இணைப்பு 8i: சிலுவையும் ஆலயமும் | தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணம்

இந்த ஆய்வை ஒலி வடிவில் கேளுங்கள் அல்லது பதிவிறக்குங்கள்

00:00

இந்தப் பக்கம், எருசலேமில் ஆலயம் இருந்தால் மட்டுமே கீழ்ப்படியக்கூடிய தேவனுடைய சட்டங்களை ஆராயும் தொடரின் ஒரு பகுதியாகும்.

சிலுவையும் ஆலயமும் பகைவர்கள் அல்ல; அவற்றில் ஒன்று மற்றொன்றை ரத்துசெய்யும் இரண்டு “கட்டங்களும்” அல்ல. தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணம் நித்தியமானது (சங்கீதம் 119:89; 119:160; மல்கியா 3:6). பலிகள், ஆசாரியர்கள், சுத்திகரிப்புச் சட்டங்கள் ஆகியவற்றைக் கொண்ட ஆலய அமைப்பு, அதே நித்திய நியாயப்பிரமாணத்தினாலேயே கொடுக்கப்பட்டது. இயேசுவின் மரணம் ஒரு கட்டளையைக்கூட ஒழிக்கவில்லை. அந்தக் கட்டளைகள் ஏற்கெனவே என்ன சொல்லிக்கொண்டிருந்தன என்பதன் உண்மையான ஆழத்தை அது வெளிப்படுத்தியது. பலிகளை முடிவுக்குக் கொண்டுவர ஆலயம் அழிக்கப்படவில்லை; கீழ்ப்படியாமைக்கான நியாயத்தீர்ப்பாகவே அது அழிக்கப்பட்டது (2 நாளாகமம் 36:14-19; எரேமியா 7:12-14; லூக்கா 19:41-44). சிலுவையைப் பற்றிய மனிதக் கருத்துகளால் நியாயப்பிரமாணத்தை மாற்றும் புதிய மதத்தை உருவாக்காமல், இந்த உண்மைகளை ஒன்றாகப் பற்றிக்கொள்வதே நமது கடமை.

தோன்றும் முரண்பாடு: ஆட்டுக்குட்டியும் பலிபீடமும்

முதலில் பார்க்கும்போது, ஒரு முரண்பாடு இருப்பதுபோல் தோன்றுகிறது:

ஒருபுறம், பலிகள், காணிக்கைகள், ஆசாரியப் பணிகள் ஆகியவற்றைக் கட்டளையிடும் தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணம். (லேவியராகமம் 1:1-2; யாத்திராகமம் 28:1)
மறுபுறம், “உலகத்தின் பாவத்தைச் சுமந்துதீர்க்கிற தேவ ஆட்டுக்குட்டி” என்று முன்வைக்கப்படும் இயேசு (யோவான் 1:29; 1 யோவான் 2:2).

வேதவசனங்கள் ஒருபோதும் கூறாத ஒரு முடிவுக்கு அநேகர் தாவுகிறார்கள்: “இயேசு ஆட்டுக்குட்டி என்றால், பலிகள் முடிந்துவிட்டன, ஆலயம் முடிவடைந்துவிட்டது, அவற்றைக் கட்டளையிட்ட நியாயப்பிரமாணம் இனி முக்கியமில்லை.”

ஆனால் இயேசு தாமே அந்தத் தர்க்கத்தை மறுத்தார். நியாயப்பிரமாணத்தையோ தீர்க்கதரிசிகளையோ அழிக்கத் தாம் வரவில்லை என்றும், வானமும் பூமியும் ஒழிந்துபோகும்வரை நியாயப்பிரமாணத்திலிருந்து மிகச்சிறிய எழுத்துக்கோடுகூட ஒழிந்துபோகாது என்றும் அவர் தெளிவாகச் சொன்னார் (மத்தேயு 5:17-19; லூக்கா 16:17). வானமும் பூமியும் இன்னும் இருக்கின்றன. நியாயப்பிரமாணம் இன்னும் நிலைத்திருக்கிறது. பலிகள், காணிக்கைகள், ஆலயம் ஆகியவற்றைப் பற்றிய கட்டளைகளை அவர் தமது வாயினால் ஒருபோதும் ரத்துசெய்யவில்லை.

சிலுவை ஆலயச் சட்டங்களை அழிப்பதில்லை. அவை உண்மையில் எதைச் சுட்டிக்காட்டின என்பதைச் சிலுவை வெளிப்படுத்துகிறது.

தேவ ஆட்டுக்குட்டியாக இயேசு — ரத்துசெய்யாமல் நிறைவேற்றுதல்

யோவான் இயேசுவை “தேவ ஆட்டுக்குட்டி” என்று அழைத்தபோது (யோவான் 1:29), பலிச் செலுத்தும் முறையின் முடிவை அவர் அறிவிக்கவில்லை. விசுவாசத்தினால் இதுவரை செலுத்தப்பட்ட ஒவ்வொரு பலியின் உண்மையான பொருளையும் அவர் அறிவித்தார். மிருகங்களின் இரத்தத்துக்குத் தனக்குத்தானே வல்லமை இருக்கவில்லை (1 பேதுரு 1:19-20). அதன் வல்லமை தேவனுக்குக் கீழ்ப்படிவதிலிருந்தும், அது சுட்டிக்காட்டியதிலிருந்தும் வந்தது: எதிர்காலத்தில் செலுத்தப்படவிருந்த மெய்யான ஆட்டுக்குட்டியின் பலி. தேவன் ஒரு காரியத்தைச் சொல்லிவிட்டு, பின்னர் தமக்குத்தாமே முரண்படுவதில்லை (எண்ணாகமம் 23:19).

ஆரம்பத்திலிருந்தே, மன்னிப்பு எப்போதும் ஒன்றாகச் செயல்படும் இரண்டு காரியங்களைச் சார்ந்திருக்கிறது:

தேவன் கட்டளையிட்டவற்றுக்குக் கீழ்ப்படிதல் (உபாகமம் 11:26-28; எசேக்கியேல் 20:21)
சுத்திகரிப்புக்காகத் தேவன் தாமே ஏற்படுத்திய ஏற்பாடு (லேவியராகமம் 17:11; எபிரெயர் 9:22)

பண்டைய இஸ்ரவேலில், கீழ்ப்படிந்தவர்கள் ஆலயத்திற்குச் சென்று, நியாயப்பிரமாணம் கோரியபடி பலிகளைச் செலுத்தி, உண்மையானதாயினும் தற்காலிகமானதுமான உடன்படிக்கைச் சுத்திகரிப்பைப் பெற்றார்கள். இன்று, கீழ்ப்படிந்தவர்கள் நித்திய சுத்திகரிப்புக்காகப் பிதாவினால் மெய்யான ஆட்டுக்குட்டியாகிய இயேசுவிடம் வழிநடத்தப்படுகிறார்கள் (யோவான் 6:37; 6:39; 6:44; 6:65; 17:6). முறை அதேதான்: தேவன் கலகக்காரர்களை ஒருபோதும் சுத்திகரிப்பதில்லை (ஏசாயா 1:11-15).

இயேசுவே மெய்யான ஆட்டுக்குட்டி என்பது பலியைப் பற்றிய கட்டளைகளை அழிப்பதில்லை. தேவன் அடையாளங்களுடன் விளையாடவில்லை என்பதை அது நிரூபிக்கிறது. ஆலயத்தில் இருந்த அனைத்தும் முக்கியமானவை; அனைத்தும் நிஜமான ஒன்றைச் சுட்டிக்காட்டின.

சிலுவைக்குப் பிறகும் பலிகள் ஏன் தொடர்ந்தன

இயேசு மரித்த அதே கணத்தில் பலிகளை ஒழிக்க தேவன் எண்ணியிருந்தால், அதே நாளில் ஆலயம் விழுந்திருக்கும். ஆனால், நடந்தது என்ன?

ஆலயத்தின் திரை கிழிந்தது (மத்தேயு 27:51); ஆனால் அங்கே ஆராதனை தொடர்ந்து நடைபெற்றுக்கொண்டிருந்தபோது கட்டிடம் நிலைத்திருந்தது (அப்போஸ்தலர் 2:46; 3:1; 21:26).
பலிகளும் ஆலயச் சடங்குகளும் தினமும் தொடர்ந்தன (அப்போஸ்தலர் 3:1; 21:26); செயல்பாட்டிலிருந்த பரிசுத்த ஸ்தலத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டே அப்போஸ்தலர் நடபடிகளின் முழு விவரிப்பும் அமைந்துள்ளது.
ஆசாரியத்துவம் தொடர்ந்து பணியாற்றியது (அப்போஸ்தலர் 4:1; 6:7).
பண்டிகைகள் எருசலேமில் தொடர்ந்து அனுசரிக்கப்பட்டன (அப்போஸ்தலர் 2:1; 20:16).
உயிர்த்தெழுதலுக்குப் பிறகும், இயேசுவை விசுவாசித்தவர்கள் ஆலயத்தில் காணப்பட்டார்கள் (அப்போஸ்தலர் 2:46; 3:1; 5:20-21; 21:26); அவரை விசுவாசித்த ஆயிரக்கணக்கான யூதர்கள் “நியாயப்பிரமாணத்தைக்குறித்து எல்லாரும் வைராக்கியமுள்ளவர்களாயிருக்கிறார்கள்” (அப்போஸ்தலர் 21:20).

மேசியா மரித்தவுடன் பலிகள் பாவமாகவோ செல்லாதவையாகவோ மாறிவிடும் என்று நியாயப்பிரமாணத்திலோ, இயேசுவின் வார்த்தைகளிலோ, தீர்க்கதரிசிகளிலோ எதுவும் அறிவிக்கப்படவில்லை. “என் குமாரன் மரித்தபின், பலிசெலுத்துவதற்கான என் நியாயப்பிரமாணம் ஒழிக்கப்பட்டதால், நீங்கள் இனி மிருகங்களைக் கொண்டுவர வேண்டாம்” என்று கூறும் தீர்க்கதரிசனம் எதுவும் இல்லை.

மாறாக, ஆலயப் பணிகள் தொடர்ந்தன; ஏனெனில் தேவன் இரட்டை நாவுடையவரல்ல (எண்ணாகமம் 23:19). ஏதோவொன்றைப் பரிசுத்தமானது என்று கட்டளையிட்டுவிட்டு, தமது குமாரன் மரித்துவிட்டதால் அதை அமைதியாக அசுத்தமானதாகக் கருதுகிறவரல்ல அவர். இயேசு மரித்த அந்தக் கணமே பலிகள் கலகமாக மாறியிருந்தால், தேவன் அதைத் தெளிவாகச் சொல்லியிருப்பார். அவர் அப்படிச் சொல்லவில்லை.

சிலுவைக்குப் பிறகும் ஆலயப் பணி தொடர்ந்தது, பரிசுத்த ஸ்தலத்துடன் தொடர்புடைய எந்தக் கட்டளையையும் தேவன் ஒருபோதும் ரத்துசெய்யவில்லை என்பதைக் காட்டுகிறது. ஒவ்வொரு காணிக்கையும், ஒவ்வொரு சுத்திகரிப்புச் சடங்கும், ஒவ்வொரு ஆசாரியக் கடமையும், ஒவ்வொரு தேசிய ஆராதனைச் செயல்பாடும் நடைமுறையில் இருந்தன; ஏனெனில் அவற்றை ஏற்படுத்திய நியாயப்பிரமாணம் மாறாமல் இருந்தது.

பலிச் செலுத்தும் முறையின் அடையாளத் தன்மை

முழுப் பலிச் செலுத்தும் முறையும் அதன் வடிவமைப்பிலேயே அடையாளப்பூர்வமானது; அது விருப்பத்திற்குரியதாகவோ அதிகாரமற்றதாகவோ இருந்ததால் அல்ல, மாறாக ஒருநாள் தேவன் தாமே நிறைவேற்றவிருந்த உண்மைகளை அது சுட்டிக்காட்டியதால். அது உறுதிப்படுத்திய குணமடைதல்கள் தற்காலிகமானவை — குணமடைந்தவர்கள் மீண்டும் நோய்வாய்ப்படக்கூடும். சடங்குசார்ந்த சுத்திகரிப்புகள் ஒரு காலத்துக்கு மட்டுமே சுத்தத்தை மீட்டுத் தந்தன — அசுத்தம் மீண்டும் வரக்கூடும். பாவங்களுக்கான பலிகள்கூட, மீண்டும் மீண்டும் நாடவேண்டிய மன்னிப்பையே அளித்தன. இவற்றில் எதுவும் பாவத்தையோ மரணத்தையோ இறுதியாக அகற்றவில்லை; மரணத்தையே தேவன் அழிக்கும் நாளை நோக்கிச் சுட்டிக்காட்டும் தேவனால் கட்டளையிடப்பட்ட அடையாளங்களாகவே அவை இருந்தன (ஏசாயா 25:8; தானியேல் 12:2).

அந்த இறுதியான நிலையைச் சாத்தியமாக்கியது சிலுவைதான்; ஆனால் பாவத்தின் உண்மையான முடிவு இறுதி நியாயத்தீர்ப்புக்கும் உயிர்த்தெழுதலுக்கும் பின்னரே காணப்படும். அப்போது நன்மைசெய்தவர்கள் ஜீவனுக்கான உயிர்த்தெழுதலுக்கும், தீமைசெய்தவர்கள் நியாயத்தீர்ப்புக்கான உயிர்த்தெழுதலுக்கும் எழுந்திருப்பார்கள் (யோவான் 5:28-29). அப்போதுதான் மரணம் என்றென்றைக்கும் விழுங்கப்படும். ஆலயப் பணிகள் நித்திய உண்மைகளைச் சுட்டிக்காட்டிய அடையாளங்களாக இருந்தன; அந்த உண்மைகளாகவே அவை இருக்கவில்லை. ஆகவே இயேசுவின் மரணம் அவற்றைத் தேவையற்றதாக்கவில்லை. தேவன் நியாயத்தீர்ப்பில் ஆலயத்தை அகற்றும்வரை அவை நடைமுறையில் இருந்தன — சிலுவை அவற்றை ரத்துசெய்ததால் அல்ல, மாறாக அவை சுட்டிக்காட்டிய உண்மைகள் யுகத்தின் முடிவில் தேவனால் இறுதியாக நிறைவேற்றப்பட இன்னும் காத்திருக்கும்போதே, அந்த அடையாளங்களை அகற்ற தேவன் தீர்மானித்ததால்.

இன்று மன்னிப்பு எவ்வாறு செயல்படுகிறது

பலிகளைப் பற்றிய கட்டளைகள் ஒருபோதும் ஒழிக்கப்படவில்லை என்றும், சிலுவைக்குப் பிறகும் ஆலய அமைப்பு தொடர்ந்தது என்றும் — 70ஆம் ஆண்டில் தேவன் தாமே அதற்கு முடிவுகொண்டுவரும்வரை — அறிந்தால், இயல்பாகவே ஒரு கேள்வி எழுகிறது: இன்று எவராவது எவ்வாறு மன்னிப்பைப் பெற முடியும்? ஆரம்பத்திலிருந்தே தேவன் ஏற்படுத்திய அதே முறையில்தான் பதில் இருக்கிறது. மன்னிப்பு எப்போதும் தேவனுடைய கட்டளைகளுக்குக் கீழ்ப்படிவதினாலும் (2 நாளாகமம் 7:14; ஏசாயா 55:7), தேவன் தாமே ஏற்படுத்திய பலியினாலும் வந்துள்ளது (லேவியராகமம் 17:11; ). பண்டைய இஸ்ரவேலில், கீழ்ப்படிந்தவர்கள் எருசலேமிலுள்ள பலிபீடத்தில் சடங்குசார்ந்த சுத்திகரிப்பைப் பெற்றார்கள்; இரத்தம் சிந்தப்படுவதன் மூலமே நியாயப்பிரமாணம் இதனை முதன்மையாகச் செயல்படுத்தியது (லேவியராகமம் 4:20; 4:26; 4:31; எபிரெயர் 9:22). இன்று, பாவத்தைச் சுமந்துதீர்க்கிற தேவ ஆட்டுக்குட்டியாகிய மேசியாவின் பலியின்மூலம் கீழ்ப்படிந்தவர்கள் சுத்திகரிக்கப்படுகிறார்கள் (யோவான் 1:29).

இது நியாயப்பிரமாணத்தில் ஏற்பட்ட மாற்றத்தைக் குறிக்கவில்லை. இயேசு பலிசெலுத்துவதற்கான கட்டளைகளை ரத்துசெய்யவில்லை (மத்தேயு 5:17-19). மாறாக, தேவன் ஆலயத்தை அகற்றியபோது, கீழ்ப்படிதல் சுத்திகரிப்பைச் சந்திக்கும் வெளிப்புற இடத்தை மாற்றினார். அளவுகோல் அதேதான்: தேவனுக்குப் பயந்து அவருடைய கட்டளைகளைக் கைக்கொள்ளுகிறவர்களை தேவன் மன்னிக்கிறார் (சங்கீதம் 103:17-18; பிரசங்கி 12:13). பிதா ஒருவரை இழுத்துக்கொள்ளாவிட்டால் யாரும் மேசியாவிடம் வருவதில்லை (யோவான் 6:37; 6:39; 6:44; 6:65; 17:6); தமது நியாயப்பிரமாணத்தை மதிக்கிறவர்களையே பிதா இழுத்துக்கொள்கிறார் (மத்தேயு 7:21; 19:17; யோவான் 17:6; லூக்கா 8:21; 11:28).

பண்டைய இஸ்ரவேலில், கீழ்ப்படிதல் ஒருவரைப் பலிபீடத்துக்கு வழிநடத்தியது. இன்று, கீழ்ப்படிதல் ஒருவரை மேசியாவிடம் வழிநடத்துகிறது. வெளிப்புறக் காட்சி மாறியிருக்கிறது; ஆனால் கொள்கை மாறவில்லை. இஸ்ரவேலில் உண்மையற்றவர்கள் பலிகளால் சுத்திகரிக்கப்படவில்லை (ஏசாயா 1:11-16); இன்றும் உண்மையற்றவர்கள் கிறிஸ்துவின் இரத்தத்தால் சுத்திகரிக்கப்படுவதில்லை (எபிரெயர் 10:26-27). தேவன் எப்போதும் அதே இரண்டு காரியங்களையே கோரியிருக்கிறார்: அவருடைய நியாயப்பிரமாணத்துக்குக் கீழ்ப்படிதலும், அவர் ஏற்படுத்திய பலிக்குத் தன்னை ஒப்புக்கொடுத்தலும்.

ஆரம்பத்திலிருந்து இதுவரை, எந்த மிருகத்தின் இரத்தமோ, எந்தத் தானிய அல்லது மாவுக் காணிக்கையோ, பாவிக்கும் தேவனுக்கும் இடையில் உண்மையாகச் சமாதானத்தை ஏற்படுத்தியதில்லை. அந்தப் பலிகள் தேவனால் கட்டளையிடப்பட்டவை; ஆனால் அவை ஒப்புரவின் உண்மையான ஆதாரமாக இருக்கவில்லை. காளைகள், வெள்ளாட்டுக்கடாக்கள் ஆகியவற்றின் இரத்தம் பாவங்களைப் போக்குவது கூடாத காரியம் என்றும் (எபிரெயர் 10:4), உலகத்தோற்றத்துக்கு முன்னரே மேசியா முன்குறிக்கப்பட்டிருந்தார் என்றும் வேதவசனம் கற்பிக்கிறது (1 பேதுரு 1:19-20). ஏதேன் தோட்டத்திலிருந்து, தேவனோடு சமாதானம் என்பது பூரணமான, பாவமற்ற, ஒரேபேறான குமாரனின் மூலமாகவே எப்போதும் வந்துள்ளது (யோவான் 1:18; 3:16) — ஒவ்வொரு பலியும் யாரைச் சுட்டிக்காட்டியதோ அவரே அவர் (யோவான் 3:14-15; 3:16). பாவத்தின் தீவிரத்தையும் மன்னிப்பின் விலையையும் மனிதர்கள் காணவும், தொடவும், உணரவும், பூமிக்குரிய விதத்தில் புரிந்துகொள்ளவும் அனுமதித்த பொருள்சார்ந்த அடையாளங்களே வெளிப்புறக் காணிக்கைகள். தேவன் ஆலயத்தை அகற்றியபோது, ஆவிக்குரிய உண்மை மாறவில்லை. மாறியது பொருள்சார்ந்த வடிவமே. உண்மை அப்படியே இருந்தது: குற்றவாளிக்கும் பிதாவுக்கும் இடையில் சமாதானத்தை ஏற்படுத்துவது குமாரனின் பலியே (ஏசாயா 53:5). வெளிப்புற அடையாளங்களை அகற்ற தேவன் தீர்மானித்ததால் அவை நின்றுபோயின; ஆனால் உள்ளார்ந்த உண்மை — அவருக்குக் கீழ்ப்படிகிறவர்களுக்கு அவருடைய குமாரன்மூலம் அளிக்கப்படும் சுத்திகரிப்பு — மாறாமல் தொடர்கிறது (எபிரெயர் 5:9).

தேவன் ஆலயத்தை ஏன் அழித்தார்

70ஆம் ஆண்டில் ஆலயம் அழிக்கப்பட்டது “பலிகளை ஒழிப்பதற்காக” என்று இருந்திருந்தால், வேதவசனங்கள் அப்படிச் சொல்லியிருக்கும். அவை அப்படிச் சொல்லவில்லை. மாறாக, வரவிருந்த அழிவுக்கான காரணத்தை இயேசு தாமே விளக்கினார்: நியாயத்தீர்ப்பு.

எருசலேமுக்காக அவர் அழுது, அந்த நகரம் தன்னைச் சந்திக்க வந்த காலத்தை அறியவில்லை என்று சொன்னார் (லூக்கா 19:41-44). ஆலயம் கல்லின்மேல் கல் இல்லாதபடி இடிக்கப்படும் என்று அவர் எச்சரித்தார் (லூக்கா 21:5-6). தேவனுடைய தூதர்களுக்குச் செவிகொடுக்க மறுத்ததால் வீடு பாழாக்கப்பட்டிருக்கிறது என்று அவர் அறிவித்தார் (மத்தேயு 23:37-38). பலிகள் தீமையாக மாறிவிட்டன என்று அறிவிக்கும் புதிய இறையியல் இது அல்ல. இது பழைய, பழக்கமான நியாயத்தீர்ப்பின் முறைதான்: கி.மு. 586-இல் முதல் ஆலயம் அழிக்கப்பட்டதற்கான அதே காரணம் (2 நாளாகமம் 36:14-19; எரேமியா 7:12-14).

வேறு வார்த்தைகளில்:

நியாயப்பிரமாணம் மாறியதால் அல்ல, பாவத்தினால்தான் ஆலயம் விழுந்தது.
பலிகள் தேவபக்தியற்றவையாக மாறியதால் அல்ல, நியாயத்தீர்ப்பினால்தான் பலிபீடம் அகற்றப்பட்டது.

கட்டளைகள் முன்புபோலவே நித்தியமானவையாக எழுதப்பட்டிருந்தன (சங்கீதம் 119:160; மல்கியா 3:6). அந்தக் கட்டளைகளை நிறைவேற்றுவதற்கான வழிமுறைகளையே தேவன் அகற்றினார்.

சட்டமில்லாத புதிய மதத்தைச் சிலுவை அங்கீகரிக்கவில்லை

இன்று “கிறிஸ்தவம்” என்று அழைக்கப்படுவதில் பெரும்பாலானவை ஒரு எளிய பொய்யின் அடிப்படையில் கட்டப்பட்டுள்ளன: “இயேசு மரித்ததால், பலிகள், பண்டிகைகள், சுத்திகரிப்புச் சட்டங்கள், ஆலயம், ஆசாரியத்துவம் ஆகியவற்றுக்கான நியாயப்பிரமாணம் அனைத்தும் ஒழிக்கப்பட்டுவிட்டன. சிலுவை அவற்றுக்குப் பதிலாக வந்தது.”

ஆனால் இயேசு அப்படிச் சொல்லவே இல்லை. அவரைக் குறித்து தீர்க்கதரிசனம் உரைத்த தீர்க்கதரிசிகளும் அப்படிச் சொல்லவில்லை. மாறாக, பழைய ஏற்பாட்டில் கொடுக்கப்பட்டபடி தமது பிதாவின் கட்டளைகளுக்குக் கீழ்ப்படிவதே தமது உண்மையான சீஷர்கள் செய்யவேண்டும் என்று கிறிஸ்து தெளிவாகக் கூறினார்; அவருடைய அப்போஸ்தலர்களும் சீஷர்களும் அப்படியே செய்தார்கள் (மத்தேயு 7:21; 19:17; யோவான் 17:6; லூக்கா 8:21; 11:28).

பின்வருவனவற்றைச் செய்ய சிலுவை எவருக்கும் அதிகாரம் கொடுக்கவில்லை:

ஆலயச் சட்டங்களை ரத்துசெய்தல்
பஸ்காவுக்குப் பதிலாகத் திருவிருந்து ஆராதனை போன்ற புதிய சடங்குகளை உருவாக்குதல்
தசமபாகங்களைப் போதகர்களின் சம்பளமாக மாற்றுதல்
தேவனுடைய சுத்திகரிப்பு முறையை நவீன போதனைகளால் மாற்றுதல்
கீழ்ப்படிதலை விருப்பத்திற்குரியதாகக் கருதுதல்

இயேசுவின் மரணத்தைப் பற்றி எதுவும் நியாயப்பிரமாணத்தை மாற்றியமைக்க மனிதர்களுக்கு அதிகாரமளிப்பதில்லை. பாவத்தைக் குறித்தும் கீழ்ப்படிதலைக் குறித்தும் தேவன் தீவிரமாக இருக்கிறார் என்பதையே அது உறுதிப்படுத்துகிறது.

இன்று நமது நிலைப்பாடு: கீழ்ப்படியக்கூடியவற்றுக்குக் கீழ்ப்படிந்து, முடியாதவற்றை மதித்தல்

சிலுவையும் ஆலயமும் தவிர்க்கமுடியாத ஒரே உண்மையில் சந்திக்கின்றன:

நியாயப்பிரமாணம் மாற்றப்படாமல் நிலைத்திருக்கிறது (மத்தேயு 5:17-19; லூக்கா 16:17).
ஆலயம் தேவனால் அகற்றப்பட்டிருக்கிறது (லூக்கா 21:5-6).

அதாவது:

இன்றும் கீழ்ப்படியக்கூடிய கட்டளைகளுக்குச் சாக்குப்போக்குகள் இன்றி கீழ்ப்படிய வேண்டும்.
ஆலயத்தைச் சார்ந்த கட்டளைகள் எழுதப்பட்டுள்ளபடியே மதிக்கப்பட வேண்டும்; ஆனால் அவற்றை நடைமுறைப்படுத்தக் கூடாது; ஏனெனில் பலிபீடத்தையும் ஆசாரியத்துவத்தையும் தேவன் தாமே அகற்றினார்.

தேவன் ஆலயத்தை மீட்டெடுக்காததால், இன்று பலிசெலுத்தும் முறையின் மனிதனால் உருவாக்கப்பட்ட வடிவத்தை நாம் மீண்டும் கட்டுவதில்லை. தேவன் அவற்றை ஒருபோதும் ரத்துசெய்யாததால், பலிச் சட்டங்கள் ஒழிக்கப்பட்டுவிட்டன என்று நாம் அறிவிப்பதில்லை.

சிலுவைக்கும் வெறுமையான ஆலய மலையுக்கும் இடையில், பயத்துடனும் நடுக்கத்துடனும் நின்று, இதை அறிந்திருக்கிறோம்:

பிதாவுக்குக் கீழ்ப்படிகிறவர்களைச் சுத்திகரிக்கும் மெய்யான ஆட்டுக்குட்டி இயேசுவே (யோவான் 1:29; 6:44).
ஆலயச் சட்டங்கள் நித்தியக் கட்டளைகளாக எழுதப்பட்டவாறே நிலைத்திருக்கின்றன (சங்கீதம் 119:160).
அவற்றை இப்போது நிறைவேற்ற முடியாதிருப்பது தேவனுடைய நியாயத்தீர்ப்பின் விளைவு; மாற்றீடுகளை உருவாக்குவதற்கான நமது அனுமதி அல்ல (லூக்கா 19:41-44; 21:5-6).

சிலுவையும் ஆலயமும் இணைந்து

சரியான பாதை, இந்த இரண்டு அதீத நிலைப்பாடுகளையும் மறுக்கிறது:

“இயேசு பலிகளை ஒழித்துவிட்டார்; ஆகவே நியாயப்பிரமாணம் இனி முக்கியமில்லை” என்பது அல்ல.
“தேவனுடைய ஆலயம் இல்லாமலே, நமது சொந்த வழியில் இப்போது பலிகளை மீண்டும் கட்டியெழுப்ப வேண்டும்” என்பதும் அல்ல.

மாறாக:

தமது நியாயப்பிரமாணத்துக்குக் கீழ்ப்படிகிறவர்களுக்காகப் பிதாவால் அனுப்பப்பட்ட தேவ ஆட்டுக்குட்டி இயேசு என்று நாங்கள் விசுவாசிக்கிறோம் (யோவான் 1:29; 14:15).
ஒழிப்பதற்காக அல்ல, நியாயத்தீர்ப்பாகவே தேவன் ஆலயத்தை அகற்றினார் என்பதை நாங்கள் ஏற்றுக்கொள்கிறோம் (லூக்கா 19:41-44; மத்தேயு 23:37-38).
இன்று நடைமுறையில் சாத்தியமாக இருக்கும் ஒவ்வொரு கட்டளைக்கும் நாங்கள் கீழ்ப்படிகிறோம்.
மனித சடங்குகளால் அவற்றை மாற்ற மறுப்பதன் மூலம், ஆலயத்தைச் சார்ந்த கட்டளைகளை நாங்கள் மதிக்கிறோம்.

சிலுவை ஆலயத்துடன் போட்டியிடுவதில்லை. ஆலயத்தின் பின்னுள்ள பொருளைச் சிலுவை வெளிப்படுத்துகிறது. தேவன் அகற்றியதை அவர் மீட்டெடுக்கும் வரையில், நமது கடமை தெளிவானது:

கீழ்ப்படியக்கூடியவற்றுக்குக் கீழ்ப்படியுங்கள்.
கீழ்ப்படிய முடியாதவற்றை மதியுங்கள்.
அழிக்க அல்ல, நிறைவேற்றவே வந்த இயேசு மாற்றியமைக்க வந்த நியாயப்பிரமாணத்தை மாற்றுவதற்கான சாக்காகச் சிலுவையை ஒருபோதும் பயன்படுத்தாதீர்கள் (மத்தேயு 5:17-19).

1 யோவான் 2:2	அவர் நம்முடைய பாவங்களுக்கான நிவாரணப் பலியாக இருக்கிறார்; நம்முடைய பாவங்களுக்கு மட்டுமல்ல, உலகமுழுவதிலுமுள்ள பாவங்களுக்கும் அவரே நிவாரணப் பலி.
லேவியராகமம் 1:1-2	கர்த்தர் மோசேயை அழைத்து, ஆசரிப்புக் கூடாரத்திலிருந்து அவனோடே பேசி, “நீ இஸ்ரவேல் புத்திரரோடே சொல்லவேண்டியது என்னவென்றால், உங்களில் ஒருவன் கர்த்தருக்குக் காணிக்கை செலுத்தும்போது, மாட்டுமந்தையிலிருந்தாவது ஆட்டுமந்தையிலிருந்தாவது ஒரு மிருகத்தைக் காணிக்கையாகக் கொண்டுவரக்கடவன்” என்றார்.
யாத்திராகமம் 28:1	“நீ இஸ்ரவேல் புத்திரரில் உன் சகோதரனாகிய ஆரோனையும், அவன் குமாரராகிய நாதாப், அபியூ, எலெயாசார், இத்தாமார் என்பவர்களையும் உன்னிடத்தில் சேர்த்து, அவர்கள் எனக்கு ஆசாரிய ஊழியம் செய்யும்படிக்கு அழைத்துக்கொண்டுவா.”
1 பேதுரு 1:18-19	உங்கள் பிதாக்களால் பாரம்பரியமாக வந்த வீணான வாழ்க்கைமுறையிலிருந்து அழிந்துபோகிற வெள்ளியினாலாவது பொன்னினாலாவது மீட்கப்படாமல், குற்றமற்றதும் மாசற்றதுமான ஆட்டுக்குட்டியைப்போன்ற கிறிஸ்துவின் விலையேறப்பெற்ற இரத்தத்தினாலே மீட்கப்பட்டீர்கள்.
உபாகமம் 11:26-28	“இதோ, இன்று நான் ஆசீர்வாதத்தையும் சாபத்தையும் உங்களுக்கு முன்பாக வைக்கிறேன்: இன்று நான் உங்களுக்குக் கட்டளையிடுகிற உங்கள் தேவனாகிய கர்த்தரின் கட்டளைகளுக்குக் கீழ்ப்படிந்தால் ஆசீர்வாதமும், உங்கள் தேவனாகிய கர்த்தரின் கட்டளைகளுக்குக் கீழ்ப்படியாமல் போனால் சாபமும் உண்டாகும்…”
எசேக்கியேல் 20:21	அவர்கள் எனக்கு விரோதமாகக் கலகம்பண்ணினார்கள். என் கட்டளைகளின்படி நடக்காமலும், என் நியாயங்களைக் கைக்கொள்ள எச்சரிக்கையாயிராமலும் போனார்கள்; அவற்றைச் செய்கிற மனுஷன் அவற்றால் பிழைப்பான்.
லேவியராகமம் 17:11	மாம்சத்தின் உயிர் இரத்தத்தில் இருக்கிறது; உங்கள் ஆத்துமாக்களுக்குப் பாவநிவிர்த்தி செய்யும்படிக்கு அதை நான் பலிபீடத்தின்மேல் உங்களுக்குக் கொடுத்தேன்; இரத்தமே உயிரை முன்னிட்டு பாவநிவிர்த்தி செய்கிறது.
எபிரெயர் 9:22	நியாயப்பிரமாணத்தின்படி ஏறக்குறைய எல்லாம் இரத்தத்தினாலே சுத்திகரிக்கப்படும்; இரத்தஞ்சிந்துதல் இல்லாமல் மன்னிப்பு உண்டாகாது.
ஏசாயா 1:11-15	“உங்கள் பலிகள் எனக்கு எதற்கு?” என்று கர்த்தர் சொல்லுகிறார். “ஆட்டுக்கடாக்களின் சர்வாங்க தகனபலிகளால் நான் சலித்துப்போனேன்… அக்கிரமத்தையும் மகா சபையையும் என்னால் சகிக்கமுடியாது… நீங்கள் உங்கள் கைகளை விரிக்கும்போது என் கண்களை உங்களுக்கு மறைப்பேன்; நீங்கள் மிகுதியாய் விண்ணப்பம்பண்ணினாலும் நான் கேட்கமாட்டேன்.”
ஏசாயா 55:7	துன்மார்க்கன் தன் வழியையும், அக்கிரமக்காரன் தன் நினைவுகளையும் விட்டுவிட்டு, கர்த்தரிடத்தில் திரும்பக்கடவன்; அவர் அவன்மேல் இரக்கம்பாராட்டுவார்; நம்முடைய தேவனிடத்தில் திரும்பக்கடவன்; அவர் மன்னிக்கிறதற்குத் தயை பெருத்திருக்கிறார்.
2 நாளாகமம் 7:14	என் நாமம் தரிக்கப்பட்ட என் ஜனங்கள் தங்களைத் தாழ்த்தி, ஜெபம்பண்ணி, என் முகத்தைத் தேடி, தங்கள் பொல்லாத வழிகளைவிட்டுத் திரும்பினால், அப்பொழுது நான் பரலோகத்திலிருந்து கேட்டு, அவர்கள் பாவத்தை மன்னித்து, அவர்கள் தேசத்தைக் குணமாக்குவேன்.
மத்தேயு 7:21	“என்னை நோக்கி: கர்த்தாவே! கர்த்தாவே! என்று சொல்லுகிறவன் எவனும் பரலோகராஜ்யத்தில் பிரவேசிப்பதில்லை; பரலோகத்திலிருக்கிற என் பிதாவின் சித்தத்தின்படி செய்கிறவனே பிரவேசிப்பான்.”
யோவான் 6:37	பிதா எனக்குக் கொடுக்கிற யாவும் என்னிடத்தில் வரும்; என்னிடத்தில் வருகிறவனை நான் புறம்பே தள்ளுவதில்லை.
யோவான் 6:39	என்னை அனுப்பின பிதாவின் சித்தமாவது: அவர் எனக்குத் தந்தவைகளில் ஒன்றையும் நான் இழந்துபோகாமல், கடைசிநாளில் அவைகளை எழுப்புவதே.
யோவான் 6:65	அவர், “இதினிமித்தம் பிதாவினால் அருளப்படாவிட்டால் ஒருவனும் என்னிடத்தில் வரமாட்டான் என்று உங்களுக்குச் சொன்னேன்” என்றார்.
யோவான் 17:6	நீர் உலகத்திலிருந்து எனக்குத் தந்த மனுஷருக்கு உம்முடைய நாமத்தை வெளிப்படுத்தினேன். அவர்கள் உம்முடையவர்களாயிருந்தார்கள்; அவர்களை எனக்குத் தந்தீர்; அவர்கள் உம்முடைய வசனத்தைக் [பழைய ஏற்பாடு] கைக்கொண்டார்கள்.
லூக்கா 8:21	அவர் அவர்களுக்குப் பிரதியுத்தரமாக: “தேவனுடைய வசனத்தைக் [பழைய ஏற்பாடு] கேட்டு அதன்படி செய்கிறவர்களே என் தாயும் என் சகோதரரும்” என்றார்.
லூக்கா 11:28	அவர்: “அப்படியல்ல, தேவனுடைய வசனத்தைக் கேட்டு அதைக் கைக்கொள்ளுகிறவர்களே பாக்கியவான்கள்” என்றார்.
மத்தேயு 19:17	அவர் அவனை நோக்கி: “நீ ஜீவனில் பிரவேசிக்க விரும்பினால், கட்டளைகளைக் கைக்கொள்” என்றார்.
யோவான் 3:14-15	மோசே வனாந்தரத்தில் சர்ப்பத்தை உயர்த்தினதுபோல, மனுஷகுமாரனும் உயர்த்தப்படவேண்டும்; அப்பொழுது அவரை விசுவாசிக்கிறவன் எவனோ அவன் நித்தியஜீவனை அடைவான்.
எபிரெயர் 9:22	நியாயப்பிரமாணத்தின்படி ஏறக்குறைய எல்லாம் இரத்தத்தினாலே சுத்திகரிக்கப்படும்; இரத்தஞ்சிந்துதல் இல்லாமல் மன்னிப்பு உண்டாகாது.
யோவான் 3:16	தேவன், தம்முடைய ஒரேபேறான குமாரனை விசுவாசிக்கிறவன் எவனோ அவன் கெட்டுப்போகாமல் நித்தியஜீவனை அடையும்படிக்கு, அவரைத் தந்தருளி, இவ்வளவாய் உலகத்தில் அன்புகூர்ந்தார்.
எபிரெயர் 10:4	காளைகள், வெள்ளாட்டுக்கடாக்கள் ஆகியவற்றின் இரத்தம் பாவங்களைப் போக்குவது கூடாத காரியம்.
1 பேதுரு 1:19-20	குற்றமற்றதும் மாசற்றதுமான ஆட்டுக்குட்டியைப்போன்ற கிறிஸ்துவின் விலையேறப்பெற்ற இரத்தத்தினாலே மீட்கப்பட்டீர்கள். அவர் உலகத்தோற்றத்துக்கு முன்னரே முன்குறிக்கப்பட்டிருந்தார்; இந்தக் கடைசிக் காலங்களில் உங்களுக்காக வெளிப்பட்டார்.
யோவான் 1:18	ஒருவனும் ஒருக்காலும் தேவனைக் கண்டதில்லை; பிதாவின் மடியில் இருக்கிற ஒரேபேறான குமாரனே அவரை வெளிப்படுத்தினார்.
ஏசாயா 53:5	நம்முடைய மீறுதல்களினிமித்தம் அவர் காயப்பட்டு, நம்முடைய அக்கிரமங்களினிமித்தம் அவர் நொறுக்கப்பட்டார்; நமக்குச் சமாதானத்தை உண்டுபண்ணும் ஆக்கினை அவர்மேல் வந்தது; அவருடைய தழும்புகளால் குணமாகிறோம்.
லேவியராகமம் 4:20	பாவநிவாரண பலியிடும் காளைக்குச் செய்ததுபோலவே இந்தக் காளைக்கும் செய்யக்கடவன்; இவ்விதமாக ஆசாரியன் அவர்களுக்காகப் பாவநிவிர்த்தி செய்யக்கடவன்; அப்பொழுது அவர்களுக்கு மன்னிப்பு உண்டாகும்.
லேவியராகமம் 4:26	அதின் கொழுப்பு முழுவதையும் சமாதானபலியின் கொழுப்பைப்போல பலிபீடத்தின்மேல் எரிக்கக்கடவன். இவ்விதமாக ஆசாரியன் அவனுடைய பாவத்தினிமித்தம் அவனுக்காகப் பாவநிவிர்த்தி செய்யக்கடவன்; அப்பொழுது அவனுக்கு மன்னிப்பு உண்டாகும்.
லேவியராகமம் 4:31	சமாதானபலியின் கொழுப்பை நீக்குவதுபோல அதின் கொழுப்பு முழுவதையும் நீக்கி, கர்த்தருக்குச் சுகந்த வாசனையாக ஆசாரியன் பலிபீடத்தின்மேல் எரிக்கக்கடவன். இவ்விதமாக ஆசாரியன் அவனுக்காகப் பாவநிவிர்த்தி செய்யக்கடவன்; அப்பொழுது அவனுக்கு மன்னிப்பு உண்டாகும்.
சங்கீதம் 103:17-18	கர்த்தருடைய கிருபையோ அவருக்குப் பயந்து அவரிடத்தில் அன்புகூருகிறவர்கள்மேல் அநாதியாய் என்றென்றைக்கும் இருக்கிறது; அவருடைய நீதி அவர்களுடைய பிள்ளைகளின் பிள்ளைகளிடத்திலும், அவருடைய உடன்படிக்கையைக் கைக்கொண்டு, அவருடைய கட்டளைகளின்படி செய்ய நினைக்கிறவர்களிடத்திலும் விளங்குகிறது.
பிரசங்கி 12:13	காரியத்தின் முடிவைக் கேட்போம்: தேவனுக்குப் பயந்து, அவருடைய கட்டளைகளைக் கைக்கொள்; இதுவே மனுஷனின் முழுக் கடமை.
ஏசாயா 1:11-16	“உங்கள் பலிகளின் திரள் எனக்கு என்னத்துக்கு?” என்று கர்த்தர் சொல்லுகிறார்; “ஆட்டுக்கடாக்களின் சர்வாங்க தகனபலிகளாலும் கொழுத்த மிருகங்களின் கொழுப்பாலும் நான் சலித்துப்போனேன்… உங்களைக் கழுவிச் சுத்திகரியுங்கள்; உங்கள் கிரியைகளின் பொல்லாப்பை என் கண்களுக்கு முன்பாக அகற்றிவிடுங்கள்.” (…)
எபிரெயர் 10:26-27	சத்தியத்தை அறியும் அறிவைப் பெற்றபின்பு நாம் மனப்பூர்வமாய்ப் பாவஞ்செய்கிறவர்களாயிருந்தால், பாவங்களினிமித்தம் செலுத்தப்பட வேறொரு பலி இனி இல்லை; நியாயத்தீர்ப்பு வரும் என்ற பயங்கரமான எதிர்பார்ப்பும், பகைவர்களைப் பட்சிக்கும் கோபாக்கினையுமே உண்டு.
எபிரெயர் 5:9	பூரணரானபின்பு, தமக்குக் கீழ்ப்படிகிற யாவருக்கும் நித்திய இரட்சிப்பின் காரணரானார்.
சங்கீதம் 119:89	கர்த்தாவே, உமது வசனம் என்றென்றைக்கும் பரலோகத்தில் உறுதியாயிருக்கிறது.
சங்கீதம் 119:160	உம்முடைய வசனத்தின் மொத்தமும் சத்தியம்; உம்முடைய நீதியான நியாயங்கள் ஒவ்வொன்றும் என்றென்றைக்கும் நிலைத்திருக்கிறது.
மல்கியா 3:6	“நான் கர்த்தர், நான் மாறாதவர்; ஆகையால் யாக்கோபின் புத்திரராகிய நீங்கள் அழிந்துபோகவில்லை.”
2 நாளாகமம் 36:14-19	ஆசாரியர்களின் தலைவர்கள் எல்லாரும் ஜனங்களும் ஜாதிகளின் அருவருப்புகள் அனைத்தையும் பின்பற்றி மிகவும் துரோகம் செய்தார்கள்… ஆகையால் அவர் கல்தேயரின் ராஜாவை அவர்களுக்கு விரோதமாக வரவழைத்தார்… அவர்கள் தேவனுடைய ஆலயத்தை எரித்து, எருசலேமின் மதிலையும் இடித்தார்கள்… (…)
எரேமியா 7:12-14	“நான் முன்னே என் நாமம் விளங்கும்படி வைத்த சீலோவிலிருக்கிற என் ஸ்தலத்துக்குப் போய், என் ஜனமாகிய இஸ்ரவேலின் பொல்லாப்பினிமித்தம் அதற்கு நான் செய்ததைப் பாருங்கள்… ஆகையால் என் நாமம் தரிக்கப்பட்ட இந்த ஆலயத்துக்கும்… சீலோவுக்குச் செய்ததுபோலவே செய்வேன்.”
லூக்கா 19:41-44	அவர் நகரத்துக்குச் சமீபமாக வந்து, அதைப் பார்த்தபோது அதற்காகக் கண்ணீர்விட்டு அழுது… “உன்னைச் சந்திக்கும் காலத்தை நீ அறியாமற்போனபடியால், உன்னிடத்தில் ஒரு கல்லின்மேல் ஒரு கல்லிராதபடிக்கு இடிக்கப்படும்” என்றார்.
யோவான் 1:29	மறுநாளிலே யோவான் இயேசு தன்னிடத்தில் வருகிறதைக் கண்டு: “இதோ, உலகத்தின் பாவத்தைச் சுமந்துதீர்க்கிற தேவ ஆட்டுக்குட்டி!” என்றான்.
மத்தேயு 5:17-19	“நியாயப்பிரமாணத்தையாவது தீர்க்கதரிசிகளையாவது அழிக்க வந்தேன் என்று எண்ணிக்கொள்ளாதிருங்கள்; அழிக்க அல்ல, நிறைவேற்றவே வந்தேன்… வானமும் பூமியும் ஒழிந்துபோகும்வரை, நியாயப்பிரமாணத்திலிருந்து ஓர் எழுத்தாகிலும், ஓர் எழுத்தின் உறுப்பாகிலும் ஒழிந்துபோகாது…”
லூக்கா 16:17	நியாயப்பிரமாணத்திலிருந்து ஓர் எழுத்தின் உறுப்பு விழுந்துபோவதைப்பார்க்கிலும் வானமும் பூமியும் ஒழிந்துபோவது எளிதாயிருக்கும்.
எண்ணாகமம் 23:19	தேவன் பொய் சொல்லுகிற மனுஷன் அல்ல; மனம்மாறுகிற மனுபுத்திரனும் அல்ல. அவர் சொல்லியும் செய்யாதிருப்பாரோ?
யோவான் 6:44	என்னை அனுப்பின பிதா ஒருவனை இழுத்துக்கொள்ளாவிட்டால் அவன் என்னிடத்தில் வரமாட்டான்; கடைசிநாளில் நான் அவனை எழுப்புவேன்.
மத்தேயு 27:51	அப்பொழுது ஆலயத்தின் திரைச்சீலை மேலிருந்து கீழ்வரை இரண்டாகக் கிழிந்தது; பூமியும் அதிர்ந்தது; கன்மலைகளும் பிளந்தன.
அப்போஸ்தலர் 2:46	அவர்கள் ஒருமனப்பட்டு தினந்தோறும் ஆலயத்தில் தரித்திருந்து, வீடுகள்தோறும் அப்பம் பிட்டு, களிப்போடும் கபடமற்ற இருதயத்தோடும் போஜனம்பண்ணி,
அப்போஸ்தலர் 3:1	ஜெபவேளையாகிய ஒன்பதாம் மணிநேரத்தில் பேதுருவும் யோவானும் ஆலயத்துக்குப் போகையில்,
அப்போஸ்தலர் 21:26	அப்பொழுது பவுல் அந்த மனுஷரைச் சேர்த்துக்கொண்டு, மறுநாளில் அவர்களோடேகூடத் தன்னைச் சுத்திகரித்துக்கொண்டு, ஆலயத்துக்குள் பிரவேசித்து, அவர்களில் ஒவ்வொருவருக்காகவும் சுத்திகரிப்பு நாட்கள் நிறைவேறி, காணிக்கை செலுத்தப்படவேண்டிய நாளை அறிவித்தான்.
அப்போஸ்தலர் 4:1	அவர்கள் ஜனங்களோடே பேசிக்கொண்டிருக்கையில், ஆசாரியர்களும் ஆலயத்துச் சேனாபதியும் சதுசேயர்களும் அவர்களிடத்தில் வந்தார்கள்;
அப்போஸ்தலர் 6:7	தேவவசனம் விருத்தியடைந்தது; எருசலேமில் சீஷர்களின் தொகை மிகவும் பெருகிற்று; ஆசாரியர்களில் அநேகரும் விசுவாசத்துக்குக் கீழ்ப்படிந்தார்கள்.
அப்போஸ்தலர் 2:1	பெந்தெகொஸ்தே என்னும் பண்டிகைநாள் வந்தபோது, அவர்களெல்லாரும் ஒருமனப்பட்டு ஓரிடத்தில் இருந்தார்கள்.
அப்போஸ்தலர் 20:16	பவுல் ஆசியாவில் காலதாமதம் செய்யலாகாதென்று எபேசுவைக் கடந்து போகவேண்டுமென்று தீர்மானித்தான்; கூடுமானால் பெந்தெகொஸ்தே நாளில் எருசலேமில் இருக்கும்படிக்கு அவன் தீவிரப்பட்டான்.
அப்போஸ்தலர் 5:20-21	“நீங்கள் போய், ஆலயத்தில் நின்று, இந்த ஜீவனைக் குறித்த எல்லா வார்த்தைகளையும் ஜனங்களுக்குச் சொல்லுங்கள்” என்றான். அவர்கள் அதைக் கேட்டபோது, விடியற்காலையில் ஆலயத்தில் பிரவேசித்து உபதேசம்பண்ணினார்கள்.
அப்போஸ்தலர் 21:20	அவர்கள் அதைக் கேட்டபோது தேவனை மகிமைப்படுத்தினார்கள். பின்பு அவனை நோக்கி: “சகோதரனே, விசுவாசித்திருக்கிற யூதர்களில் எத்தனை ஆயிரம்பேர் இருக்கிறார்கள் என்று பார்க்கிறாய்; அவர்கள் எல்லாரும் நியாயப்பிரமாணத்தைக்குறித்து வைராக்கியமுள்ளவர்களாயிருக்கிறார்கள்” என்றார்கள்.
லூக்கா 21:5-6	ஆலயத்தைக் குறித்து, அது அழகான கற்களாலும் காணிக்கைகளாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டிருக்கிறதென்று சிலர் பேசிக்கொண்டிருந்தபோது, அவர்: “நீங்கள் காண்கிற இவைகளின் நாட்கள் வரும்; ஒரு கல்லின்மேல் ஒரு கல்லிராதபடிக்கு எல்லாம் இடிக்கப்படும்” என்றார்.
மத்தேயு 23:37-38	“எருசலேமே, எருசலேமே, தீர்க்கதரிசிகளைக் கொலைசெய்து, உன்னிடத்தில் அனுப்பப்பட்டவர்களைக் கல்லெறிகிறவளே!… இதோ, உங்கள் வீடு உங்களுக்குப் பாழாக்கிவிடப்படுகிறது.”
யோவான் 14:15	“நீங்கள் என்னிடத்தில் அன்பாயிருந்தால், என் கட்டளைகளைக் கைக்கொள்ளுங்கள்.”
யோவான் 14:21	“என் கட்டளைகளைப் பெற்றுக்கொண்டு அவைகளைக் கைக்கொள்ளுகிறவனே என்னிடத்தில் அன்பாயிருக்கிறவன்; என்னிடத்தில் அன்பாயிருக்கிறவன் என் பிதாவினால் அன்புகூரப்படுவான்; நானும் அவனில் அன்பாயிருந்து, அவனுக்கு என்னை வெளிப்படுத்துவேன்.”
யோவான் 14:23	இயேசு அவனுக்குப் பிரதியுத்தரமாக: “ஒருவன் என்னிடத்தில் அன்பாயிருந்தால், அவன் என் வசனத்தைக் கைக்கொள்வான்; என் பிதா அவனில் அன்பாயிருப்பார்; நாங்கள் அவனிடத்தில் வந்து அவனோடே வாசம்பண்ணுவோம்” என்றார்.
ஏசாயா 25:8	அவர் மரணத்தை என்றென்றைக்கும் விழுங்கிவிடுவார்; கர்த்தராகிய ஆண்டவர் எல்லா முகங்களிலுமிருந்து கண்ணீரைத் துடைப்பார்…
தானியேல் 12:2	பூமியின் புழுதியிலே நித்திரைபண்ணுகிறவர்களில் அநேகர் விழித்தெழுவார்கள்; சிலர் நித்தியஜீவனுக்கும், சிலர் நிந்தைக்கும் நித்திய அவமானத்துக்கும் எழுந்திருப்பார்கள்.
யோவான் 5:28-29	இதைக்குறித்து ஆச்சரியப்படவேண்டாம்; ஏனெனில் பிரேதக்குழிகளிலுள்ள அனைவரும் அவருடைய சத்தத்தைக் கேட்டு வெளியே வருங்காலம் வரும்; நன்மைசெய்தவர்கள் ஜீவனுக்கான உயிர்த்தெழுதலுக்கும், தீமைசெய்தவர்கள் நியாயத்தீர்ப்புக்கான உயிர்த்தெழுதலுக்கும் எழுந்திருப்பார்கள்.