இந்தப் பக்கம், தேவன் ஏற்றுக்கொள்ளும் திருமண உறவுகள் பற்றிய தொடரின் ஒரு பகுதியாகும். தொடரின் வரிசை:

1. பிற்சேர்க்கை 7a: கன்னிகள், விதவைகள், விவாகரத்தான பெண்கள்: தேவன் ஏற்றுக்கொள்ளும் திருமண உறவுகள்
2. பிற்சேர்க்கை 7b: விவாகரத்துச் சான்றிதழ் — உண்மைகளும் கட்டுக்கதைகளும்
3. பிற்சேர்க்கை 7c: மாற்கு 10:11-12 மற்றும் விபசாரத்தில் பொய்யான சமத்துவம் (தற்போதைய பக்கம்).
4. பிற்சேர்க்கை 7d: கேள்விகளும் பதில்களும் — கன்னிகள், விதவைகள், விவாகரத்தான பெண்கள்

விவாகரத்துக் கோட்பாட்டில் மாற்கு 10-ன் பொருள்

மாற்கு 10:11-12 பற்றிய தவறான விளக்கங்களை இந்தக் கட்டுரை மறுக்கிறது. இயேசு விபசாரத்தில் ஆண்களுக்கும் பெண்களுக்கும் சமநிலை உண்டு என்று கற்பித்தார் அல்லது யூதச் சூழலில் பெண்கள் விவாகரத்தைத் தொடங்கலாம் என்று அந்த விளக்கங்கள் கூறுகின்றன.

கேள்வி: மாற்கு 10:11-12-ல் இயேசு விவாகரத்து பற்றிய தேவனுடைய சட்டத்தை மாற்றினார் என்பதற்கு ஆதாரம் உள்ளதா?

பதில்: இது ஆதாரமல்ல — அதற்கு அருகில்கூட இல்லை. மாற்கு 10:11-12-ல் இயேசு (1) ஒரு பெண்ணும் விபசாரத்தால் பாதிக்கப்பட்டவராக இருக்க முடியும் என்றும், (2) ஒரு பெண்ணும் தன் கணவனை விவாகரத்து செய்ய முடியும் என்றும் கற்பிக்கிறார் என்ற கருத்துக்கு எதிரான மிக முக்கியமான அம்சம், இத்தகைய புரிதல் இந்தத் தலைப்பில் வேதம் பொதுவாகக் கற்பிப்பதற்கு முரணாக உள்ளது என்பதே.

இறையியல் விளக்கவுரையில் ஓர் அடிப்படைக் கொள்கை என்னவென்றால், ஒரே வசனத்தின் அடிப்படையில் எந்தக் கோட்பாடும் கட்டமைக்கப்படக் கூடாது. மற்ற ஏவப்பட்ட நூல்களும் ஆசிரியர்களும் என்ன சொல்கிறார்கள் என்பதையும் உள்ளடக்கிய, முழு வேதாகமச் சூழலையும் கருத்தில் கொள்வது அவசியம். வேதத்தின் கோட்பாட்டு ஒருமைப்பாட்டைப் பாதுகாக்கவும், தனித்துப் பிரிக்கப்பட்ட அல்லது திரிக்கப்பட்ட விளக்கங்களைத் தடுக்கவும் இது ஓர் அடிப்படைக் கொள்கையாகும்.

வேறு வார்த்தைகளில் கூறினால், மாற்குவில் உள்ள இந்தச் சொற்றொடரிலிருந்து பெறப்படும் இந்த இரண்டு தவறான புரிதல்களும் மிகவும் தீவிரமானவை; முற்பிதாக்களின் காலத்திலிருந்து இந்தத் தலைப்பில் தேவன் கற்பித்த அனைத்தையும் இயேசு இங்கே மாற்றிவிட்டார் என்று நாம் கூற முடியாது.

மேசியா உண்மையிலேயே ஒரு புதிய கட்டளையை அளித்திருந்தால், அது வேறு இடத்திலும் — இன்னும் தெளிவாகவும் — குறிப்பாக விவாகரத்து பற்றிப் பேசப்பட்ட மலைப்பிரசங்கத்திலும் இடம்பெற்றிருக்க வேண்டும். இவ்வாறு ஏதாவது இருந்திருக்கும்:
“பூர்வகாலத்தவர்களுக்குச் சொல்லப்பட்டது: ஒருவன் தன் மனைவியை விட்டுப் பிரிந்து, வேறொரு கன்னியையோ விதவையையோ மணந்துகொள்ளலாம் என்று நீங்கள் கேள்விப்பட்டிருக்கிறீர்கள். ஆனால் நான் உங்களுக்குச் சொல்கிறேன்: ஒருவன் தன் மனைவியை விட்டுப் பிரிந்து வேறொருத்தியுடன் இணைந்தால், அவன் முதல்வளுக்கு விரோதமாக விபசாரம் செய்கிறான்…”

ஆனால், இது வெளிப்படையாகவே இல்லை.

மாற்கு 10-ன் விளக்கவுரை

மாற்கு 10 சூழலுடன் மிக நெருக்கமாகப் பிணைந்துள்ளது. விவாகரத்து மிகக் குறைந்த விதிமுறைகளுடன் நடந்துகொண்டிருந்த காலத்தில் இந்தப் பகுதி எழுதப்பட்டது; இரு பாலினத்தவரும் விவாகரத்தைத் தொடங்கக்கூடியதாக இருந்தது — மோசே அல்லது சாமுவேலின் காலத்து நிலைமையிலிருந்து இது மிகவும் வேறுபட்டது. யோவான் ஸ்நானகன் சிறையில் அடைக்கப்பட்டதற்கான காரணத்தைச் சிந்தித்துப் பாருங்கள். இது ஏரோதின் பாலஸ்தீனம்; முற்பிதாக்களின் பாலஸ்தீனம் அல்ல.

அந்தக் காலத்தில், திருமணம், உடல் தோற்றம், பெண்களின் அதிகாரம் போன்ற விவகாரங்களிலும் கிரேக்க-ரோமச் சமூகத்தின் பழக்கவழக்கங்களால் யூதர்கள் பெரிதும் பாதிக்கப்பட்டிருந்தனர்.

எந்தக் காரணத்திற்காகவும் விவாகரத்து செய்யலாம் என்ற கோட்பாடு

ரபி ஹில்லேல் கற்பித்த எந்தக் காரணத்திற்காகவும் விவாகரத்து செய்யலாம் என்ற கோட்பாடு, யூத ஆண்கள் மீது செலுத்தப்பட்ட சமூக அழுத்தத்தின் விளைவாகும். வீழ்ச்சியடைந்த மனிதர்களுக்கு இயல்பானதுபோல், தங்கள் மனைவிகளை விட்டுவிட்டு, மேலும் கவர்ச்சியானவர்களையோ, இளையவர்களையோ, செல்வந்தக் குடும்பங்களைச் சேர்ந்தவர்களையோ மணந்துகொள்ள அவர்கள் விரும்பினர்.

வருந்தத்தக்க வகையில், இந்த மனப்பான்மை இன்றும் உயிரோடு இருக்கிறது; சபைகளுக்குள்ளும், ஆண்கள் தங்கள் மனைவிகளை விட்டுவிட்டு மற்றவர்களுடன் இணையும்போது — கிட்டத்தட்ட எப்போதும் ஏற்கெனவே விவாகரத்தான பெண்களுடனும்.

மொழியியல் அடிப்படையில் மூன்று முக்கிய அம்சங்கள்

மாற்கு 10:11-ல் உள்ள மூன்று முக்கியச் சொற்கள், உரையின் உண்மையான பொருளைத் தெளிவுபடுத்த உதவுகின்றன:

και λεγει αυτοις Ος εαν απολυση την γυναικα αυτου και γαμηση αλλην μοιχαται ἐπ’ αὐτήν

γυναικα (gynaika)

γυναίκα என்பது γυνή என்பதன் செயப்படுபொருள் வேற்றுமை ஒருமை வடிவமாகும். மாற்கு 10:11 போன்ற திருமணச் சூழல்களில், இந்தச் சொல் பொதுவாக ஒரு பெண்ணைக் குறிக்காமல், குறிப்பாகத் திருமணமான பெண்ணைக் குறிக்கிறது. இயேசுவின் பதில், விதவைகள் அல்லது கன்னிகளுடனான புதிய முறையான உறவுகளைப் பற்றியதல்ல; திருமண உடன்படிக்கையை மீறுவதையே மையமாகக் கொண்டுள்ளது என்பதை இது காட்டுகிறது.

ἐπ’ (epí)

ἐπί என்பது பொதுவாக “மேல்”, “உடன்”, “மேற்பரப்பில்”, “உள்ளே” என்று பொருள்படும் இடைச்சொல். சில மொழிபெயர்ப்புகள் இந்த வசனத்தில் “விரோதமாக” என்று தேர்ந்தெடுத்தாலும், ἐπί என்பதன் மிகவும் பொதுவான பொருள் இதுவல்ல — குறிப்பாக மொழியியல் மற்றும் இறையியல் சூழலைக் கருத்தில் கொள்ளும்போது.

உலகில் மிகவும் பரவலாகப் பயன்படுத்தப்படும் வேதாகமமான NIV (புதிய சர்வதேசப் பதிப்பு)-இல், உதாரணமாக, ἐπί என்ற சொல் 832 இடங்களில் இடம்பெறுகிறது; அவற்றில் 35 இடங்களில் மட்டுமே “விரோதமாக” என்று மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளது. மற்ற இடங்களில், வெளிப்படுத்தப்படும் கருத்து “மேல்”, “மேற்பரப்பில்”, “உள்ளே”, “உடன்” என்பதாகும்.

αὐτήν (autēn)

αὐτήν என்பது αὐτός என்ற பிரதிப்பெயரின் பெண்பால் ஒருமை செயப்படுபொருள் வேற்றுமை வடிவமாகும். மாற்கு 10:11-ன் வேதாகமக் கிரேக்க (கொய்னே) இலக்கணத்தில், “αὐτήν” (autēn — அவளை) என்ற சொல் இயேசு எந்தப் பெண்ணைக் குறிப்பிடுகிறார் என்பதைத் தெளிவுபடுத்துவதில்லை.

இலக்கண ரீதியான இந்தத் தெளிவின்மை, முன்சுட்டாக அமையக்கூடிய இரண்டு சொற்கள் இருப்பதால் ஏற்படுகிறது:

• τὴν γυναῖκα αὐτοῦ (“அவனுடைய மனைவி”) — முதல் பெண்
• ἄλλην (“மற்றொரு [பெண்]”) — இரண்டாவது பெண்

இரண்டும் பெண்பால், ஒருமை, செயப்படுபொருள் வேற்றுமை வடிவில் உள்ளன; மேலும் ஒரே வாக்கிய அமைப்பிற்குள் வருகின்றன. இதனால் “αὐτήν” எதைக் குறிக்கிறது என்பது இலக்கண ரீதியாகத் தெளிவற்றதாகிறது.

சூழலுக்கு ஏற்ப அமைந்த மொழிபெயர்ப்பு

மூலத்தில் உள்ளதை கருத்தில் கொண்டால், வரலாற்று, மொழியியல், கோட்பாட்டுச் சூழலுடன் மிகவும் ஒத்துப்போகும் மொழிபெயர்ப்பு இதுவாக இருக்கும்:

“தன் மனைவியை (γυναίκα) விட்டுப் பிரிந்து மற்றொருத்தியை மணந்துகொள்கிற எவனும் — அதாவது, வேறொரு γυναίκα, ஏற்கெனவே ஒருவனின் மனைவியாக இருக்கும் மற்றொரு பெண்ணை — அவளுடன்/அவள்மேல்/அவளுக்குள் (ἐπί) விபசாரம் செய்கிறான்.”

கருத்து தெளிவானது: தன் முறையான மனைவியை விட்டுவிட்டு, ஏற்கெனவே வேறொரு ஆணின் மனைவியாக இருக்கும் மற்றொரு பெண்ணுடன் இணைகிற ஆண் (எனவே, அவள் கன்னி அல்ல) இந்தப் புதிய பெண்ணுடன் விபசாரம் செய்கிறான் — ஏற்கெனவே வேறொரு ஆணுடன் இணைக்கப்பட்ட ஓர் ஆத்துமாவுடன்.

“அபொலூயோ” என்ற வினைச்சொல்லின் உண்மையான பொருள்

மாற்கு 10:12, ஒரு பெண் தொடங்கும் சட்டப்பூர்வ விவாகரத்துக்கும் — அதன் மூலம் அவள் வேறொரு ஆணை மணந்துகொள்ளலாம் என்பதற்கும் — வேதாகம ஆதரவு அளிக்கிறது என்ற கருத்து, காலப் பொருத்தமற்ற விளக்கமாகும்; மூல வேதாகமச் சூழலில் இதற்கு ஆதரவு இல்லை.

முதலாவதாக, அந்த வசனத்திலேயே அவள் வேறொரு ஆணுடன் இணைந்தால் இருவரும் விபசாரம் செய்கிறார்கள் என்று இயேசு வாக்கியத்தை முடிக்கிறார் — மத்தேயு 5:32-ல் அவர் கூறுவதுபோலவே. ஆனால் மொழியியல் ரீதியாக, பெரும்பாலான வேதாகமங்களில் “விவாகரத்து செய்” என்று மொழிபெயர்க்கப்படும் வினைச்சொல்லின் உண்மையான பொருளைத் தவறாகப் புரிந்துகொள்வதே இங்குள்ள தவறுக்குக் காரணம்: ἀπολύω (apolýō).

“விவாகரத்து செய்” என்ற மொழிபெயர்ப்பு நவீன வழக்கங்களைப் பிரதிபலிக்கிறது. ஆனால் வேதாகம காலத்தில் ἀπολύω என்பதன் எளிய பொருள்: விடுவித்தல், விட்டுவிடுதல், சுதந்திரமாக்குதல், அனுப்பிவிடுதல் என்பதாகும்; இதனுடன் வேறு உடல் சார்ந்த அல்லது உறவு சார்ந்த செயல்களும் அடங்கும். வேதாகமப் பயன்பாட்டில் ἀπολύω என்பதற்கு சட்டரீதியான பொருள் இல்லை — அது பிரிவைக் குறிக்கும் வினைச்சொல்; முறையான சட்ட நடவடிக்கையை அது உணர்த்துவதில்லை.

வேறு வார்த்தைகளில் கூறினால், ஒரு பெண் தன் கணவனை விட்டுப் பிரிந்து வேறொரு ஆணுடன் முதலாவது கணவன் இன்னும் உயிரோடு இருக்கும்போது இணைந்தால், அவள் விபசாரம் செய்கிறாள் என்பதையே மாற்கு 10:12 எளிமையாகக் கூறுகிறது — சட்டப் பிரச்சினைகளால் அல்ல, இன்னும் நடைமுறையில் இருக்கும் ஓர் உடன்படிக்கையை அவள் மீறுவதால்.

முடிவுரை

மாற்கு 10:11-12-ன் சரியான வாசிப்பு, கன்னிகளுக்கும் திருமணமான பெண்களுக்கும் இடையில் வேறுபாடு காட்டும் வேதத்தின் பிற பகுதிகளுடனான ஒற்றுமையைப் பாதுகாக்கிறது; தவறாக மொழிபெயர்க்கப்பட்ட ஒரே சொற்றொடரின் அடிப்படையில் புதிய கோட்பாடுகளை அறிமுகப்படுத்துவதையும் தவிர்க்கிறது.

இந்தப் பக்கம், கடவுள் ஏற்றுக்கொள்ளும் திருமண உறவுகள் குறித்த தொடரின் ஒரு பகுதியாகும்; அதன் வரிசை இதுதான்:

1. இணைப்பு 7a: கன்னியர், விதவைகள், விவாகரத்து செய்யப்பட்ட பெண்கள்: கடவுள் ஏற்றுக்கொள்ளும் திருமண உறவுகள்
2. இணைப்பு 7b: விவாகரத்துச் சான்றிதழ் — உண்மைகளும் கட்டுக்கதைகளும் (தற்போதைய பக்கம்).
3. இணைப்பு 7c: மாற்கு 10:11-12 மற்றும் விபசாரத்தில் காணப்படும் தவறான சமத்துவம்
4. இணைப்பு 7d: கேள்விகளும் பதில்களும் — கன்னியர், விதவைகள், விவாகரத்து செய்யப்பட்ட பெண்கள்

வேதாகமத்தில் குறிப்பிடப்படும் “விவாகரத்துச் சான்றிதழ்”, திருமணங்களை முறித்து, புதிய திருமண உறவுகளுக்கு அனுமதி அளிக்கும் தெய்வீக அங்கீகாரம் என்று பெரும்பாலும் தவறாகப் புரிந்துகொள்ளப்படுகிறது. உபாகமம் 24:1-4-ல் உள்ள [סֵפֶר כְּרִיתוּת (sefer keritut)] மற்றும் மத்தேயு 5:31-ல் உள்ள [βιβλίον ἀποστασίου (biblíon apostasíou)] ஆகியவற்றின் உண்மையான பொருளை இந்தக் கட்டுரை தெளிவுபடுத்துகிறது; அனுப்பிவிடப்பட்ட பெண் மறுமணம் செய்யச் சுதந்திரமானவள் எனக் கூறும் தவறான போதனைகளையும் மறுக்கிறது. வேதவசனங்களின் அடிப்படையில், மனித இருதயங்களின் கடினத்தன்மையினால் மோசே பொறுத்துக்கொண்ட இந்த நடைமுறை, கடவுளிடமிருந்து வந்த கட்டளையாக ஒருபோதும் இருக்கவில்லை என்பதை நாம் காட்டுகிறோம். கடவுளின்படி, திருமணம் என்பது ஒரு ஆன்மீக உறவு; அது கணவன் மரிக்கும்வரை பெண்ணை அவனுடன் பிணைக்கிறது. “விவாகரத்துச் சான்றிதழ்” இந்தப் பிணைப்பை முறிப்பதில்லை; அவன் உயிரோடு இருக்கும்வரை பெண்ணை அது பிணைத்தே வைக்கிறது.

கேள்வி: வேதாகமத்தில் குறிப்பிடப்படும் விவாகரத்துச் சான்றிதழ் என்றால் என்ன?

பதில்: பெரும்பாலான யூத மற்றும் கிறிஸ்தவத் தலைவர்கள் போதிப்பதற்கு மாறாக, அத்தகைய “விவாகரத்துச் சான்றிதழ்” குறித்து தெய்வீக அறிவுறுத்தல் எதுவும் இல்லை என்பதையும்—அதைப் பெறும் பெண் புதிய திருமண உறவில் சேரச் சுதந்திரமானவள் என்ற கருத்தைப் பற்றிச் சொல்லவே வேண்டியதில்லை என்பதையும்—தெளிவாகப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.

உபாகமம் 24:1-4-ல் உள்ள ஓர் எடுத்துக்காட்டின் பகுதியாக மட்டுமே மோசே “விவாகரத்துச் சான்றிதழை” குறிப்பிடுகிறார். அந்தப் பகுதியில் உள்ள உண்மையான கட்டளைக்கு இட்டுச் செல்வதே இதன் நோக்கம்: முதல் கணவன், தன் முன்னாள் மனைவி வேறொரு ஆணுடன் உறவு கொண்டிருந்தால், மீண்டும் அவளுடன் உறவு கொள்ளக் கூடாது என்ற தடை (எரேமியா 3:1-ஐப் பார்க்கவும்). உண்மையில், முதல் கணவன் அவளைத் திரும்ப அழைத்துக்கொள்ளக்கூட முடியும்; ஆனால் அவளுடன் இனி உறவு கொள்ள முடியாது. அப்சலோம் அவமதித்த தாவீதின் மறுமனையாட்டிகளின் நிகழ்வில் இதைக் காண்கிறோம் (2 சாமுவேல் 20:3).

மோசே ஒரு சூழ்நிலையை எடுத்துக்காட்டாக மட்டுமே கூறுகிறார் என்பதற்கான முதன்மைச் சான்று, உரையில் כִּי (ki, “என்றால்”) என்ற இணைப்புச்சொல் மீண்டும் மீண்டும் வருவதாகும்: ஒருவன் ஒரு பெண்ணை மணந்தால்… அவளிடத்தில் அவமானகரமான ஏதோ ஒன்றைக் கண்டால் [עֶרְוָה, ervah, “நிர்வாணம்”]… இரண்டாவது கணவன் மரித்தால்… மோசே ஒரு சாத்தியமான நிகழ்வைக் கற்பனைச் சூழ்நிலையாகக் கட்டமைக்கிறார்.

மோசே விவாகரத்தை தடைசெய்யவில்லை என்பதை இயேசு தெளிவுபடுத்தினார்; ஆனால் அதனால் அந்தப் பகுதி முறையான அங்கீகாரம் அளிக்கிறது என்று பொருளல்ல. உண்மையில், மோசே விவாகரத்தை அங்கீகரிக்கும் பகுதி எதுவும் இல்லை. மக்களின் இருதயக் கடினத்தன்மைக்கு—சுமார் 400 ஆண்டுகள் அடிமைத்தனத்திலிருந்து இப்போதுதான் வெளியே வந்திருந்த மக்களின் இருதயக் கடினத்தன்மைக்கு—முன்பாக அவர் செயலற்ற நிலையை மட்டுமே எடுத்தார்.

உபாகமம் 24-ஐத் தவறாகப் புரிந்துகொள்வது மிகவும் பழமையானது. இயேசுவின் காலத்தில், ரபி ஹில்லேலும் அவரைப் பின்பற்றியவர்களும், அந்தப் பகுதியில் இல்லாத ஒன்றை அதிலிருந்து எடுத்துக்கொண்டனர்: எந்தக் காரணத்திற்காகவும் ஒருவன் தன் மனைவியை அனுப்பிவிடலாம் என்ற கருத்து. (“நிர்வாணம்” என்ற עֶרְוָה-வுக்கும் “எந்தக் காரணத்திற்கும்” என்ன தொடர்பு?)

இயேசு பின்னர் இந்தத் தவறுகளைச் சரிசெய்தார்:

1. πορνεία-வை (porneía — அவமானகரமான ஒன்று) மட்டுமே ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்க காரணம் என்று அவர் வலியுறுத்தினார்.
2. இஸ்ரவேல் ஆண்களின் இருதயக் கடினத்தன்மையினால், அவர்கள் பெண்களுக்குச் செய்துகொண்டிருந்ததை மோசே வெறுமனே பொறுத்துக்கொண்டார் என்பதை அவர் தெளிவுபடுத்தினார்.
3. மலைப்பிரசங்கத்தில், “விவாகரத்துச் சான்றிதழை” குறிப்பிடும்போது, “ஆனால் நான் உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்” என்ற சொற்றொடருடன் முடித்து, ஆன்மாக்களைப் பிரிப்பதற்காக இந்தச் சட்ட ஆவணத்தைப் பயன்படுத்துவதை இயேசு தடைசெய்தார் (மத்தேயு 5:31-32).

மோசே விவாகரத்தைப் பற்றி எதுவும் போதிக்கவில்லை என்றால், கடவுள் அவருக்கு அதைக் குறித்துக் கட்டளையிடவில்லை என்பதே காரணம் என்பதை வலியுறுத்துவது முக்கியம்—எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, மோசே உண்மையுள்ளவராக இருந்து, கடவுளிடமிருந்து கேட்டதையே பேசினார்.

sefer keritut என்ற சொற்றொடர், சொல்லுக்குச் சொல் “பிரிவின் புத்தகம்” அல்லது “விவாகரத்துச் சான்றிதழ்” என்று பொருள்படும். இது தோரா முழுவதிலும் ஒரே ஒரு முறை மட்டுமே வருகிறது—அதுவும் உபாகமம் 24:1-4-ல். வேறு வார்த்தைகளில் சொன்னால், ஆண்கள் தங்கள் மனைவியரை அனுப்பிவிட இந்தச் சான்றிதழைப் பயன்படுத்த வேண்டும் என்று மோசே எங்கும் போதிக்கவில்லை. இது ஏற்கெனவே நடைமுறையில் இருந்த ஒரு வழக்கம்; எகிப்தில் சிறைப்பட்டிருந்த காலத்திலிருந்து வழிவழியாக வந்தது என்பதைக் காட்டுகிறது. ஏற்கெனவே செய்யப்பட்டுவந்த ஒன்றை மோசே வெறுமனே குறிப்பிட்டார்; ஆனால் அதைத் தெய்வீகக் கட்டளையாக அறிவுறுத்தவில்லை. சுமார் நாற்பது ஆண்டுகளுக்கு முன்பு மோசே எகிப்தில் வாழ்ந்திருந்தார்; இந்த வகையான சட்ட ஆவணத்தை அவர் நிச்சயமாக அறிந்திருந்தார் என்பதையும் நினைவில் கொள்வது பொருத்தமானது.

தோராவுக்கு வெளியே, தனாக் நூலிலும் sefer keritut இரண்டு முறை மட்டுமே பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது—இரண்டுமே கடவுளுக்கும் இஸ்ரவேலுக்கும் இடையிலான உறவைக் குறிக்கும் உருவகப் பயன்பாடுகள் (எரேமியா 3:8 மற்றும் ஏசாயா 50:1).

இந்த இரண்டு குறியீட்டுப் பயன்பாடுகளிலும், கடவுள் இஸ்ரவேலுக்கு “விவாகரத்துச் சான்றிதழ்” கொடுத்ததால் அந்தத் தேசம் மற்ற தெய்வங்களுடன் தன்னை இணைத்துக்கொள்ளச் சுதந்திரமானது என்பதற்கான எந்தக் குறிப்பும் இல்லை. மாறாக, ஆன்மீகத் துரோகம் உரை முழுவதும் கண்டிக்கப்படுகிறது. வேறு வார்த்தைகளில் சொன்னால், உருவகமாகக்கூட இந்த “விவாகரத்துச் சான்றிதழ்” பெண்ணுக்கு ஒரு புதிய திருமண உறவை அனுமதிப்பதில்லை.

ஆன்மாக்களுக்கு இடையிலான பிரிவைச் சட்டப்பூர்வமாக்க கடவுள் அங்கீகரித்த ஒன்றாக இந்தச் சான்றிதழை இயேசுவும் ஒருபோதும் ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை. சுவிசேஷங்களில் இது இரண்டு முறை மத்தேயுவிலும், மாற்குவில் அதற்கு இணையான இடத்தில் ஒரு முறையும் வருகிறது (மாற்கு 10:4):

1. மத்தேயு 19:7-8: பரிசேயர்கள் இதைக் குறிப்பிடுகிறார்கள்; அதற்கு இயேசு, அவர்களுடைய இருதயக் கடினத்தன்மையினால் மோசே இந்தச் சான்றிதழைப் பயன்படுத்துவதை மட்டும் அனுமதித்தார் (epétrepsen) என்று பதிலளிக்கிறார்—அதாவது, அது கடவுளுடைய கட்டளையாக இருக்கவில்லை.
2. மத்தேயு 5:31-32, மலைப்பிரசங்கத்தில் இயேசு கூறும்போது:

“‘எவனாகிலும் தன் மனைவியைத் தள்ளிவிடுகிறவன், அவளுக்கு விவாகரத்துச் சான்றிதழைக் கொடுக்கக்கடவன்’ என்று சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. ஆனால் நான் உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்: porneía என்ற காரணத்தைத் தவிர்த்து, தன் மனைவியைத் தள்ளிவிடுகிற எவனும் அவளை விபசாரம் செய்யப்பண்ணுகிறான்; தள்ளிவிடப்பட்ட பெண்ணை மணந்துகொள்ளுகிற எவனும் விபசாரம் செய்கிறான்.”

ஆகவே, இவ்வாறு அழைக்கப்படும் “விவாகரத்துச் சான்றிதழ்” தெய்வீக அங்கீகாரமாக ஒருபோதும் இருக்கவில்லை; மக்களின் இருதயக் கடினத்தன்மையைக் கருத்தில்கொண்டு மோசே பொறுத்துக்கொண்ட ஒன்றாக மட்டுமே இருந்தது. இந்தச் சான்றிதழைப் பெற்றுக்கொள்வதன் மூலம் பெண் ஆன்மீக ரீதியில் விடுவிக்கப்பட்டு, வேறோர் ஆணுடன் இணைவதற்குச் சுதந்திரமானவளாகிவிடுவாள் என்ற கருத்தை வேதவசனத்தின் எந்தப் பகுதியும் ஆதரிக்கவில்லை. இந்தக் கருத்துக்கு வார்த்தையில் எந்த அடிப்படையும் இல்லை; இது ஒரு கட்டுக்கதை. இயேசுவின் தெளிவான, நேரடியான போதனை இந்த உண்மையை உறுதிப்படுத்துகிறது.

இந்தப் பக்கம் கடவுள் ஏற்றுக்கொள்ளும் இணைவுகள் குறித்த தொடரின் ஒரு பகுதியாகும்; அதன் வரிசை இதோ:

1. இணைப்பு 7a: கன்னிப்பெண்கள், விதவைகள், விவாகரத்துப் பெற்ற பெண்கள்: கடவுள் ஏற்றுக்கொள்ளும் இணைவுகள் (தற்போதைய பக்கம்).
2. இணைப்பு 7b: விவாகரத்துச் சான்றிதழ் — உண்மைகளும் கட்டுக்கதைகளும்
3. இணைப்பு 7c: மாற்கு 10:11-12 மற்றும் விபசாரத்தில் உள்ள பொய்யான சமத்துவம்
4. இணைப்பு 7d: கேள்விகளும் பதில்களும் — கன்னிப்பெண்கள், விதவைகள், விவாகரத்துப் பெற்ற பெண்கள்

சிருஷ்டிப்பில் திருமணத்தின் தோற்றம்

சிருஷ்டிகர் முதல் மனிதனாகிய ஆணுக்குத் துணையாக ஒரு பெண்ணை [נְקֵבָה (nᵉqēvāh)] உருவாக்கிய உடனேயே முதல் திருமணம் நடைபெற்றது என்பது பொதுவாக அறியப்பட்டதே. ஆண், பெண் — விலங்குகளையும் மனிதர்களையும் குறிக்க சிருஷ்டிகர் தாமே பயன்படுத்திய சொற்கள் இவை (ஆதியாகமம் 1:27). தேவனுடைய சாயலிலும் ரூபத்திலும் படைக்கப்பட்ட இந்த ஆண், பூமியிலுள்ள மற்ற உயிரினங்களின் பெண்களில் எவரும் தன்னைப் போல இல்லை என்பதைக் கவனித்ததாக ஆதியாகமத்தின் விவரிப்பு கூறுகிறது. அவர்களில் யாரும் அவனைக் கவரவில்லை; அவனுக்குத் துணை ஒருவர் வேண்டும் என விரும்பினான். மூலத்தில் உள்ள சொற்றொடர் [עֵזֶר כְּנֶגְדּוֹ (ʿēzer kᵉnegdô)] என்பதாகும்; இதன் பொருள் “பொருத்தமான துணை.” ஆதாமின் தேவையை ஆண்டவர் உணர்ந்து, அவனுடைய உடலின் பெண் வடிவமான ஒரு பெண்ணை அவனுக்காகப் படைக்கத் தீர்மானித்தார்: “மனிதன் தனிமையாயிருப்பது நல்லதன்று; அவனுக்குத் தகுந்த துணையை உண்டாக்குவேன்” (ஆதியாகமம் 2:18). பின்னர் ஏவாள் ஆதாமின் உடலிலிருந்து உருவாக்கப்பட்டாள்.

வேதாகமத்தின்படி முதல் இணைவு

இவ்வாறு, ஆத்துமாக்களின் முதல் இணைவு நிகழ்ந்தது: சடங்கு இல்லாமல், உறுதிமொழி இல்லாமல், சாட்சிகள் இல்லாமல், விருந்து இல்லாமல், பதிவேடு இல்லாமல், நிகழ்வை நடத்துபவர் இல்லாமல். தேவன் அந்தப் பெண்ணை அந்த ஆணுக்குக் கொடுத்தார்; அதற்கு அவன் இவ்வாறு பதிலளித்தான்: “இவள் இப்பொழுது என் எலும்பில் எலும்பும், என் மாம்சத்தில் மாம்சமுமாயிருக்கிறாள்; இவள் மனுஷியென்று அழைக்கப்படுவாள்; ஏனெனில் மனுஷனிலிருந்து எடுக்கப்பட்டாள்” (ஆதியாகமம் 2:23). அதற்குச் சிறிது காலத்திற்குப் பிறகு, ஆதாம் ஏவாளோடு உறவுகொண்டான் [יָדַע (yāḏaʿ) — அறிதல், பாலுறவு கொள்ளுதல்], அவள் கர்ப்பவதியானாள் என்று வாசிக்கிறோம். கர்ப்பத்துடன் இணைத்துப் பயன்படுத்தப்படும் இதே சொல் (அறிதல்), காயீனும் அவன் மனைவியும் இணைந்ததைக் குறித்தும் பின்னர் பயன்படுத்தப்படுகிறது (ஆதியாகமம் 4:17). வேதாகமத்தில் குறிப்பிடப்படும் எல்லா இணைவுகளும், ஓர் ஆண் தனக்காக ஒரு கன்னிப்பெண்ணையோ (அல்லது விதவையையோ) ஏற்றுக்கொண்டு அவளோடு உறவுகொள்வதையே கொண்டிருக்கின்றன — பெரும்பாலும் “அறிதல்” அல்லது “அவளிடத்தில் பிரவேசித்தல்” என்ற சொற்றொடர்கள் பயன்படுத்தப்படுகின்றன — இது அந்த இணைவு உண்மையில் நிகழ்ந்ததை உறுதிப்படுத்துகிறது. மதச் சடங்காகவோ குடிமைச் சடங்காகவோ ஏதேனும் சடங்கு நடந்ததாக எந்த வேதாகம விவரிப்பிலும் கூறப்படவில்லை.

தேவனுடைய பார்வையில் இணைவு எப்போது நிகழ்கிறது?

மையக் கேள்வி இதுதான்: திருமணம் நிகழ்ந்ததாக தேவன் எப்போது கருதுகிறார்? மூன்று சாத்தியமான பதில்கள் உள்ளன — ஒன்று வேதாகமத்தின்படி உண்மையானது; மற்ற இரண்டும் பொய்யானவை, மனிதர்கள் உருவாக்கியவை.

1. வேதாகமத்தின்படியான தெரிவு

கன்னிப்பெண் ஒருத்தி சம்மதத்துடன் முதன்முறையாக ஓர் ஆணுடன் உறவுகொள்ளும் அந்தக் கணத்தில், அந்த ஆணும் பெண்ணும் திருமணமானவர்கள் என்று தேவன் கருதுகிறார். அவள் ஏற்கெனவே வேறொரு ஆணுடன் இருந்திருந்தால், முந்தைய ஆண் இறந்திருந்தால் மட்டுமே அந்த இணைவு நிகழ முடியும்.

2. பொய்யான சார்புவாதத் தெரிவு

இணைவு நிகழ்வதாகத் தம்பதியினர் தீர்மானிக்கும் நேரத்தில்தான் தேவன் கருதுகிறார். வேறு வார்த்தைகளில் கூறுவதானால், ஆணோ பெண்ணோ தாங்கள் விரும்பும் அளவுக்கு பல பாலியல் துணைகளைக் கொண்டிருக்கலாம்; ஆனால் அந்த உறவு தீவிரமானதாகிவிட்டது என்று அவர்கள் தீர்மானிக்கும் நாளில்தான் — ஒருவேளை அவர்கள் ஒன்றாகக் குடியேறுவதால் — தேவன் அவர்களை ஒரே மாம்சமாகக் கருதுகிறார். இந்தக் கருத்தின்படி, ஓர் ஆணின் ஆத்துமா ஒரு பெண்ணின் ஆத்துமாவுடன் எப்போது இணைகிறது என்பதைத் தீர்மானிப்பது சிருஷ்டிகர் அல்ல, சிருஷ்டியே. இந்தக் கருத்துக்கு வேதாகமத்தில் சிறிதளவும் ஆதாரம் இல்லை.

3. மிகவும் பொதுவான பொய்யான தெரிவு

ஒரு சடங்கு நிகழும்போதுதான் இணைவு நடந்ததாக தேவன் கருதுகிறார். நடைமுறையில் ஒரு மூன்றாம் மனிதரைச் செயல்முறையில் சேர்ப்பதே ஒரே மாற்றம் என்பதால், இந்தத் தெரிவு இரண்டாவதிலிருந்து பெரிதும் வேறுபட்டதல்ல; அவர் சமாதான நீதிபதியாகவோ, பதிவாளர் அலுவலராகவோ, பாதிரியாராகவோ, போதகராகவோ இருக்கலாம். இந்தத் தெரிவின்படியும், அந்தத் தம்பதியினர் கடந்த காலத்தில் பல பாலியல் துணைகளைக் கொண்டிருக்கலாம்; ஆனால் இப்போதுதான், ஒரு தலைவருக்கு முன்பாக நிற்கும்போது, அந்த இரு ஆத்துமாக்களும் இணைந்ததாக தேவன் கருதுகிறார்.

திருமண விருந்துகளில் சடங்குகள் இல்லாதது

வேதாகமத்தில் நான்கு திருமண விருந்துகள் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன; ஆனால் அந்த விவரிப்புகள் எதிலும் இணைவை முறைப்படுத்தவோ ஆசீர்வதிக்கவோ ஒரு சடங்கு நடந்ததாகக் கூறப்படவில்லை என்பதைக் கவனிக்க வேண்டும். தேவனுக்கு முன்பாக இணைவு செல்லத்தக்கதாக இருப்பதற்கு ஒரு சடங்கோ வெளிப்புறச் செயல்முறையோ அவசியம் என்ற போதனை இல்லை (ஆதியாகமம் 29:21-28; நியாயாதிபதிகள் 14:10-20; எஸ்தர் 2:18; யோவான் 2:1-11). கன்னிப்பெண் ஒருத்தி தன் முதல் ஆணுடன் சம்மதத்துடன் பாலுறவு கொள்ளும்போது (திருமண நிறைவு), அந்த இணைவு உறுதிசெய்யப்படுகிறது. ஒரு மதத் தலைவருக்கோ சமாதான நீதிபதிக்கோ முன்பாகத் தம்பதியினர் நிற்கும்போதுதான் தேவன் அவர்களை இணைக்கிறார் என்ற கருத்துக்கு வேதவசனங்களில் ஆதாரம் இல்லை.

விபசாரமும் தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணமும்

தொடக்கத்திலிருந்தே தேவன் விபசாரத்தைத் தடைசெய்தார்; அது ஒரு பெண் ஒன்றுக்கும் மேற்பட்ட ஆண்களுடன் உறவுகொள்வதைக் குறிக்கிறது. ஏனெனில் ஒரு பெண்ணின் ஆத்துமா பூமியில் ஒரே நேரத்தில் ஓர் ஆணுடன் மட்டுமே இணைய முடியும். ஒரு பெண் தன் வாழ்நாளில் எத்தனை ஆண்களைக் கொண்டிருக்கலாம் என்பதற்கு வரம்பில்லை; ஆனால் ஒவ்வொரு புதிய உறவும் முந்தைய ஆண் இறந்திருந்தால் மட்டுமே ஏற்படலாம்; ஏனெனில் அப்போதுதான் அவனுடைய ஆத்துமா அது வந்த தேவனிடத்திற்குத் திரும்பியிருக்கும் (பிரசங்கி 12:7). வேறு வார்த்தைகளில் கூறுவதானால், வேறொரு ஆணுடன் இணைய அவள் விதவையாக இருக்க வேண்டும். வேதவசனங்கள் இந்த உண்மையை எளிதில் உறுதிப்படுத்துகின்றன: நாபாலின் மரணத்தை அறிந்த பிறகே தாவீது ராஜா அபிகாயிலுக்கு ஆள் அனுப்பினார் (1 சாமுவேல் 25:39-40); அவளுடைய கணவன் மக்லோன் இறந்துவிட்டான் என்பதை அறிந்திருந்ததால் போவாஸ் ரூத்தைத் தன் மனைவியாக ஏற்றுக்கொண்டான் (ரூத் 4:13); இறந்துபோன தன் சகோதரனின் பெயரில் சந்ததி எழுப்பும்படி யூதா தன் இரண்டாவது மகனான ஓனானுக்குத் தாமாரை மணமுடிக்கச் சொன்னான் (ஆதியாகமம் 38:8). மேலும் காண்க: மத்தேயு 5:32; ரோமர் 7:3.

ஆணும் பெண்ணும்: விபசாரத்தில் உள்ள வேறுபாடுகள்

வேதவசனங்களில் தெளிவாகக் காணக்கூடிய ஒன்று, ஒரு பெண்ணுக்கு விரோதமாக விபசாரம் செய்யப்படுவதில்லை; ஓர் ஆணுக்கு விரோதமாக மட்டுமே விபசாரம் செய்யப்படுகிறது என்பதாகும். ஒரு பெண்ணைப் பிரிந்து வேறொரு கன்னிப்பெண்ணையோ விதவையையோ மணந்துகொள்வதால், அந்த ஆண் தன் முன்னாள் மனைவிக்கு விரோதமாக விபசாரம் செய்கிறான் என்று பல சபைகள் போதிக்கும் கருத்துக்கு வேதாகமத்தில் ஆதாரம் இல்லை; மாறாக, அது சமூக மரபுகளின் அடிப்படையிலானது.

இதற்கான சான்று, கன்னிப்பெண்களையும் விதவைகளையும் மணந்துகொண்டு பல திருமணங்கள் செய்த கர்த்தருடைய ஊழியக்காரர்களின் ஏராளமான எடுத்துக்காட்டுகளில் காணப்படுகிறது; தேவன் அவர்களைக் கண்டிக்கவில்லை — நான்கு மனைவிகளைக் கொண்டிருந்த யாக்கோபின் எடுத்துக்காட்டும் இதில் அடங்கும்; அவர்களிடமிருந்து இஸ்ரவேலின் பன்னிரண்டு கோத்திரங்களும் மேசியாவும் தோன்றினர். ஒவ்வொரு புதிய மனைவியுடனும் யாக்கோபு விபசாரம் செய்தான் என்று ஒருபோதும் சொல்லப்படவில்லை.

நன்கு அறியப்பட்ட மற்றொரு எடுத்துக்காட்டு தாவீதின் விபசாரம். பத்சேபாளுடன் தாவீது உறவுகொண்டபோது, ராஜாவின் எந்தப் பெண்ணுக்கு விரோதமாக விபசாரம் நடந்தது என்று தீர்க்கதரிசியான நாத்தான் எதுவும் கூறவில்லை (2 சாமுவேல் 12:9); அவளுடைய கணவனான உரியாவுக்கு விரோதமாக மட்டுமே அது நடந்ததாகக் கூறினார். தாவீது அப்பொழுதே மீகாள், அபிகாயில், அகினோவாம் ஆகியோரை மணந்திருந்தான் என்பதை நினைவில் கொள்ளுங்கள் (1 சாமுவேல் 25:42). வேறு வார்த்தைகளில் கூறுவதானால், விபசாரம் எப்போதும் ஓர் ஆணுக்கு விரோதமாகவே நிகழ்கிறது; ஒரு பெண்ணுக்கு விரோதமாக ஒருபோதும் நிகழ்வதில்லை.

எல்லா விஷயங்களிலும் ஆண்களையும் பெண்களையும் தேவன் சமமாக்குகிறார் என்று சில தலைவர்கள் கூற விரும்புகிறார்கள்; ஆனால் வேதவசனங்கள் உள்ளடக்கும் நாலாயிரம் ஆண்டுகளில் காணப்படுவது இதற்கு முரணானது. தன் மனைவிக்கு விரோதமாக விபசாரம் செய்ததற்காக தேவன் ஓர் ஆணைக் கண்டித்ததாக வேதாகமத்தில் ஒரு எடுத்துக்காட்டுகூட இல்லை.

இதன் பொருள் ஓர் ஆண் விபசாரம் செய்வதில்லை என்பதல்ல; மாறாக ஆணின் விபசாரத்தையும் பெண்ணின் விபசாரத்தையும் தேவன் வெவ்வேறாகக் கருதுகிறார் என்பதாகும். இருவருக்கும் வேதாகமத் தண்டனை ஒன்றே (லேவியராகமம் 20:10; உபாகமம் 22:22-24); ஆனால் ஆண் கன்னித்தன்மைக்கும் திருமணத்திற்கும் இடையே எந்தத் தொடர்பும் இல்லை. விபசாரம் நிகழ்ந்ததா இல்லையா என்பதைத் தீர்மானிப்பது ஆணல்ல, பெண்ணே. வேதாகமத்தின்படி, கன்னிப்பெண்ணாகவோ விதவையாகவோ இல்லாத ஒரு பெண்ணுடன் உறவுகொள்ளும் போதெல்லாம் ஓர் ஆண் விபசாரம் செய்கிறான். உதாரணமாக, 25 வயதான கன்னி ஆண் ஒருவர், ஏற்கெனவே வேறொரு ஆணுடன் இருந்த 23 வயது இளம்பெண்ணுடன் உறங்கினால், அவன் விபசாரம் செய்கிறான் — ஏனெனில் தேவனுடைய பார்வையில் அந்த இளம்பெண் வேறொரு ஆணின் மனைவி (மத்தேயு 5:32; ரோமர் 7:3; எண்ணாகமம் 5:12).

லேவிரேட் திருமணமும் வம்சாவளியைப் பாதுகாத்தலும்

ஒரு பெண் முதல் ஆண் இறந்த பிறகே வேறோர் ஆணுடன் இணையலாம் என்ற இந்த நியதி, குடும்பச் சொத்தைக் காப்பதற்காக தேவன் கொடுத்த லேவிரேட் திருமணச் சட்டத்தாலும் உறுதிப்படுத்தப்படுகிறது: “சகோதரர்கள் ஒன்றாகக் குடியிருக்கையில் அவர்களில் ஒருவன் பிள்ளையில்லாமல் இறந்துபோனால், இறந்தவனுடைய மனைவி குடும்பத்திற்கு வெளியே அந்நியனை மணந்துகொள்ளக்கூடாது. அவளுடைய கணவனின் சகோதரன் அவளிடத்தில் பிரவேசித்து, அவளைத் தன் மனைவியாக ஏற்றுக்கொண்டு, அவளுக்கு மைத்துனனின் கடமையைச் செய்ய வேண்டும்…” (உபாகமம் 25:5-10. மேலும் காண்க: ஆதியாகமம் 38:8; ரூத் 1:12-13; மத்தேயு 22:24). அந்த மைத்துனனுக்கு ஏற்கெனவே வேறொரு மனைவி இருந்தாலும் இந்தச் சட்டம் நிறைவேற்றப்பட வேண்டும் என்பதைக் கவனியுங்கள். போவாசின் விஷயத்தில், அவன் ரூத்தைத் தனக்கு நெருங்கிய உறவினனிடம் கொடுக்க முன்வந்தான்; ஆனால் அவன் இன்னொரு மனைவியை ஏற்றுக்கொண்டு தன் சுதந்தரத்தைப் பங்கிட வேண்டியிருக்கும் என்பதால் அந்த மனிதன் மறுத்துவிட்டான்: “நகோமியின் கையிலிருந்து நீ வயலை வாங்கும் நாளில், இறந்தவனுடைய பெயரை அவன் சுதந்தரத்தின்மேல் நிலைநிறுத்தும்படி இறந்தவனுடைய மனைவியாகிய மோவாபியப் பெண் ரூத்தையும் வாங்கிக்கொள்ள வேண்டும்” (ரூத் 4:5).

திருமணம் குறித்த வேதாகமக் கண்ணோட்டம்

வேதவசனங்களில் கூறப்பட்டுள்ள திருமணம் குறித்த வேதாகமக் கண்ணோட்டம் தெளிவானது; நவீன மனித மரபுகளிலிருந்து வேறுபட்டது. சடங்குகள், நிகழ்வை நடத்துபவர்கள் அல்லது வெளிப்புறச் சடங்குகள் தேவையின்றி, ஓர் ஆணுக்கும் கன்னிப்பெண்ணுக்கும் அல்லது விதவைக்கும் இடையிலான திருமண நிறைவால் முத்திரையிடப்படும் ஆவிக்குரிய இணைவாகத் திருமணத்தை தேவன் ஏற்படுத்தினார்.

இது திருமணத்தின் ஒரு பகுதியாகச் சடங்குகளை நடத்துவதை வேதாகமம் தடைசெய்கிறது என்று பொருளல்ல; ஆனால் அவை அவசியமானவை அல்ல என்பதும், தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணத்தின்படி ஆத்துமாக்களின் இணைவு நிகழ்ந்தது என்பதை உறுதிப்படுத்துபவையும் அல்ல என்பதும் தெளிவாக இருக்க வேண்டும்.

சம்மதத்துடன் உறவுகொள்ளும் அந்தக் கணத்தில்தான் அந்த இணைவு தேவனுடைய பார்வையில் செல்லத்தக்கதாகக் கருதப்படுகிறது; மரணம் அந்தப் பிணைப்பை அவிழ்க்கும்வரை, பெண் ஒரே நேரத்தில் ஒரே ஓர் ஆணுடன் மட்டுமே இணைய வேண்டும் என்ற தெய்வீக ஒழுங்கை இது பிரதிபலிக்கிறது. வேதாகமத்தில் விவரிக்கப்படும் திருமண விருந்துகளில் சடங்குகள் இல்லாதது, மனித சம்பிரதாயங்களை விட நெருக்கமான உடன்படிக்கைக்கும் வம்சத்தைத் தொடரச் செய்யும் தெய்வீக நோக்கத்திற்கும் முக்கியத்துவம் அளிக்கப்படுகிறது என்பதை வலியுறுத்துகிறது.

முடிவுரை

இந்த வேதாகம விவரிப்புகளையும் நியமங்களையும் கருத்தில் கொள்ளும்போது, திருமணம் குறித்த தேவனுடைய வரையறை மனித மரபுகளிலோ சட்ட சம்பிரதாயங்களிலோ அல்ல, அவருடைய சொந்த வடிவமைப்பிலேயே வேரூன்றியுள்ளது என்பது தெளிவாகிறது. தொடக்கத்திலிருந்தே சிருஷ்டிகர் நியமத்தை ஏற்படுத்தினார்: திருமணம் என்பது, மணமுடிக்கத் தகுதியான ஒரு பெண்ணுடன் — அதாவது கன்னிப்பெண்ணுடனோ விதவையுடனோ — ஓர் ஆண் சம்மதத்துடன் உறவுகொள்ளும்போது அவருடைய பார்வையில் முத்திரையிடப்படுகிறது. குடிமை அல்லது மதச் சடங்குகள் பொதுவான அறிவிப்புகளாகச் செயல்படலாம்; ஆனால் தேவனுக்கு முன்பாக ஓர் இணைவு செல்லத்தக்கதா என்பதைத் தீர்மானிப்பதில் அவற்றுக்கு எந்தச் செல்வாக்கும் இல்லை. அவருடைய ஒழுங்குக்குக் கீழ்ப்படிவதும், திருமணப் பிணைப்பின் பரிசுத்தத்தை மதிப்பதும், கலாசார மாற்றங்களோ மனிதக் கருத்தோ மாறினாலும் மாறாத அவருடைய கட்டளைகளுக்கு உண்மையாயிருப்பதுமே முக்கியமானவை.

உயிருள்ள அனைத்தும் உணவாகப் படைக்கப்படவில்லை

ஏதேன் தோட்டம்: தாவர உணவு

ஏதேன் தோட்டத்தில் மனிதகுலத்தின் தொடக்கத்தை ஆராயும்போது இந்த உண்மை தெளிவாகிறது. முதல் மனிதனான ஆதாமுக்கு ஒரு தோட்டத்தைப் பண்படுத்தும் பொறுப்பு கொடுக்கப்பட்டது. அது எத்தகைய தோட்டம்? அசல் எபிரேய உரை இதைக் குறிப்பிடவில்லை; ஆனால் அது பழத்தோட்டமாக இருந்தது என்பதற்குப் போதுமான வலுவான சான்றுகள் உள்ளன: “கர்த்தராகிய தேவன் ஏதேன் என்னும் இடத்தில் கிழக்கே ஒரு தோட்டத்தை உண்டாக்கி… பார்வைக்கு அழகும் உணவுக்கு ஏற்றதுமான சகலவித மரங்களையும் நிலத்திலிருந்து முளைக்கச் செய்தார்” (ஆதியாகமம் 2:15).

விலங்குகளுக்குப் பெயரிடுவதிலும் அவற்றைப் பராமரிப்பதிலும் ஆதாமின் பங்கைப் பற்றியும் நாம் வாசிக்கிறோம். ஆனால் அந்த மரங்களைப் போலவே விலங்குகளும் “உணவுக்கு ஏற்றவை” என்று வேதம் எங்கும் கூறவில்லை.

தேவனுடைய திட்டத்தில் விலங்குகளை உண்பது

இறைச்சி உண்பதை தேவன் தடைசெய்தார் என்று இதற்குப் பொருளல்ல—அப்படித் தடைசெய்திருந்தால், முழு வேதாகமத்திலும் அதுகுறித்த வெளிப்படையான கட்டளை இருந்திருக்கும். ஆயினும், தொடக்கத்திலிருந்தே விலங்குகளின் மாமிசத்தை உண்பது மனிதகுலத்தின் உணவின் ஒரு பகுதியாக இருக்கவில்லை என்பதை இது நமக்குக் காட்டுகிறது.

மனிதனின் தொடக்கக் காலத்தில் தேவன் அளித்த உணவு முற்றிலும் தாவரங்களை அடிப்படையாகக் கொண்டதாகவும், பழங்களையும் பிற வகைத் தாவரங்களையும் மையமாகக் கொண்டதாகவும் இருந்ததாகத் தெரிகிறது.

சுத்தமான விலங்குகளுக்கும் அசுத்தமான விலங்குகளுக்கும் இடையிலான வேறுபாடு

நோவாவின் காலத்தில் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது

இறுதியில் மனிதர்கள் விலங்குகளைக் கொன்று உண்ண தேவன் அனுமதித்தபோதிலும், உண்பதற்கு ஏற்ற விலங்குகள் மற்றும் ஏற்றதல்லாத விலங்குகள் ஆகியவற்றுக்கு இடையே தெளிவான வேறுபாடுகள் ஏற்படுத்தப்பட்டன.

இந்த வேறுபாடு முதன்முதலில் வெள்ளத்திற்கு முன்பு நோவாவுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட அறிவுறுத்தல்களில் மறைமுகமாகக் குறிப்பிடப்படுகிறது: “சுத்தமான சகலவிதமான மிருகங்களிலும் ஆணும் பெண்ணுமாக ஏழேழு ஜோடிகளையும், அசுத்தமான சகலவிதமான மிருகங்களிலும் ஆணும் பெண்ணுமாக ஒவ்வொரு ஜோடியையும் உன்னோடே சேர்த்துக்கொள்” (ஆதியாகமம் 7:2).

சுத்தமான விலங்குகளைப் பற்றிய மறைமுக அறிவு

சுத்தமான விலங்குகளுக்கும் அசுத்தமான விலங்குகளுக்கும் இடையே வேறுபாடு காண்பது எப்படி என்று தேவன் நோவாவுக்கு விளக்காதது, அத்தகைய அறிவு மனிதகுலத்தில் ஏற்கெனவே பதிந்திருந்தது—ஒருவேளை படைப்பின் தொடக்கத்திலிருந்தே—என்பதைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது.

சுத்தமான, அசுத்தமான விலங்குகளை இவ்வாறு அடையாளம் காண்பது, இயற்கை மற்றும் ஆன்மீகக் கட்டமைப்பில் குறிப்பிட்ட பங்குகள் அல்லது நோக்கங்களுக்காகச் சில உயிரினங்கள் தனியே பிரிக்கப்பட்டிருந்த பரந்த தெய்வீக ஒழுங்கையும் நோக்கத்தையும் பிரதிபலிக்கிறது.

சுத்தமான விலங்குகள் என்பதன் ஆரம்பகாலப் பொருள்

பலியுடன் தொடர்புடையவை

ஆதியாகமக் கதையில் இதுவரை நடந்தவற்றின் அடிப்படையில், வெள்ளம் வரும்வரை சுத்தமான, அசுத்தமான விலங்குகள் என்பதற்கிடையிலான வேறுபாடு, பலியாக ஏற்றுக்கொள்ளப்படுவதுடன் மட்டுமே தொடர்புடையது என்று நாம் பாதுகாப்பாகக் கருதலாம்.

ஆபேல் தனது மந்தையின் தலையீற்றுகளைக் காணிக்கையாகச் செலுத்தியது இந்தக் கொள்கையை எடுத்துக்காட்டுகிறது. எபிரேய உரையில் “தன் மந்தையின் தலையீற்றுகள்” (מִבְּכֹרוֹת צֹאנוֹ) என்ற சொற்றொடரில் “மந்தை” (ட்சோன், צֹאן) என்ற சொல் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது; இது பொதுவாக ஆடு, செம்மறியாடு போன்ற சிறிய வளர்ப்பு விலங்குகளைக் குறிக்கிறது. எனவே, ஆபேல் தனது மந்தையிலிருந்து ஒரு ஆட்டுக்குட்டியையோ இளைய வெள்ளாட்டையோ பலியிட்டிருக்க வாய்ப்பு அதிகம் (ஆதியாகமம் 4:3-5).

சுத்தமான விலங்குகளை நோவா பலியிட்டது

அதேபோல், நோவா பேழையிலிருந்து வெளியே வந்தபோது, பலிபீடத்தைக் கட்டி, வெள்ளத்திற்கு முன்பு தேவன் அளித்த அறிவுறுத்தல்களில் குறிப்பாகச் சொல்லப்பட்டிருந்த சுத்தமான விலங்குகளைப் பயன்படுத்தி கர்த்தருக்குத் தகனபலிகளைச் செலுத்தினான் (ஆதியாகமம் 8:20; 7:2).

பலிக்காகச் சுத்தமான விலங்குகளுக்கு ஆரம்பத்திலேயே கொடுக்கப்பட்ட இந்த முக்கியத்துவம், ஆராதனையிலும் உடன்படிக்கையின் தூய்மையிலும் அவற்றுக்கு இருந்த தனித்துவமான பங்கைப் புரிந்துகொள்வதற்கான அடித்தளமாக அமைகிறது.

இந்த வகைகளை விவரிக்கப் பயன்படுத்தப்பட்ட எபிரேயச் சொற்களான தாஹோர் (טָהוֹר) மற்றும் தாமே (טָמֵא) ஆகியவை தற்செயலானவை அல்ல. அவை பரிசுத்தம் மற்றும் கர்த்தருக்காகப் பிரித்துவைத்தல் என்ற கருத்துகளுடன் ஆழமாகத் தொடர்புடையவை:

• טָמֵא (தாமே)பொருள்: அசுத்தமானது, மாசுபட்டது.
  பயன்பாடு: சடங்கு, ஒழுக்கம் அல்லது உடல் சார்ந்த அசுத்தத்தைக் குறிக்கிறது. உண்பதற்கோ ஆராதனைக்கோ தடைசெய்யப்பட்ட விலங்குகள், பொருள்கள் அல்லது செயல்களுடன் இது பெரும்பாலும் தொடர்புடையது.
  எடுத்துக்காட்டு: “ஆனாலும் இவைகளை நீங்கள் புசிக்கவேண்டாம்… அவைகள் உங்களுக்கு அசுத்தமானவை (தாமே)” (லேவியராகமம் 11:4).
• טָהוֹר (தாஹோர்)பொருள்: சுத்தமானது, தூய்மையானது.
  பயன்பாடு: உண்பதற்கும், ஆராதனைக்கும், சடங்குகளுக்கும் ஏற்ற விலங்குகள், பொருள்கள் அல்லது மக்களைக் குறிக்கிறது.
  எடுத்துக்காட்டு: “பரிசுத்தமானதற்கும் சாதாரணமானதற்கும், அசுத்தமானதற்கும் சுத்தமானதற்கும் இடையே நீங்கள் வேறுபாடு காணவேண்டும்” (லேவியராகமம் 10:10).

இந்தச் சொற்களே தேவனுடைய உணவுசார் சட்டங்களுக்கு அடித்தளமாக அமைகின்றன; அவை பின்னர் லேவியராகமம் 11 மற்றும் உபாகமம் 14 ஆகிய அதிகாரங்களில் விரிவாகக் கூறப்படுகின்றன. தேவனுடைய மக்கள் தனித்தும் பரிசுத்தமாயும் இருப்பதை உறுதிசெய்யும் வகையில், சுத்தமானவை (உணவாக அனுமதிக்கப்பட்டவை), அசுத்தமானவை (உண்பதற்குத் தடைசெய்யப்பட்டவை) என்று கருதப்படும் விலங்குகளை இந்த அதிகாரங்கள் வெளிப்படையாகப் பட்டியலிடுகின்றன.

அசுத்தமான இறைச்சிகளை உண்பதற்கு எதிரான தேவனுடைய கண்டனங்கள்

முழு தனாக் (பழைய ஏற்பாடு) நூலிலும், தேவன் தமது உணவுசார் சட்டங்களை மீறியதற்காகத் தமது மக்களை மீண்டும் மீண்டும் கண்டித்தார். அசுத்தமான விலங்குகளை உண்பதைக் குறிப்பாகக் கண்டிக்கும் பல பகுதிகள் உள்ளன; இந்த நடைமுறை தேவனுடைய கட்டளைகளுக்கு எதிரான கலகமாகக் கருதப்பட்டது என்பதை அவை வலியுறுத்துகின்றன:

“எனக்கு முன்பாக இடைவிடாமல் என்னைக் கோபமூட்டுகிற ஜனங்கள்… பன்றிகளின் மாம்சத்தைப் புசித்து, அசுத்தமான மாம்சத்தின் குழம்பைத் தங்கள் பாத்திரங்களில் வைத்திருக்கிறார்கள்” (ஏசாயா 65:3-4).

“தோட்டங்களுக்குள் போகும்படி தங்களைப் பரிசுத்தப்படுத்திக்கொண்டு, பன்றிகளின் மாம்சத்தையும் எலிகளையும் மற்ற அசுத்தமானவற்றையும் உண்கிற ஒருவனைப் பின்பற்றுகிறவர்கள், அவர்கள் பின்பற்றுகிறவனோடுகூட ஒருமித்துத் தங்கள் முடிவை அடைவார்கள்” என்று கர்த்தர் சொல்லுகிறார் (ஏசாயா 66:17).

இந்தக் கண்டனங்கள், அசுத்தமான இறைச்சியை உண்பது வெறும் உணவுமுறை சார்ந்த பிரச்சினை மட்டுமல்ல, ஒழுக்க மற்றும் ஆன்மீகத் தோல்வியும் என்பதை எடுத்துக்காட்டுகின்றன. அத்தகைய உணவை உட்கொள்வது தேவனுடைய அறிவுறுத்தல்களுக்கு எதிரான கீழ்ப்படியாமையுடன் தொடர்புபடுத்தப்பட்டது. வெளிப்படையாகத் தடைசெய்யப்பட்ட நடைமுறைகளில் ஈடுபட்டதன் மூலம், மக்கள் பரிசுத்தத்தையும் கீழ்ப்படிதலையும் மதிக்கவில்லை என்பதை வெளிப்படுத்தினார்கள்.

இயேசுவும் அசுத்தமான இறைச்சியும்

இயேசுவின் வருகை, கிறிஸ்தவத்தின் எழுச்சி, புதிய ஏற்பாட்டு எழுத்துகள் ஆகியவற்றைத் தொடர்ந்து, அசுத்தமான உணவுகள் குறித்த விதிகள் உட்பட, தேவன் இனி தமது சட்டங்களுக்குக் கீழ்ப்படிவதைப் பற்றி அக்கறை கொள்வதில்லையா என்று பலர் கேள்வி எழுப்பத் தொடங்கியுள்ளனர். உண்மையில், கிறிஸ்தவ உலகின் பெரும்பகுதியினர் தாங்கள் விரும்பிய எதையும் உண்கிறார்கள்.

ஆனால், மேசியா அசுத்தமான இறைச்சி குறித்த சட்டத்தையோ, தமது பிதாவின் வேறு எந்தச் சட்டத்தையோ ரத்துசெய்வார் என்று பழைய ஏற்பாட்டில் எந்தத் தீர்க்கதரிசனமும் இல்லை என்பதே உண்மை (சிலர் அப்படிக் கூறினாலும்). இந்த விஷயத்தையும் சேர்த்து, எல்லாவற்றிலும் இயேசு பிதாவின் கட்டளைகளுக்குத் தெளிவாகக் கீழ்ப்படிந்தார். இயேசு பன்றியிறைச்சி சாப்பிட்டிருந்தால், அவர் மீன் (லூக்கா 24:41-43), ஆட்டிறைச்சி (மத்தேயு 26:17-30) சாப்பிட்டார் என்று நாம் அறிந்திருப்பதைப் போல, அதற்கும் ஒரு தெளிவான முன்மாதிரிப் போதனை நமக்குக் கிடைத்திருக்கும். ஆனால் அப்படி நடந்ததற்கு எந்தச் சான்றும் இல்லை என்பதை நாம் அறிவோம். தீர்க்கதரிசிகள் மூலம் தேவன் கொடுத்த இந்த அறிவுறுத்தல்களுக்கு இயேசுவும் அவருடைய சீடர்களும் கீழ்ப்படியவில்லை என்பதற்கான எந்த அறிகுறியும் நமக்கில்லை.

மறுக்கப்படும் வாதங்கள்

தவறான வாதம்: “இயேசு எல்லா உணவுகளையும் சுத்தமானவை என்று அறிவித்தார்”

உண்மை:

அசுத்தமான இறைச்சி குறித்த உணவுசார் சட்டங்களை இயேசு ஒழித்தார் என்பதற்குச் சான்றாக மாற்கு 7:1-23 அடிக்கடி மேற்கோள் காட்டப்படுகிறது. ஆனால் உரையை கவனமாக ஆராயும்போது, இந்த விளக்கம் ஆதாரமற்றது என்பது தெரியவருகிறது. பொதுவாகத் தவறாக மேற்கோள் காட்டப்படும் வசனம் இப்படிக் கூறுகிறது: “‘உணவு அவனுடைய இருதயத்திற்குள் போகாமல் வயிற்றுக்குள் போய், புறம்பே கழிவாக வெளியேறுகிறது.’ (இதனால் அவர் எல்லா உணவுகளையும் சுத்தமானவை என்று அறிவித்தார்)” (மாற்கு 7:19).

சூழல்: இது சுத்தமான, அசுத்தமான இறைச்சிகளைப் பற்றியதல்ல

முதலாவதாகவும் முக்கியமாகவும், இந்தப் பகுதியின் சூழல் லேவியராகமம் 11-ல் கூறப்பட்டுள்ள சுத்தமான அல்லது அசுத்தமான இறைச்சிகளுடன் எந்தத் தொடர்பும் இல்லாதது. மாறாக, உணவுசார் சட்டங்களுக்குத் தொடர்பில்லாத ஒரு யூத மரபைக் குறித்து இயேசுவுக்கும் பரிசேயர்களுக்கும் இடையே நடந்த விவாதத்தை மையமாகக் கொண்டது. இயேசுவின் சீடர்கள் உண்பதற்கு முன் சடங்குமுறையிலான கை கழுவுதலைச் செய்யவில்லை என்பதைப் பரிசேயர்களும் வேதபாரகரும் கவனித்தார்கள். எபிரேயத்தில் நெத்திலத் யதாயிம் (נטילת ידיים) என்று அறியப்படும் இந்தச் சடங்கு, ஆசீர்வாதத்துடன் கைகளைக் கழுவுவதை உள்ளடக்கியது. குறிப்பாக மரபுவழி யூத வட்டாரங்களில், இன்றுவரை யூதச் சமூகம் கடைப்பிடிக்கும் பாரம்பரிய நடைமுறை இது.

பரிசேயர்களின் கவலை தேவனுடைய உணவுசார் சட்டங்களைப் பற்றியதல்ல; மனிதர்கள் உருவாக்கிய இந்த மரபைக் கடைப்பிடிப்பதைப் பற்றியது. அந்தச் சடங்கைச் செய்ய சீடர்கள் தவறியதைத் தங்கள் பழக்கவழக்கத்தை மீறியதாக அவர்கள் கருதினார்கள்; அதை அசுத்தத்துக்கு இணையாகக் கருதினார்கள்.

இயேசுவின் பதில்: இருதயமே முக்கியம்

ஒருவரை உண்மையில் தீட்டுப்படுத்துவது வெளிப்புற நடைமுறைகளோ மரபுகளோ அல்ல, இருதயத்தின் நிலையே என்று இயேசு மாற்கு 7-ன் பெரும்பகுதியில் போதிக்கிறார். சடங்குமுறைகளைப் பின்பற்றத் தவறுவதால் அல்ல, பாவமுள்ள எண்ணங்களும் செயல்களும் உள்ளத்திலிருந்து வருவதால்தான் ஆன்மீக அசுத்தம் ஏற்படுகிறது என்று அவர் வலியுறுத்துகிறார்.

உணவு செரிமான மண்டலத்திற்குள் சென்று இருதயத்திற்குள் செல்லாததால் அது ஒருவரைத் தீட்டுப்படுத்துவதில்லை என்று இயேசு விளக்கும்போது, அவர் உணவுசார் சட்டங்களைப் பற்றிப் பேசவில்லை; சடங்குமுறையிலான கை கழுவும் மரபைப் பற்றியே பேசுகிறார். வெளிப்புறச் சடங்குகளைவிட உள்ளார்ந்த தூய்மையில்தான் அவருடைய கவனம் இருக்கிறது.

மாற்கு 7:19-ஐ இன்னும் நெருக்கமாக ஆராய்தல்

“இதனால் அவர் எல்லா உணவுகளையும் சுத்தமானவை என்று அறிவித்தார்” என்று கூறும், இல்லாத ஒரு அடைப்புக்குறிக் குறிப்பை வேதாகமப் பதிப்பாளர்கள் உரையில் சேர்த்திருப்பதால் மாற்கு 7:19 அடிக்கடி தவறாகப் புரிந்துகொள்ளப்படுகிறது. கிரேக்க உரையில் இந்த வாக்கியம் இவ்வாறு மட்டுமே கூறுகிறது: “οτι ουκ εισπορευεται αυτου εις την καρδιαν αλλ εις την κοιλιαν και εις τον αφεδρωνα εκπορευεται καθαριζον παντα τα βρωματα”; இதன் நேரடி மொழிபெயர்ப்பு: “ஏனெனில் அது அவனுக்குள் இருதயத்திற்குள் செல்லாமல் வயிற்றுக்குள் சென்று, கழிவறைக்குள் வெளியேறி, எல்லா உணவுகளையும் சுத்திகரிக்கிறது.”

“கழிவறைக்குள் வெளியேறி, எல்லா உணவுகளையும் சுத்திகரிக்கிறது” என்று வாசிப்பதை, “இதனால் அவர் எல்லா உணவுகளையும் சுத்தமானவை என்று அறிவித்தார்” என்று மொழிபெயர்ப்பது, இறையியல் கல்லூரிகளிலும் வேதாகமப் பதிப்பாளர்களிடையிலும் தேவனுடைய சட்டத்திற்கு எதிராகப் பொதுவாக நிலவும் சார்புநிலைக்கு ஏற்ப உரையைத் திரித்துக் கையாளும் அப்பட்டமான முயற்சியாகும்.

அந்தக் காலத்தின் அன்றாடப் பேச்சுவழக்கில், இயேசு உணவு உண்ணும் செயல்முறையை விவரிக்கிறார் என்று புரிந்துகொள்வதே அதிகப் பொருத்தமுடையது. செரிமான மண்டலம் உணவை உட்கொண்டு, உடலுக்குத் தேவையான ஊட்டச்சத்துகளையும் பயனுள்ள கூறுகளையும் (சுத்தமான பகுதி) பிரித்தெடுத்து, மீதமுள்ளதை கழிவாக வெளியேற்றுகிறது. “எல்லா உணவுகளையும் சுத்திகரித்தல்” என்பது, பயன்படும் ஊட்டச்சத்துகளை வெளியேற்றப்படவிருப்பவற்றிலிருந்து பிரிக்கும் இந்த இயற்கையான செயல்முறையைக் குறிக்கலாம்.

இந்தத் தவறான வாதத்தைப் பற்றிய முடிவுரை

மாற்கு 7:1-23 தேவனுடைய உணவுசார் சட்டங்களை ஒழிப்பதைப் பற்றியது அல்ல; இருதயத்தின் காரியங்களைவிட வெளிப்புறச் சடங்குகளுக்கு முதன்மை தரும் மனித மரபுகளை நிராகரிப்பதைப் பற்றியது. சடங்குமுறையிலான கை கழுவுதலைக் கடைப்பிடிக்கத் தவறுவதால் அல்ல, உள்ளத்திலிருந்தே உண்மையான தீட்டு வருகிறது என்று இயேசு போதித்தார். “இயேசு எல்லா உணவுகளையும் சுத்தமானவை என்று அறிவித்தார்” என்ற கூற்று, தேவனுடைய நித்திய சட்டங்களுக்கு எதிரான சார்புநிலையால் உருவான உரையின் தவறான விளக்கமாகும். சூழலையும் மூல மொழியையும் கவனமாக வாசிக்கும்போது, இயேசு தோராவின் போதனைகளை நிலைநிறுத்தினார், தேவன் கொடுத்த உணவுசார் சட்டங்களை நிராகரிக்கவில்லை என்பது தெளிவாகிறது.

தவறான வாதம்: “ஒரு தரிசனத்தில், எந்த விலங்கின் மாமிசத்தையும் இப்போது உண்ணலாம் என்று தேவன் அப்போஸ்தலனாகிய பேதுருவிடம் கூறினார்”

உண்மை:

அசுத்தமான விலங்குகள் குறித்த உணவுசார் சட்டங்களை தேவன் ஒழித்தார் என்பதற்குச் சான்றாக அப்போஸ்தலர் 10-ல் பேதுரு கண்ட தரிசனத்தைப் பலர் மேற்கோள் காட்டுகிறார்கள். ஆனால் அந்தத் தரிசனத்தின் சூழலையும் நோக்கத்தையும் இன்னும் நெருக்கமாக ஆராய்ந்தால், சுத்தமான, அசுத்தமான இறைச்சி குறித்த சட்டங்களை மாற்றியமைப்பதுடன் அதற்கு எந்தத் தொடர்பும் இல்லை என்பது தெரியவருகிறது. மாறாக, தேவன் கொடுத்த உணவுசார் அறிவுறுத்தல்களை மாற்றுவதற்கல்ல, புறஜாதியினரை தேவனுடைய மக்களுக்குள் ஏற்றுக்கொள்ள பேதுருவுக்குக் கற்பிப்பதே அந்தத் தரிசனத்தின் நோக்கமாக இருந்தது.

பேதுருவின் தரிசனமும் அதன் நோக்கமும்

அப்போஸ்தலர் 10-ல், சுத்தமான, அசுத்தமான எல்லா வகை விலங்குகளும் இருந்த ஒரு விரிப்பு வானத்திலிருந்து இறங்கிவருவதைப் பேதுரு தரிசனத்தில் காண்கிறார்; “கொன்று சாப்பிடு” என்ற கட்டளையும் அதனுடன் வருகிறது. பேதுருவின் உடனடியான பதில் தெளிவானது: “அப்படியல்ல, ஆண்டவரே! தீட்டானதும் அசுத்தமானதுமான ஒன்றையும் நான் ஒருபோதும் சாப்பிட்டதில்லை” (அப்போஸ்தலர் 10:14).

இந்தப் பதில் பல காரணங்களுக்காக முக்கியமானது:

1. 1. உணவுசார் சட்டங்களுக்குப் பேதுருவின் கீழ்ப்படிதல்இந்தத் தரிசனம் இயேசு பரமேறியதும் பெந்தெகொஸ்தே நாளில் பரிசுத்த ஆவியானவர் ஊற்றப்பட்டதும் நடந்த பிறகு நிகழ்கிறது. இயேசு தமது ஊழியக்காலத்தில் உணவுசார் சட்டங்களை ஒழித்திருந்தால், இயேசுவுக்கு நெருக்கமான சீடரான பேதுரு அதை அறிந்திருப்பார்; இவ்வளவு வலுவாக எதிர்த்திருக்கமாட்டார். அசுத்தமான விலங்குகளை உண்ண பேதுரு மறுத்தது, அவர் தொடர்ந்து உணவுசார் சட்டங்களைக் கடைப்பிடித்தார் என்பதையும் அவை ஒழிக்கப்பட்டுவிட்டன என்ற புரிதல் அவருக்கு இருக்கவில்லை என்பதையும் காட்டுகிறது.
   2. தரிசனத்தின் உண்மையான செய்திஇந்தத் தரிசனம் அதன் முக்கியத்துவத்தை வலியுறுத்தும் வகையில் மூன்று முறை திரும்பக் காட்டப்படுகிறது. ஆனால் சில வசனங்களுக்குப் பிறகு, புறஜாதியினரான கொர்நேலியுவின் வீட்டுக்குப் பேதுரு சென்றபோது, அதன் உண்மையான பொருள் தெளிவாகிறது. தரிசனத்தின் பொருளை பேதுருவே இவ்வாறு விளக்குகிறார்: “எந்த மனிதனையும் தீட்டானவன் என்றோ அசுத்தமானவன் என்றோ சொல்லக்கூடாது என்று தேவன் எனக்குக் காண்பித்தார்” (அப்போஸ்தலர் 10:28).

அந்தத் தரிசனம் உணவைப் பற்றியே அல்ல; அது ஒரு அடையாளச் செய்தியாக இருந்தது. யூதர்களுக்கும் புறஜாதியினருக்கும் இடையிலிருந்த தடைகள் நீக்கப்பட்டு வருகின்றன என்றும், புறஜாதியினர் இப்போது தேவனுடைய உடன்படிக்கைச் சமூகத்தில் ஏற்றுக்கொள்ளப்படலாம் என்றும் பேதுருவுக்குக் கற்பிக்க, தேவன் சுத்தமான, அசுத்தமான விலங்குகளின் உருவகங்களைப் பயன்படுத்தினார்.

“உணவுசார் சட்டம் ஒழிக்கப்பட்டது” என்ற வாதத்தின் தர்க்க முரண்பாடுகள்

பேதுருவின் தரிசனம் உணவுசார் சட்டங்களை ஒழித்தது என்று கூறுவது பல முக்கியமான அம்சங்களைப் புறக்கணிக்கிறது:

1. பேதுருவின் ஆரம்ப எதிர்ப்புஉணவுசார் சட்டங்கள் ஏற்கெனவே ஒழிக்கப்பட்டிருந்தால், பேதுருவின் எதிர்ப்புக்குப் பொருளே இருந்திருக்காது. இயேசுவைப் பல ஆண்டுகள் பின்பற்றிய பிறகும், அவர் இந்தச் சட்டங்களைத் தொடர்ந்து கடைப்பிடித்ததை அவருடைய வார்த்தைகள் காட்டுகின்றன.
2. சட்டம் ஒழிக்கப்பட்டதற்கு வேத ஆதாரம் இல்லைஅப்போஸ்தலர் 10-ல் உணவுசார் சட்டங்கள் ஒழிக்கப்பட்டன என்று உரை எங்கும் வெளிப்படையாகக் கூறவில்லை. சுத்தமான, அசுத்தமான உணவு என்பதற்கு மறுவரையறை செய்வதல்ல, புறஜாதியினர் சேர்த்துக்கொள்ளப்படுவதையே முழுப் பகுதியும் மையமாகக் கொண்டுள்ளது.
3. தரிசனத்தின் அடையாளப் பொருள்அந்தத் தரிசனம் நடைமுறையில் பயன்படுத்தப்படும்போது அதன் நோக்கம் தெளிவாகிறது. தேவன் பட்சபாதம் காட்டாமல், எல்லா தேசங்களிலிருந்தும் அவருக்குப் பயந்து நீதியைச் செய்கிறவர்களை ஏற்றுக்கொள்கிறார் என்பதைப் பேதுரு உணர்ந்தபோது (அப்போஸ்தலர் 10:34-35), அந்தத் தரிசனம் உணவுக் கட்டுப்பாடுகளைப் பற்றியதல்ல, பாரபட்சங்களைத் தகர்ப்பதைப் பற்றியது என்பது தெளிவாகிறது.
4. விளக்கத்தில் முரண்பாடுகள்அந்தத் தரிசனம் உணவுசார் சட்டங்களை ஒழிப்பதைப் பற்றியதாக இருந்தால், பேதுரு உட்பட யூத விசுவாசிகள் தோராவின் அறிவுறுத்தல்களைக் தொடர்ந்து கடைப்பிடித்ததாகக் கூறும் அப்போஸ்தலர் புத்தகத்தின் பரந்த சூழலுடன் அது முரண்படும். மேலும், அதை நேரடிப் பொருளில் விளக்கினால், அது உணவுப் பழக்கங்களைப் பற்றி மட்டுமே பேசும்; புறஜாதியினர் சேர்த்துக்கொள்ளப்படுதல் என்ற இன்னும் முக்கியமான பிரச்சினையைப் பற்றிப் பேசாது என்பதால், அந்தத் தரிசனத்தின் அடையாள வலிமை இல்லாமல் போய்விடும்.

இந்தத் தவறான வாதத்தைப் பற்றிய முடிவுரை

அப்போஸ்தலர் 10-ல் பேதுரு கண்ட தரிசனம் உணவைப் பற்றியது அல்ல, மக்களைப் பற்றியது. ஆழமான ஆன்மீக உண்மையை வெளிப்படுத்த தேவன் சுத்தமான, அசுத்தமான விலங்குகளின் உருவகத்தைப் பயன்படுத்தினார்: நற்செய்தி எல்லா தேசங்களுக்குமானது; புறஜாதியினர் இனி அசுத்தமானவர்கள் என்றோ தேவனுடைய மக்களிடமிருந்து விலக்கப்பட வேண்டியவர்கள் என்றோ கருதப்படக்கூடாது. இந்தத் தரிசனத்தை உணவுசார் சட்டங்களை ரத்துசெய்ததாக விளக்குவது, அந்தப் பகுதியின் சூழலையும் நோக்கத்தையும் தவறாகப் புரிந்துகொள்வதாகும்.

லேவியராகமம் 11-ல் தேவன் கொடுத்த உணவுசார் அறிவுறுத்தல்கள் மாறாமல் இருக்கின்றன; இந்தத் தரிசனத்தின் மையப்பொருளாக அவை ஒருபோதும் இருக்கவில்லை. பேதுருவின் சொந்தச் செயல்களும் விளக்கங்களும் இதை உறுதிப்படுத்துகின்றன. இந்தத் தரிசனத்தின் உண்மையான செய்தி மக்களுக்கிடையிலான தடைகளைத் தகர்ப்பது; தேவனுடைய நித்திய சட்டங்களை மாற்றுவது அல்ல.

தவறான வாதம்: “நெரிக்கப்பட்டவற்றையும் இரத்தத்தையும் தவிர, புறஜாதியினர் எதையும் உண்ணலாம் என்று எருசலேம் ஆலோசனைக்குழு முடிவெடுத்தது”

உண்மை:

புறஜாதியினருக்கு தேவனுடைய பெரும்பாலான கட்டளைகளைப் புறக்கணிக்கவும் நான்கு அடிப்படைத் தேவைகளை மட்டும் கடைப்பிடிக்கவும் அனுமதி வழங்கப்பட்டது என்று அப்போஸ்தலர் 15-ல் உள்ள எருசலேம் ஆலோசனைக்குழுவின் முடிவு அடிக்கடி தவறாகப் புரிந்துகொள்ளப்படுகிறது. ஆனால் இன்னும் நெருக்கமாக ஆராய்ந்தால், இந்த ஆலோசனைக்குழு புறஜாதியினருக்கான தேவனுடைய சட்டங்களை ஒழிப்பதைப் பற்றியதல்ல; மேசியாவை விசுவாசித்த யூதச் சமூகங்களில் அவர்கள் ஆரம்பத்தில் பங்கேற்பதை எளிதாக்குவதைப் பற்றியது என்பது தெரியவருகிறது.

எருசலேம் ஆலோசனைக்குழு எதைப் பற்றியது?

ஆலோசனைக்குழுவில் விவாதிக்கப்பட்ட முதன்மைக் கேள்வி இதுதான்: முதல் மேசியாவை விசுவாசித்த சபைகளின் கூட்டங்களில் நற்செய்தியைக் கேட்கவும் பங்கேற்கவும் அனுமதிக்கப்படுவதற்கு முன்பு, விருத்தசேதனம் உட்பட முழு தோராவையும் பின்பற்ற புறஜாதியினர் முழுமையாக ஒப்புக்கொள்ள வேண்டுமா?

பல நூற்றாண்டுகளாக, ஒரு யூதர் புறஜாதியினருடன் தடையின்றிப் பழகுவதற்கு முன்பு, விருத்தசேதனம், ஓய்வுநாளைக் கடைப்பிடித்தல், உணவுசார் சட்டங்கள் மற்றும் பிற கட்டளைகள் போன்றவற்றைப் பின்பற்றுவது உட்பட, புறஜாதியினர் தோராவை முழுமையாகக் கடைப்பிடிக்க வேண்டும் என்று யூத மரபு கருதியது (மத்தேயு 10:5-6; யோவான் 4:9; அப்போஸ்தலர் 10:28-ஐப் பார்க்கவும்). இந்தச் சட்டங்கள் அனைத்தையும் உடனடியாகப் பின்பற்றாமலேயே புறஜாதியினர் தங்கள் விசுவாசப் பயணத்தைத் தொடங்கலாம் என்பதை அங்கீகரித்ததன் மூலம் ஆலோசனைக்குழுவின் முடிவு ஒரு மாற்றத்தைக் குறித்தது.

ஒற்றுமைக்கான ஆரம்ப நான்கு தேவைகள்

பின்வரும் நடைமுறைகளைத் தவிர்த்தால், புறஜாதியினர் இருந்தவாறே சபைக் கூட்டங்களில் கலந்துகொள்ளலாம் என்று ஆலோசனைக்குழு முடிவுசெய்தது (அப்போஸ்தலர் 15:20):

1. விக்கிரகங்களால் தீட்டுப்பட்ட உணவு:விக்கிரக வழிபாடு யூத விசுவாசிகளுக்கு மிகவும் அருவருப்பானதாக இருந்ததால், விக்கிரகங்களுக்குப் பலியிடப்பட்ட உணவை உண்பதைத் தவிர்க்க வேண்டும்.
2. பாலியல் ஒழுக்கக்கேடு:புறமத நடைமுறைகளில் பொதுவாகக் காணப்பட்ட பாலியல் பாவங்களைத் தவிர்க்க வேண்டும்.
3. நெரிக்கப்பட்ட விலங்குகளின் இறைச்சி:தவறான முறையில் கொல்லப்பட்ட விலங்குகளை உண்பதைத் தவிர்க்க வேண்டும்; ஏனெனில் அவற்றில் இரத்தம் தங்கியிருக்கும், அது தேவனுடைய உணவுசார் சட்டங்களால் தடைசெய்யப்பட்டது.
4. இரத்தம்:தோராவில் தடைசெய்யப்பட்ட இரத்தத்தை உட்கொள்வதைத் தவிர்க்க வேண்டும் (லேவியராகமம் 17:10-12).

இந்தத் தேவைகள் புறஜாதியினர் கடைப்பிடிக்க வேண்டிய எல்லாச் சட்டங்களின் சுருக்கம் அல்ல. வெவ்வேறு கலவையிலான சபைகளில் யூத, புறஜாதி விசுவாசிகளிடையே சமாதானத்தையும் ஒற்றுமையையும் உறுதிசெய்வதற்கான தொடக்கப் படியாகவே அவை அமைந்தன.

இந்த முடிவு எதைக் குறிக்கவில்லை

தேவனைப் பிரியப்படுத்தவும் இரட்சிப்பைப் பெறவும் புறஜாதியினர் கீழ்ப்படிய வேண்டிய ஒரே சட்டங்கள் இந்த நான்கு தேவைகள்தான் என்று கூறுவது அபத்தமானது.

• பத்துக் கட்டளைகளை மீற புறஜாதியினருக்கு சுதந்திரம் இருந்ததா?
  பிற தெய்வங்களை வணங்கவோ, தேவனுடைய பெயரை வீணாகப் பயன்படுத்தவோ, திருடவோ, கொலை செய்யவோ அவர்கள் சுதந்திரமாக இருந்தார்களா? நிச்சயமாக இல்லை. அத்தகைய முடிவு, நீதியைக் குறித்து தேவன் எதிர்பார்ப்பதைப் பற்றி வேதங்கள் போதிக்கும் அனைத்திற்கும் முரணாக இருக்கும்.
• தொடக்கப் படியே, முடிவல்ல:
  மேசியாவை விசுவாசித்த யூதர்களின் கூட்டங்களில் புறஜாதியினர் உடனடியாகப் பங்கேற்க அனுமதிக்க வேண்டிய அவசியத்தையே ஆலோசனைக்குழு கையாண்டது. காலப்போக்கில் அவர்கள் அறிவிலும் கீழ்ப்படிதலிலும் வளர்வார்கள் என்று எதிர்பார்க்கப்பட்டது.

அப்போஸ்தலர் 15:21 தெளிவுபடுத்துகிறது

ஆலோசனைக்குழுவின் முடிவு அப்போஸ்தலர் 15:21-ல் தெளிவுபடுத்தப்படுகிறது: “மோசேயின் நியாயப்பிரமாணம் [தோரா] பூர்வகாலமுதல் ஒவ்வொரு பட்டணத்திலும் பிரசங்கிக்கப்பட்டு, ஒவ்வொரு ஓய்வுநாளிலும் ஜெபஆலயங்களில் வாசிக்கப்படுகிறது.”

புறஜாதியினர் ஜெபஆலயத்திற்குச் சென்று தோராவைக் கேட்கும்போது தேவனுடைய சட்டங்களைக் கற்றுக்கொள்வார்கள் என்பதை இந்த வசனம் காட்டுகிறது. தேவனுடைய கட்டளைகளை ஆலோசனைக்குழு ஒழிக்கவில்லை; புறஜாதியினரை அளவுக்கதிகமாகச் சுமையாக்காமல், அவர்கள் விசுவாசப் பயணத்தைத் தொடங்குவதற்கான நடைமுறை வழியை ஏற்படுத்தியது.

இயேசுவின் போதனைகளின் சூழல்

தேவனுடைய கட்டளைகளின் முக்கியத்துவத்தை இயேசுவே வலியுறுத்தினார். உதாரணமாக, மத்தேயு 19:17, லூக்கா 11:28 மற்றும் முழு மலைப்பிரசங்கத்திலும் (மத்தேயு 5-7), கொலை செய்யாமை, விபசாரம் செய்யாமை, அயலானை நேசித்தல் போன்ற தேவனுடைய சட்டங்களைக் கடைப்பிடிக்க வேண்டிய அவசியத்தை இயேசு உறுதிப்படுத்தினார். இந்தக் கொள்கைகள் அடிப்படையானவை; அப்போஸ்தலர்கள் அவற்றை நிராகரித்திருக்க மாட்டார்கள்.

இந்தத் தவறான வாதத்தைப் பற்றிய முடிவுரை

புறஜாதியினர் எதையும் உண்ணலாம் அல்லது தேவனுடைய கட்டளைகளைப் புறக்கணிக்கலாம் என்று எருசலேம் ஆலோசனைக்குழு அறிவிக்கவில்லை. அது ஒரு குறிப்பிட்ட பிரச்சினையைக் கையாண்டது: தோராவின் ஒவ்வொரு அம்சத்தையும் உடனடியாக ஏற்றுக்கொள்ளாமலேயே, புறஜாதியினர் மேசியாவை விசுவாசித்த சபைகளில் பங்கேற்கத் தொடங்குவது எப்படி என்பதே அந்தப் பிரச்சினை. யூதரும் புறஜாதியினரும் கலந்த சமூகங்களில் ஒற்றுமையை மேம்படுத்துவதற்கான நடைமுறை நடவடிக்கைகளே அந்த நான்கு தேவைகள்.

ஒவ்வொரு ஓய்வுநாளிலும் ஜெபஆலயங்களில் வாசிக்கப்பட்ட தோராவின் போதனையின் மூலம், காலப்போக்கில் புறஜாதியினர் தேவனுடைய சட்டங்களைப் பற்றிய தங்கள் புரிதலில் வளர்வார்கள் என்ற எதிர்பார்ப்பு தெளிவாக இருந்தது. வேறுவிதமாகக் கூறுவது ஆலோசனைக்குழுவின் நோக்கத்தைத் தவறாகச் சித்தரிப்பதுடன், வேதத்தின் பரந்த போதனைகளையும் புறக்கணிக்கிறது.

தவறான வாதம்: “இரட்சிப்புக்காக தேவனுடைய சட்டங்களுக்குக் கீழ்ப்படிய வேண்டிய அவசியத்தை கிறிஸ்து ரத்துசெய்தார் என்று அப்போஸ்தலனாகிய பவுல் போதித்தார்”

உண்மை:

கிறிஸ்தவத் தலைவர்களில் பலர்—பெரும்பாலானவர்கள் என்றே சொல்லலாம்—அப்போஸ்தலனாகிய பவுல் தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணத்திற்கு எதிராக இருந்தார் என்றும், புறஜாதியிலிருந்து விசுவாசிகளானவர்கள் அவருடைய கட்டளைகளைப் புறக்கணிக்க வேண்டும் என்று அறிவுறுத்தினார் என்றும் தவறாகப் போதிக்கிறார்கள். தேவனுடைய சட்டங்களுக்குக் கீழ்ப்படிவது இரட்சிப்புக்கு ஆபத்தை ஏற்படுத்தக்கூடும் என்றும் சிலர் கூறுகிறார்கள். இந்த விளக்கம் குறிப்பிடத்தக்க இறையியல் குழப்பத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளது.

இந்தக் கண்ணோட்டத்துடன் உடன்படாத அறிஞர்கள், நியாயப்பிரமாணத்தையும் இரட்சிப்பையும் குறித்த பவுலின் எழுத்துகளைத் தவறாகப் புரிந்துகொண்டார்கள் அல்லது சூழலுக்கு வெளியே எடுத்துக்கொண்டார்கள் என்பதை எடுத்துக்காட்ட முயன்று, அவருடைய எழுத்துகளைச் சுற்றியுள்ள சர்ச்சைகளைத் தீர்க்கப் பெரும் முயற்சி செய்துள்ளனர். ஆனால் எங்கள் ஊழியத்திற்கு வேறுபட்ட நிலைப்பாடு உள்ளது.

பவுலை விளக்குவது ஏன் தவறான அணுகுமுறை

நியாயப்பிரமாணம் குறித்த பவுலின் நிலைப்பாட்டை விரிவாக விளக்குவது தேவையற்றது—அது கர்த்தருக்கு அவமதிப்பானதும்கூட—என்று நாங்கள் நம்புகிறோம். அப்படிச் செய்வது, ஒரு மனிதரான பவுலை தேவனுடைய தீர்க்கதரிசிகளுக்குச் சமமான அல்லது அவர்களைவிட உயர்ந்த நிலைக்கு, இயேசுவுக்கே சமமான அல்லது அவரைவிட உயர்ந்த நிலைக்கு உயர்த்துவதாகும்.

அதற்குப் பதிலாக, தேவனுடைய சட்டங்களைப் பயனற்றதாக்கும் செய்தியைப் போதிக்க இயேசுவுக்குப் பிறகு ஒருவர் வருவார் என்று பவுலுக்கு முந்தைய வேதங்கள் முன்னறிவித்தனவா அல்லது அத்தகைய கருத்தை ஆதரித்தனவா என்பதை ஆராய்வதே முறையான இறையியல் அணுகுமுறை. அத்தகைய முக்கியமான தீர்க்கதரிசனம் இருந்திருந்தால், இந்த விஷயத்தில் பவுலின் போதனைகளைத் தெய்வீக அங்கீகாரம் பெற்றவையாக ஏற்றுக்கொள்ள நமக்குக் காரணம் இருந்திருக்கும்; அதை மிகுந்த முயற்சியுடன் புரிந்துகொண்டு அதன்படி வாழ்வதும் பொருத்தமாக இருந்திருக்கும்.

பவுலைக் குறித்த தீர்க்கதரிசனங்கள் இல்லாமை

உண்மை என்னவென்றால், தேவனுடைய சட்டங்களை ரத்துசெய்யும் செய்தியை அறிவிக்கப் பவுலோ வேறு யாரோ வருவார்கள் என்று வேதங்களில் எந்தத் தீர்க்கதரிசனமும் இல்லை. பழைய ஏற்பாட்டில் வெளிப்படையாக முன்னறிவிக்கப்பட்டு புதிய ஏற்பாட்டில் தோன்றுகிறவர்கள்:

1. யோவான் ஸ்நானன்:மேசியாவுக்கு முன்னோடியாக அவருடைய பங்கு முன்னறிவிக்கப்பட்டு இயேசுவால் உறுதிப்படுத்தப்பட்டது (எ.கா., ஏசாயா 40:3, மல்கியா 4:5-6, மத்தேயு 11:14).
2. யூதாஸ் இஸ்காரியோத்து:சங்கீதம் 41:9, சங்கீதம் 69:25 போன்ற பகுதிகளில் மறைமுகக் குறிப்புகள் உள்ளன.
3. அரிமத்தியா ஊரைச் சேர்ந்த யோசேப்பு:இயேசுவுக்கு அடக்கத்திற்கான இடத்தை அளித்தவராக ஏசாயா 53:9 மறைமுகமாக அவரைக் குறிப்பிடுகிறது.

இவர்களைத் தவிர, தேவனுடைய கட்டளைகளைப் பயனற்றதாக்கவோ, அவருடைய நித்திய சட்டங்களுக்குக் கீழ்ப்படியாமலேயே புறஜாதியினர் இரட்சிக்கப்படலாம் என்று போதிக்கவோ யாரும்—குறிப்பாக தர்சு ஊரைச் சேர்ந்த ஒருவர்—அனுப்பப்படுவார் என எந்தத் தீர்க்கதரிசனமும் இல்லை.

இயேசு தமது பரமேறுதலுக்குப் பிறகு நிகழவிருப்பவற்றைக் குறித்துச் சொன்ன தீர்க்கதரிசனங்கள்

தமது பூமிக்குரிய ஊழியத்திற்குப் பிறகு என்ன நடக்கும் என்று இயேசு பல தீர்க்கதரிசனங்களைச் சொன்னார். அவற்றில் சில:

• • ஆலயத்தின் அழிவு (மத்தேயு 24:2).
  • அவருடைய சீடர்கள் துன்புறுத்தப்படுதல் (யோவான் 15:20, மத்தேயு 10:22).
  • ராஜ்யத்தின் செய்தி எல்லா தேசங்களுக்கும் பரவுதல் (மத்தேயு 24:14).

ஆயினும், இரட்சிப்பையும் கீழ்ப்படிதலையும் குறித்த புதிய அல்லது முரண்பட்ட கோட்பாட்டைப் போதிக்க அதிகாரம் பெற்றவர் யாராவது தர்சு ஊரிலிருந்து வருவார்—பவுல் என்று சொல்லவே தேவையில்லை—என்ற குறிப்பே இல்லை.

பவுலின் எழுத்துகளுக்கான உண்மையான சோதனை

இதனால் பவுலின் எழுத்துகளையோ பேதுரு, யோவான், யாக்கோபு ஆகியோரின் எழுத்துகளையோ நாம் நிராகரிக்க வேண்டும் என்று பொருளல்ல. மாறாக, அடிப்படை வேதங்களுடன்—பழைய ஏற்பாட்டின் நியாயப்பிரமாணமும் தீர்க்கதரிசிகளும், நற்செய்தி நூல்களில் உள்ள இயேசுவின் போதனைகளும்—ஒத்துப்போகிறதா என்பதை உறுதிசெய்து, அவர்களுடைய எழுத்துகளை நாம் எச்சரிக்கையுடன் அணுக வேண்டும்.

பிரச்சினை எழுத்துகளிலேயே இல்லை; இறையியலாளர்களும் திருச்சபைத் தலைவர்களும் அவற்றின்மீது திணித்துள்ள விளக்கங்களில்தான் உள்ளது. பவுலின் போதனைகளுக்கான எந்த விளக்கமும் பின்வருவனவற்றால் ஆதரிக்கப்பட வேண்டும்:

1. பழைய ஏற்பாடு:தமது தீர்க்கதரிசிகள் மூலம் வெளிப்படுத்தப்பட்ட தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணம்.
2. நான்கு நற்செய்தி நூல்கள்:நியாயப்பிரமாணத்தைக் கடைப்பிடித்த இயேசுவின் வார்த்தைகளும் செயல்களும்.

ஒரு விளக்கம் இந்த அளவுகோல்களைப் பூர்த்திசெய்யாவிட்டால், அதை உண்மையாக ஏற்றுக்கொள்ளக்கூடாது.

இந்தத் தவறான வாதத்தைப் பற்றிய முடிவுரை

உணவுசார் அறிவுறுத்தல்கள் உட்பட தேவனுடைய சட்டங்கள் ரத்துசெய்யப்பட்டன என்று பவுல் போதித்தார் என்ற வாதத்திற்கு வேத ஆதரவு இல்லை. அத்தகைய செய்தியை எந்தத் தீர்க்கதரிசனமும் முன்னறிவிக்கவில்லை; இயேசுவே நியாயப்பிரமாணத்தைக் கடைப்பிடித்தார். ஆகவே, வேறுவிதமாகக் கூறும் எந்தப் போதனையும் மாறாத தேவனுடைய வார்த்தைக்கு எதிராக ஆராயப்பட வேண்டும்.

மேசியாவைப் பின்பற்றுகிறவர்களாகிய நாம், தேவன் ஏற்கெனவே எழுதி வெளிப்படுத்தியவற்றுடன் ஒத்துப்போக முயல அழைக்கப்பட்டுள்ளோம்; அவருடைய நித்திய கட்டளைகளுக்கு முரணான விளக்கங்களைச் சார்ந்திருக்க அல்ல.

வார்த்தையிலும் முன்மாதிரியிலும் இயேசுவின் போதனை

கிறிஸ்துவின் உண்மையான சீடர் தனது முழு வாழ்க்கையையும் அவரைப் போலவே அமைத்துக்கொள்கிறார். நாம் அவரை நேசித்தால் பிதாவுக்கும் குமாரனுக்கும் கீழ்ப்படிவோம் என்பதை அவர் தெளிவுபடுத்தினார். இது மனத்தளர்வுடையவர்களுக்கான தேவை அல்ல; தேவனுடைய ராஜ்யத்தில் கண்களைப் பதித்து, நித்திய ஜீவனைப் பெறுவதற்கு எதையும் செய்யத் தயாராக இருப்பவர்களுக்கானது—அது நண்பர்கள், திருச்சபை, குடும்பத்தினரிடமிருந்து எதிர்ப்பை ஏற்படுத்தினாலும் சரி. முடியும் தாடியும், tzitzit, விருத்தசேதனம், ஓய்வுநாள் மற்றும் தடைசெய்யப்பட்ட இறைச்சிகள் குறித்த கட்டளைகளை ஏறக்குறைய கிறிஸ்தவம் முழுவதும் புறக்கணிக்கிறது; கூட்டத்தைப் பின்பற்ற மறுப்பவர்கள் நிச்சயமாகத் துன்புறுத்தலைச் சந்திப்பார்கள் என்று இயேசு நமக்குச் சொன்னார் (மத்தேயு 5:10). தேவனுக்குக் கீழ்ப்படிவதற்குத் துணிவு தேவை; ஆனால் அதற்கான வெகுமதி நித்திய வாழ்வு.

தேவனுடைய சட்டத்தின்படி தடைசெய்யப்பட்ட இறைச்சிகள்

தோராவில் கூறப்பட்டுள்ள தேவனுடைய உணவுசார் சட்டங்கள், அவருடைய மக்கள் உண்ண அனுமதிக்கப்பட்ட விலங்குகள் எவை, அவர்கள் தவிர்க்க வேண்டியவை எவை என்பதைத் தெளிவாக வரையறுக்கின்றன. இந்த அறிவுறுத்தல்கள் பரிசுத்தம், கீழ்ப்படிதல், தீட்டுப்படுத்தும் நடைமுறைகளிலிருந்து பிரிந்திருத்தல் ஆகியவற்றை வலியுறுத்துகின்றன. தடைசெய்யப்பட்ட இறைச்சிகளின் விரிவான, விவரமான பட்டியல் வேதக் குறிப்புகளுடன் கீழே கொடுக்கப்பட்டுள்ளது.

1. அசைபோடும் அல்லது பிளவுபட்ட குளம்புகளைக் கொண்டிராத நிலவாழ் விலங்குகள்

இந்த இரண்டு இயல்புகளில் ஒன்று இல்லாவிட்டாலும், இரண்டும் இல்லாவிட்டாலும் அந்த விலங்குகள் அசுத்தமானவையாகக் கருதப்படும்.
• தடைசெய்யப்பட்ட விலங்குகளின் எடுத்துக்காட்டுகள்:
  • ஒட்டகம் (காமால், גָּמָל) – அசைபோடும்; ஆனால் பிளவுபட்ட குளம்புகள் இல்லை (லேவியராகமம் 11:4).
  • குதிரை (சூஸ், סוּס) – அசைபோடாது; பிளவுபட்ட குளம்புகளும் இல்லை.
  • பன்றி (காசிர், חֲזִיר) – பிளவுபட்ட குளம்புகள் உண்டு; ஆனால் அசைபோடாது (லேவியராகமம் 11:7).

2. துடுப்புகளும் செதில்களும் இல்லாத நீர்வாழ் உயிரினங்கள்
   

துடுப்புகளும் செதில்களும் இரண்டும் உள்ள மீன்கள் மட்டுமே அனுமதிக்கப்பட்டவை. இவற்றில் ஏதாவது ஒன்று இல்லாத உயிரினங்கள் அசுத்தமானவை.
• தடைசெய்யப்பட்ட உயிரினங்களின் எடுத்துக்காட்டுகள்:
  • கெளுத்தி மீன் – செதில்கள் இல்லை.
  • சிப்பி வகைகள் – இறால், நண்டு, கடல் நண்டு, கிளிஞ்சல் ஆகியவை இதில் அடங்கும்.
  • விலாங்கு மீன்கள் – துடுப்புகளும் செதில்களும் இல்லை.
  • கணவாய், ஆக்டோபஸ் – துடுப்புகளும் செதில்களும் இரண்டும் இல்லை (லேவியராகமம் 11:9-12).

3. இரைகொல்லும், பிணந்தின்னும் மற்றும் பிற தடைசெய்யப்பட்ட பறவைகள்
   

இரைகொல்லும் அல்லது பிணந்தின்னும் பழக்கத்துடன் தொடர்புடைய சில பறவைகளை உண்ணக்கூடாது என்று சட்டம் குறிப்பிடுகிறது.
• தடைசெய்யப்பட்ட பறவைகளின் எடுத்துக்காட்டுகள்:
  • கழுகு (நேஷெர், נֶשֶׁר) (லேவியராகமம் 11:13).
  • பருந்து (தாஆ, דַּאָה) (லேவியராகமம் 11:14).
  • காகம் (ஓரேவ், עֹרֵב) (லேவியராகமம் 11:15).
  • ஆந்தை, வல்லூறு, நீர்க்காகம் மற்றும் பிற பறவைகள் (லேவியராகமம் 11:16-19).

4. நான்கு கால்களிலும் நடக்கும் பறக்கும் பூச்சிகள்
   

தாவுவதற்கான மூட்டு கால்கள் இல்லாதவரை, பறக்கும் பூச்சிகள் பொதுவாக அசுத்தமானவை.
• தடைசெய்யப்பட்ட பூச்சிகளின் எடுத்துக்காட்டுகள்:
  • ஈக்கள், கொசுக்கள், வண்டுகள்.
  • ஆனால் வெட்டுக்கிளிகளும் தாவும் வெட்டுக்கிளிகளும் விதிவிலக்குகள்; அவை அனுமதிக்கப்பட்டவை (லேவியராகமம் 11:20-23).

5. தரையில் ஊர்ந்து செல்லும் விலங்குகள்
   

தன் வயிற்றால் நகரும் அல்லது பல கால்களைக் கொண்டு தரையில் ஊர்ந்து செல்லும் எந்த உயிரினமும் அசுத்தமானது.
• தடைசெய்யப்பட்ட உயிரினங்களின் எடுத்துக்காட்டுகள்:
  • பாம்புகள்.
  • பல்லிகள்.
  • எலிகளும் பெருச்சாளிகளும் (லேவியராகமம் 11:29-30, 11:41-42).

6. இறந்த அல்லது அழுகிப்போன விலங்குகள்
   

சுத்தமான விலங்குகளில்கூட, தானாக இறந்த அல்லது வேட்டையாடும் விலங்குகளால் கிழிக்கப்பட்ட எந்தப் பிணத்தையும் உண்பது தடைசெய்யப்பட்டுள்ளது.
• குறிப்பு:லேவியராகமம் 11:39-40, யாத்திராகமம் 22:31.

7. இனங்களுக்கிடையிலான கலப்பினப் பெருக்கம்
   

• இது நேரடியாக உணவுசார் விஷயமல்ல என்றாலும், இனங்களுக்கிடையிலான கலப்பினப் பெருக்கம் தடைசெய்யப்பட்டுள்ளது; இது உணவு உற்பத்தி நடைமுறைகளில் கவனத்துடன் இருக்க வேண்டும் என்பதைக் குறிக்கிறது.
  • குறிப்பு:லேவியராகமம் 19:19.

இந்த அறிவுறுத்தல்கள், தமது மக்கள் உணவுத் தேர்வுகளில்கூட தமக்காகத் தனித்திருக்கவும் தம்மைக் கனப்படுத்தவும் வேண்டும் என்று தேவன் விரும்புவதைக் காட்டுகின்றன. இந்தச் சட்டங்களைக் கடைப்பிடிப்பதன் மூலம், அவரைப் பின்பற்றுகிறவர்கள் அவருடைய கட்டளைகளின் புனிதத்தன்மைக்கு மரியாதையும் கீழ்ப்படிதலும் காட்டுகிறார்கள்.

இந்தப் பக்கம் நான்காவது கற்பனையைப் பற்றிய தொடரின் ஒரு பகுதியாகும்: ஓய்வுநாள்:

1. இணைப்பு 5a: ஓய்வுநாளும் தேவாலயத்திற்குச் செல்லும் நாளும்—இரு வெவ்வேறு காரியங்கள்
2. இணைப்பு 5b: நவீன காலங்களில் ஓய்வுநாளை எப்படிக் கடைப்பிடிப்பது
3. இணைப்பு 5c: அன்றாட வாழ்க்கையில் ஓய்வுநாள் கொள்கைகளைப் பயன்படுத்துதல்
4. இணைப்பு 5d: ஓய்வுநாளில் உணவு — நடைமுறை வழிகாட்டுதல்
5. இணைப்பு 5e: ஓய்வுநாளில் போக்குவரத்து
6. இணைப்பு 5f: ஓய்வுநாளில் தொழில்நுட்பமும் பொழுதுபோக்கும்
7. இணைப்பு 5g: வேலையும் ஓய்வுநாளும் — நிஜ வாழ்க்கைச் சவால்களை எதிர்கொள்வது (தற்போதைய பக்கம்).

வேலை ஏன் மிகப்பெரிய சவாலாக இருக்கிறது

பெரும்பாலான விசுவாசிகளுக்கு ஓய்வுநாளைக் கடைப்பிடிப்பதில் மிகப்பெரிய தடையாக இருப்பது வேலைவாய்ப்புதான். உணவு, போக்குவரத்து, தொழில்நுட்பம் ஆகியவற்றை முன்கூட்டியே தயாரிப்பதன் மூலம் சரிசெய்யலாம்; ஆனால் வேலைக்கான கடப்பாடுகள் ஒருவரின் வாழ்வாதாரத்தையும் அடையாளத்தையும் அடிப்படையாகத் தாக்குகின்றன. பண்டைய இஸ்ரவேலில் இது அரிதாகவே ஒரு பிரச்சினையாக இருந்தது; ஏனெனில் முழு தேசமும் ஓய்வுநாளுக்காக வேலை நிறுத்தியது; வணிக நிறுவனங்கள், நீதிமன்றங்கள், சந்தைகள் ஆகியவை இயல்பாகவே மூடப்பட்டிருந்தன. சமூகம் முழுவதும் ஓய்வுநாளை மீறுவது வழக்கத்திற்கு மாறானது; பெரும்பாலும் அது தேசத்தின் கீழ்ப்படியாமை அல்லது சிறைப்பட்டுச் செல்லப்பட்ட காலங்களுடன் தொடர்புடையதாக இருந்தது (நெகேமியா 13:15-22-ஐப் பார்க்கவும்). ஆனால் இன்று, ஏழாம் நாள் வழக்கமான வேலைநாளாக இருக்கும் சமூகங்களில் நம்மில் பெரும்பாலோர் வாழ்கிறோம்; இதனால் இந்தக் கட்டளையே நடைமுறைப்படுத்துவதற்கு மிகவும் கடினமான ஒன்றாக இருக்கிறது.

கொள்கைகளிலிருந்து நடைமுறைக்கு

இந்தத் தொடர் முழுவதும், ஓய்வுநாள் கற்பனை என்பது கடவுளுடைய பரிசுத்தமான, நித்தியமான நியாயப்பிரமாணத்தின் ஒரு பகுதியாகும்; அது தனித்துவமான ஒரு விதி அல்ல என்பதை நாம் வலியுறுத்தியுள்ளோம். ஆயத்தம், பரிசுத்தம், அவசியம் ஆகியவற்றின் அதே கொள்கைகள் இங்கும் பொருந்துகின்றன; ஆனால் இதில் பணயம் அதிகம். ஓய்வுநாளைக் கடைப்பிடிக்கத் தீர்மானிப்பது வருமானம், தொழில் பாதைகள் அல்லது வணிக மாதிரிகளைப் பாதிக்கக்கூடும். ஆயினும், கடவுளுடைய ஏற்பாட்டில் நம்பிக்கையும் அவருக்கான விசுவாசமும் சோதிக்கப்படுவதாகவே வேதவசனம் ஓய்வுநாளைக் கடைப்பிடிப்பதைத் தொடர்ந்து முன்வைக்கிறது — நம்முடைய முழுமையான விசுவாசம் எங்கே இருக்கிறது என்பதைக் காட்டுவதற்கான வாராந்தர வாய்ப்பு.

வேலை தொடர்பான நான்கு பொதுவான சூழல்கள்

இந்தக் கட்டுரையில், ஓய்வுநாளுடன் முரண்பாடுகள் ஏற்படும் நான்கு முக்கியப் பிரிவுகளைப் பார்ப்போம்:

1. வழக்கமான வேலைவாய்ப்பு — சில்லறை விற்பனை, உற்பத்தி அல்லது இதுபோன்ற பணிகளில் வேறொருவருக்காக வேலை செய்தல்.
2. சுயதொழில் — சொந்தக் கடை அல்லது வீட்டுத் தொழிலை நடத்துதல்.
3. முதலுதவி வழங்குவோர் மற்றும் சுகாதாரப் பராமரிப்பு — காவல்துறையினர், தீயணைப்பு வீரர்கள், மருத்துவர்கள், செவிலியர்கள், பராமரிப்பாளர்கள் மற்றும் இதுபோன்ற பணிகளில் இருப்போர்.
4. இராணுவப் பணி — கட்டாய இராணுவச் சேவையும் தொழில்முறை இராணுவப் பணியும்.

ஒவ்வொரு சூழ்நிலைக்கும் பகுத்தறிதல், ஆயத்தம், தைரியம் ஆகியவை தேவை; ஆனால் வேத அடித்தளம் ஒன்றே: “ஆறு நாளும் நீ வேலை செய்து உன் வேலையையெல்லாம் செய்வாயாக; ஏழாம் நாளோ உன் தேவனாகிய கர்த்தருடைய ஓய்வுநாள்” (யாத்திராகமம் 20:9-10).

வழக்கமான வேலைவாய்ப்பு

சில்லறை விற்பனை, உற்பத்தி, சேவைத் தொழில்கள் அல்லது இதுபோன்ற பணிகளில் வழக்கமான வேலைவாய்ப்பில் இருப்பவர்களுக்கு, வேலை நேர அட்டவணையைப் பொதுவாக வேறொருவரே தீர்மானிப்பதுதான் மிகப்பெரிய சவாலாகும். பண்டைய இஸ்ரவேலில் இந்தப் பிரச்சினை ஏறக்குறைய இல்லை; ஏனெனில் முழு தேசமும் ஓய்வுநாளைக் கடைப்பிடித்தது. ஆனால் நவீன பொருளாதாரங்களில் சனிக்கிழமை பெரும்பாலும் அதிக வேலை இருக்கும் நாளாகும். ஓய்வுநாளைக் கடைப்பிடிப்பவர் முதலில் செய்ய வேண்டியது, உங்கள் நம்பிக்கையை முன்கூட்டியே வெளிப்படுத்துவதும், ஓய்வுநாளைச் சுற்றி உங்கள் வேலை வாரத்தை அமைக்க இயன்ற அனைத்தையும் செய்வதுமாகும்.

நீங்கள் புதிய வேலையைத் தேடுகிறீர்கள் என்றால், உங்கள் ஓய்வுநாள் அனுசரிப்பைப் பற்றிப் பணிவாய்ப்பு நேர்காணலின்போது கூறுங்கள்; விண்ணப்ப விவரக் குறிப்பில் அல்ல. இதனால் உங்கள் அர்ப்பணிப்பை விளக்குவதற்கு முன்பே தேர்விலிருந்து நீக்கப்படுவதைத் தவிர்க்கலாம்; மேலும், மற்ற நாட்களில் வேலை செய்யும் உங்கள் நெகிழ்வுத்தன்மையை எடுத்துக்காட்டவும் வாய்ப்பு கிடைக்கும். சனிக்கிழமைகளை விடுமுறையாகப் பெறுவதற்குப் பதிலாக ஞாயிற்றுக்கிழமைகளில் அல்லது விரும்பத்தகாத வேலை நேரங்களில் பணியாற்றத் தயாராக இருக்கும் ஊழியர்களை பல முதலாளிகள் மதிக்கிறார்கள். நீங்கள் ஏற்கெனவே வேலையில் இருந்தால், ஓய்வுநாள் நேரங்களில் பணியிலிருந்து விலக்கு அளிக்குமாறு மரியாதையுடன் கேளுங்கள்; உங்கள் அட்டவணையை மாற்றிக்கொள்ளவோ, விடுமுறை நாட்களில் வேலை செய்யவோ, அல்லது மற்ற நாட்களில் வேலை நேரத்தை ஈடுசெய்யவோ முன்வாருங்கள்.

உங்கள் முதலாளியை நேர்மையுடனும் தாழ்மையுடனும், அதேசமயம் உறுதியுடனும் அணுகுங்கள். ஓய்வுநாள் என்பது விருப்பம் சார்ந்தது அல்ல, அது ஒரு கற்பனை. தெளிவாகவும் மரியாதையுடனும் வைக்கப்படும் கோரிக்கைக்கு, தெளிவற்றதாகவோ தயக்கத்துடனோ வைக்கப்படும் கோரிக்கையைவிட முதலாளிகள் இணங்குவதற்கான வாய்ப்பு அதிகம். வாரநாட்களில் முன்கூட்டியே ஆயத்தம் செய்வது உங்கள் பொறுப்பு என்பதை நினைவில் கொள்ளுங்கள்—திட்டங்களை முன்கூட்டியே முடிக்கவும், உங்கள் வேலை இடத்தை ஒழுங்காக விட்டுச் செல்லவும், ஓய்வுநாளில் நீங்கள் இல்லாதது உடன் பணிபுரிபவர்களுக்கு தேவையற்ற சுமையாக இருக்காதபடி பார்த்துக்கொள்ளவும். நேர்மையையும் நம்பகத்தன்மையையும் காட்டுவதன் மூலம், உங்கள் கோரிக்கையை வலுப்படுத்தி, ஓய்வுநாளைக் கடைப்பிடிப்பது ஒருவரைச் சிறந்த பணியாளராக ஆக்குகிறது—அதற்குத் தடையாக இருப்பதில்லை—என்பதையும் நிரூபிக்கிறீர்கள்.

உங்கள் முதலாளி உங்கள் வேலை அட்டவணையை மாற்றுவதற்கு முற்றிலும் மறுத்தால், ஜெபத்துடன் உங்கள் வாய்ப்புகளைக் கருத்தில் கொள்ளுங்கள். கடவுளுடைய கற்பனைக்குக் கீழ்ப்படிவதற்காகச் சிலர் ஊதியக் குறைப்பை ஏற்றுக்கொண்டுள்ளனர், வேறு துறைக்கு மாறியுள்ளனர், அல்லது தொழிலையே மாற்றிக்கொண்டுள்ளனர். இத்தகைய முடிவுகள் கடினமானவை என்றாலும், ஓய்வுநாள் என்பது விசுவாசத்தின் வாராந்தர சோதனையாக அமைக்கப்பட்டுள்ளது; கீழ்ப்படிவதால் நீங்கள் இழப்பதைவிட கடவுளுடைய ஏற்பாடு மேலானது என்று நம்புவதற்கான சோதனை அது.

சுயதொழில்

வீட்டுத் தொழில், சுயாதீனச் சேவை அல்லது கடை நடத்தும் சுயதொழில் செய்பவர்களுக்கு, ஓய்வுநாள் சோதனை வேறுவிதமாக இருந்தாலும் அதே அளவு உண்மையானது. உங்கள் வேலை நேரத்தை முதலாளி தீர்மானிப்பதற்குப் பதிலாக, நீங்களே அதைத் தீர்மானிக்கிறீர்கள்; அதனால் பரிசுத்தமான நேரத்தில் வேலையைத் திட்டமிட்டு நிறுத்த வேண்டும். பண்டைய இஸ்ரவேலில், ஓய்வுநாளில் விற்க முயன்ற வணிகர்கள் கண்டிக்கப்பட்டார்கள் (நெகேமியா 13:15-22). அந்தக் கொள்கை இன்றும் பொருந்துகிறது: வார இறுதியில் உங்கள் சேவைகளை வாடிக்கையாளர்கள் எதிர்பார்த்தாலும், நீங்கள் ஏழாம் நாளைப் பரிசுத்தப்படுத்த வேண்டும் என்று கடவுள் எதிர்பார்க்கிறார்.

நீங்கள் ஒரு தொழிலைத் தொடங்கத் திட்டமிட்டால், ஓய்வுநாளைக் கடைப்பிடிக்கும் உங்கள் திறனை அது எவ்வாறு பாதிக்கும் என்பதை நன்றாக யோசியுங்கள். சில தொழில்களை ஏழாம் நாளில் மூடுவது எளிது; மற்றவை வார இறுதி விற்பனையையோ காலக்கெடுவையோ சார்ந்திருக்கின்றன. நீங்களும் உங்கள் ஊழியர்களும் ஓய்வுநாளில் வேலை செய்யாமல் இருக்க அனுமதிக்கும் தொழிலைத் தேர்ந்தெடுங்கள். தொடக்கத்திலிருந்தே உங்கள் வணிகத் திட்டத்திலும் வாடிக்கையாளர்களுடனான தகவல் பரிமாற்றத்திலும் ஓய்வுநாள் மூடலைச் சேர்த்துக்கொள்ளுங்கள். எதிர்பார்ப்புகளை முன்கூட்டியே அமைப்பதன் மூலம், உங்கள் எல்லைகளை மதிக்குமாறு வாடிக்கையாளர்களுக்குப் பழக்கப்படுத்துகிறீர்கள்.

உங்கள் தொழில் ஏற்கெனவே ஓய்வுநாளில் செயல்பட்டுக் கொண்டிருந்தால், வருமான இழப்பு ஏற்பட்டாலும் பரிசுத்த நாளில் மூடுவதற்கு தேவையான மாற்றங்களைச் செய்ய வேண்டும். ஓய்வுநாளில் வேலை செய்வதன் மூலம் லாபம் ஈட்டுவது, நீங்களே அந்த வேலையைச் செய்வதற்குச் சமமாக கீழ்ப்படிதலைக் குலைக்கிறது என்று வேதவசனம் எச்சரிக்கிறது. கூட்டுத் தொழில்கள் இந்தப் பிரச்சினையைச் சிக்கலாக்கலாம்: விசுவாசியல்லாத கூட்டாளி ஓய்வுநாளில் தொழிலை நடத்தினாலும், அந்த உழைப்பிலிருந்து நீங்கள் இன்னும் லாபம் பெறுகிறீர்கள்; கடவுள் இந்த ஏற்பாட்டை ஏற்றுக்கொள்வதில்லை. கடவுளைக் கனப்படுத்த, ஓய்வுநாள் வேலையைச் சார்ந்தே தனது வருமானம் இருக்கும் எந்த அமைப்பிலிருந்தும் ஓய்வுநாளைக் கடைப்பிடிப்பவர் விலக வேண்டும்.

இந்த முடிவுகள் செலவுமிக்கதாக இருக்கலாம்; அதே நேரத்தில், அவை வலிமையான சாட்சியத்தையும் உருவாக்குகின்றன. உங்கள் நேர்மையையும் நிலைத்தன்மையையும் வாடிக்கையாளர்களும் உடன் பணிபுரிபவர்களும் காண்பார்கள். ஓய்வுநாளில் உங்கள் தொழிலை மூடுவதன் மூலம், இடைவிடாத உற்பத்தியின் மீது அல்ல, கடவுளுடைய ஏற்பாட்டின் மீது தங்களின் முழுமையான நம்பிக்கை உள்ளது என்பதை உங்கள் செயல்களால் அறிவிக்கிறீர்கள்.

முதலுதவி வழங்குவோர் மற்றும் சுகாதாரப் பராமரிப்பு

முதலுதவி வழங்குபவராகவோ சுகாதாரத் துறையில் பணிபுரிபவராகவோ இருப்பதால், ஓய்வுநாளில் வேலை செய்வது தானாகவே அனுமதிக்கப்படுகிறது என்ற தவறான கருத்து பரவலாக உள்ளது. இந்தக் கருத்து பொதுவாக இயேசு ஓய்வுநாளில் மக்களைக் குணமாக்கினார் என்ற உண்மையிலிருந்து வருகிறது (மத்தேயு 12:9-13; மாற்கு 3:1-5; லூக்கா 13:10-17-ஐப் பார்க்கவும்). ஆனால் நெருக்கமாகப் பார்த்தால், “குணமாக்கும் மருத்துவமனை” நடத்தும் நோக்கத்துடன் இயேசு ஓய்வுநாளில் தம்முடைய வீட்டை விட்டு வெளியேறவில்லை என்பது தெரிகிறது. அவர் செய்த குணமாக்குதல்கள் தன்னிச்சையான இரக்கச் செயல்கள்; திட்டமிட்ட வேலை நேரங்களுடன் கூடிய தொழில் முறை அல்ல. இயேசு குணமாக்கியதற்காகப் பணம் பெற்ற ஒரு நிகழ்வும் ஒருபோதும் இருந்ததில்லை. ஓய்வுநாளிலும் உண்மையான தேவையிலிருப்பவர்களுக்கு உதவ வேண்டும் என்று அவருடைய முன்மாதிரி நமக்குக் கற்பிக்கிறது; ஆனால் அது நான்காவது கற்பனையை ரத்து செய்வதில்லை, சுகாதாரப் பராமரிப்பையும் அவசரகாலப் பணியையும் நிரந்தர விதிவிலக்காக்குவதுமில்லை.

நவீன உலகில், ஓய்வுநாளைக் கடைப்பிடிக்காத பணியாளர்கள் இத்தகைய பணிகளை ஏற்கத் தயாராக இருப்பதற்குப் பொதுவாகப் பஞ்சமில்லை. மருத்துவமனைகள், மருத்துவமையங்கள், அவசரச் சேவைகள் ஆகியவை 24 மணி நேரமும், பெரும்பாலும் ஓய்வுநாளைக் கடைப்பிடிக்காதவர்களைக் கொண்டு இயங்குகின்றன. இந்தப் பெருமளவு கிடைக்கும் பணியாளர்கள், ஓய்வுநாளில் வழக்கமாக வேலை செய்ய வேண்டியிருக்கும் என்பதை அறிந்தே அத்தகைய வேலையை கடவுளுடைய பிள்ளை ஒருவர் ஏற்றுக்கொள்வதற்கான நியாயத்தை நீக்குகிறார்கள். அது உயர்ந்த நோக்கமாகத் தோன்றினாலும், மனிதர்களுக்கு உதவுவதையே மையமாகக் கொண்ட பணியும்கூட ஏழாம் நாளில் இளைப்பாற வேண்டும் என்ற கடவுளுடைய கட்டளைக்கு மேலானதல்ல. கடவுளே நமக்குப் பரிசுத்தத்தையும் இளைப்பாறுதலையும் வரையறுத்திருக்கும்போது, “அவருடைய நியாயப்பிரமாணத்தைக் கடைப்பிடிப்பதைவிட மக்களுக்குச் சேவை செய்வதே கடவுளுக்கு முக்கியம்” என்று நாம் கூற முடியாது.

ஓய்வுநாளைக் கடைப்பிடிப்பவர் ஓய்வுநாளில் உயிரைக் காப்பாற்றவோ துன்பத்தைப் போக்கவோ ஒருபோதும் செயல்பட முடியாது என்பதல்ல இதன் பொருள். இயேசு கற்பித்தபடி, “ஓய்வுநாளில் நன்மை செய்வது நியாயமானதே” (மத்தேயு 12:12). எதிர்பாராத அவசரநிலை—விபத்து, நோயுற்ற அண்டை வீட்டார் அல்லது உங்கள் வீட்டில் ஏற்படும் நெருக்கடி—எழுந்தால், உயிரையும் உடல்நலத்தையும் பாதுகாக்க நீங்கள் செயல்பட வேண்டும். ஆனால் அது, ஒவ்வொரு ஓய்வுநாளிலும் வேலை செய்யக் கட்டாயப்படுத்தும் தொழில் பணியைப் பெறுவதிலிருந்து முற்றிலும் வேறுபட்டது. வேறு யாரும் கிடைக்காத அரிதான சூழல்களில், முக்கியமான தேவையைப் பூர்த்தி செய்ய தற்காலிகமாக நீங்கள் முன்வர நேரிடலாம்; ஆனால் இத்தகைய சூழல்கள் விதிவிலக்காகவே இருக்க வேண்டும், வழக்கமாக அல்ல; அந்த நேரங்களில் உங்கள் சேவைகளுக்கு கட்டணம் வசூலிப்பதைத் தவிர்க்க வேண்டும்.

வழிகாட்டும் கொள்கை, தன்னிச்சையான இரக்கச் செயல்களையும் வழக்கமான வேலைவாய்ப்பையும் வேறுபடுத்திப் பார்ப்பதாகும். இரக்கம் ஓய்வுநாளின் ஆவியுடன் ஒத்துப்போகிறது; முன்கூட்டியே திட்டமிடப்பட்ட, லாபத்தை நோக்கமாகக் கொண்ட உழைப்பு அதைக் குலைக்கிறது. சாத்தியமானவரை, சுகாதாரப் பராமரிப்பு அல்லது அவசரகாலத் துறைகளில் உள்ள ஓய்வுநாளைக் கடைப்பிடிப்பவர்கள், ஓய்வுநாளை மதிக்கும் வகையில் வேலை அட்டவணைகளைப் பேசி ஒழுங்குபடுத்தவும், கற்பனையை மீறாத பணியிடங்களையோ வேலை நேரங்களையோ தேடவும், அவ்வாறு செய்யும்போது கடவுளுடைய ஏற்பாட்டை நம்பவும் வேண்டும்.

இராணுவப் பணி

இராணுவப் பணி ஓய்வுநாளைக் கடைப்பிடிப்பவர்களுக்கு தனித்துவமான சவாலை முன்வைக்கிறது; ஏனெனில் அது பெரும்பாலும் அரசாங்க அதிகாரத்தின் கீழ் கட்டாயப் பணியை உள்ளடக்குகிறது. கடவுளுடைய மக்கள் இந்த முரண்பாட்டை எதிர்கொண்டதற்கான எடுத்துக்காட்டுகளை வேதவசனம் வழங்குகிறது. உதாரணமாக, இஸ்ரவேலர் இராணுவம் ஏழு நாட்கள் எரிகோவைச் சுற்றி அணிவகுத்துச் சென்றது; அதாவது, அவர்கள் ஏழாம் நாளில் இளைப்பாறவில்லை (யோசுவா 6:1-5). மேலும், ஓய்வுநாளின் பரிசுத்தத்தை நிலைநிறுத்துவதற்காக நகர வாசல்களில் காவலர்கள் நிறுத்தப்பட்டதாக நெகேமியா விவரிக்கிறார் (நெகேமியா 13:15-22). தேசத்தின் பாதுகாப்பு அல்லது நெருக்கடியான காலங்களில் கடமைகள் ஓய்வுநாளிலும் தொடரக்கூடும் என்பதை இந்த எடுத்துக்காட்டுகள் காட்டுகின்றன; ஆனால் அத்தகைய சூழல்கள் தனிப்பட்ட தொழில் தேர்வுகளுடன் தொடர்புடையவை அல்ல, அனைவரின் உயிர்வாழ்வுடன் தொடர்புடைய விதிவிலக்குகள் என்பதையும் அவை வலியுறுத்துகின்றன.

கட்டாய இராணுவச் சேவைக்கு அழைக்கப்படுபவர்களுக்கு, அந்தச் சூழல் விருப்பத்தின் பேரில் அமைவதில்லை. நீங்கள் உத்தரவுகளுக்குக் கீழ்ப்படிய வேண்டிய நிலையில் வைக்கப்படுகிறீர்கள்; உங்கள் வேலை அட்டவணையைத் தேர்ந்தெடுக்கும் திறன் மிகவும் குறைவாக இருக்கும். இந்நிலையில், ஓய்வுநாள் தங்களுக்குப் பெரிதும் மதிக்கப்படும் நம்பிக்கை என்பதை விளக்கி, சாத்தியமான போதெல்லாம் ஓய்வுநாள் பணியிலிருந்து விடுவிக்குமாறு மேலதிகாரிகளிடம் ஓய்வுநாளைக் கடைப்பிடிப்பவர் மரியாதையுடன் கோரிக்கை வைக்க வேண்டும். கோரிக்கை ஏற்கப்படாவிட்டாலும், முயற்சி செய்வதே கடவுளைக் கனப்படுத்துகிறது; எதிர்பாராத தயவுக்கும் வழிவகுக்கலாம். எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, தாழ்மையான மனப்பான்மையையும் நிலையான சாட்சியத்தையும் காத்துக்கொள்ளுங்கள்.

இராணுவத்தில் தொழிலாகப் பணிபுரிவதைப் பரிசீலிப்பவர்களுக்கு, நிலைமை வேறுபட்டது. தொழில்முறைப் பணி என்பது மற்ற எந்தத் தொழிலையும் போலவே தனிப்பட்ட தேர்வாகும். ஓய்வுநாளை வழக்கமாக மீறச் செய்யும் என்பதை அறிந்தே அத்தகைய பணியை ஏற்றுக்கொள்வது, அதைப் பரிசுத்தமாகக் கடைப்பிடிக்க வேண்டும் என்ற கட்டளையுடன் ஒத்துப்போவதில்லை. மற்ற துறைகளைப் போலவே, ஓய்வுநாள் அனுசரிப்பை மதிக்கக்கூடிய பணியிடங்களையோ பொறுப்புகளையோ தேடுவதே வழிகாட்டும் கொள்கையாகும். ஒரு துறையில் ஓய்வுநாளைக் கடைப்பிடிப்பது சாத்தியமில்லையெனில், ஜெபத்துடன் வேறொரு தொழில் பாதையைப் பரிசீலித்து, கடவுள் வேறு திசைகளில் கதவுகளைத் திறப்பார் என்று நம்புங்கள்.

கட்டாய இராணுவச் சேவையிலும் விருப்பத்தின் பேரிலான சேவையிலும், முக்கியமானது நீங்கள் எங்கே இருந்தாலும் கடவுளைக் கனப்படுத்துவதே. கலகம் செய்யாமல், இயன்றவரை முழுமையாக ஓய்வுநாளைக் கடைப்பிடியுங்கள்; அதிகாரத்திற்கு மரியாதை செலுத்தியபடியே உங்கள் நம்பிக்கைகளை அமைதியாக வாழ்ந்து காட்டுங்கள். இப்படிச் செய்வதன் மூலம், கடவுளுடைய நியாயப்பிரமாணத்திற்கான உங்கள் விசுவாசம் வசதியைச் சார்ந்ததல்ல, உண்மைத்தன்மையில் வேரூன்றியது என்பதை நீங்கள் காட்டுகிறீர்கள்.

முடிவுரை: வாழ்க்கை முறையாக ஓய்வுநாளை வாழ்தல்

இந்தக் கட்டுரையுடன் ஓய்வுநாளைப் பற்றிய நமது தொடரை நிறைவு செய்கிறோம். படைப்பில் அதன் அடித்தளங்களிலிருந்து உணவு, போக்குவரத்து, தொழில்நுட்பம், வேலை ஆகியவற்றில் அதன் நடைமுறை வெளிப்பாடுவரை, நான்காவது கற்பனை தனித்துவமான ஒரு விதி அல்ல; கடவுளுடைய நித்திய நியாயப்பிரமாணத்தில் பின்னிப் பிணைந்திருக்கும் உயிருள்ள ஓர் ஒழுங்கு என்பதைப் பார்த்தோம். ஓய்வுநாளைக் கடைப்பிடிப்பது சில செயல்களைத் தவிர்ப்பதைவிட அதிகமானது; அது முன்கூட்டியே ஆயத்தம் செய்வது, வழக்கமான உழைப்பை நிறுத்துவது, கடவுளுக்காக நேரத்தைப் பரிசுத்தப்படுத்துவது ஆகியவற்றைப் பற்றியது. அது அவருடைய ஏற்பாட்டை நம்பக் கற்றுக்கொள்வது, அவருடைய முன்னுரிமைகளுக்கு ஏற்ப உங்கள் வாரத்தை அமைப்பது, அமைதியற்ற உலகில் அவருடைய இளைப்பாறுதலை முன்மாதிரியாகக் காட்டுவது ஆகியவற்றைப் பற்றியது.

உங்கள் சூழ்நிலைகள் எப்படிப்பட்டவையாக இருந்தாலும்—நீங்கள் வேலைக்குச் செல்பவராகவோ, சுயதொழில் செய்பவராகவோ, குடும்பத்தினரைப் பராமரிப்பவராகவோ, சிக்கலான சூழலில் பணியாற்றுபவராகவோ இருந்தாலும்—உற்பத்திச் சுழற்சியிலிருந்து விலகி கடவுளுடைய பிரசன்னத்தின் சுதந்திரத்திற்குள் நுழைவதற்கான வாராந்தர அழைப்பாக ஓய்வுநாள் இருக்கிறது. இந்தக் கொள்கைகளைப் பயன்படுத்தும்போது, ஓய்வுநாள் ஒரு சுமையல்ல, மகிழ்ச்சி; விசுவாசத்தின் அடையாளமும் வலிமையின் ஊற்றுமாகும் என்பதை நீங்கள் கண்டறிவீர்கள். வாரத்தில் ஒரு நாள் மட்டுமல்ல, ஒவ்வொரு நாளும், வாழ்க்கையின் ஒவ்வொரு துறையிலும் கடவுளை நம்பும்படி அது உங்கள் இருதயத்தைப் பயிற்றுவிக்கிறது.

இந்தப் பக்கம் 4ஆம் கட்டளையைப் பற்றிய தொடரின் ஒரு பகுதி: ஓய்வுநாள்:

1. பிற்சேர்க்கை 5a: ஓய்வுநாளும் திருச்சபைக்குச் செல்லும் நாளும்—இரண்டும் வெவ்வேறானவை
2. பிற்சேர்க்கை 5b: நவீன காலத்தில் ஓய்வுநாளை எப்படிக் கடைப்பிடிப்பது
3. பிற்சேர்க்கை 5c: அன்றாட வாழ்க்கையில் ஓய்வுநாள் கொள்கைகளைப் பின்பற்றுதல்
4. பிற்சேர்க்கை 5d: ஓய்வுநாளில் உணவு—நடைமுறை வழிகாட்டுதல்
5. பிற்சேர்க்கை 5e: ஓய்வுநாளில் போக்குவரத்து
6. பிற்சேர்க்கை 5f: ஓய்வுநாளில் தொழில்நுட்பமும் பொழுதுபோக்கும் (தற்போதைய பக்கம்).
7. பிற்சேர்க்கை 5g: வேலை மற்றும் ஓய்வுநாள்—நிஜ வாழ்க்கைச் சவால்களை எதிர்கொள்ளுதல்

தொழில்நுட்பமும் பொழுதுபோக்கும் ஏன் முக்கியம்

ஓய்வுநாளில் தொழில்நுட்பத்தைப் பயன்படுத்துவது தொடர்பான பிரச்சினை முதன்மையாகப் பொழுதுபோக்குடன் இணைந்துள்ளது. ஒருவர் ஓய்வுநாளைக் கடைப்பிடிக்கத் தொடங்கியதும், இயல்பாகக் கிடைக்கும் அந்த ஓய்வு நேரத்தை என்ன செய்வது என்று முடிவுசெய்வதே அவர் எதிர்கொள்ளும் முதல் சவால்களில் ஒன்றாகும். ஓய்வுநாளைக் கடைப்பிடிக்கும் திருச்சபைகளுக்கோ குழுக்களுக்கோ செல்பவர்கள், அந்த நேரத்தின் ஒரு பகுதியை ஒழுங்குபடுத்தப்பட்ட செயல்பாடுகளால் நிரப்பலாம்; ஆனால் அவர்களும் இறுதியில் “செய்வதற்கு ஒன்றுமில்லை” என்று தோன்றும் தருணங்களை எதிர்கொள்ள வேண்டியிருக்கும். இது குறிப்பாகக் குழந்தைகள், பதின்ம வயதினர், இளம் வயதினர் ஆகியோருக்கு உண்மையாகும்; ஆனால் வயதானவர்கள்கூட இந்தப் புதிய கால ஒழுங்குடன் போராடலாம்.

இன்றைய காலத்தில் தொடர்ந்து தொடர்பில் இருக்க வேண்டும் என்ற அழுத்தம், தொழில்நுட்பம் இவ்வளவு சவாலாக இருப்பதற்கான மற்றொரு காரணமாகும். செய்திகள், தகவல்கள், புதுப்பிப்புகள் இடைவிடாமல் வந்துகொண்டிருப்பது சமீபத்திய நிகழ்வாகும்; இணையமும் தனிப்பட்ட சாதனங்களின் பெருக்கமும் இதைச் சாத்தியமாக்கியுள்ளன. இந்தப் பழக்கத்தை முறிப்பதற்கு விருப்பமும் முயற்சியும் தேவை. ஆனால் அவ்வாறு செய்வதற்கு ஓய்வுநாள் மிகச் சிறந்த வாய்ப்பை வழங்குகிறது—டிஜிட்டல் கவனச்சிதறல்களிலிருந்து விலகி, படைப்பாளருடன் மீண்டும் தொடர்புகொள்ள வாரந்தோறும் கிடைக்கும் அழைப்பு இது.

இந்தக் கொள்கை ஓய்வுநாளுக்கு மட்டுமே உரியதல்ல; ஒவ்வொரு நாளும், தேவனுடைய பிள்ளை ஒருவர் இடைவிடாத தொடர்பிலும் கவனச்சிதறலிலும் சிக்கிக்கொள்ளும் ஆபத்தை உணர்ந்திருக்க வேண்டும். தேவனையும் அவருடைய நியாயப்பிரமாணத்தையும் இரவும் பகலும் தியானிக்கும்படி சங்கீதங்கள் ஊக்குவிக்கின்றன (சங்கீதம் 1:2; சங்கீதம் 92:2; சங்கீதம் 119:97-99; சங்கீதம் 119:148); அவ்வாறு செய்பவர்களுக்கு மகிழ்ச்சி, நிலைத்தன்மை, நித்திய ஜீவன் ஆகியவற்றை வாக்களிக்கின்றன. ஏழாம் நாளில் உள்ள வேறுபாடு என்னவென்றால், தேவனே ஓய்வெடுத்து, அவரைப் பின்பற்றும்படி நமக்குக் கட்டளையிட்டார் (யாத்திராகமம் 20:11) — எனவே, ஒவ்வொரு வாரத்திலும் உலகப்பிரகாரமான உலகத்திலிருந்து விலகுவது உதவிகரமானது மட்டுமல்ல, தெய்வீகமாக நியமிக்கப்பட்டதுமாக இருக்கும் ஒரே நாள் இதுவே.

விளையாட்டுகளையும் உலகப்பிரகாரமான பொழுதுபோக்கையும் பார்ப்பது

ஓய்வுநாள் பரிசுத்தமான நேரமாகப் பிரித்துவைக்கப்பட்டுள்ளது; நமது மனங்கள் அந்தப் பரிசுத்தத்தைப் பிரதிபலிக்கும் காரியங்களால் நிரம்பியிருக்க வேண்டும். இந்தக் காரணத்தால், ஓய்வுநாளில் விளையாட்டுப் போட்டிகள், உலகப்பிரகாரமான திரைப்படங்கள் அல்லது பொழுதுபோக்குத் தொடர்களைப் பார்க்கக்கூடாது. இத்தகைய உள்ளடக்கம், இந்த நாள் அளிக்கவேண்டிய ஆன்மீக நன்மையுடன் தொடர்பற்றது. “நான் பரிசுத்தர், ஆகையால் நீங்களும் பரிசுத்தராயிருங்கள்” என்று வேதவசனம் நம்மை அழைக்கிறது (லேவியராகமம் 11:44-45; 1 பேதுரு 1:16-லும் இது எதிரொலிக்கிறது); பரிசுத்தம் என்பது சாதாரணமானவற்றிலிருந்து பிரிந்திருப்பதையும் உள்ளடக்குகிறது என்பதை இது நமக்கு நினைவூட்டுகிறது. உலகத்தின் கவனச்சிதறல்களிலிருந்து நமது கவனத்தைத் திருப்பி, அதற்குப் பதிலாக ஆராதனை, ஓய்வு, ஊக்கமளிக்கும் உரையாடல், ஆன்மாவைப் புத்துணர்வூட்டி தேவனை மகிமைப்படுத்தும் செயல்பாடுகள் ஆகியவற்றால் அதை நிரப்புவதற்கான வாராந்திர வாய்ப்பை ஓய்வுநாள் வழங்குகிறது.

ஓய்வுநாளில் விளையாட்டும் உடற்பயிற்சியும் செய்வது

உலகப்பிரகாரமான விளையாட்டுகளைப் பார்ப்பது நமது கவனத்தைப் போட்டியையும் பொழுதுபோக்கையும் நோக்கித் திருப்புவது போலவே, ஓய்வுநாளில் விளையாட்டுகளில் அல்லது உடற்பயிற்சி வழக்கங்களில் நேரடியாகப் பங்கேற்பதும் ஓய்வு மற்றும் பரிசுத்தத்திலிருந்து கவனத்தைத் திருப்புகிறது. உடற்பயிற்சிக் கூடத்திற்குச் செல்வதும், விளையாட்டு இலக்குகளுக்காகப் பயிற்சி செய்வதும், விளையாட்டுகளில் ஈடுபடுவதும், நமது உழைப்புக்கும் சுய முன்னேற்றத்திற்கும் உரிய சாதாரண வாரநாள் வாழ்க்கை ஒழுங்கின் ஒரு பகுதியாகும். உண்மையில், உடற்பயிற்சி அதன் இயல்பிலேயே முயற்சியை நிறுத்தி உண்மையான ஓய்வை ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என்ற ஓய்வுநாளின் அழைப்புக்கு முரணாக உள்ளது. தேவனில் புத்துணர்ச்சி பெறுவதற்காக, செயல்திறன் மற்றும் கட்டுப்பாடு குறித்த நாமே தீர்மானிக்கும் முயற்சிகளைக்கூட ஒதுக்கிவைக்கும்படி ஓய்வுநாள் நம்மை அழைக்கிறது. உடற்பயிற்சி, பயிற்சி அமர்வுகள் அல்லது போட்டிகளிலிருந்து விலகி நிற்பதன் மூலம், அந்த நாளைப் பரிசுத்தமானதாக மதித்து, ஆன்மீகப் புதுப்பித்தலுக்கு இடமளிக்கிறோம்.

ஓய்வுநாளுக்கு ஏற்ற உடல் செயல்பாடுகள்

இதற்காக ஓய்வுநாளை வீட்டுக்குள்ளேயே அல்லது எந்தச் செயலுமின்றிக் கழிக்க வேண்டும் என்று அர்த்தமல்ல. மெதுவான, அமைதியான வெளிநடை, இயற்கையில் அவசரமின்றி செலவிடும் நேரம் அல்லது குழந்தைகளுடன் மென்மையாக விளையாடுவது ஆகியவை அந்த நாளை மதிக்கும் அழகான வழிகளாக இருக்கலாம். போட்டியிடுவதற்குப் பதிலாகப் புத்துணர்வூட்டும் செயல்பாடுகள், கவனத்தைச் சிதறடிப்பதற்குப் பதிலாக உறவுகளை ஆழப்படுத்துபவை, மனித சாதனைகளை நோக்குவதற்குப் பதிலாக தேவனுடைய படைப்பை நோக்கி நமது கவனத்தைத் திருப்புபவை—இவை அனைத்தும் ஓய்வும் பரிசுத்தமும் நிறைந்த ஓய்வுநாளின் ஆவியுடன் ஒத்துப்போகின்றன.

தொழில்நுட்பத்தைப் பயன்படுத்துவதற்கான நல்ல ஓய்வுநாள் நடைமுறைகள்

• ஓய்வுநாளின்போது உலகப்பிரகாரமான உலகத்துடனான தேவையற்ற தொடர்புகள் அனைத்தும் நிறுத்தப்படுவதே சிறந்தது. இதன் பொருள் நாம் இறுக்கமானவர்களாகவோ மகிழ்ச்சியற்றவர்களாகவோ ஆகிறோம் என்பதல்ல; அந்த நாளைப் பரிசுத்தமானதாக மதிப்பதற்காக டிஜிட்டல் இரைச்சலிலிருந்து நன்கு திட்டமிட்டு விலகுகிறோம் என்பதே இதன் பொருள்.
• குழந்தைகள் தங்கள் ஓய்வுநாள் நேரத்தை நிரப்ப இணையத்துடன் இணைக்கப்பட்ட சாதனங்களைச் சார்ந்திருக்கக்கூடாது. அதற்குப் பதிலாக, உடல் செயல்பாடுகள், புத்தகங்கள் அல்லது பரிசுத்தமானதும் ஊக்கமளிப்பதுமான உள்ளடக்கத்திற்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்ட ஊடகங்களை ஊக்குவியுங்கள். இங்குதான் விசுவாசிகளின் சமூகம் குறிப்பாக உதவியாக இருக்கிறது; ஏனெனில் அது குழந்தைகளுடன் விளையாடுவதற்கும், ஆரோக்கியமான செயல்பாடுகளில் ஒன்றாகப் பங்கேற்பதற்கும் வாய்ப்பளிக்கிறது.
• தொழில்நுட்பத்தைப் பொறுத்தவரை ஓய்வுநாளுக்கும் மற்ற நாட்களுக்கும் இடையிலான வேறுபாட்டைப் புரிந்துகொள்ளும் அளவுக்குப் பதின்ம வயதினர் முதிர்ச்சியடைந்திருக்க வேண்டும். பெற்றோர் செயல்பாடுகளை முன்கூட்டியே தயாரித்து, இந்த வரம்புகளுக்குப் பின்னால் உள்ள “ஏன்” என்பதை விளக்குவதன் மூலம் அவர்களுக்கு வழிகாட்டலாம்.
• ஓய்வுநாளில் செய்திகள் மற்றும் உலகப்பிரகாரமான புதுப்பிப்புகளுக்கான அணுகல் முற்றிலும் தவிர்க்கப்பட வேண்டும். தலைப்புச் செய்திகளைப் பார்ப்பதோ சமூக ஊடகங்களில் தொடர்ந்து உருட்டிப் பார்ப்பதோ மனதை விரைவாக வாரநாள் கவலைகளுக்குத் திருப்பி, ஓய்வு மற்றும் பரிசுத்தத்தின் சூழலைக் குலைத்துவிடும்.
• முன்கூட்டியே திட்டமிடுங்கள்: ஓய்வுநாள் நேரத்தில் தேவையானவற்றைத் தேடி அலைவதைத் தவிர்க்க, தேவையான பொருட்களைப் பதிவிறக்குங்கள், வேதாகமப் படிப்பு வழிகாட்டிகளை அச்சிடுங்கள் அல்லது பொருத்தமான உள்ளடக்கத்தைச் சூரியன் மறைவதற்கு முன்பே வரிசைப்படுத்தி வையுங்கள்.
• சாதனங்களை ஒதுக்கி வையுங்கள்: கவனம் மாறுவதைக் குறிக்க, அறிவிப்புகளை அணைத்துவிடுங்கள், விமானப் பயன்முறையைப் பயன்படுத்துங்கள் அல்லது ஓய்வுநேரத்தில் சாதனங்களை அதற்கென ஒதுக்கப்பட்ட கூடையில் வையுங்கள்.
• தொழில்நுட்பத்தைத் தீயதாகச் சித்தரிப்பது இலக்கல்ல; இந்தச் சிறப்பு நாளில் அதைச் சரியான முறையில் பயன்படுத்துவதே இலக்கு. நாம் முன்பு அறிமுகப்படுத்திய அதே கேள்வியை உங்களிடமே கேட்டுக்கொள்ளுங்கள்: “இன்று இது அவசியமா?” என்றும், “இது எனக்கு ஓய்வெடுக்கவும் தேவனை மதிக்கவும் உதவுகிறதா?” என்றும் கேட்டுக்கொள்ளுங்கள். காலப்போக்கில், இந்தப் பழக்கங்களைப் பின்பற்றுவது உங்களுக்கும் உங்கள் குடும்பத்தினருக்கும் ஓய்வுநாளை ஒரு போராட்டமாக அல்ல, மகிழ்ச்சியாக அனுபவிக்க உதவும்.

இந்தப் பக்கம் நான்காம் கட்டளை: ஓய்வுநாள் குறித்த தொடரின் ஒரு பகுதியாகும்:

1. இணைப்பு 5a: ஓய்வுநாளும் சபைக்குச் செல்லும் நாளும் — இரண்டும் வெவ்வேறானவை
2. இணைப்பு 5b: நவீன காலத்தில் ஓய்வுநாளை எவ்வாறு கடைப்பிடிப்பது
3. இணைப்பு 5c: அன்றாட வாழ்வில் ஓய்வுநாள் கொள்கைகளைப் பயன்படுத்துதல்
4. இணைப்பு 5d: ஓய்வுநாளில் உணவு — நடைமுறை வழிகாட்டுதல்
5. இணைப்பு 5e: ஓய்வுநாளில் போக்குவரத்து (தற்போதைய பக்கம்).
6. இணைப்பு 5f: ஓய்வுநாளில் தொழில்நுட்பமும் பொழுதுபோக்கும்
7. இணைப்பு 5g: வேலையும் ஓய்வுநாளும் — நிஜ வாழ்க்கைச் சவால்களை எதிர்கொள்ளுதல்

முந்தைய கட்டுரையில் ஓய்வுநாளில் உணவு குறித்து ஆராய்ந்தோம்—தயாரித்தல், திட்டமிடுதல், மற்றும் தேவையின் விதி ஆகியவை மன அழுத்தத்தை ஏற்படுத்தக்கூடிய ஒன்றை எவ்வாறு அமைதியான நேரமாக மாற்றுகின்றன என்பதைப் பார்த்தோம். இப்போது, இதே கொள்கைகள் அவசரமாகத் தேவைப்படும் நவீன வாழ்க்கையின் மற்றொரு துறைக்கு வருகிறோம்: போக்குவரத்து. இன்றைய உலகில் கார்கள், பேருந்துகள், விமானங்கள், பயணப் பகிர்வு செயலிகள் ஆகியவை பயணத்தை எளிதாகவும் வசதியாகவும் ஆக்குகின்றன. ஆனாலும், நான்காம் கட்டளை நம்மை இடைநிறுத்தி, திட்டமிட்டு, வழக்கமான உழைப்பிலிருந்து ஓய்ந்திருக்கும்படி அழைக்கிறது. பயணத்திற்கு இது எவ்வாறு பொருந்துகிறது என்பதைப் புரிந்துகொள்வது, விசுவாசிகள் தேவையற்ற வேலையைத் தவிர்க்கவும், அந்த நாளின் பரிசுத்தத்தைக் காக்கவும், அதன் உண்மையான ஓய்வின் ஆவியை நிலைநிறுத்தவும் உதவும்.

போக்குவரத்து ஏன் முக்கியம்

போக்குவரத்து என்பது புதிய பிரச்சினையல்ல. பண்டைய காலங்களில், பயணம் என்பது வேலைகளோடு தொடர்புடையதாக இருந்தது—பொருட்களைச் சுமந்து செல்வது, மிருகங்களைப் பராமரிப்பது அல்லது சந்தைக்குச் செல்வது போன்றவை. ஓய்வுநாளில் பயணத் தூரம் குறித்த விரிவான விதிகளை ரபீனிய யூத மதம் உருவாக்கியது; அதனால்தான் வரலாற்று ரீதியாகக் கடைப்பிடிப்பில் கவனமுள்ள பல யூதர்கள் ஜெபக்கூடங்களுக்குச் சேவைகளுக்காக நடந்துசெல்லும் வகையில் அவற்றுக்கு அருகில் வாழ்ந்தனர். இன்று, ஓய்வுநாளில் சபைக்குப் பயணம் செய்வது, குடும்பத்தினரைச் சந்திப்பது, வேதாகமப் படிப்புகளில் கலந்துகொள்வது அல்லது மருத்துவமனை அல்லது சிறைச்சாலைச் சந்திப்புகள் போன்ற இரக்கச் செயல்களைச் செய்வது குறித்து கிறிஸ்தவர்களும் இதேபோன்ற கேள்விகளை எதிர்கொள்கிறார்கள். ஆயத்தம் மற்றும் தேவையின் வேதாகமக் கொள்கைகள் பயணத்திற்குப் பொருந்துவதைப் புரிந்துகொள்ளவும், ஓய்வுநாளில் எப்போது, எப்படிப் பயணிப்பது குறித்து ஞானமான, விசுவாசம் நிறைந்த தீர்மானங்களை எடுக்கவும் இந்தக் கட்டுரை உங்களுக்கு உதவும்.

ஓய்வுநாளும் சபைக் கூட்டங்களில் கலந்துகொள்வதும்

விசுவாசிகள் ஓய்வுநாளில் பயணம் செய்வதற்கான பொதுவான காரணங்களில் ஒன்று சபை ஆராதனைக் கூட்டங்களில் கலந்துகொள்வது. இது புரிந்துகொள்ளத்தக்கதே—ஆராதனை மற்றும் படிப்புக்காக மற்ற விசுவாசிகளுடன் கூடுவது உற்சாகமளிக்கக்கூடும். ஆனாலும், இந்தத் தொடரின் 5A கட்டுரையில் நாம் நிறுவியதை நினைவில் கொள்வது முக்கியம்: ஓய்வுநாளில் சபைக்குச் செல்வது நான்காம் கட்டளையின் ஒரு பகுதியல்ல (கட்டுரையைப் படியுங்கள்). வேலை செய்வதை நிறுத்தி, அந்த நாளைப் பரிசுத்தமாகக் காத்து, ஓய்வெடுக்க வேண்டும் என்பதே கட்டளை. ஓய்வுநாளில் “நீங்கள் ஒரு ஆராதனைக் கூட்டத்திற்குச் செல்ல வேண்டும்” என்றோ, “ஒரு குறிப்பிட்ட ஆராதனை இடத்திற்குப் பயணிக்க வேண்டும்” என்றோ உரையில் எதுவும் கூறப்படவில்லை.

இயேசு தாமே ஓய்வுநாளில் ஜெபக்கூடத்திற்குச் சென்றார் (லூக்கா 4:16); ஆனால் தம்மைப் பின்பற்றுவோர் கட்டாயம் செய்ய வேண்டியதாக இதை அவர் ஒருபோதும் கற்பிக்கவில்லை. கூடிவருவது அனுமதிக்கப்பட்டது, பயனுள்ளதாகவும் இருக்கக்கூடும் என்பதை அவருடைய நடைமுறை காட்டுகிறது; ஆனால் அது ஒரு விதியையோ சடங்கையோ நிறுவுவதில்லை. ஓய்வுநாள் மனிதனுக்காக உண்டாக்கப்பட்டது, மனிதன் ஓய்வுநாளுக்காக உண்டாக்கப்படவில்லை (மாற்கு 2:27); அதன் மையம் ஓய்வும் பரிசுத்தமுமே, பயணமோ ஓர் அமைப்பின் கூட்டத்தில் கலந்துகொள்வதோ அல்ல.

நவீன கிறிஸ்தவர்களுக்கு இதன் பொருள், ஓய்வுநாளைக் கடைப்பிடிக்கும் சபைக்குச் செல்வது விருப்பத்திற்குரியது; கட்டாயமல்ல என்பதாகும். ஏழாம் நாளில் மற்ற விசுவாசிகளுடன் சந்திப்பதில் மகிழ்ச்சியும் ஆவிக்குரிய வளர்ச்சியும் கிடைக்கிறது என்றால், நீங்கள் அப்படிச் செய்யலாம். சபைக்கான பயணம் மன அழுத்தத்தை ஏற்படுத்தினாலோ, ஓய்வின் ஒழுங்கைக் குலைத்தாலோ, ஒவ்வொரு வாரமும் நீண்ட தூரம் வாகனம் ஓட்ட உங்களை நிர்ப்பந்தித்தாலோ, வீட்டிலேயே தங்கி, வேதவசனங்களைப் படித்து, ஜெபித்து, குடும்பத்தினருடன் அந்த நாளைக் கழிக்கவும் உங்களுக்கு அதே அளவு சுதந்திரம் உண்டு. நீங்கள் காக்க விரும்பும் ஓய்வையும் பரிசுத்தத்தையும் குலைக்கும் தானியங்கும் வழக்கமாகச் சபைக்கான பயணம் மாறிவிடாதபடி தவிர்ப்பதே முக்கியம்.

முடிந்தபோதெல்லாம் முன்கூட்டியே திட்டமிடுங்கள்; அப்போது நீங்கள் ஒரு ஆராதனைக் கூட்டத்தில் கலந்துகொண்டால், அதற்கான பயணமும் ஆயத்தமும் மிகக் குறைவாக இருக்கும். இதற்கு வீட்டிற்கு அருகிலுள்ள உள்ளூர் விசுவாசக் கூட்டத்தில் கலந்துகொள்வது, வீட்டில் வேதாகமப் படிப்பை ஏற்பாடு செய்வது அல்லது ஓய்வுநாள் அல்லாத நேரங்களில் விசுவாசிகளுடன் தொடர்புகொள்வது ஆகியவை வழிகளாக இருக்கலாம். பாரம்பரியம் அல்லது எதிர்பார்ப்பைக் காட்டிலும் பரிசுத்தத்திலும் ஓய்விலும் கவனம் செலுத்துவதன் மூலம், மனிதனால் உருவாக்கப்பட்ட தேவைகளுக்குப் பதிலாக தேவனுடைய கட்டளைக்கு ஏற்ப உங்கள் ஓய்வுநாள் நடைமுறையை அமைத்துக்கொள்கிறீர்கள்.

பயணம் குறித்த பொதுவான வழிகாட்டுதல்

ஆயத்த நாளின் கொள்கைகளும் தேவையின் விதியும் போக்குவரத்துக்கும் நேரடியாகப் பொருந்துகின்றன. பொதுவாக, ஓய்வுநாளில் பயணம் செய்வதை தவிர்க்கவோ குறைக்கவோ வேண்டும்; குறிப்பாக நீண்ட தூரப் பயணங்களை. நம்முடைய வழக்கமான உழைப்பை நிறுத்தி, நம்முடைய செல்வாக்கின் கீழுள்ள மற்றவர்களும் அவ்வாறே செய்ய அனுமதிக்குமாறு நான்காம் கட்டளை நம்மை அழைக்கிறது. ஒவ்வொரு ஓய்வுநாளிலும் நீண்ட தூரம் பயணம் செய்வதை வழக்கமாக்கிக்கொண்டால், தேவனுடைய ஓய்வுநாளை மன அழுத்தம், களைப்பு, பயண ஏற்பாடுகள் ஆகியவற்றின் மற்றொரு நாளாக மாற்றிவிடும் அபாயம் உண்டு.

நீண்ட தூரம் பயணிக்கும்போது, ஓய்வுநாள் தொடங்குவதற்கு முன்னும் அது முடிந்த பின்னும் பயணத்தை முடிக்கும்படி முன்கூட்டியே திட்டமிடுங்கள். உதாரணமாக, தொலைவில் வசிக்கும் குடும்பத்தினரைச் சந்திக்கிறீர்கள் என்றால், வெள்ளிக்கிழமை சூரியன் மறைவதற்கு முன் சென்றுசேரவும், சனிக்கிழமை சூரிய அஸ்தமனத்திற்குப் பின் புறப்படவும் முயலுங்கள். இது அமைதியான சூழலை உருவாக்கி, அவசரப்படுவதையும் கடைசி நேர ஆயத்தத்தையும் தவிர்க்கிறது. ஓய்வுநாளில் நியாயமான காரணத்திற்காகப் பயணிக்க வேண்டியிருக்கும் என்று உங்களுக்குத் தெரிந்தால், வாகனத்தை முன்கூட்டியே தயார் செய்யுங்கள்—எரிபொருள் நிரப்பி, பராமரிப்புப் பணிகளைச் செய்து, பயண வழியை முன்கூட்டியே திட்டமிடுங்கள்.

அதே நேரத்தில், ஓய்வுநாளில் இரக்கச் செயல்கள் அனுமதிக்கப்பட்டுள்ளன என்று வேதவசனம் காட்டுகிறது (மத்தேயு 12:11-12). மருத்துவமனையில் ஒருவரைப் பார்ப்பது, நோயுற்றவர்களுக்கு ஆறுதல் கூறுவது அல்லது சிறையில் இருப்பவர்களுக்கு ஊழியம் செய்வது ஆகியவற்றுக்குப் பயணம் தேவைப்படலாம். அத்தகைய சந்தர்ப்பங்களில், பயணத்தை முடிந்தவரை எளிமையாக வைத்துக்கொள்ளுங்கள்; அதைச் சமூகப் பொழுதுபோக்காக மாற்றாதீர்கள்; ஓய்வுநாளின் பரிசுத்தமான நேரத்தை மனதில் கொள்ளுங்கள். பயணத்தை வழக்கமாக அல்ல, விதிவிலக்காகக் கருதுவதன் மூலம் ஓய்வுநாளின் பரிசுத்தத்தையும் ஓய்வுத் தன்மையையும் காக்கிறீர்கள்.

சொந்த வாகனங்களும் பொதுப் போக்குவரத்தும்

சொந்த வாகனங்களை ஓட்டுதல்

ஓய்வுநாளில் உங்கள் சொந்தக் காரையோ மோட்டார் சைக்கிளையோ பயன்படுத்துவது இயல்பாகவே தடைசெய்யப்பட்டது அல்ல. உண்மையில், குடும்பத்தினரைச் சந்திக்க, வேதாகமப் படிப்பில் கலந்துகொள்ள அல்லது இரக்கச் செயல்களைச் செய்ய குறுகிய பயணங்களுக்கு அது அவசியமாக இருக்கலாம். இருப்பினும், அதை எச்சரிக்கையுடன் அணுக வேண்டும். வாகனம் ஓட்டும்போது, பழுதோ விபத்தோ ஏற்படும் அபாயம் எப்போதும் உண்டு; இதனால் தவிர்த்திருக்கக்கூடிய வேலையை நீங்களோ மற்றவர்களோ செய்ய வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்படலாம். மேலும், எரிபொருள் நிரப்புதல், பராமரிப்பு, நீண்ட தூரப் பயணம் ஆகியவை வாரநாள் வழக்கமான மன அழுத்தத்தையும் உழைப்பையும் அதிகரிக்கின்றன. முடிந்தவரை, ஓய்வுநாளில் சொந்த வாகனத்தில் செல்லும் பயணங்களைச் சுருக்கமாக வைத்துக்கொள்ளுங்கள்; உங்கள் காரை முன்கூட்டியே தயார் செய்யுங்கள் (எரிபொருள் மற்றும் பராமரிப்பு); பரிசுத்தமான நேரத்திற்கு இடையூறு குறையும்படி உங்கள் வழிகளைத் திட்டமிடுங்கள்.

டாக்ஸிகளும் பயணப் பகிர்வு சேவைகளும்

இதற்கு மாறாக, Uber, Lyft போன்ற சேவைகளையும் டாக்ஸிகளையும் பயன்படுத்துவது, ஓய்வுநாளில் உங்களுக்காகவே ஒருவரை வேலைக்கு அமர்த்துவதாகும்; இது உங்களுக்காக மற்றவர்களை வேலை செய்யச் செய்யக்கூடாது என்ற நான்காம் கட்டளையின் தடையை மீறுகிறது (யாத்திராகமம் 20:10). இது உணவு விநியோகச் சேவைகளைப் பயன்படுத்துவதைப் போன்றது. இது சிறியதாகவோ எப்போதாவது செய்யும் சலுகையாகவோ தோன்றினாலும், ஓய்வுநாளின் நோக்கத்தைப் பலவீனப்படுத்தி, உங்கள் நம்பிக்கைக் கொள்கைகள் குறித்து முரண்பட்ட செய்தியைத் தருகிறது. பரிசுத்தமான நேரத்தில் உங்களுக்காக வேறொருவரை வேலை செய்ய வைக்க வேண்டிய நிலை ஏற்படாதபடி முன்கூட்டியே திட்டமிடுவதே சீரான வேதாகம நடைமுறையாகும்.

பொதுப் போக்குவரத்து

பேருந்துகள், ரயில்கள், படகுகள் ஆகியவை டாக்ஸிகள் மற்றும் பயணப் பகிர்வு சேவைகளிலிருந்து வேறுபடுகின்றன; ஏனெனில் உங்கள் பயன்பாட்டைச் சாராமல், அவை நிலையான அட்டவணைகளின்படி இயங்குகின்றன. ஆகையால், ஓய்வுநாளில் பொதுப் போக்குவரத்தைப் பயன்படுத்துவது அனுமதிக்கப்பட்டதாக இருக்கலாம்; குறிப்பாக, அது வாகனம் ஓட்டாமல் விசுவாசிகளின் கூட்டத்தில் கலந்துகொள்ளவோ இரக்கச் செயலைச் செய்யவோ உதவினால். முடிந்தபோதெல்லாம், ஓய்வுநாளில் பணத்தைக் கையாள்வதைத் தவிர்க்க, பயணச்சீட்டுகள் அல்லது பயண அனுமதிச் சீட்டுகளை முன்கூட்டியே வாங்குங்கள். பயணங்களை எளிமையாக வைத்துக்கொள்ளுங்கள், தேவையற்ற நிறுத்தங்களைத் தவிருங்கள், அந்த நாளின் பரிசுத்தத்தைக் காக்கப் பயணத்தின்போது பயபக்தியான மனநிலையைப் பேணுங்கள்.

இந்தப் பக்கம் 4ஆம் கட்டளையான ஓய்வுநாள் குறித்த தொடரின் ஒரு பகுதியாகும்:

1. பிற்சேர்க்கை 5a: ஓய்வுநாளும் தேவாலயத்துக்குச் செல்லும் நாளும்—இரண்டும் வெவ்வேறு விஷயங்கள்
2. பிற்சேர்க்கை 5b: நவீன காலத்தில் ஓய்வுநாளை எப்படிக் கடைப்பிடிப்பது
3. பிற்சேர்க்கை 5c: அன்றாட வாழ்க்கையில் ஓய்வுநாள் கொள்கைகளைப் பயன்படுத்துதல்
4. பிற்சேர்க்கை 5d: ஓய்வுநாளில் உணவு — நடைமுறை வழிகாட்டுதல் (தற்போதைய பக்கம்).
5. பிற்சேர்க்கை 5e: ஓய்வுநாளில் போக்குவரத்து
6. பிற்சேர்க்கை 5f: ஓய்வுநாளில் தொழில்நுட்பமும் பொழுதுபோக்கும்
7. பிற்சேர்க்கை 5g: வேலையும் ஓய்வுநாளும் — நிஜவாழ்க்கைச் சவால்களை எதிர்கொள்ளுதல்

முந்தைய கட்டுரையில், ஓய்வுநாளைக் கடைப்பிடிப்பதற்கான இரண்டு வழிகாட்டும் பழக்கங்களை அறிமுகப்படுத்தினோம்—முன்கூட்டியே ஆயத்தம் செய்தல், ஏதாவது ஒன்று தேவையா என்று நின்று சிந்தித்தல்—மேலும் கலவையான நம்பிக்கைகளைக் கொண்ட குடும்பத்தில் ஓய்வுநாளை எப்படிக் கடைப்பிடிப்பது என்பதையும் பார்த்தோம். இப்போது இந்தக் கொள்கைகள் மிகவும் முக்கியமானதாக இருக்கும் நடைமுறைத் துறைகளில் முதன்மையான ஒன்றான உணவுக்குத் திரும்புகிறோம்.

விசுவாசிகள் ஓய்வுநாளைக் கடைப்பிடிக்க முடிவுசெய்தவுடன், உணவைப் பற்றிய கேள்விகள் எழுகின்றன. நான் சமைக்கலாமா? அடுப்பு அல்லது மைக்ரோவேவ் பயன்படுத்தலாமா? வெளியே சென்று சாப்பிடுவது அல்லது உணவை வீட்டுக்கு வரவழைப்பது பற்றியென்ன? சாப்பிடுவது அன்றாட வாழ்க்கையின் வழக்கமான ஒரு பகுதியாக இருப்பதால், இந்தத் துறையில்தான் குழப்பம் விரைவாக உருவாகிறது. இந்தக் கட்டுரையில், வேதவசனம் என்ன சொல்கிறது, பண்டைய இஸ்ரவேலர்கள் அதை எப்படிப் புரிந்துகொண்டிருப்பார்கள், இந்தக் கொள்கைகளை நவீன காலத்தில் எப்படிப் பயன்படுத்துவது என்பதைப் பார்ப்போம்.

உணவும் ஓய்வுநாளும்: நெருப்பைத் தாண்டி

நெருப்புக்கு ரபீக்கள் அளிக்கும் முக்கியத்துவம்

ரபீக்களின் யூத மதத்தில் உள்ள ஓய்வுநாள் விதிமுறைகள் அனைத்திலும், யாத்திராகமம் 35:3-ல் நெருப்பை மூட்டுவதற்கான தடையே ஒரு முக்கிய விதியாகும். இந்த வேதப்பகுதியின் அடிப்படையில், பல ஆர்த்தடாக்ஸ் யூத அதிகாரிகள் சுடரை ஏற்றுவதையோ அணைப்பதையோ, வெப்பத்தை உருவாக்கும் சாதனங்களை இயக்குவதையோ, மின் விளக்கின் சுவிட்சை மாற்றுவது, மின்தூக்கியின் பொத்தானை அழுத்துவது அல்லது கைப்பேசியை இயக்குவது போன்ற மின்சாரச் சாதனங்களைப் பயன்படுத்துவதையோ தடைசெய்கிறார்கள். இச்செயல்களை நெருப்பை மூட்டுவதற்கான வகைகளாகக் கருதி, ஓய்வுநாளில் அவற்றைத் தடைசெய்கிறார்கள். இந்த விதிகள் ஆரம்பத்தில் கடவுளை மதிக்க வேண்டும் என்ற விருப்பத்தை வெளிப்படுத்துவதாகத் தோன்றலாம்; ஆனால் இத்தகைய கடுமையான விளக்கங்கள், கடவுளுடைய நாளில் மகிழ்வதற்கான சுதந்திரத்தை அளிப்பதற்குப் பதிலாக, மனிதர்கள் உருவாக்கிய விதிகளுக்குக் கட்டுப்படச் செய்யலாம். மதத் தலைவர்களிடம் பேசும்போது இயேசு கடுமையாகக் கண்டித்த போதனைகள் உண்மையில் இத்தகையவையே. அவர் சொன்னதுபோல: “நியாயப்பிரமாணத்தை அறிந்தவர்களே, உங்களுக்கு ஐயோ! சுமப்பதற்குக் கடினமான சுமைகளை மக்கள்மேல் சுமத்துகிறீர்கள்; நீங்களோ அந்தச் சுமைகளை உங்கள் விரலால் தொட்டுக்கூடப் பார்ப்பதில்லை” (லூக்கா 11:46).

4ஆம் கட்டளை: உழைப்பா, ஓய்வா—நெருப்பு அல்ல

இதற்கு மாறாக, ஆதியாகமம் 2 மற்றும் யாத்திராகமம் 20 ஆகியவை ஓய்வுநாளை உழைப்பை நிறுத்தும் நாளாகக் காட்டுகின்றன. ஆதியாகமம் 2:2-3-ல், கடவுள் தமது படைப்பின் வேலையை நிறுத்தி, ஏழாம் நாளைப் பரிசுத்தமாக்கியதைப் பார்க்கிறோம். யாத்திராகமம் 20:8-11 இஸ்ரவேலர் ஓய்வுநாளை நினைவுகூர்ந்து எந்த வேலையும் செய்யக்கூடாது என்று கட்டளையிடுகிறது. முக்கியத்துவம் செலுத்தப்படுவது வழிமுறைகளுக்கு (நெருப்பு, கருவிகள் அல்லது விலங்குகள்) அல்ல; உழைக்கும் செயலுக்கே.பண்டைய உலகில் நெருப்பை மூட்டுவதற்குக் கணிசமான முயற்சி தேவைப்பட்டது: விறகுகளைச் சேகரித்தல், தீப்பொறிகளை உருவாக்குதல், வெப்பத்தைப் பராமரித்தல். அதே கருத்தை விளக்குவதற்கு மோசே உழைப்பு மிகுந்த பிற செயல்களையும் குறிப்பிடலாம்; ஆனால் ஏழாம் நாளில் வேலைசெய்வதற்கான பொதுவான தூண்டுதலாக நெருப்பு இருந்திருக்கலாம் என்பதால், அதைக் குறிப்பிட்டிருக்கலாம் (எண்ணாகமம் 15:32-36). எனினும், அன்றாட உழைப்பை நிறுத்துவதே கட்டளையின் வலியுறுத்தல்; நெருப்பைப் பயன்படுத்துவதைத் தடைசெய்வது அல்ல. எபிரெய மொழியில், שָׁבַת (shavat) என்பதற்கு “நிறுத்துதல்” என்று பொருள்; שַׁבָּת (Shabbat) என்ற பெயர் இந்த வினைச்சொல்லிலிருந்தே வந்தது.

உணவைப் பற்றிய நடைமுறை அறிவு சார்ந்த அணுகுமுறை

இந்தக் கண்ணோட்டத்தில் பார்த்தால், இன்றைய விசுவாசிகள் உணவை முன்கூட்டியே ஆயத்தப்படுத்தவும், ஓய்வுநாளின் புனிதமான நேரங்களில் கடினமான செயல்களைக் குறைக்கவும் வேண்டும் என்று ஓய்வுநாள் அழைக்கிறது. சிக்கலான உணவுகளைச் சமைத்தல், தொடக்கத்திலிருந்து உணவைத் தயாரித்தல் அல்லது சமையலறையில் உழைப்பு மிகுந்த பிற வேலைகளைச் செய்தல் ஆகியவற்றை ஓய்வுநாளில் அல்ல, அதற்கு முன்பே செய்ய வேண்டும். இருப்பினும், எளிய உணவைத் தயாரிக்கவோ அல்லது முன்பே சமைத்த உணவைச் சூடாக்கவோ அடுப்பு, ஓவன், மைக்ரோவேவ் அல்லது மிக்ஸி போன்ற, மிகக் குறைந்த முயற்சியைத் தேவைப்படுத்தும் நவீன சாதனங்களைப் பயன்படுத்துவது ஓய்வுநாளின் ஆவிக்கு ஒத்ததாகும். சுவிட்சை மாற்றுவதோ பொத்தானை அழுத்துவதோ மட்டுமே பிரச்சினையல்ல; பரிசுத்தமான ஓய்வுநாளை வழக்கமான வாரநாள் வேலையாக மாற்றும் விதத்தில் சமையலறையைப் பயன்படுத்துவதுதான் பிரச்சினை. அந்த நாள் முதன்மையாக ஓய்வுக்காக ஒதுக்கப்பட வேண்டும்.

ஓய்வுநாளில் வெளியே சென்று சாப்பிடுதல்

நவீன காலத்தில் ஓய்வுநாளைக் கடைப்பிடிப்பவர்களிடையே காணப்படும் பொதுவான தவறுகளில் ஒன்று, ஓய்வுநாளில் வெளியே சென்று சாப்பிடுவதாகும். அது ஓய்வெடுக்கும் வழியாகத் தோன்றலாம்—எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, நீங்களே சமைப்பதில்லை—ஆனால் நான்காம் கட்டளை, உங்கள் சார்பாக மற்றவர்களை வேலைசெய்ய வைப்பதைத் தெளிவாகத் தடைசெய்கிறது: “நீயும், உன் மகனும், உன் மகளும், உன் வேலைக்காரனும், உன் வேலைக்காரியும், உன் மிருகங்களும், உன் பட்டணங்களில் குடியிருக்கிற அந்நியனும் எந்த வேலையும் செய்யக்கூடாது” (யாத்திராகமம் 20:10). உணவகத்தில் சாப்பிடும்போது, ஊழியர்கள் உங்களுக்காகச் சமைக்கவும், பரிமாறவும், சுத்தம் செய்யவும், பணத்தைக் கையாளவும் செய்கிறார்கள்; இதனால் ஓய்வுநாளில் அவர்கள் உங்களுக்காக வேலைசெய்யுமாறு நீங்கள் செய்கிறீர்கள். பயணத்தின்போதோ விசேஷ நிகழ்ச்சிகளிலோகூட, இந்தப் பழக்கம் அந்த நாளின் நோக்கத்தைப் பாதிக்கிறது. உணவை முன்கூட்டியே திட்டமிட்டு, எளிமையான, உடனே உண்ணக்கூடிய உணவைக் கொண்டுசெல்வதன் மூலம், உங்கள் சார்பாக மற்றவர்களை உழைக்கச் சொல்லாமலேயே நன்றாகச் சாப்பிடலாம்.

உணவு விநியோகச் சேவைகளைப் பயன்படுத்துதல்

Uber Eats, DoorDash அல்லது இதுபோன்ற செயலிகள் வழியாக உணவு விநியோகிப்பதற்கும் இதே கொள்கை பொருந்தும். குறிப்பாக நீங்கள் களைப்பாக இருக்கும்போது அல்லது பயணம் செய்துகொண்டிருக்கும்போது, இந்த வசதி கவர்ச்சியாகத் தோன்றலாம். ஆனால் உணவை ஆர்டர் செய்வதால், வேறொருவர் கடைக்குச் சென்று, உணவைத் தயாரித்து, எடுத்துச் சென்று, உங்கள் வீட்டு வாசலில் வழங்க வேண்டியிருக்கிறது—இவை அனைத்தும் புனிதமான நேரங்களில் உங்கள் சார்பாகச் செய்யப்படும் உழைப்பு. இது ஓய்வுநாளின் ஆவிக்கும், உங்களுக்காக மற்றவர்களை வேலைசெய்ய வைக்கக்கூடாது என்ற கட்டளைக்கும் நேரடியாக முரணானது. இதைவிடச் சிறந்த வழி முன்கூட்டியே திட்டமிடுவது: பயணத்துக்காக உணவைக் கட்டிவைத்துக்கொள்ளுங்கள், முந்தைய நாளில் உணவைத் தயாரியுங்கள், அல்லது அவசரநிலைக்காகக் கெடாத உணவுப் பொருட்களை வைத்திருங்கள். இப்படிச் செய்வதன் மூலம், கடவுளுடைய கட்டளைக்கும் இல்லையெனில் உங்களுக்காக வேலைசெய்திருப்போரின் கண்ணியத்திற்கும் மதிப்பளிக்கிறீர்கள்.

இந்தப் பக்கம் 4ஆம் கட்டளையைப் பற்றிய தொடரின் ஒரு பகுதியாகும்: ஓய்வுநாள்:

1. இணைப்பு 5a: ஓய்வுநாளும் சபைக்குச் செல்லும் நாளும்—இரண்டு வெவ்வேறு விஷயங்கள்
2. இணைப்பு 5b: நவீன காலத்தில் ஓய்வுநாளை எப்படிக் கடைப்பிடிப்பது
3. இணைப்பு 5c: அன்றாட வாழ்வில் ஓய்வுநாள் கொள்கைகளைப் பின்பற்றுதல் (தற்போதைய பக்கம்).
4. இணைப்பு 5d: ஓய்வுநாளில் உணவு — நடைமுறை வழிகாட்டுதல்
5. இணைப்பு 5e: ஓய்வுநாளில் போக்குவரத்து
6. இணைப்பு 5f: ஓய்வுநாளில் தொழில்நுட்பமும் பொழுதுபோக்கும்
7. இணைப்பு 5g: வேலையும் ஓய்வுநாளும் — நிஜ வாழ்வின் சவால்களை எதிர்கொள்ளுதல்

கொள்கைகளிலிருந்து நடைமுறைக்கு

முந்தைய கட்டுரையில், ஓய்வுநாளைக் கடைப்பிடிப்பதற்கான அடிப்படைகளான அதன் பரிசுத்தம், ஓய்வு, மற்றும் காலநேரம் ஆகியவற்றை ஆராய்ந்தோம். இப்போது அந்தக் கொள்கைகளை நிஜ வாழ்வில் எப்படிப் பின்பற்றுவது என்பதைப் பார்க்கிறோம். பல விசுவாசிகளுக்கு, ஓய்வுநாள் கட்டளையை ஏற்றுக்கொள்வதில் சவால் இல்லை; நவீன குடும்பம், பணியிடம், கலாச்சாரம் ஆகியவற்றில் அதை எப்படிக் கடைப்பிடிப்பது என்பதில்தான் சவால் இருக்கிறது. ஓய்வுநாளைக் கடைப்பிடிப்பதைச் சாத்தியமாக்கும் இரண்டு முக்கியப் பழக்கங்களைச் சுட்டிக்காட்டுவதன் மூலம் இந்தக் கட்டுரை அந்தப் பயணத்தைத் தொடங்குகிறது: முன்கூட்டியே தயாராவது, செயல்படுவதற்கு முன் நின்று சிந்திக்கக் கற்றுக்கொள்வது. இவ்விரு பழக்கங்களும் வேதாகமக் கொள்கைகளுக்கும் அன்றாட நடைமுறைக்கும் இடையிலான பாலமாக அமைகின்றன.

ஆயத்த நாளை

ஓய்வுநாளைச் சுமையாக அல்ல, மகிழ்ச்சியாக அனுபவிப்பதற்கான மிகச் சிறந்த வழிகளில் ஒன்று முன்கூட்டியே தயாராவதாகும். வேதவாக்கியத்தில் ஆறாம் நாள் “ஆயத்த நாள்” (லூக்கா 23:54) என்று அழைக்கப்படுகிறது; ஏனெனில் ஓய்வுநாளுக்காக எல்லாம் தயாராக இருக்கும்படி, தேவனுடைய மக்கள் இரண்டு மடங்கு சேகரித்து ஆயத்தம் செய்யுமாறு அறிவுறுத்தப்பட்டார்கள் (யாத்திராகமம் 16:22-23). எபிரெய மொழியில் இந்த நாள் יוֹם הַהֲכָנָה (yom ha’hachanah) — “ஆயத்த நாள்” என்று அழைக்கப்படுகிறது. அதே கொள்கை இன்றும் பொருந்துகிறது: முன்கூட்டியே தயாராவதன் மூலம், ஓய்வுநாள் தொடங்கிய பிறகு உங்களையும் உங்கள் வீட்டாரையும் தேவையற்ற வேலையிலிருந்து விடுவிக்கிறீர்கள்.

தயாராவதற்கான நடைமுறை வழிகள்

இந்தத் தயாரிப்பு எளிமையானதாகவும் நெகிழ்வானதாகவும், உங்கள் குடும்பத்தின் அன்றாட ஒழுங்குக்கு ஏற்றவாறும் இருக்கலாம். உதாரணமாக, சூரிய அஸ்தமனத்திற்கு முன் வீட்டை—அல்லது குறைந்தபட்சம் முக்கியமான அறைகளை—சுத்தம் செய்யுங்கள்; அப்போது பரிசுத்தமான நேரங்களில் வீட்டு வேலைகளைச் செய்ய வேண்டிய அழுத்தம் யாருக்கும் ஏற்படாது. துணி துவைப்பது, கட்டணங்களைச் செலுத்துவது, அல்லது வெளியில் செய்ய வேண்டிய வேலைகளை முடிப்பது போன்றவற்றை முன்கூட்டியே செய்யுங்கள். ஓய்வுநாளில் அவசரமாகச் சமைக்க வேண்டிய நிலை ஏற்படாதபடி உணவுகளைத் திட்டமிடுங்கள். அழுக்குப் பாத்திரங்களை ஓய்வுநாளுக்குப் பிறகுவரை வைக்க ஒரு பாத்திரத்தை ஒதுக்கி வையுங்கள்; அல்லது பாத்திரம் கழுவும் இயந்திரம் இருந்தால், அது காலியாக இருப்பதை உறுதிசெய்யுங்கள்; அப்போது பாத்திரங்களை அதில் வைக்கலாம், ஆனால் இயந்திரத்தை இயக்காமல் இருக்கலாம். சில குடும்பங்கள் சமையலறையில் சேரும் வேலைகளைக் குறைப்பதற்காக ஓய்வுநாளில் ஒருமுறை பயன்படுத்திவிட்டு தூக்கி எறியும் பாத்திரங்களைப் பயன்படுத்தத் தேர்ந்தெடுக்கின்றன. முடிந்தவரை முடிக்கப்படாத வேலைகள் இல்லாத நிலையில் ஓய்வுநேரத்தைத் தொடங்கி, வீட்டில் உள்ள அனைவருக்கும் அமைதியும் இளைப்பாறுதலும் நிறைந்த சூழலை உருவாக்குவதே நோக்கம்.

அவசியத்தின் விதி

ஓய்வுநாள் வாழ்க்கைக்கான இரண்டாவது நடைமுறைப் பழக்கம், நாம் அவசியத்தின் விதி என்று அழைப்பதாகும். ஒரு செயலைப் பற்றி—குறிப்பாக உங்கள் வழக்கமான ஓய்வுநாள் நடைமுறைக்கு வெளியே உள்ள ஒன்றைப் பற்றி—உறுதியாகத் தெரியாதபோது, உங்களையே கேட்டுக்கொள்ளுங்கள்: “இதை நான் இன்று செய்தே ஆக வேண்டுமா, அல்லது ஓய்வுநாளுக்குப் பிறகு செய்யலாமா?” பெரும்பாலான நேரங்களில், அந்த வேலையைப் பிறகு செய்யலாம் என்பதை நீங்கள் உணர்வீர்கள். இந்த ஒரு கேள்வி உங்கள் வாரத்தின் வேகத்தைக் குறைக்கவும், சூரிய அஸ்தமனத்திற்கு முன் தயாராகவும், இளைப்பாறுதல், பரிசுத்தம், தேவனிடம் நெருங்கி வருதல் ஆகியவற்றுக்காகப் பரிசுத்தமான நேரத்தைப் பாதுகாக்கவும் உதவுகிறது. அதே நேரத்தில், சில காரியங்கள் உண்மையிலேயே காத்திருக்க முடியாது என்பதையும் நினைவில் கொள்வது முக்கியம்—இரக்கச் செயல்கள், அவசரநிலைகள், குடும்ப உறுப்பினர்களின் அவசரத் தேவைகள் ஆகியவை அவற்றில் அடங்கும். இந்த விதியைச் சிந்தித்து பயன்படுத்துவதன் மூலம், ஓய்வுநாளைச் சுமையாக மாற்றாமல், வேலையை நிறுத்த வேண்டும் என்ற கட்டளையை மதிக்கிறீர்கள்.

அவசியத்தின் விதியைப் பயன்படுத்துதல்

அவசியத்தின் விதி எளிமையானது, ஆனால் வலிமையானது; ஏனெனில் இது ஏறக்குறைய எந்தச் சூழ்நிலையிலும் செயல்படும். ஓய்வுநாளில் உங்களுக்கு ஒரு கடிதம் அல்லது பொட்டலம் வந்ததாகக் கற்பனை செய்யுங்கள்: பெரும்பாலான சந்தர்ப்பங்களில், பரிசுத்தமான நேரம் முடியும் வரை அதைத் திறக்காமல் வைக்கலாம். அல்லது ஒரு பொருள் தளபாடத்தின் கீழே உருண்டு சென்றிருப்பதைக் கவனிக்கிறீர்கள்: அது ஆபத்தானதாக இல்லாவிட்டால், அதை அப்படியே விடலாம். தரையில் அழுக்குக் கறையா? தரையைத் துடைப்பதையும் பொதுவாகப் பிறகு செய்யலாம். தொலைபேசி அழைப்புகளையும் குறுஞ்செய்திகளையும் இதே கேள்வியைக் கொண்டு மதிப்பிடலாம்: “இது இன்று அவசியமா?” அவசரமில்லாத உரையாடல்கள், சந்திப்புகள் அல்லது வெளியே செய்ய வேண்டிய வேலைகளை வேறொரு நேரத்திற்குத் தள்ளிவைக்கலாம்; இதனால் வாரநாள் கவலைகளிலிருந்து உங்கள் மனதை விடுவித்து, தேவன்மீது கவனம் செலுத்த உதவும்.

இந்த அணுகுமுறை உண்மையான தேவைகளைப் புறக்கணிப்பதைக் குறிக்காது. ஏதாவது ஒன்று உடல்நலம், பாதுகாப்பு அல்லது உங்கள் வீட்டாரின் நலனை அச்சுறுத்தினால்—ஆபத்தான திரவம் சிந்தியதைச் சுத்தம் செய்வது, நோயுற்ற குழந்தையைப் பராமரிப்பது, அல்லது அவசரநிலைக்குப் பதிலளிப்பது போன்றவை—அப்போது செயல்படுவது பொருத்தமானது. ஆனால் நின்று இந்தக் கேள்வியைக் கேட்டுக்கொள்ள உங்களைப் பழக்கப்படுத்துவதன் மூலம், உண்மையிலேயே அத்தியாவசியமானதை வெறும் பழக்கத்தால் செய்வதிலிருந்து வேறுபடுத்தத் தொடங்குவீர்கள். காலப்போக்கில், அவசியத்தின் விதி ஓய்வுநாளை செய்ய வேண்டியவை, செய்யக்கூடாதவை என்ற பட்டியலாக இல்லாமல், இளைப்பாறுதலும் பரிசுத்தமும் நிறைந்த சூழலை உருவாக்கும் சிந்தனையுள்ள தேர்வுகளின் ஒழுங்காக மாற்றுகிறது.

வேறுபட்ட நம்பிக்கைகள் உள்ள குடும்பத்தில் ஓய்வுநாளைக் கடைப்பிடித்தல்

பல விசுவாசிகளுக்கு, ஓய்வுநாளைப் புரிந்துகொள்வதில் அல்ல, அதை மற்றவர்கள் கடைப்பிடிக்காத வீட்டில் கடைப்பிடிப்பதில்தான் மிகப் பெரிய சவால்களில் ஒன்று இருக்கிறது. ஓய்வுநாளைக் கடைப்பிடிக்கும் பின்னணியிலிருந்து வராத நமது வாசகர்களில் பெரும்பாலோர், ஓய்வுநாளைக் கடைப்பிடிக்க முயலும் தங்கள் குடும்பத்தின் ஒரே நபராகவே இருக்கிறார்கள். இத்தகைய சூழ்நிலைகளில், வாழ்க்கைத் துணை, பெற்றோர் அல்லது வீட்டில் உள்ள மற்ற வயது வந்தவர்கள் அதே நம்பிக்கையைப் பகிர்ந்துகொள்ளாதபோது, பதற்றம், குற்றவுணர்வு அல்லது விரக்தி ஏற்படுவது எளிது.

முதல் கொள்கை, கட்டாயப்படுத்தாமல் முன்மாதிரியாக வாழ்வது. ஓய்வுநாள் ஒரு பரிசும் அடையாளமும்; ஆயுதம் அல்ல. விருப்பமில்லாத வாழ்க்கைத் துணையையோ வயது வந்த பிள்ளையையோ ஓய்வுநாளைக் கடைப்பிடிக்க வற்புறுத்துவது மனக்கசப்பை வளர்த்து, உங்கள் சாட்சியைப் பலவீனப்படுத்தலாம். அதற்குப் பதிலாக, அதன் மகிழ்ச்சியையும் அமைதியையும் உங்கள் வாழ்வில் முன்மாதிரியாகக் காட்டுங்கள். ஓய்வுநேரங்களில் நீங்கள் அதிக அமைதியுடனும் மகிழ்ச்சியுடனும் கவனத்துடனும் இருப்பதை உங்கள் குடும்பத்தினர் காணும்போது, உங்கள் நடைமுறையை மதிக்கவும், காலப்போக்கில் உங்களுடன் சேர்ந்து கடைப்பிடிக்கவும் அதிக வாய்ப்புள்ளது.

இரண்டாவது கொள்கை பிறரைக் கருத்தில் கொள்வது. சாத்தியமான இடங்களில், உங்கள் ஓய்வுநாள் கடைப்பிடிப்பு வீட்டில் உள்ள மற்றவர்களுக்குக் கூடுதல் சுமையை ஏற்படுத்தாதபடி உங்கள் தயாரிப்பைச் சரிசெய்யுங்கள். உதாரணமாக, ஓய்வுநாளின் காரணமாக உங்கள் வாழ்க்கைத் துணையோ குடும்பத்தினரோ தங்கள் உணவுப் பழக்கங்களை மாற்றிக்கொள்ள வேண்டிய அழுத்தம் ஏற்படாதவாறு உணவுகளைத் திட்டமிடுங்கள். நீங்கள் தனிப்பட்ட முறையில் தவிர்க்கும் செயல்கள் எவை என்பதை அன்புடனும் தெளிவாகவும் விளக்குங்கள்; அதேவேளை, அவர்களின் சில தேவைகளுக்கு ஏற்ப நடந்துகொள்ளவும் தயாராக இருங்கள். குடும்பப் பழக்கங்களுக்கு ஏற்ப மாற்றிக்கொள்ளும் இந்த மனப்பான்மை, ஓய்வுநாளைக் கடைப்பிடிக்கும் உங்கள் பயணத்தின் தொடக்கத்தில் முரண்பாடுகளைத் தவிர்க்க மிகவும் உதவியாக இருக்கும்.

அதே நேரத்தில், அளவுக்கு அதிகமாக நெகிழ்வாகவோ விட்டுக்கொடுக்கிறவராகவோ மாறிவிடாதபடி கவனமாக இருங்கள். வீட்டில் அமைதியைப் பேணுவது முக்கியமானதுதான்; ஆனால் அளவுக்கு அதிகமாகச் சமரசம் செய்வது, ஓய்வுநாளைச் சரியாகக் கடைப்பிடிப்பதிலிருந்து உங்களை மெதுவாக விலக்கி, பின்னர் மாற்றுவதற்கு கடினமான குடும்பப் பழக்கங்களை உருவாக்கலாம். தேவனுடைய கட்டளையை மதிப்பதற்கும் உங்கள் குடும்பத்தினரிடம் பொறுமை காட்டுவதற்கும் இடையே சமநிலையை நாடுங்கள்.

இறுதியாக, உங்கள் வீட்டில் மற்றவர்கள் எழுப்பும் சத்தத்தின் அளவையோ, அவர்களின் செயல்களையோ அட்டவணையையோ உங்களால் கட்டுப்படுத்த முடியாமல் இருக்கலாம்; ஆனாலும் உங்கள் சொந்த நேரத்தைப் பரிசுத்தப்படுத்தலாம்—உங்கள் தொலைபேசியை அணைத்துவைத்து, உங்கள் வேலையை ஒதுக்கிவிட்டு, உங்கள் அணுகுமுறையில் மென்மையையும் பொறுமையையும் கடைப்பிடிப்பதன் மூலம். காலப்போக்கில், உங்கள் வாழ்க்கையின் ஒழுங்கு எந்த வாதத்தையும்விட வலிமையாகப் பேசும்; ஓய்வுநாள் ஒரு கட்டுப்பாடு அல்ல, மகிழ்ச்சி என்பதை அது காட்டும்.

இந்தப் பக்கம் நான்காவது கட்டளையைப் பற்றிய தொடரின் ஒரு பகுதி: ஓய்வுநாள்:

1. பின்னிணைப்பு 5a: ஓய்வுநாளும் சபைக்குச் செல்லும் நாளும் — இரண்டு வெவ்வேறு விஷயங்கள்
2. பின்னிணைப்பு 5b: நவீன காலத்தில் ஓய்வுநாளை எவ்வாறு கடைப்பிடிப்பது (தற்போதைய பக்கம்).
3. பின்னிணைப்பு 5c: அன்றாட வாழ்வில் ஓய்வுநாள் கொள்கைகளைப் பயன்படுத்துதல்
4. பின்னிணைப்பு 5d: ஓய்வுநாளில் உணவு — நடைமுறை வழிகாட்டுதல்
5. பின்னிணைப்பு 5e: ஓய்வுநாளில் போக்குவரத்து
6. பின்னிணைப்பு 5f: ஓய்வுநாளில் தொழில்நுட்பமும் பொழுதுபோக்கும்
7. பின்னிணைப்பு 5g: வேலையும் ஓய்வுநாளும் — நிஜ வாழ்க்கைச் சவால்களை எதிர்கொள்ளுதல்

ஓய்வுநாளைக் கடைப்பிடிக்கத் தீர்மானித்தல்

முந்தைய கட்டுரையில், ஓய்வுநாள் கட்டளை இன்றும் கிறிஸ்தவர்களுக்குப் பொருந்துகிறது என்றும், அதைக் கடைப்பிடிப்பது என்பது வெறுமனே சபைக்குச் செல்ல ஒரு நாளைத் தேர்ந்தெடுப்பதைவிட மிக அதிகமானது என்றும் நிறுவினோம். இப்போது நடைமுறைப் பக்கத்துக்கு வருகிறோம்: நான்காவது கட்டளைக்குக் கீழ்ப்படியத் தீர்மானித்த பிறகு, அதை உண்மையில் எப்படிக் கடைப்பிடிப்பது? பல வாசகர்கள் ஓய்வுநாளைக் கடைப்பிடிக்காத பின்னணியிலிருந்து இந்த நிலைக்கு வருகிறார்கள்—அவர்கள் கத்தோலிக்கர், மரபுவழித் திருச்சபையினர், பாப்டிஸ்ட், மெத்தடிஸ்ட், பெந்தெகொஸ்தே அல்லது வேறு பிரிவைச் சேர்ந்தவர்களாக இருக்கலாம்—அவர்கள் தாங்கள் இருக்கும் இடத்திலேயே தொடர்ந்து இருந்து, ஏழாம் நாளை மதிக்க விரும்புகிறார்கள். இந்தப் பின்னிணைப்பு உங்களுக்காகவே. தேவன் எதைக் கோருகிறார் என்பதைப் புரிந்துகொள்ளவும், வேதாகம சத்தியத்தை மனிதர் உருவாக்கிய மரபிலிருந்து வேறுபடுத்திப் பார்க்கவும், நவீன வாழ்க்கையில் உண்மையோடும் மகிழ்ச்சியோடும் சாத்தியமான முறையிலும் ஓய்வுநாளைக் கடைப்பிடிப்பதற்கான நடைமுறைக் கொள்கைகளை வழங்கவும் இது நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது. ஆயினும், நான்காவது கட்டளை தனித்து நிற்கும் கடமையல்ல; அது தேவனுடைய பரிசுத்தமும் நித்தியமுமான நியாயப்பிரமாணத்தின் ஒரு பகுதி என்பதை நினைவில் கொள்வது மிகவும் முக்கியம். ஓய்வுநாளைக் கடைப்பிடிப்பது தேவனுடைய மற்ற கட்டளைகளுக்குப் பதிலாக வருவதில்லை; மாறாக, அவருடைய முழு நியாயப்பிரமாணத்திற்கும் அர்ப்பணிக்கப்பட்ட வாழ்க்கையிலிருந்து இயல்பாகவே அது பாய்கிறது.

ஓய்வுநாளைக் கடைப்பிடிப்பதன் மையம்: பரிசுத்தமும் இளைப்பாறுதலும்

ஓய்வுநாளும் பரிசுத்தமும்

பரிசுத்தம் என்பது தேவனுடைய பயன்பாட்டிற்காகத் தனியே பிரித்துவைப்பதைக் குறிக்கிறது. கூடாரம் பொதுப் பயன்பாட்டிலிருந்து தனியே பிரிக்கப்பட்டதுபோல, வாரத்தின் மற்ற நாட்களிலிருந்து ஓய்வுநாளும் தனியே பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. ஏழாம் நாளில் தமது வேலையை நிறுத்தி, அதைப் பரிசுத்தமாக்கியபோது தேவன் படைப்பின்போதே இந்த முன்மாதிரியை ஏற்படுத்தினார் (ஆதியாகமம் 2:2-3); இதன்மூலம் தம் மக்களுக்கான ஒரு முறையை நிறுவினார். “ஓய்வுநாளை நினைவுகூர்ந்து” “அதைப் பரிசுத்தமாகக் கைக்கொள்ள” யாத்திராகமம் 20:8-11 நம்மை அழைக்கிறது; இதனால் பரிசுத்தம் என்பது விருப்பப்படி சேர்த்துக்கொள்ளும் ஒன்றல்ல, நான்காவது கட்டளையின் சாராம்சமே அது என்பது தெளிவாகிறது. நடைமுறையில், பரிசுத்தம் என்பது ஓய்வுநாளின் நேரத்தை தேவனைச் சுட்டிக்காட்டும் வகையில் அமைப்பதாகும்—நம்மை வழக்கமான அன்றாடச் செயல்களுக்குத் திரும்ப இழுக்கும் செயல்களிலிருந்து விலகி, அவரைப் பற்றிய நமது உணர்வை ஆழப்படுத்தும் காரியங்களால் அந்த நேரத்தை நிரப்புவதாகும்.

ஓய்வுநாளும் இளைப்பாறுதலும்

பரிசுத்தத்தோடு கூட, ஓய்வுநாள் இளைப்பாறுதலுக்கான நாளுமாகும். எபிரெய மொழியில், שָׁבַת (shavat) என்பதற்கு “நிறுத்துதல்” அல்லது “ஓய்ந்திருத்தல்” என்று பொருள். தேவன் தமது சிருஷ்டிப்பின் வேலையிலிருந்து ஓய்ந்தார்; அவர் சோர்ந்துபோனதால் அல்ல, தம் மக்களுக்கு இளைப்பாறுதலின் ஒழுங்கை முன்மாதிரியாகக் காட்டுவதற்காகவே. இந்த இளைப்பாறுதல் உடல் உழைப்பிலிருந்து ஓய்வு எடுப்பதைவிட அதிகமானது; தேவனுடைய பிரசன்னம், புத்துணர்ச்சி, ஒழுங்கு ஆகியவற்றை அனுபவிப்பதற்காக, வேலை மற்றும் நுகர்வின் வழக்கமான சுழற்சியிலிருந்து விலகுவதே இதன் பொருள். நமது முயற்சிகளை நிறுத்தியிருக்கும்போது தேவன் நம்மைக் கவனித்துக்கொள்வார் என்று நம்பி, அவரே சிருஷ்டிகரும் ஆதரிப்பவருமாக இருக்கிறார் என்பதை ஒப்புக்கொள்வதற்கான திட்டமிட்ட இடைநிறுத்தம் இது. இந்த ஒழுங்கை ஏற்றுக்கொள்வதன் மூலம், விசுவாசிகள் ஓய்வுநாளை ஒரு குறுக்கீடாக அல்ல, வாரந்தோறும் கிடைக்கும் ஒரு பரிசாக—நமது முன்னுரிமைகளைச் சரிசெய்து, நம்மை உண்டாக்கினவருடனான உறவைப் புதுப்பிக்கும் பரிசுத்த நேரமாக—காணத் தொடங்குகிறார்கள்.

ஓய்வுநாளின் தனித்தன்மை

தேவனுடைய கட்டளைகளில் ஓய்வுநாள் தனித்துவமானது. அது சிருஷ்டிப்பிலேயே வேரூன்றியுள்ளது; இஸ்ரவேல் தேசம் தோன்றுவதற்கு முன்பே பரிசுத்தமாக்கப்பட்டது; நடத்தையை மட்டும் அல்ல, காலத்தையே மையமாகக் கொண்டுள்ளது. மற்ற கட்டளைகளைப் போலல்லாமல், ஒவ்வொரு ஏழு நாளுக்கும் ஒருமுறை நமது வழக்கமான செயல்களை ஒதுக்கிவைக்க வேண்டும் என்ற திட்டமிட்ட செயலை ஓய்வுநாள் கோருகிறது. இதை இதுவரை கடைப்பிடித்திராதவர்களுக்கு, இது உற்சாகமாகவும் அதே நேரத்தில் பெரும் சவாலாகவும் தோன்றலாம். ஆனாலும், வழக்கமானவற்றிலிருந்து விலகி, தேவன் ஏற்படுத்திய இளைப்பாறுதலுக்குள் நுழையும் இந்த ஒழுங்கே வாரந்தோறும் விசுவாசத்தைச் சோதிப்பதாகவும், அவருடைய பராமரிப்பில் நமக்குள்ள நம்பிக்கையின் வலிமையான அடையாளமாகவும் அமைகிறது.

வாரந்தோறும் விசுவாசத்தைச் சோதிக்கும் ஓய்வுநாள்

இதனால் ஓய்வுநாள் வாராந்திரக் கடைப்பிடிப்பாக மட்டுமல்லாமல், மீண்டும் மீண்டும் நிகழும் விசுவாசச் சோதனையாகவும் அமைகிறது. ஒவ்வொரு ஏழு நாளுக்கும் ஒருமுறை, விசுவாசிகள் தங்கள் வேலையிலிருந்தும் உலகத்தின் அழுத்தங்களிலிருந்தும் விலகி, தேவன் தங்களுக்கு வழங்குவார் என்று நம்பும்படி அழைக்கப்படுகிறார்கள். பண்டைய இஸ்ரவேலில், ஆறாம் நாளில் இரண்டு மடங்கு மன்னாவைச் சேகரித்து, அது ஏழாம் நாள் வரையில் போதுமானதாக இருக்கும் என்று நம்புவது இதன் பொருளாக இருந்தது (யாத்திராகமம் 16:22); நவீன காலத்தில், பெரும்பாலும் வேலை நேரங்கள், நிதிநிலை, பொறுப்புகள் ஆகியவற்றை ஒழுங்குபடுத்தி, பரிசுத்த நேரத்துக்குள் எதுவும் குறுக்கிடாதபடி செய்வது இதன் பொருளாகும். இவ்வாறு ஓய்வுநாளைக் கடைப்பிடிப்பது, தேவனுடைய பராமரிப்பைச் சார்ந்திருத்தலையும், வெளிப்புற அழுத்தங்களை எதிர்க்கும் துணிவையும், இடைவிடாத உற்பத்தித்திறனைப் போற்றும் கலாச்சாரத்தில் வித்தியாசமாக இருக்கத் தயாராக இருப்பதையும் கற்றுத்தருகிறது. காலப்போக்கில், இந்த ஒழுங்கு கீழ்ப்படிதலின் ஆன்மீக முதுகெலும்பாக உருவாகிறது—வாரத்தில் ஒரு நாளில் மட்டுமல்ல, ஒவ்வொரு நாளும் வாழ்க்கையின் ஒவ்வொரு பகுதியிலும் தேவனை நம்பும்படி இருதயத்தைப் பயிற்றுவிக்கிறது.

ஓய்வுநாள் எப்போது தொடங்கி எப்போது முடிகிறது

ஓய்வுநாளைக் கடைப்பிடிப்பதில் முதலும் அடிப்படையுமான அம்சம், அது எப்போது தொடங்கி எப்போது முடிகிறது என்பதை அறிவதாகும். தோராவிலிருந்தே, ஓய்வுநாள் என்பது சூரிய உதயத்திலிருந்து சூரிய உதயம் வரையோ, நள்ளிரவிலிருந்து நள்ளிரவு வரையோ அல்ல; மாலை முதல் மாலை வரையிலான இருபத்து நான்கு மணிநேரக் காலப்பகுதி என்று தேவன் ஏற்படுத்தியதை நாம் காண்கிறோம். இதே நேரக் கொள்கையைப் பின்பற்றும் பாவநிவிர்த்தி நாளைக் குறித்து, லேவியராகமம் 23:32-ல் தேவன், “மாலைமுதல் மாலைமட்டும் உங்கள் ஓய்வுநாளை ஆசரிக்கக்கடவீர்கள்” என்று கூறுகிறார். இந்தக் கொள்கை வாராந்திர ஓய்வுநாளுக்கும் பொருந்துகிறது: அது ஆறாம் நாளான வெள்ளிக்கிழமை சூரிய அஸ்தமனத்தில் தொடங்கி, ஏழாம் நாளான சனிக்கிழமை சூரிய அஸ்தமனத்தில் முடிவடைகிறது. எபிரெய மொழியில் இது מֵעֶרֶב עַד־עֶרֶב (me’erev ‘ad-‘erev) — “மாலைமுதல் மாலைமட்டும்” என்று கூறப்படுகிறது. எந்தக் காலத்திலும் ஓய்வுநாளைச் சரியாக மதிப்பதற்கு இந்த நேரத்தைப் புரிந்துகொள்வது அடிப்படையானதாகும்.

வரலாற்று வழக்கமும் எபிரெய நாளும்

மாலைமுதல் மாலைவரையிலான இந்தக் கணக்கீடு, எபிரெயர்களின் காலக் கருத்தில் ஆழமாக வேரூன்றியுள்ளது. ஆதியாகமம் 1-ல், சிருஷ்டிப்பின் ஒவ்வொரு நாளும் “சாயங்காலமும் விடியற்காலமுமாயிற்று” என்று விவரிக்கப்படுகிறது; இதனால் தேவனுடைய நாட்காட்டியில் புதிய நாள் சூரிய அஸ்தமனத்தில் தொடங்குகிறது என்பது காட்டப்படுகிறது. இதனால்தான் உலகெங்கிலும் உள்ள யூதர்கள் வெள்ளிக்கிழமை இரவு சூரிய அஸ்தமனத்தில் விளக்கேற்றி ஓய்வுநாளை வரவேற்கிறார்கள்; இந்த மரபு வேதாகமத்தின் முறையைப் பிரதிபலிக்கிறது. பிற்காலத்தில் ரபீக்கள் யூத மதம் கூடுதல் வழக்கங்களை உருவாக்கியிருந்தாலும், “சூரிய அஸ்தமனம்முதல் சூரிய அஸ்தமனம்வரை” என்ற அடிப்படை வேதாகம எல்லை தெளிவாகவும் மாறாமலும் இருக்கிறது. இயேசுவின் காலத்திலும் இந்த முறை ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டதை நாம் காண்கிறோம்; உதாரணமாக, லூக்கா 23:54-56-ல், சூரிய அஸ்தமனத்திற்கு முன்பு நறுமணப் பொருட்களைத் தயாரித்த பெண்கள், “ஓய்வுநாளில்” இளைப்பாறியதாகக் கூறப்படுகிறது.

இன்றைய நடைமுறைப் பயன்பாடு

இன்றைய காலத்தில் ஓய்வுநாளை மதிக்க விரும்பும் கிறிஸ்தவர்களுக்கு, வெள்ளிக்கிழமை சூரிய அஸ்தமனத்தை ஓய்வுநாள் இளைப்பாறுதலின் தொடக்கமாகக் குறித்துக்கொள்வதே தொடங்குவதற்கான மிக எளிய வழியாகும். அலாரம் அல்லது நினைவூட்டலை அமைப்பது, அல்லது உள்ளூர் சூரிய அஸ்தமன நேர அட்டவணையைப் பின்பற்றுவது போன்ற எளிய வழியில் இதைச் செய்யலாம். எபிரெய மொழியில், வெள்ளிக்கிழமை יוֹם שִׁשִּׁי (yom shishi) — “ஆறாம் நாள்” என்றும், சனிக்கிழமை שַׁבָּת (Shabbat) — “ஓய்வுநாள்” என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. yom shishi-ல் சூரியன் மறையும்போது, Shabbat தொடங்குகிறது. முன்கூட்டியே தயாராகி—வேலை, வீட்டு வேலைகள் அல்லது பொருட்கள் வாங்குவதை சூரிய அஸ்தமனத்திற்கு முன்பு முடிப்பதன் மூலம்—பரிசுத்த நேரத்துக்குள் அமைதியாக மாறிச் செல்ல நீங்கள் வழி ஏற்படுத்துகிறீர்கள். இந்த ஒழுங்கு நிலைத்தன்மையை உருவாக்க உதவுவதுடன், இந்த நேரம் தேவனுக்காகத் தனியே ஒதுக்கப்பட்டுள்ளது என்பதை குடும்பத்தினருக்கும், நண்பர்களுக்கும், பணியளிப்பவர்களுக்கும்கூட உணர்த்துகிறது.

இளைப்பாறுதல்: இரண்டு உச்சநிலைகளைத் தவிர்த்தல்

நடைமுறையில், ஓய்வுநாளில் “இளைப்பாற” முயலும்போது கிறிஸ்தவர்கள் பெரும்பாலும் இரண்டு உச்சநிலைகளில் ஒன்றில் விழுகிறார்கள். ஒரு உச்சநிலை, ஓய்வுநாளை முழுமையான செயலற்ற நிலையாகக் கருதுகிறது: தூங்குவது, சாப்பிடுவது, மதம் சார்ந்த வாசிப்புப் பொருட்களைப் படிப்பது ஆகியவற்றைத் தவிர வேறெதுவும் செய்யாமல் இருபத்து நான்கு மணிநேரம் கழிப்பது. கட்டளையை மீறாமல் இருக்க வேண்டும் என்ற விருப்பத்தை இது காட்டினாலும், அந்த நாளின் மகிழ்ச்சியையும் உறவுமுறை சார்ந்த அம்சத்தையும் தவறவிடக்கூடும். மற்றொரு உச்சநிலை, ஓய்வுநாளை வேலையிலிருந்து கிடைக்கும் சுதந்திரமாகவும், சுயநலமான பொழுதுபோக்குக்கான அனுமதியாகவும் கருதுகிறது—உணவகங்களுக்குச் செல்வது, விளையாட்டுப் போட்டிகள், தொடர்ந்து நிகழ்ச்சிகளைப் பார்ப்பது அல்லது அந்த நாளைச் சிறிய விடுமுறையாக மாற்றுவது போன்றவை. இது இளைப்பாறுதலாகத் தோன்றினாலும், அந்த நாளின் பரிசுத்தத்துக்குப் பதிலாக கவனச்சிதறல்கள் எளிதில் வந்துவிடலாம்.

உண்மையான ஓய்வுநாள் இளைப்பாறுதல்

ஓய்வுநாள் இளைப்பாறுதல் குறித்த வேதாகமக் கண்ணோட்டம் இந்த இரண்டு உச்சநிலைகளுக்கும் இடையில் உள்ளது. தேவனுக்கு உங்கள் நேரத்தையும், இருதயத்தையும், கவனத்தையும் அளிப்பதற்காக வழக்கமான வேலையை நிறுத்துவதே இதன் பொருள் (பரிசுத்தம் = தேவனுக்காகத் தனியே ஒதுக்கப்பட்டது). இதில் ஆராதனை, குடும்பத்தினருடனும் மற்ற விசுவாசிகளுடனும் ஐக்கியம், இரக்கச் செயல்கள், ஜெபம், வேதப் படிப்பு, இயற்கையில் அமைதியாக நடப்பது ஆகியவை இடம்பெறலாம்—இவை வழக்கமான அன்றாட உழைப்புக்குள் மீண்டும் இழுக்காமலும், உலகப்பிரகாரமான பொழுதுபோக்கை நோக்கித் திருப்பாமலும் ஆன்மாவைப் புத்துணர்ச்சியடையச் செய்யும் செயல்கள். தேவனுடைய பரிசுத்த நாளில் தன் சொந்த இன்பத்தைத் தேடுவதிலிருந்து விலகி, ஓய்வுநாளை மகிழ்ச்சியான நாளென்று அழைப்பதே என்ற கொள்கையை ஏசாயா 58:13-14 கூறுகிறது. இங்கு “மகிழ்ச்சி” என்பதற்கான எபிரெயச் சொல் עֹנֶג (oneg)—தேவனில் வேரூன்றிய நேர்மறையான மகிழ்ச்சி. உடலையும் ஆவியையும் போஷித்து, ஓய்வுநாளின் ஆண்டவரை மகிமைப்படுத்தும் இளைப்பாறுதல் இதுவே.