முறை இல்லை; ஒரு பலியின் இரத்தத்தை தேவனுக்கு முன்பாகக் கொண்டுவருவதற்கு பூமியில் அங்கீகரிக்கப்பட்ட இடமும் இல்லை.

இந்தக் கூறுகள் இல்லாமல், “நம்மால் முடிந்ததைச் செய்வது” அல்லது “நியாயப்பிரமாணத்தின் ஆவியைக் கடைப்பிடிப்பது” என்பதற்கு இடமில்லை. கீழ்ப்படிதலுக்கு தேவன் ஏற்படுத்திய நிபந்தனைகள் அவசியம். அந்த நிபந்தனைகள் இல்லாமல் போகும்போது, கீழ்ப்படிதல் இயலாததாகிறது — நாம் கீழ்ப்படிய மறுப்பதால் அல்ல, இந்தக் குறிப்பிட்ட கட்டளைகளை நிறைவேற்றத் தேவையான கருவிகளைத் தேவனே அகற்றிவிட்டதால்.

பலிகள் நின்றுபோகும் என்று தானியேல் தீர்க்கதரிசனம் உரைத்தது

பலிகள் நின்றுபோகும் என்று வேதவசனங்களே முன்னறிவித்தன — தேவன் அவற்றை ஒழித்ததால் அல்ல, ஆலயம் அழிக்கப்படவிருந்ததால். “பலியும் காணிக்கையும் நின்றுபோகும்” என்று தானியேல் எழுதினார் (தானியேல் 9:27); ஆனால் அதற்கான காரணத்தையும் அவர் விளக்கினார்: நகரமும் பரிசுத்த ஸ்தலமும் பகைவர்களின் படைகளால் அழிக்கப்படும் (தானியேல் 9:26). தானியேல் 12:11-ல், வழக்கமான பலி “நீக்கப்படும்” என்று தீர்க்கதரிசி மீண்டும் கூறுகிறார்; இந்தச் சொற்றொடர் ஒரு சட்டத்தை ரத்துசெய்வதைக் குறிக்காமல், வன்முறையாலும் பாழாக்குதலாலும் அகற்றப்படுவதைக் குறிக்கிறது. தேவன் தமது கட்டளைகளை மாற்றினார் என்று தானியேலில் எதுவும் கூறப்படவில்லை. தீர்க்கதரிசி கூறியபடியே, ஆலயம் பாழாக்கப்பட்டதால் பலிகள் நின்றுபோயின. நியாயப்பிரமாணம் அப்படியே இருக்கிறது; கீழ்ப்படிவதற்காக தேவன் தேர்ந்தெடுத்த இடம் மட்டுமே அகற்றப்பட்டது என்பதை இது உறுதிப்படுத்துகிறது.

அடையாளரீதியான அல்லது மனிதர் உருவாக்கிய பலிகளின் தவறு

பல மெசியானியக் குழுக்கள் பலிச் செலுத்தும் முறையின் சில பகுதிகளை அடையாளரீதியாக மீண்டும் உருவாக்க முயல்கின்றன. அவர்கள் பஸ்கா உணவுகளை உண்டு அவற்றை “பலி” என்று அழைக்கிறார்கள். கூட்டங்களில் தூபம் எரிக்கிறார்கள். சடங்குகளை மீண்டும் நடத்தி, காணிக்கைகளை அசைத்து, நாடகமாக்கல்களின் மூலம் “தோராவை மதிப்பதாக” நடிக்கிறார்கள். மற்றவர்கள் “தீர்க்கதரிசனப் பலிகள்,” “ஆவிக்குரிய பலிகள்,” அல்லது “எதிர்கால ஆலயத்துக்கான ஒத்திகைகள்” போன்ற போதனைகளை உருவாக்குகிறார்கள். இந்த நடைமுறைகள் மதப்பற்றுடையவையாகத் தோன்றலாம்; ஆனால் அவை கீழ்ப்படிதல் அல்ல — மனிதர் உருவாக்கியவை.

அடையாளரீதியான பலிகளைத் தேவன் ஒருபோதும் கேட்கவில்லை. மனிதக் கற்பனையால் உருவாக்கப்பட்ட மாற்றீடுகளை தேவன் ஒருபோதும் ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை. மேலும், ஆலயத்துக்குள் மட்டுமே செய்யப்பட வேண்டும் என்று அவர் கட்டளையிட்டதை, ஆலயத்திற்கு வெளியே செய்ய முயற்சிக்கும் மக்கள் அவரை மகிமைப்படுத்துவதில்லை. ஆலயம் இல்லாமல் இந்தக் கட்டளைகளைப் பின்பற்றுவது உண்மையுள்ளவர்களாக இருப்பது அல்ல; அவற்றை ஏற்படுத்தியபோது தேவன் காட்டிய துல்லியத்தையே புறக்கணிப்பதாகும்.

பலிகள், தேவன் மட்டுமே மீண்டும் நிலைநாட்டக்கூடிய ஆலயத்துக்காகக் காத்திருக்கின்றன

பலிச் செலுத்தும் முறை மறைந்துவிடவில்லை; ஒழிக்கப்பட்டுவிடவும் இல்லை; மனிதர்கள் உருவாக்கிய அடையாளச் செயல்களாலோ ஆவிக்குரிய உருவகங்களாலோ மாற்றப்படவும் இல்லை. பலிகள் குறித்த கட்டளைகள் முடிவுக்கு வந்துவிட்டன என்று நியாயப்பிரமாணத்திலோ தீர்க்கதரிசிகளிலோ இயேசுவின் வார்த்தைகளிலோ எதுவும் அறிவிக்கவில்லை. நியாயப்பிரமாணத்தின் ஒவ்வொரு பகுதியும் நித்தியமாகச் செல்லுபடியாகும் என்பதை இயேசு உறுதிப்படுத்தினார்; வானமும் பூமியும் ஒழிந்துபோகும்வரை எழுத்தின் மிகச் சிறிய கோடுகூட ஒழியாது என்று கூறினார் (மத்தேயு 5:17-18). வானமும் பூமியும் இன்னும் இருக்கின்றன. ஆகவே, கட்டளைகளும் இருக்கின்றன.

பழைய ஏற்பாடு முழுவதும், ஆரோனின் ஆசாரியத்துவத்துடனான தமது உடன்படிக்கை “நித்தியமானது” என்று தேவன் மீண்டும் மீண்டும் வாக்குறுதி அளித்தார் (யாத்திராகமம் 29:9; எண்ணாகமம் 25:13). பலிச் சடங்குகளை “உங்கள் தலைமுறைகள் முழுவதும் நிலைத்திருக்க வேண்டிய கட்டளை” என்று நியாயப்பிரமாணம் அழைக்கிறது (எ.கா., லேவியராகமம் 16:34; 23:14, 23:21, 23:31, 23:41). இந்தக் கட்டளைகள் முடிவுக்கு வரும் என்று எந்தத் தீர்க்கதரிசியும் ஒருபோதும் அறிவிக்கவில்லை. மாறாக, இஸ்ரவேலின் தேவனைத் தேசங்கள் மதித்து, அவருடைய ஆலயம் “சகல ஜாதிகளுக்கும் ஜெபவீடு” ஆகும் எதிர்காலத்தைத் தீர்க்கதரிசிகள் பேசுகிறார்கள் (ஏசாயா 56:7); ஆலயத்தின் பரிசுத்தத்தைக் காத்துப் பேச இயேசு மேற்கோள் காட்டிய அதே வசனம் இதுவாகும் (மாற்கு 11:17). ஆலயத்தின் முடிவை அறிவிப்பதற்காக இயேசு இந்த வசனத்தை மேற்கோள் காட்டவில்லை; அதைச் சீர்கெடுத்துக்கொண்டிருந்தவர்களைக் கண்டிப்பதற்காகவே மேற்கோள் காட்டினார்.

நியாயப்பிரமாணம் இந்தப் பலிகளை ஒருபோதும் ஒழிக்கவில்லை, இயேசுவும் அவற்றை ஒருபோதும் ஒழிக்கவில்லை, தீர்க்கதரிசிகளும் அவை ரத்துசெய்யப்பட்டதாக ஒருபோதும் போதிக்கவில்லை என்பதால், வேதவசனம் அனுமதிப்பதையே நாம் முடிவாகக் கூறுகிறோம்: இந்தக் கட்டளைகள் தேவனுடைய நித்திய நியாயப்பிரமாணத்தின் ஒரு பகுதியாகவே இருக்கின்றன; தேவன் தாமே அவசியம் என்று குறிப்பிட்ட கூறுகளான ஆலயம், ஆசாரியத்துவம், பலிபீடம், தூய்மை முறை ஆகியவை கிடைக்காததால் மட்டுமே இன்று அவற்றுக்குக் கீழ்ப்படிய முடியாது.

தேவன் தாமே அகற்றியவற்றை மீண்டும் நிலைநாட்டும்வரை, சரியான நிலைப்பாடு தாழ்மையே — பின்பற்றுதல் அல்ல. தேவன் இடைநிறுத்தியதை மீண்டும் உருவாக்க நாம் முயற்சிப்பதில்லை. பலிபீடத்தை இடம் மாற்றுவதோ, இடத்தை மாற்றுவதோ, சடங்கை மாற்றுவதோ, அடையாளரீதியான வடிவங்களை உருவாக்குவதோ இல்லை. நியாயப்பிரமாணத்தை ஏற்றுக்கொண்டு, அதன் பரிபூரணத்தை மதித்து, தேவன் கட்டளையிட்டதில் எதையும் சேர்க்கவோ குறைக்கவோ மறுக்கிறோம் (உபாகமம் 4:2). இதற்குக் குறைவான எதுவும் பகுதியளவு கீழ்ப்படிதலே; பகுதியளவு கீழ்ப்படிதல் கீழ்ப்படியாமையே.

லேவியராகமம் 17:3-5	ஒரு இஸ்ரவேலன் எருதையோ ஆட்டுக்குட்டியையோ வெள்ளாட்டையோ பாளயத்துக்குள்ளே அல்லது பாளயத்துக்கு வெளியே, ஆசரிப்புக் கூடாரத்தின் வாசலுக்குக் கொண்டுவராமல் பலியிட்டால், அவன் இரத்தப்பழி சுமந்தவனாவான். அவர்கள் தங்கள் பலிகளை கர்த்தருடைய சந்நிதியில், ஆசரிப்புக் கூடாரத்தின் வாசலுக்குக் கொண்டுவர வேண்டும்…
உபாகமம் 12:5-6	ஆனால் உங்கள் கோத்திரங்கள் அனைத்திலிருந்தும் உங்கள் தேவனாகிய கர்த்தர் தமது நாமத்தை நிலைநிறுத்தவும் தமது வாசஸ்தலமாக இருக்கவும் தேர்ந்தெடுக்கும் இடத்தையே நீங்கள் தேட வேண்டும். அங்கே உங்கள் சர்வாங்க தகனபலிகளையும் பலிகளையும் கொண்டுவர வேண்டும்…
உபாகமம் 12:11-14	அப்போது உங்கள் தேவனாகிய கர்த்தர் தமது நாமம் வாசம்பண்ணும்படி தேர்ந்தெடுக்கும் இடத்துக்கு, நான் உங்களுக்குக் கட்டளையிடுகிற எல்லாவற்றையும் கொண்டுவர வேண்டும்… நீங்கள் விரும்பும் எந்த இடத்திலும் உங்கள் சர்வாங்க தகனபலிகளைச் செலுத்தாதபடி கவனமாக இருங்கள்…
யாத்திராகமம் 28:1	உன் சகோதரனாகிய ஆரோனையும் அவனுடைய மகன்களையும் இஸ்ரவேலர் நடுவிலிருந்து உன்னிடம் அழைத்து வா; அவர்கள் எனக்கு ஆசாரியர்களாகப் பணிசெய்யட்டும்…
யாத்திராகமம் 29:9	அவர்களுக்குத் தலைப்பாகைகளை அணிவி. ஆசாரியத்துவம் நிலையான கட்டளையின்படி அவர்களுக்குரியதாகும்…
லேவியராகமம் 1:5	இளங்காளையை கர்த்தரின் சந்நிதியில் கொல்ல வேண்டும்; பின்பு ஆரோனின் மகன்களாகிய ஆசாரியர்கள் இரத்தத்தைக் கொண்டுவந்து பலிபீடத்தின் பக்கங்களில் தெளிக்க வேண்டும்…
எண்ணாகமம் 18:7	நீயும் உன் மகன்களும் மட்டுமே ஆசாரியத்துவப் பணிகளைச் செய்யலாம். ஆசாரியத்துவ ஊழியத்தை உனக்குப் பரிசாகக் கொடுக்கிறேன்…
லேவியராகமம் 7:19-21	அசுத்தமான ஒன்றைத் தொடும் எந்த இறைச்சியையும் உண்ணக்கூடாது. அசுத்தநிலையில் சமாதான பலியின் இறைச்சியை உண்பவன் தன் மக்களிடமிருந்து அறுத்துப்போடப்படுவான்…
லேவியராகமம் 22:2-6	இஸ்ரவேலர் எனக்காகப் பரிசுத்தமாக்கும் பரிசுத்த காணிக்கைகளை மதிப்புடன் கையாளும்படி ஆரோனுக்கும் அவன் மகன்களுக்கும் சொல்… ஓர் ஆசாரியன் அசுத்தமானால், அவன் சுத்தமாகும்வரை பரிசுத்த காணிக்கைகளில் எதையும் உண்ணக்கூடாது…
யாத்திராகமம் 25:40	மலையில் உனக்குக் காட்டப்பட்ட மாதிரியின்படியே அவற்றைச் செய்யும்படி கவனித்துக்கொள்.
யாத்திராகமம் 26:30	மலையில் உனக்குக் காட்டப்பட்ட திட்டத்தின்படியே வாசஸ்தலத்தை அமை.
லேவியராகமம் 10:1-3	நாதாபும் அபியூவும் கர்த்தருடைய கட்டளைக்கு மாறாக, அங்கீகரிக்கப்படாத நெருப்பைக் கர்த்தரின் சந்நிதியில் செலுத்தினார்கள். அப்போது கர்த்தருடைய சந்நிதியிலிருந்து நெருப்பு புறப்பட்டு அவர்களை விழுங்கியது…
உபாகமம் 12:32	நான் உங்களுக்குக் கட்டளையிடுகிற எல்லாவற்றையும் செய்ய கவனமாயிருங்கள்; அதில் எதையும் சேர்க்கவோ அதிலிருந்து எதையும் நீக்கவோ வேண்டாம்.
1 சாமுவேல் 13:8-14	சவுல் தானே சர்வாங்க தகனபலியைச் செலுத்தினான். சாமுவேல், “நீ மூடத்தனமாகச் செய்துவிட்டாய். உன் தேவனாகிய கர்த்தர் உனக்குக் கொடுத்த கட்டளையைக் கைக்கொள்ளவில்லை…” என்றான்.
2 நாளாகமம் 26:16-21	ஊசியா தூபம் எரிப்பதற்காக கர்த்தருடைய ஆலயத்துக்குள் சென்றான். ஆசாரியர்கள் அவனை எதிர்த்தார்கள். கர்த்தர் அவனைத் தொழுநோயால் தாக்கினார்…
தானியேல் 9:26	வரப்போகும் அதிபதியின் மக்கள் நகரத்தையும் பரிசுத்த ஸ்தலத்தையும் அழிப்பார்கள்…
தானியேல் 9:27	வாரத்தின் நடுவில் அவன் பலியையும் காணிக்கையையும் நிறுத்துவான்…
தானியேல் 12:11	அன்றாட பலி நீக்கப்பட்டு, பாழாக்கும் அருவருப்பு நிறுவப்படும் காலத்திலிருந்து…
ஏசாயா 56:7	என் வீடு சகல ஜாதிகளுக்கும் ஜெபவீடு என்று அழைக்கப்படும்…
மாற்கு 11:17	“என் வீடு சகல ஜாதிகளுக்கும் ஜெபவீடு என்று அழைக்கப்படும்,” ஆனால் நீங்கள் அதை கள்ளர் குகையாக்கிவிட்டீர்கள்.
மத்தேயு 5:17-18	நியாயப்பிரமாணத்தையோ தீர்க்கதரிசிகளையோ ஒழிக்க நான் வந்தேன் என்று நினைக்காதீர்கள்… எல்லாம் நிறைவேறும்வரை எழுத்தின் மிகச் சிறிய கோடுகூட ஒழியாது.
எண்ணாகமம் 25:13	அவனுக்கும் அவன் சந்ததியினருக்கும் நிலையான ஆசாரியத்துவத்தின் உடன்படிக்கை இருக்கும்…
லேவியராகமம் 16:34	இது உங்களுக்கு நிலையான கட்டளையாக இருக்கும்…
லேவியராகமம் 23:14	வரப்போகும் தலைமுறைகள் அனைத்திற்கும் இது நிலையான கட்டளையாக இருக்கும்…
லேவியராகமம் 23:21	வரப்போகும் தலைமுறைகள் அனைத்திற்கும் இது நிலையான கட்டளையாக இருக்கும்…
லேவியராகமம் 23:31	வரப்போகும் தலைமுறைகள் அனைத்திற்கும் இது நிலையான கட்டளையாக இருக்கும்…
லேவியராகமம் 23:41	வரப்போகும் தலைமுறைகள் அனைத்திற்கும் இது நிலையான கட்டளையாக இருக்கும்…
உபாகமம் 4:2	நான் உங்களுக்குக் கட்டளையிடுகிறவற்றோடு எதையும் சேர்க்கவோ அதிலிருந்து எதையும் குறைக்கவோ வேண்டாம்; நான் உங்களுக்குக் கொடுக்கிற உங்கள் தேவனாகிய கர்த்தரின் கட்டளைகளைக் கைக்கொள்ளுங்கள்.

இந்தப் பக்கம், எருசலேமில் ஆலயம் இருந்தபோது மட்டுமே கீழ்ப்படியக்கூடிய தேவனுடைய சட்டங்களை ஆராயும் தொடரின் ஒரு பகுதியாகும்.

• இணைப்பு 8a: ஆலயம் தேவைப்படும் தேவனுடைய சட்டங்கள் (இந்தப் பக்கம்).
• இணைப்பு 8b: பலிகள் — இன்று அவற்றைக் கடைப்பிடிக்க முடியாதது ஏன்
• இணைப்பு 8c: வேதாகமப் பண்டிகைகள் — இன்று அவற்றில் எதையும் கடைப்பிடிக்க முடியாதது ஏன்
• இணைப்பு 8d: சுத்திகரிப்புச் சட்டங்கள் — ஆலயம் இல்லாமல் அவற்றைக் கடைப்பிடிக்க முடியாதது ஏன்
• இணைப்பு 8e: தசமபாகங்களும் முதற்பலன்களும் — இன்று அவற்றைக் கடைப்பிடிக்க முடியாதது ஏன்
• இணைப்பு 8f: திருவிருந்து ஆராதனை — இயேசுவின் கடைசி இராப்போஜனம் பஸ்காவாக இருந்தது
• இணைப்பு 8g: நசரேயர் மற்றும் நேர்த்திக்கடன் சட்டங்கள் — இன்று அவற்றைக் கடைப்பிடிக்க முடியாதது ஏன்
• இணைப்பு 8h: ஆலயம் தொடர்பான பகுதியளவு மற்றும் அடையாளரீதியான கீழ்ப்படிதல்
• இணைப்பு 8i: சிலுவையும் ஆலயமும்

அறிமுகம்

தொடக்கத்திலிருந்தே, தம்முடைய நாமத்தை ஸ்தாபிக்கத் தாம் தெரிந்துகொண்ட இடமான ஆலயத்தில் மட்டுமே தம்முடைய சட்டத்தின் சில பகுதிகள் நிறைவேற்றப்பட வேண்டும் என்று தேவன் ஏற்படுத்தினார் (உபாகமம் 12:5-6, 12:11). இஸ்ரவேலுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட பல கட்டளைகள் — பலிகள், காணிக்கைகள், சுத்திகரிப்பு சடங்குகள், நேர்த்திக்கடன்கள், லேவிய ஆசாரியத்துவத்தின் கடமைகள் — உடல்ரீதியான பலிபீடத்தையும், ஆரோனின் சந்ததியிலிருந்து வந்த ஆசாரியர்களையும், ஆலயம் நிலைத்திருந்த காலத்தில் மட்டுமே இருந்த தூய்மை முறையையும் சார்ந்திருந்தன. இந்தக் கட்டளைகளை வேறொரு இடத்துக்கு மாற்றலாம், புதிய சூழ்நிலைகளுக்கு ஏற்றபடி மாற்றியமைக்கலாம், அடையாளரீதியான நடைமுறைகளால் பதிலீடு செய்யலாம் அல்லது பகுதியளவில் கடைப்பிடிக்கலாம் என்று எந்தத் தீர்க்கதரிசியும், இயேசுவும்கூட, ஒருபோதும் போதிக்கவில்லை. உண்மையான கீழ்ப்படிதல் எப்போதும் எளிமையானது: தேவன் கட்டளையிட்டதை அப்படியே செய்கிறோமா, அல்லது கீழ்ப்படியாமல் இருக்கிறோமா என்பதே அது: “நான் உங்களுக்குக் கட்டளையிடுகிறவற்றோடு ஒன்றையும் கூட்டவும் குறைக்கவும் கூடாது; நான் உங்களுக்குக் கொடுக்கிற உங்கள் தேவனாகிய கர்த்தரின் கட்டளைகளை மட்டும் கைக்கொள்ளுங்கள்” (உபாகமம் 4:2. உபாகமம் 12:32; யோசுவா 1:7 ஆகியவற்றையும் பார்க்கவும்).

சூழ்நிலைகளில் ஏற்பட்ட மாற்றம்

கி.பி. 70ஆம் ஆண்டில் எருசலேமிலிருந்த ஆலயம் அழிக்கப்பட்ட பிறகு, நிலைமை மாறியது. சட்டம் மாறியதால் அல்ல — தேவனுடைய சட்டம் பரிபூரணமானதும் நித்தியமானதுமாகவே இருக்கிறது — மாறாக, இந்தக் குறிப்பிட்ட கட்டளைகளை நிறைவேற்றுவதற்குத் தேவையான கூறுகள் இனி இல்லாததால். ஆலயம், பலிபீடம், பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்ட ஆசாரியர்கள், சிவந்த கிடாரியின் சாம்பல் ஆகியவை இல்லாததால், மோசே, யோசுவா, தாவீது, எசேக்கியா, எஸ்றா மற்றும் அப்போஸ்தலர்களின் தலைமுறையினர் உண்மையுடன் கீழ்ப்படிந்தவற்றை மீண்டும் செய்வது எழுத்துப்படியே சாத்தியமற்றதாகிறது. பிரச்சினை விருப்பமின்மை அல்ல; அது சாத்தியமின்மை. தேவனே அந்த வழியை மூடிவிட்டார் (புலம்பல் 2:6-7); வேறொன்றை உருவாக்க எந்த மனிதனுக்கும் அதிகாரம் இல்லை.

கற்பனையாக உருவாக்கப்பட்ட அல்லது அடையாளரீதியான கீழ்ப்படிதலின் தவறு

இருந்தாலும், இஸ்ரவேலரின் வாழ்க்கை முறையின் கூறுகளை மீட்டெடுக்க முயலும் பல மேசியானிய இயக்கங்களும் குழுக்களும் இந்தச் சட்டங்களின் குறைக்கப்பட்ட, அடையாளரீதியான அல்லது புதிதாக உருவாக்கப்பட்ட வடிவங்களை ஏற்படுத்தியுள்ளன. தோராவில் ஒருபோதும் கட்டளையிடப்படாத கொண்டாட்டங்களை அவர்கள் நடத்துகிறார்கள். ஒரு காலத்தில் பலிகள், ஆசாரியத்துவம், பரிசுத்தமான பலிபீடம் ஆகியவை தேவைப்பட்டவற்றுக்குப் பதிலாக “பண்டிகை ஒத்திகைகள்”, “தீர்க்கதரிசன விருந்துகள்” ஆகியவற்றை உருவாக்குகிறார்கள். தங்களுடைய படைப்புகளை “கீழ்ப்படிதல்” என்று அழைக்கிறார்கள்; ஆனால் உண்மையில் அவை வேதாகம மொழியில் அலங்கரிக்கப்பட்ட மனிதக் கற்பனைகள் மட்டுமே. நோக்கம் உண்மையானதாகத் தோன்றலாம்; ஆனால் உண்மை மாறுவதில்லை: தேவன் தாம் எதைத் தேவைப்படுத்தினார் என்பதை ஒவ்வொரு விவரத்துடனும் குறிப்பிட்டிருக்கும்போது, பகுதியளவு கீழ்ப்படிதல் என்று ஒன்றே கிடையாது.

தாம் தடைசெய்ததைச் செய்ய நாம் முயல்வதை தேவன் ஏற்றுக்கொள்கிறாரா?

இன்று பரவலாகக் காணப்படும் மிகத் தீங்கான கருத்துகளில் ஒன்று, ஆலயத்தைச் சார்ந்த கட்டளைகளுக்குக் கீழ்ப்படிய “எங்களால் முடிந்ததை முயற்சி செய்யும்போது” தேவன் மகிழ்ச்சியடைகிறார் என்ற நம்பிக்கையாகும். ஆலயம் அழிக்கப்பட்டது அவருடைய சித்தத்துக்கு எதிராக நடந்தது போலவும், அடையாளரீதியான செயல்களால் நாம் எப்படியாவது அவருக்கு ஆறுதல் அளிக்கலாம் என்பது போலவும் இது கருதுகிறது. இது மிகக் கடுமையான தவறான புரிதல். தேவனுக்கு நம்முடைய தற்காலிக ஏற்பாடுகள் தேவையில்லை. நம்முடைய அடையாளரீதியான பதிலீடுகளும் அவருக்குத் தேவையில்லை. கீழ்ப்படிதலுக்கான நம்முடைய சொந்த வடிவங்களை உருவாக்குவதற்காக அவருடைய துல்லியமான அறிவுறுத்தல்களைப் புறக்கணிக்கும்போது அவர் மகிமைப்படுத்தப்படுவதுமில்லை. சில சட்டங்கள் தாம் தெரிந்துகொண்ட இடத்தில், தாம் நியமித்த ஆசாரியர்களால், தாம் பரிசுத்தமாக்கிய பலிபீடத்தின் மீது நிறைவேற்றப்பட வேண்டும் என்று தேவன் கட்டளையிட்டிருந்தால் (உபாகமம் 12:13-14), அவற்றை வேறிடத்தில் — அல்லது வேறொரு வடிவத்தில் — நிறைவேற்ற முயல்வது பக்தி அல்ல. அது கீழ்ப்படியாமை. ஆலயம் தற்செயலாக அகற்றப்படவில்லை; தேவனுடைய ஆணையின்படியே அது அகற்றப்பட்டது. அவரே நிறுத்திவைத்ததை நாம் மீண்டும் உருவாக்கலாம் என்பதுபோல் செயல்படுவது உண்மைத்தன்மை அல்ல, துணிகரம்: “கர்த்தருடைய சத்தத்துக்குச் செவிகொடுத்துக் கீழ்ப்படிவதைவிட, சர்வாங்க தகனபலிகளிலும் பலிகளிலும் கர்த்தர் பிரியப்படுகிறாரோ? இதோ, கீழ்ப்படிதல் பலியைவிட உத்தமம்” (1 சாமுவேல் 15:22).

இந்தத் தொடரின் நோக்கம்

இந்த உண்மையைத் தெளிவுபடுத்துவதே இந்தத் தொடரின் நோக்கம். எந்தக் கட்டளையையும் நாம் நிராகரிக்கவில்லை. ஆலயத்தின் முக்கியத்துவத்தைக் குறைத்துக் காட்டவில்லை. எந்தச் சட்டங்களுக்குக் கீழ்ப்படிவது, எவற்றைப் புறக்கணிப்பது என்று நாம் தேர்ந்தெடுக்கவில்லை. சட்டம் உண்மையில் எதைக் கட்டளையிட்டது, கடந்த காலத்தில் இந்தக் கட்டளைகள் எவ்வாறு கடைப்பிடிக்கப்பட்டன, இன்று அவற்றைக் கடைப்பிடிக்க முடியாதது ஏன் என்பதைக் துல்லியமாகக் காட்டுவதே எங்கள் நோக்கம். சேர்த்தல்கள், மாற்றியமைத்தல்கள் அல்லது மனிதக் கற்பனைகள் இன்றி வேதவசனங்களுக்கு உண்மையுடன் இருப்போம் (உபாகமம் 4:2; 12:32; யோசுவா 1:7). இன்று உள்ள சாத்தியமின்மை கலகம் அல்ல, தேவனே தேவைப்படுத்திய அமைப்பு இல்லாதிருப்பதே என்பதை ஒவ்வொரு வாசகரும் புரிந்துகொள்வார்.

ஆகவே, அடித்தளத்திலிருந்து தொடங்குவோம்: சட்டம் உண்மையில் எதைக் கட்டளையிட்டது — ஆலயம் இருந்தபோது மட்டுமே இந்தக் கீழ்ப்படிதல் சாத்தியமாக இருந்தது ஏன்.

உபாகமம் 12:32	நான் உங்களுக்குக் கட்டளையிடுகிற அனைத்தையும் செய்யக் கவனமாயிருங்கள்; அதனோடு ஒன்றையும் கூட்டாதிருங்கள், அதிலிருந்து ஒன்றையும் குறைக்காதிருங்கள்.
யோசுவா 1:7	என் ஊழியனாகிய மோசே உனக்குக் கட்டளையிட்ட எல்லாச் சட்டத்தின்படியும் செய்யக் கவனமாயிரு; நீ போகும் இடமெல்லாம் வெற்றிபெறும்படி, அதிலிருந்து வலதுபுறமாகவோ இடதுபுறமாகவோ விலகாதே.
உபாகமம் 12:5-6	உங்கள் கோத்திரங்கள் எல்லாவற்றிலிருந்தும் உங்கள் தேவனாகிய கர்த்தர் தம்முடைய நாமத்தைத் தங்கவைக்கவும் தமது வாசஸ்தலமாக இருக்கவும் தெரிந்துகொள்ளும் இடத்தை நீங்கள் தேட வேண்டும். அங்கே உங்கள் சர்வாங்க தகனபலிகளையும் பலிகளையும் கொண்டுவர வேண்டும்…
உபாகமம் 12:11	உங்கள் தேவனாகிய கர்த்தர் தம்முடைய நாமத்தின் வாசஸ்தலமாகத் தெரிந்துகொள்ளும் இடத்துக்கு, நான் உங்களுக்குக் கட்டளையிடுகிற எல்லாவற்றையும் கொண்டுவர வேண்டும்…
உபாகமம் 4:2	நான் உங்களுக்குக் கட்டளையிடுகிறவற்றோடு ஒன்றையும் கூட்டாதிருங்கள்; அதிலிருந்து ஒன்றையும் குறைக்காதிருங்கள்; உங்கள் தேவனாகிய கர்த்தரின் கட்டளைகளைக் கைக்கொள்ளுங்கள்…
புலம்பல் 2:6-7	அவர் தமது வாசஸ்தலத்தைத் தோட்டத்தைப் போல அழித்துப்போட்டார்; தாம் சந்திக்கிற இடத்தை அழித்தார். கர்த்தர் தமது பலிபீடத்தை நிராகரித்து, தமது பரிசுத்த ஸ்தலத்தைக் கைவிட்டார்…
உபாகமம் 12:13-14	நீங்கள் விரும்பும் எந்த இடத்திலும் உங்கள் சர்வாங்க தகனபலிகளைச் செலுத்தாதபடி கவனமாயிருங்கள். கர்த்தர் தெரிந்துகொள்ளும் இடத்தில் மட்டுமே அவற்றைச் செலுத்துங்கள்…
1 சாமுவேல் 15:22	கர்த்தருக்குச் செவிகொடுத்துக் கீழ்ப்படிவதைப் போல, சர்வாங்க தகனபலிகளிலும் பலிகளிலும் கர்த்தர் பிரியப்படுகிறாரோ? பலியைவிடக் கீழ்ப்படிதல் உத்தமம்…

இந்தப் பக்கம், தேவன் ஏற்றுக்கொள்ளும் உறவுகள் குறித்த தொடரின் ஒரு பகுதியாகும்; அதன் வரிசை இதுவாகும்:

1. பிற்சேர்க்கை 7a: கன்னிப்பெண்கள், விதவைகள், விவாகரத்து பெற்ற பெண்கள்: தேவன் ஏற்றுக்கொள்ளும் உறவுகள்.
2. பிற்சேர்க்கை 7b: விவாகரத்துச் சான்றிதழ் — உண்மைகளும் கட்டுக்கதைகளும்.
3. பிற்சேர்க்கை 7c: மாற்கு 10:11-12 மற்றும் விபச்சாரத்தில் தவறான சமத்துவம்.
4. பிற்சேர்க்கை 7d: கேள்விகளும் பதில்களும் — கன்னிப்பெண்கள், விதவைகள், விவாகரத்து பெற்ற பெண்கள் (தற்போதைய பக்கம்).

தேவனுடைய வரையறையின்படி திருமணம் என்றால் என்ன?

ஆரம்பத்திலிருந்தே, திருமணம் என்பது சடங்குகள், உறுதிமொழிகள் அல்லது மனித அமைப்புகளால் வரையறுக்கப்படுவதில்லை; மாறாக, ஒரு பெண்—அவள் கன்னிப்பெண்ணாக இருந்தாலும் விதவையாக இருந்தாலும்—ஒரு ஆணுடன் பாலுறவு கொள்ளும் தருணத்தால் வரையறுக்கப்படுகிறது என்பதை வேதவசனங்கள் வெளிப்படுத்துகின்றன. இந்த முதல் பாலுறவுச் செயலையே இரண்டு ஆத்துமாக்கள் ஒரே மாம்சமாக இணைவதாக தேவன் கருதுகிறார். இந்தப் பாலுறவுப் பிணைப்பின் மூலமாக மட்டுமே பெண் ஆணுடன் இணைக்கப்படுகிறாள் என்றும், அவன் மரிக்கும் வரை அவள் அவனுடன் பிணைக்கப்பட்டிருக்கிறாள் என்றும் வேதாகமம் தொடர்ந்து காட்டுகிறது. வேதவசனங்களிலிருந்து தெளிவாகத் தெரியும் இந்த அடிப்படையில்தான், கன்னிப்பெண்கள், விதவைகள், விவாகரத்து பெற்ற பெண்கள் குறித்த பொதுவான கேள்விகளை நாம் ஆராய்ந்து, சமூக அழுத்தத்தின் காரணமாக அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட திரிபுகளை வெளிப்படுத்துகிறோம்.

திருமணம், விபச்சாரம், விவாகரத்து ஆகியவற்றைப் பற்றி வேதாகமம் உண்மையில் என்ன போதிக்கிறது என்பது குறித்த மிகப் பொதுவான சில கேள்விகளை இங்கே ஒன்றுகூட்டியுள்ளோம். காலப்போக்கில் பரப்பப்பட்டு, பெரும்பாலும் தேவனுடைய கட்டளைகளுக்கு நேர்மாறாக இருக்கும் தவறான விளக்கங்களை வேதவசனங்களின் அடிப்படையில் தெளிவுபடுத்துவதே எங்கள் நோக்கம். பழைய ஏற்பாட்டுக்கும் புதிய ஏற்பாட்டுக்கும் இடையிலான ஒத்திசைவைக் காக்கும் வேதாகமக் கண்ணோட்டத்தையே எல்லாப் பதில்களும் பின்பற்றுகின்றன.

கேள்வி: ராகாபைப் பற்றி என்ன? அவள் ஒரு வேசி; ஆனாலும் திருமணம் செய்துகொண்டாள், இயேசுவின் வம்சாவளியிலும் இடம்பெற்றிருக்கிறாள்!

“பட்டணத்தில் இருந்த அனைத்தையும் பட்டயக்கருக்கினால் முற்றிலும் அழித்தார்கள்—ஆண்களையும் பெண்களையும், இளையோரையும் முதியோரையும், மாடுகளையும் ஆடுகளையும் கழுதைகளையும் அழித்தார்கள்” (யோசுவா 6:21). இஸ்ரவேலருடன் சேர்ந்துகொண்டபோது ராகாப் ஒரு விதவையாக இருந்தாள். மதம் மாறி விதவையாக இல்லாதவரை, கன்னியாக இல்லாத ஒரு புறஜாதிப் பெண்ணை யூதன் திருமணம் செய்துகொள்ள யோசுவா ஒருபோதும் அனுமதித்திருக்க மாட்டார்; அப்போதுதான் அவள் தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணத்தின்படி மற்றொரு ஆணுடன் இணைவதற்குச் சுதந்திரமுள்ளவளாக இருந்திருப்பாள்.

கேள்வி: நம்முடைய பாவங்களை மன்னிப்பதற்காக இயேசு வரவில்லையா?

ஆம், ஆத்துமா மனந்திரும்பி இயேசுவைத் தேடும்போது, விபச்சாரம் உட்பட ஏறக்குறைய எல்லாப் பாவங்களும் மன்னிக்கப்படுகின்றன. ஆனால் மன்னிக்கப்பட்ட பிறகு, அந்த நபர் தான் வாழ்ந்துவரும் விபச்சார உறவை விட்டு வெளியேற வேண்டும். இது எல்லாப் பாவங்களுக்கும் பொருந்தும்: திருடன் திருடுவதை நிறுத்த வேண்டும்; பொய்யன் பொய் சொல்வதை நிறுத்த வேண்டும்; தூஷிப்பவன் தூஷிப்பதை நிறுத்த வேண்டும்; இவ்வாறே மற்றவையும். அதுபோலவே, விபச்சாரம் செய்பவர் அந்த விபச்சார உறவில் தொடர்ந்து இருந்துகொண்டு, விபச்சாரப் பாவம் இனி இல்லை என்று எதிர்பார்க்க முடியாது.

பெண்ணின் முதல் கணவன் உயிரோடிருக்கும் வரை, அவளுடைய ஆத்துமா அவனுடன் இணைந்திருக்கிறது. அவன் மரிக்கும்போது, அவனுடைய ஆவி தேவனிடம் திரும்புகிறது (பிரசங்கி 12:7); அதன் பிறகுதான், அவள் விரும்பினால், மற்றொரு ஆணின் ஆத்துமாவுடன் இணைவதற்கு அவளுடைய ஆத்துமா சுதந்திரமாகிறது (ரோமர் 7:3). தேவன் பாவங்களை முன்கூட்டியே மன்னிப்பதில்லை—ஏற்கெனவே செய்யப்பட்ட பாவங்களை மட்டுமே. ஒருவர் தேவாலயத்தில் தேவனிடம் மன்னிப்புக் கேட்டு மன்னிக்கப்பட்டுவிட்டு, அன்றிரவே தேவனுடைய கணக்கின்படி தனது துணையல்லாத ஒருவருடன் படுத்தால், அவர் மீண்டும் விபச்சாரம் செய்திருக்கிறார்.

கேள்வி: மனமாறுகிறவரிடம் வேதாகமம், “இதோ, எல்லாம் புதிதாயின” என்று சொல்லவில்லையா? அதற்கு, நான் மீண்டும் பூஜ்ஜியத்திலிருந்து தொடங்கலாம் என்று அர்த்தமல்லவா?

இல்லை. மனமாறிய ஒருவரின் புதிய வாழ்க்கையைக் குறித்த பகுதிகள், அவருடைய பாவங்கள் மன்னிக்கப்பட்ட பிறகு அவர் எவ்வாறு வாழ வேண்டும் என்று தேவன் எதிர்பார்க்கிறார் என்பதைக் கூறுகின்றன; அவை அவருடைய கடந்தகாலத் தவறுகளின் விளைவுகள் நீக்கப்பட்டுவிட்டன என்று அர்த்தப்படுத்துவதில்லை.

ஆம், அப்போஸ்தலனாகிய பவுல் 2 கொரிந்தியர் 5:17-ல், “ஒருவன் கிறிஸ்துவுக்குள் இருந்தால், புதுச் சிருஷ்டியாயிருக்கிறான்; பழையவைகள் ஒழிந்துபோயின; இதோ, எல்லாம் புதிதாயின” என்று எழுதினார். இதற்கு இரண்டு வசனங்களுக்கு முன்பு (வசனம் 15) அவர் கூறியதன் முடிவாகவே இதை எழுதினார்: “அவர் எல்லாருக்காகவும் மரித்தார்; உயிரோடிருக்கிறவர்கள் இனித் தங்களுக்கென்று உயிரோடிராமல், தங்களுக்காக மரித்து உயிர்த்தெழுந்தவருக்கென்று உயிரோடிருக்கும்படிக்கு அப்படிச் செய்தார்.” இதற்கும், ஒரு பெண் தன் காதல் வாழ்க்கையைப் பூஜ்ஜியத்திலிருந்து தொடங்க தேவன் அனுமதி தருவதற்கும் எந்தத் தொடர்பும் இல்லை; உலகப்பிரகாரமான தலைவர்கள் பலர் அப்படித்தான் போதிக்கிறார்கள்.

கேள்வி: அறியாமையின் காலங்களைத் தேவன் கவனியாமல் விட்டார் என்று வேதாகமம் சொல்லவில்லையா?

“அறியாமையின் காலங்கள்” என்ற சொற்றொடரை (அப்போஸ்தலர் 17:30), கிரேக்க நாட்டின் வழியாகச் சென்றபோது, இஸ்ரவேலின் தேவனைப் பற்றியோ, வேதாகமத்தைப் பற்றியோ, இயேசுவைப் பற்றியோ ஒருபோதும் கேள்விப்பட்டிராத விக்கிரக ஆராதனை செய்த மக்களிடம் பேசுகையில் பவுல் பயன்படுத்தினார். இந்த உரையை வாசிக்கும் எவரும் மனமாறுவதற்கு முன்பே இவற்றைப் பற்றி அறியாதவராக இருக்கவில்லை.

மேலும், இந்தப் பகுதி மனந்திரும்புதலையும் பாவங்களின் மன்னிப்பையும் பற்றியது. விபச்சாரப் பாவத்திற்கு மன்னிப்பே இல்லை என்று இந்த வார்த்தை எங்கும் சுட்டிக்காட்டுவதில்லை. பிரச்சினை என்னவென்றால், ஏற்கெனவே செய்த விபச்சாரத்திற்கான மன்னிப்பை மட்டும் பலர் விரும்புவதில்லை; விபச்சார உறவில் தொடர்ந்து இருக்கவும் அவர்கள் விரும்புகிறார்கள்—ஆணாக இருந்தாலும் பெண்ணாக இருந்தாலும், இதை தேவன் ஏற்றுக்கொள்வதில்லை.

கேள்வி: ஆண்களைப் பற்றி ஏன் எதுவும் சொல்லப்படவில்லை? ஆண்கள் விபச்சாரம் செய்வதில்லையா?

ஆம், ஆண்களும் விபச்சாரம் செய்கிறார்கள்; வேதாகமக் காலங்களில் இருவருக்கும் ஒரே தண்டனைதான். எனினும், ஒவ்வொருவரிடமும் விபச்சாரம் எவ்வாறு நிகழ்கிறது என்பதை தேவன் வெவ்வேறாகக் கருதுகிறார். ஆணின் கன்னித்தன்மைக்கும் தம்பதியரின் இணைவுக்கும் எந்தத் தொடர்பும் இல்லை. ஒரு உறவு விபச்சாரமா இல்லையா என்பதைத் தீர்மானிப்பது ஆணல்ல, பெண்ணே.

வேதாகமத்தின்படி, திருமணமானவராக இருந்தாலும் திருமணமாகாதவராக இருந்தாலும், கன்னிப்பெண்ணாகவோ விதவையாகவோ இல்லாத ஒரு பெண்ணுடன் உறவுகொள்ளும் போதெல்லாம் ஓர் ஆண் விபச்சாரம் செய்கிறான். உதாரணமாக, 25 வயதான கன்னி ஆண், கன்னியாக இல்லாத 23 வயதுப் பெண்ணுடன் படுத்தால், அந்த ஆண் விபச்சாரம் செய்கிறான்; ஏனெனில் தேவனுடைய பார்வையில் அந்தப் பெண் மற்றொரு ஆணின் மனைவியாக இருக்கிறாள் (மத்தேயு 5:32; ரோமர் 7:3; லேவியராகமம் 20:10; உபாகமம் 22:22-24).

கேள்வி: அப்படியானால், விவாகரத்து பெற்ற/பிரிந்து வாழும் பெண் தன் முன்னாள் கணவன் உயிரோடிருக்கும்போது திருமணம் செய்ய முடியாது; ஆனால் ஓர் ஆண் தன் முன்னாள் மனைவி இறக்கும் வரை காத்திருக்க வேண்டியதில்லையா?

ஆம், அவன் காத்திருக்க வேண்டியதில்லை. தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணத்தின்படி, வேதாகம அடிப்படையில் தன் மனைவியிடமிருந்து பிரியும் ஓர் ஆண் (மத்தேயு 5:32-ஐப் பார்க்கவும்), ஒரு கன்னிப்பெண்ணையோ விதவையையோ திருமணம் செய்யலாம். ஆனால் உண்மை என்னவென்றால், இன்றைக்கு ஏறக்குறைய எல்லாச் சம்பவங்களிலும், ஆண் தன் மனைவியிடமிருந்து பிரிந்து, விவாகரத்து பெற்ற/பிரிந்து வாழும் பெண்ணைத் திருமணம் செய்கிறான்; அப்போது அவன் விபச்சாரத்தில் இருக்கிறான், ஏனெனில் தேவனுடைய பார்வையில் அவனுடைய புதிய மனைவி மற்றொரு ஆணுக்குச் சொந்தமானவள்.

கேள்வி: கன்னிப்பெண்களையோ விதவைகளையோ திருமணம் செய்யும்போது ஓர் ஆண் விபச்சாரம் செய்வதில்லை என்றால், இன்றைக்கு தேவன் பலதார மணத்தை ஏற்றுக்கொள்கிறார் என்று அர்த்தமா?

இல்லை. இயேசுவின் சுவிசேஷத்தின் காரணமாகவும், பிதாவின் நியாயப்பிரமாணத்தை அவர் இன்னும் கடுமையாகப் பயன்படுத்தியதாலும், நம் காலத்தில் பலதார மணம் அனுமதிக்கப்படுவதில்லை. சிருஷ்டிப்பிலிருந்தே கொடுக்கப்பட்ட நியாயப்பிரமாணத்தின் எழுத்து (τὸ γράμμα τοῦ νόμου – to grámma tou nómou), ஒரு பெண்ணின் ஆத்துமா ஒரே ஓர் ஆணுடன் மட்டுமே பிணைக்கப்பட்டிருக்கிறது என்று நிறுவுகிறது; ஆனால் ஓர் ஆணின் ஆத்துமா ஒரே ஒரு பெண்ணுடன் மட்டுமே பிணைக்கப்பட்டிருக்கிறது என்று கூறுவதில்லை. அதனால்தான் வேதவசனங்களில், விபச்சாரம் எப்போதும் ஒரு பெண்ணின் கணவனுக்கு எதிரான பாவமாகவே விவரிக்கப்படுகிறது. இதனால்தான் முற்பிதாக்களும் ராஜாக்களும் விபச்சாரம் செய்தவர்கள் என்று தேவன் ஒருபோதும் சொல்லவில்லை; ஏனெனில் அவர்கள் திருமணம் செய்தபோது அவர்களுடைய மனைவிகள் கன்னிப்பெண்களாகவோ விதவைகளாகவோ இருந்தனர்.

ஆனால் மேசியாவின் வருகையோடு, நியாயப்பிரமாணத்தின் ஆவியைப் பற்றிய முழுமையான புரிதலை நாம் பெற்றுள்ளோம் (τὸ πνεῦμα τοῦ νόμου – to pneûma tou nómou). பரலோகத்திலிருந்து வந்த ஒரே பேச்சாளரான இயேசு (யோவான் 3:13; யோவான் 12:48-50; மத்தேயு 17:5), தேவனுடைய கட்டளைகள் அனைத்தும் அன்பையும் அவருடைய படைப்புகளின் நன்மையையும் அடிப்படையாகக் கொண்டவை என்று போதித்தார். நியாயப்பிரமாணத்தின் எழுத்து அதன் வெளிப்பாடு; நியாயப்பிரமாணத்தின் ஆவியோ அதன் சாரம்.

விபச்சாரத்தைப் பொறுத்தவரை, கன்னிப்பெண்களாகவோ விதவைகளாகவோ இருக்கும் ஒன்றுக்கும் மேற்பட்ட பெண்களுடன் ஓர் ஆண் இருப்பதை நியாயப்பிரமாணத்தின் எழுத்து தடைசெய்யவில்லை என்றாலும், நியாயப்பிரமாணத்தின் ஆவி அத்தகைய நடைமுறையை அனுமதிப்பதில்லை. ஏன்? ஏனெனில் இன்று அது சம்பந்தப்பட்ட அனைவருக்கும் துன்பத்தையும் குழப்பத்தையும் ஏற்படுத்தும்—மேலும் உன்னைப்போல் உன் அயலானிடத்தில் அன்புகூருவது இரண்டாவது பெரிய கட்டளை (லேவியராகமம் 19:18; மத்தேயு 22:39). வேதாகமக் காலங்களில் இது கலாசார ரீதியாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டு எதிர்பார்க்கப்பட்ட ஒன்றாக இருந்தது; நம் காலத்தில் இது எல்லா வகையிலும் ஏற்றுக்கொள்ள முடியாதது.

கேள்வி: பிரிந்து வாழும் தம்பதியர் சமரசம் செய்து திருமண உறவை மீண்டும் ஏற்படுத்திக்கொள்ள முடிவுசெய்தால் அது சரியா?

ஆம், பின்வரும் நிபந்தனைகள் நிறைவேறினால் தம்பதியர் சமரசம் செய்துகொள்ளலாம்:

1. கணவன் உண்மையிலேயே மனைவியின் முதல் ஆணாக இருந்திருக்க வேண்டும்; இல்லையெனில் பிரிவுக்கு முன்பே அந்தத் திருமணம் செல்லாததாக இருந்திருக்கும்.
2. பிரிந்து வாழ்ந்த காலத்தில் அந்தப் பெண் வேறொரு ஆணுடன் படுத்திருக்கக் கூடாது (உபாகமம் 24:1-4; எரேமியா 3:1).

திருமணமும் விபச்சாரமும் குறித்த வேதாகமப் போதனை வேதவசனங்களின் தொடக்கம் முதல் முடிவு வரை ஒத்திசைவாகவும் நிலைத்தன்மையுடனும் இருப்பதை இந்தப் பதில்கள் உறுதிப்படுத்துகின்றன. தேவன் தீர்மானித்ததை உண்மையுடன் பின்பற்றுவதன் மூலம், கோட்பாட்டுத் திரிபுகளைத் தவிர்த்து, அவரால் ஏற்படுத்தப்பட்ட உறவின் பரிசுத்தத்தைக் காக்கிறோம்.

ஆதியாகமம் 2:24	இதினிமித்தம் புருஷன் தன் தகப்பனையும் தன் தாயையும் விட்டுத் தன் மனைவியோடே இசைந்திருப்பான்; அவர்கள் ஒரே மாம்சமாயிருப்பார்கள்.
யோசுவா 6:21	அவர்கள் பட்டயத்தால் நகரத்திலிருந்த உயிருள்ள அனைத்தையும்—ஆண்களையும் பெண்களையும், இளையோரையும் முதியோரையும், மாடுகளையும் ஆடுகளையும் கழுதைகளையும்—அழித்து, நகரத்தையும் அதிலுள்ள அனைத்தையும் கர்த்தருக்கென்று அழித்தார்கள்.
பிரசங்கி 12:7	மண்ணானது தான் முன் இருந்த பூமிக்குத் திரும்பும்; ஆவியானது அதைக் கொடுத்த தேவனிடத்திற்குத் திரும்பும்.
ரோமர் 7:3	ஆகையால், தன் கணவன் உயிரோடிருக்கையில் அவள் வேறொரு புருஷனுக்கு மனைவியானால் விபச்சாரி என்று சொல்லப்படுவாள்; கணவன் மரித்துப்போனால், அந்த நியாயப்பிரமாணத்தினின்று விடுதலையடைந்து, வேறொரு புருஷனுக்கு மனைவியானாலும் விபச்சாரியல்ல.
2 கொரிந்தியர் 5:15	உயிரோடிருக்கிறவர்கள் இனித் தங்களுக்கென்று உயிரோடிராமல், தங்களுக்காக மரித்து உயிர்த்தெழுந்தவருக்கென்று உயிரோடிருக்கும்படிக்கு அவர் எல்லாருக்காகவும் மரித்தார்.
2 கொரிந்தியர் 5:17	ஆகையால், ஒருவன் கிறிஸ்துவுக்குள் இருந்தால், புதுச் சிருஷ்டியாயிருக்கிறான்; பழையவைகள் ஒழிந்துபோயின; இதோ, எல்லாம் புதிதாயின.
அப்போஸ்தலர் 17:30	முற்காலங்களில் தேவன் இப்படிப்பட்ட அறியாமையைக் கவனியாமல் விட்டார்; இப்பொழுதோ எல்லா இடங்களிலுமுள்ள எல்லா மக்களும் மனந்திரும்ப வேண்டும் என்று கட்டளையிடுகிறார்.
மத்தேயு 5:32	ஆனால் நான் உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்: வேசித்தனக் காரணத்தினாலேயன்றி தன் மனைவியைத் தள்ளிவிடுகிறவன் அவளை விபச்சாரம் செய்யப்பண்ணுகிறான்; தள்ளிவிடப்பட்டவளை விவாகம்பண்ணுகிறவனும் விபச்சாரம் செய்கிறான்.
லேவியராகமம் 20:10	ஒருவன் பிறனுடைய மனைவியுடன் விபச்சாரம் செய்தால், விபச்சாரம் செய்த அவனும் விபச்சாரம் செய்த அவளும் கொல்லப்பட வேண்டும்.
உபாகமம் 22:22-24	ஒருவன் பிறனுடைய மனைவியுடன் படுத்துக்கொண்டிருப்பது கண்டுபிடிக்கப்பட்டால், அவளுடன் படுத்த ஆணும் அந்தப் பெண்ணும் இருவரும் சாக வேண்டும். இஸ்ரவேலிலிருந்து தீமையை நீக்கிப்போடுவாயாக. ஒரு கன்னிப்பெண் ஒருவனுக்கு நியமிக்கப்பட்டிருக்கையில், பட்டணத்துக்குள் ஒருவன் அவளைக் கண்டு அவளுடன் படுத்தால், அவர்கள் இருவரையும் அந்தப் பட்டணத்தின் வாசலுக்குக் கொண்டுபோய் கல்லெறிந்து கொல்ல வேண்டும்.
எண்ணாகமம் 31:17-18	இப்பொழுது, ஆண்பிள்ளைகள் அனைவரையும் கொல்லுங்கள்; ஆணுடன் உறவுகொண்ட எல்லாப் பெண்களையும் கொல்லுங்கள். ஆனால் ஆணுடன் உறவுகொள்ளாத இளம்பெண்கள் அனைவரையும் உங்களுக்காக உயிரோடு வைத்துக்கொள்ளுங்கள்.
நியாயாதிபதிகள் 21:11	நீங்கள் செய்யவேண்டியது இதுவே: ஆண்கள் அனைவரையும், ஆணுடன் படுத்த எல்லாப் பெண்களையும் அழித்துவிடுங்கள்.
உபாகமம் 20:13-14	உன் தேவனாகிய கர்த்தர் அதை உன் கையில் ஒப்புக்கொடுக்கும்போது, அதிலுள்ள ஆண்கள் அனைவரையும் பட்டயத்தால் வெட்டிப்போட வேண்டும். ஆனால் பெண்களையும் பிள்ளைகளையும் கால்நடைகளையும் நகரத்திலுள்ள மற்ற எல்லாவற்றையும்—அதன் கொள்ளைப்பொருட்கள் அனைத்தையும்—உனக்காக எடுத்துக்கொள்ளலாம். உன் தேவனாகிய கர்த்தர் உன் பகைவர்களிடமிருந்து உனக்குக் கொடுக்கும் கொள்ளைப்பொருட்களை நீ பயன்படுத்திக்கொள்ளலாம்.
உபாகமம் 24:1-4	ஒருவன் ஒரு பெண்ணை மணந்து அவளுக்குக் கணவனாகியிருக்கையில், அவளிடத்தில் ஏதோ அருவருப்பானதைக் கண்டதினால் அவள் அவன் கண்களில் தயவு பெறாதவளானால், அவன் அவளுக்கு விவாகரத்துச் சான்றிதழை எழுதி, தன் வீட்டிலிருந்து அவளை அனுப்பிவிட்டால், அவள் அவன் வீட்டைவிட்டுப் புறப்பட்டு வேறொரு ஆணுக்கு மனைவியானால், அந்த இரண்டாம் கணவனும் அவளை வெறுத்து அவளுக்கு விவாகரத்துச் சான்றிதழை எழுதி அனுப்பிவிட்டால், அல்லது அவன் மரித்துப்போனால், அவளை விவாகரத்து செய்த முதல் கணவன் அவளை மறுபடியும் சேர்த்துக்கொள்ளக்கூடாது.
எரேமியா 3:1	“ஒருவன் தன் மனைவியைத் தள்ளிவிடுகிறான்; அவள் அவனைவிட்டுப் போய் வேறொரு ஆணுக்கு மனைவியாகிறாள்; அவன் திரும்ப அவளிடத்தில் வரலாமா? அப்படிச் செய்தால் அந்தத் தேசம் முற்றிலும் தீட்டுப்படாதோ?” என்று சொல்லுகிறார்கள். நீயோ பல காதலர்களோடு வேசித்தனமாய் வாழ்ந்திருக்கிறாய்; ஆனாலும் என்னிடத்திற்குத் திரும்பிவா என்று கர்த்தர் சொல்லுகிறார்.
லேவியராகமம் 19:18	பழிவாங்காமலும், உன் ஜனங்களின் புத்திரர்மேல் கோபம் கொள்ளாமலும், உன்னிடத்தில் நீ அன்புகூருவதுபோல் உன் அயலானிடத்திலும் அன்புகூருவாயாக; நான் கர்த்தர்.
மத்தேயு 22:39	இரண்டாம் கட்டளை இதற்கு ஒப்பாயிருக்கிறது: “உன்னிடத்தில் நீ அன்புகூருவதுபோல் உன் அயலானிடத்திலும் அன்புகூருவாயாக.”
யோவான் 3:13	பரலோகத்திலிருந்து இறங்கிவந்தவராகிய மனுஷகுமாரனேயன்றி வேறொருவனும் பரலோகத்திற்கு ஏறிப்போனதில்லை; அவர் பரலோகத்திலிருக்கிறவரே.
யோவான் 12:48-50	என்னைத் தள்ளி, என் வார்த்தைகளை ஏற்றுக்கொள்ளாதவனை நியாயந்தீர்க்கிறவர் ஒருவர் இருக்கிறார்: நான் சொன்ன வார்த்தையே கடைசிநாளில் அவனை நியாயந்தீர்க்கும். நான் சுயமாய்ப் பேசவில்லை; என்னை அனுப்பின பிதாவே நான் என்ன சொல்லவேண்டும், எப்படிச் சொல்லவேண்டும் என்று எனக்குக் கட்டளையிட்டார். அவருடைய கட்டளை நித்தியஜீவனுக்கேதுவானது என்று நான் அறிந்திருக்கிறேன். ஆகையால் நான் சொல்வதெல்லாம் பிதா எனக்குச் சொன்னபடியே சொல்கிறேன்.
மத்தேயு 17:5	அவர் பேசிக்கொண்டிருக்கையில், பிரகாசமான மேகம் அவர்களை மூடிக்கொண்டது; மேகத்திலிருந்து ஒரு சத்தம் உண்டாகி: “இவர் என் அன்பார்ந்த குமாரன், இவரிடத்தில் பிரியமாயிருக்கிறேன்; இவருக்குச் செவிகொடுங்கள்” என்றது.