உயிருள்ள அனைத்தும் உணவாகப் படைக்கப்படவில்லை
ஏதேன் தோட்டம்: தாவர உணவு
ஏதேன் தோட்டத்தில் மனிதகுலத்தின் தொடக்கத்தை ஆராயும்போது இந்த உண்மை தெளிவாகிறது. முதல் மனிதனான ஆதாமுக்கு ஒரு தோட்டத்தைப் பண்படுத்தும் பொறுப்பு கொடுக்கப்பட்டது. அது எத்தகைய தோட்டம்? அசல் எபிரேய உரை இதைக் குறிப்பிடவில்லை; ஆனால் அது பழத்தோட்டமாக இருந்தது என்பதற்குப் போதுமான வலுவான சான்றுகள் உள்ளன: “கர்த்தராகிய தேவன் ஏதேன் என்னும் இடத்தில் கிழக்கே ஒரு தோட்டத்தை உண்டாக்கி… பார்வைக்கு அழகும் உணவுக்கு ஏற்றதுமான சகலவித மரங்களையும் நிலத்திலிருந்து முளைக்கச் செய்தார்” (ஆதியாகமம் 2:15).
விலங்குகளுக்குப் பெயரிடுவதிலும் அவற்றைப் பராமரிப்பதிலும் ஆதாமின் பங்கைப் பற்றியும் நாம் வாசிக்கிறோம். ஆனால் அந்த மரங்களைப் போலவே விலங்குகளும் “உணவுக்கு ஏற்றவை” என்று வேதம் எங்கும் கூறவில்லை.
தேவனுடைய திட்டத்தில் விலங்குகளை உண்பது
இறைச்சி உண்பதை தேவன் தடைசெய்தார் என்று இதற்குப் பொருளல்ல—அப்படித் தடைசெய்திருந்தால், முழு வேதாகமத்திலும் அதுகுறித்த வெளிப்படையான கட்டளை இருந்திருக்கும். ஆயினும், தொடக்கத்திலிருந்தே விலங்குகளின் மாமிசத்தை உண்பது மனிதகுலத்தின் உணவின் ஒரு பகுதியாக இருக்கவில்லை என்பதை இது நமக்குக் காட்டுகிறது.
மனிதனின் தொடக்கக் காலத்தில் தேவன் அளித்த உணவு முற்றிலும் தாவரங்களை அடிப்படையாகக் கொண்டதாகவும், பழங்களையும் பிற வகைத் தாவரங்களையும் மையமாகக் கொண்டதாகவும் இருந்ததாகத் தெரிகிறது.
சுத்தமான விலங்குகளுக்கும் அசுத்தமான விலங்குகளுக்கும் இடையிலான வேறுபாடு
நோவாவின் காலத்தில் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது
இறுதியில் மனிதர்கள் விலங்குகளைக் கொன்று உண்ண தேவன் அனுமதித்தபோதிலும், உண்பதற்கு ஏற்ற விலங்குகள் மற்றும் ஏற்றதல்லாத விலங்குகள் ஆகியவற்றுக்கு இடையே தெளிவான வேறுபாடுகள் ஏற்படுத்தப்பட்டன.
இந்த வேறுபாடு முதன்முதலில் வெள்ளத்திற்கு முன்பு நோவாவுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட அறிவுறுத்தல்களில் மறைமுகமாகக் குறிப்பிடப்படுகிறது: “சுத்தமான சகலவிதமான மிருகங்களிலும் ஆணும் பெண்ணுமாக ஏழேழு ஜோடிகளையும், அசுத்தமான சகலவிதமான மிருகங்களிலும் ஆணும் பெண்ணுமாக ஒவ்வொரு ஜோடியையும் உன்னோடே சேர்த்துக்கொள்” (ஆதியாகமம் 7:2).
சுத்தமான விலங்குகளைப் பற்றிய மறைமுக அறிவு
சுத்தமான விலங்குகளுக்கும் அசுத்தமான விலங்குகளுக்கும் இடையே வேறுபாடு காண்பது எப்படி என்று தேவன் நோவாவுக்கு விளக்காதது, அத்தகைய அறிவு மனிதகுலத்தில் ஏற்கெனவே பதிந்திருந்தது—ஒருவேளை படைப்பின் தொடக்கத்திலிருந்தே—என்பதைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது.
சுத்தமான, அசுத்தமான விலங்குகளை இவ்வாறு அடையாளம் காண்பது, இயற்கை மற்றும் ஆன்மீகக் கட்டமைப்பில் குறிப்பிட்ட பங்குகள் அல்லது நோக்கங்களுக்காகச் சில உயிரினங்கள் தனியே பிரிக்கப்பட்டிருந்த பரந்த தெய்வீக ஒழுங்கையும் நோக்கத்தையும் பிரதிபலிக்கிறது.
சுத்தமான விலங்குகள் என்பதன் ஆரம்பகாலப் பொருள்
பலியுடன் தொடர்புடையவை
ஆதியாகமக் கதையில் இதுவரை நடந்தவற்றின் அடிப்படையில், வெள்ளம் வரும்வரை சுத்தமான, அசுத்தமான விலங்குகள் என்பதற்கிடையிலான வேறுபாடு, பலியாக ஏற்றுக்கொள்ளப்படுவதுடன் மட்டுமே தொடர்புடையது என்று நாம் பாதுகாப்பாகக் கருதலாம்.
ஆபேல் தனது மந்தையின் தலையீற்றுகளைக் காணிக்கையாகச் செலுத்தியது இந்தக் கொள்கையை எடுத்துக்காட்டுகிறது. எபிரேய உரையில் “தன் மந்தையின் தலையீற்றுகள்” (מִבְּכֹרוֹת צֹאנוֹ) என்ற சொற்றொடரில் “மந்தை” (ட்சோன், צֹאן) என்ற சொல் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது; இது பொதுவாக ஆடு, செம்மறியாடு போன்ற சிறிய வளர்ப்பு விலங்குகளைக் குறிக்கிறது. எனவே, ஆபேல் தனது மந்தையிலிருந்து ஒரு ஆட்டுக்குட்டியையோ இளைய வெள்ளாட்டையோ பலியிட்டிருக்க வாய்ப்பு அதிகம் (ஆதியாகமம் 4:3-5).
சுத்தமான விலங்குகளை நோவா பலியிட்டது
அதேபோல், நோவா பேழையிலிருந்து வெளியே வந்தபோது, பலிபீடத்தைக் கட்டி, வெள்ளத்திற்கு முன்பு தேவன் அளித்த அறிவுறுத்தல்களில் குறிப்பாகச் சொல்லப்பட்டிருந்த சுத்தமான விலங்குகளைப் பயன்படுத்தி கர்த்தருக்குத் தகனபலிகளைச் செலுத்தினான் (ஆதியாகமம் 8:20; 7:2).
பலிக்காகச் சுத்தமான விலங்குகளுக்கு ஆரம்பத்திலேயே கொடுக்கப்பட்ட இந்த முக்கியத்துவம், ஆராதனையிலும் உடன்படிக்கையின் தூய்மையிலும் அவற்றுக்கு இருந்த தனித்துவமான பங்கைப் புரிந்துகொள்வதற்கான அடித்தளமாக அமைகிறது.
இந்த வகைகளை விவரிக்கப் பயன்படுத்தப்பட்ட எபிரேயச் சொற்களான தாஹோர் (טָהוֹר) மற்றும் தாமே (טָמֵא) ஆகியவை தற்செயலானவை அல்ல. அவை பரிசுத்தம் மற்றும் கர்த்தருக்காகப் பிரித்துவைத்தல் என்ற கருத்துகளுடன் ஆழமாகத் தொடர்புடையவை:
- טָמֵא (தாமே)பொருள்: அசுத்தமானது, மாசுபட்டது.
பயன்பாடு: சடங்கு, ஒழுக்கம் அல்லது உடல் சார்ந்த அசுத்தத்தைக் குறிக்கிறது. உண்பதற்கோ ஆராதனைக்கோ தடைசெய்யப்பட்ட விலங்குகள், பொருள்கள் அல்லது செயல்களுடன் இது பெரும்பாலும் தொடர்புடையது.
எடுத்துக்காட்டு: “ஆனாலும் இவைகளை நீங்கள் புசிக்கவேண்டாம்… அவைகள் உங்களுக்கு அசுத்தமானவை (தாமே)” (லேவியராகமம் 11:4). - טָהוֹר (தாஹோர்)பொருள்: சுத்தமானது, தூய்மையானது.
பயன்பாடு: உண்பதற்கும், ஆராதனைக்கும், சடங்குகளுக்கும் ஏற்ற விலங்குகள், பொருள்கள் அல்லது மக்களைக் குறிக்கிறது.
எடுத்துக்காட்டு: “பரிசுத்தமானதற்கும் சாதாரணமானதற்கும், அசுத்தமானதற்கும் சுத்தமானதற்கும் இடையே நீங்கள் வேறுபாடு காணவேண்டும்” (லேவியராகமம் 10:10).
இந்தச் சொற்களே தேவனுடைய உணவுசார் சட்டங்களுக்கு அடித்தளமாக அமைகின்றன; அவை பின்னர் லேவியராகமம் 11 மற்றும் உபாகமம் 14 ஆகிய அதிகாரங்களில் விரிவாகக் கூறப்படுகின்றன. தேவனுடைய மக்கள் தனித்தும் பரிசுத்தமாயும் இருப்பதை உறுதிசெய்யும் வகையில், சுத்தமானவை (உணவாக அனுமதிக்கப்பட்டவை), அசுத்தமானவை (உண்பதற்குத் தடைசெய்யப்பட்டவை) என்று கருதப்படும் விலங்குகளை இந்த அதிகாரங்கள் வெளிப்படையாகப் பட்டியலிடுகின்றன.
அசுத்தமான இறைச்சிகளை உண்பதற்கு எதிரான தேவனுடைய கண்டனங்கள்
முழு தனாக் (பழைய ஏற்பாடு) நூலிலும், தேவன் தமது உணவுசார் சட்டங்களை மீறியதற்காகத் தமது மக்களை மீண்டும் மீண்டும் கண்டித்தார். அசுத்தமான விலங்குகளை உண்பதைக் குறிப்பாகக் கண்டிக்கும் பல பகுதிகள் உள்ளன; இந்த நடைமுறை தேவனுடைய கட்டளைகளுக்கு எதிரான கலகமாகக் கருதப்பட்டது என்பதை அவை வலியுறுத்துகின்றன:
“எனக்கு முன்பாக இடைவிடாமல் என்னைக் கோபமூட்டுகிற ஜனங்கள்… பன்றிகளின் மாம்சத்தைப் புசித்து, அசுத்தமான மாம்சத்தின் குழம்பைத் தங்கள் பாத்திரங்களில் வைத்திருக்கிறார்கள்” (ஏசாயா 65:3-4).
“தோட்டங்களுக்குள் போகும்படி தங்களைப் பரிசுத்தப்படுத்திக்கொண்டு, பன்றிகளின் மாம்சத்தையும் எலிகளையும் மற்ற அசுத்தமானவற்றையும் உண்கிற ஒருவனைப் பின்பற்றுகிறவர்கள், அவர்கள் பின்பற்றுகிறவனோடுகூட ஒருமித்துத் தங்கள் முடிவை அடைவார்கள்” என்று கர்த்தர் சொல்லுகிறார் (ஏசாயா 66:17).
இந்தக் கண்டனங்கள், அசுத்தமான இறைச்சியை உண்பது வெறும் உணவுமுறை சார்ந்த பிரச்சினை மட்டுமல்ல, ஒழுக்க மற்றும் ஆன்மீகத் தோல்வியும் என்பதை எடுத்துக்காட்டுகின்றன. அத்தகைய உணவை உட்கொள்வது தேவனுடைய அறிவுறுத்தல்களுக்கு எதிரான கீழ்ப்படியாமையுடன் தொடர்புபடுத்தப்பட்டது. வெளிப்படையாகத் தடைசெய்யப்பட்ட நடைமுறைகளில் ஈடுபட்டதன் மூலம், மக்கள் பரிசுத்தத்தையும் கீழ்ப்படிதலையும் மதிக்கவில்லை என்பதை வெளிப்படுத்தினார்கள்.
இயேசுவும் அசுத்தமான இறைச்சியும்
இயேசுவின் வருகை, கிறிஸ்தவத்தின் எழுச்சி, புதிய ஏற்பாட்டு எழுத்துகள் ஆகியவற்றைத் தொடர்ந்து, அசுத்தமான உணவுகள் குறித்த விதிகள் உட்பட, தேவன் இனி தமது சட்டங்களுக்குக் கீழ்ப்படிவதைப் பற்றி அக்கறை கொள்வதில்லையா என்று பலர் கேள்வி எழுப்பத் தொடங்கியுள்ளனர். உண்மையில், கிறிஸ்தவ உலகின் பெரும்பகுதியினர் தாங்கள் விரும்பிய எதையும் உண்கிறார்கள்.
ஆனால், மேசியா அசுத்தமான இறைச்சி குறித்த சட்டத்தையோ, தமது பிதாவின் வேறு எந்தச் சட்டத்தையோ ரத்துசெய்வார் என்று பழைய ஏற்பாட்டில் எந்தத் தீர்க்கதரிசனமும் இல்லை என்பதே உண்மை (சிலர் அப்படிக் கூறினாலும்). இந்த விஷயத்தையும் சேர்த்து, எல்லாவற்றிலும் இயேசு பிதாவின் கட்டளைகளுக்குத் தெளிவாகக் கீழ்ப்படிந்தார். இயேசு பன்றியிறைச்சி சாப்பிட்டிருந்தால், அவர் மீன் (லூக்கா 24:41-43), ஆட்டிறைச்சி (மத்தேயு 26:17-30) சாப்பிட்டார் என்று நாம் அறிந்திருப்பதைப் போல, அதற்கும் ஒரு தெளிவான முன்மாதிரிப் போதனை நமக்குக் கிடைத்திருக்கும். ஆனால் அப்படி நடந்ததற்கு எந்தச் சான்றும் இல்லை என்பதை நாம் அறிவோம். தீர்க்கதரிசிகள் மூலம் தேவன் கொடுத்த இந்த அறிவுறுத்தல்களுக்கு இயேசுவும் அவருடைய சீடர்களும் கீழ்ப்படியவில்லை என்பதற்கான எந்த அறிகுறியும் நமக்கில்லை.
மறுக்கப்படும் வாதங்கள்
தவறான வாதம்: “இயேசு எல்லா உணவுகளையும் சுத்தமானவை என்று அறிவித்தார்”
உண்மை:
அசுத்தமான இறைச்சி குறித்த உணவுசார் சட்டங்களை இயேசு ஒழித்தார் என்பதற்குச் சான்றாக மாற்கு 7:1-23 அடிக்கடி மேற்கோள் காட்டப்படுகிறது. ஆனால் உரையை கவனமாக ஆராயும்போது, இந்த விளக்கம் ஆதாரமற்றது என்பது தெரியவருகிறது. பொதுவாகத் தவறாக மேற்கோள் காட்டப்படும் வசனம் இப்படிக் கூறுகிறது: “‘உணவு அவனுடைய இருதயத்திற்குள் போகாமல் வயிற்றுக்குள் போய், புறம்பே கழிவாக வெளியேறுகிறது.’ (இதனால் அவர் எல்லா உணவுகளையும் சுத்தமானவை என்று அறிவித்தார்)” (மாற்கு 7:19).
சூழல்: இது சுத்தமான, அசுத்தமான இறைச்சிகளைப் பற்றியதல்ல
முதலாவதாகவும் முக்கியமாகவும், இந்தப் பகுதியின் சூழல் லேவியராகமம் 11-ல் கூறப்பட்டுள்ள சுத்தமான அல்லது அசுத்தமான இறைச்சிகளுடன் எந்தத் தொடர்பும் இல்லாதது. மாறாக, உணவுசார் சட்டங்களுக்குத் தொடர்பில்லாத ஒரு யூத மரபைக் குறித்து இயேசுவுக்கும் பரிசேயர்களுக்கும் இடையே நடந்த விவாதத்தை மையமாகக் கொண்டது. இயேசுவின் சீடர்கள் உண்பதற்கு முன் சடங்குமுறையிலான கை கழுவுதலைச் செய்யவில்லை என்பதைப் பரிசேயர்களும் வேதபாரகரும் கவனித்தார்கள். எபிரேயத்தில் நெத்திலத் யதாயிம் (נטילת ידיים) என்று அறியப்படும் இந்தச் சடங்கு, ஆசீர்வாதத்துடன் கைகளைக் கழுவுவதை உள்ளடக்கியது. குறிப்பாக மரபுவழி யூத வட்டாரங்களில், இன்றுவரை யூதச் சமூகம் கடைப்பிடிக்கும் பாரம்பரிய நடைமுறை இது.
பரிசேயர்களின் கவலை தேவனுடைய உணவுசார் சட்டங்களைப் பற்றியதல்ல; மனிதர்கள் உருவாக்கிய இந்த மரபைக் கடைப்பிடிப்பதைப் பற்றியது. அந்தச் சடங்கைச் செய்ய சீடர்கள் தவறியதைத் தங்கள் பழக்கவழக்கத்தை மீறியதாக அவர்கள் கருதினார்கள்; அதை அசுத்தத்துக்கு இணையாகக் கருதினார்கள்.
இயேசுவின் பதில்: இருதயமே முக்கியம்
ஒருவரை உண்மையில் தீட்டுப்படுத்துவது வெளிப்புற நடைமுறைகளோ மரபுகளோ அல்ல, இருதயத்தின் நிலையே என்று இயேசு மாற்கு 7-ன் பெரும்பகுதியில் போதிக்கிறார். சடங்குமுறைகளைப் பின்பற்றத் தவறுவதால் அல்ல, பாவமுள்ள எண்ணங்களும் செயல்களும் உள்ளத்திலிருந்து வருவதால்தான் ஆன்மீக அசுத்தம் ஏற்படுகிறது என்று அவர் வலியுறுத்துகிறார்.
உணவு செரிமான மண்டலத்திற்குள் சென்று இருதயத்திற்குள் செல்லாததால் அது ஒருவரைத் தீட்டுப்படுத்துவதில்லை என்று இயேசு விளக்கும்போது, அவர் உணவுசார் சட்டங்களைப் பற்றிப் பேசவில்லை; சடங்குமுறையிலான கை கழுவும் மரபைப் பற்றியே பேசுகிறார். வெளிப்புறச் சடங்குகளைவிட உள்ளார்ந்த தூய்மையில்தான் அவருடைய கவனம் இருக்கிறது.
மாற்கு 7:19-ஐ இன்னும் நெருக்கமாக ஆராய்தல்
“இதனால் அவர் எல்லா உணவுகளையும் சுத்தமானவை என்று அறிவித்தார்” என்று கூறும், இல்லாத ஒரு அடைப்புக்குறிக் குறிப்பை வேதாகமப் பதிப்பாளர்கள் உரையில் சேர்த்திருப்பதால் மாற்கு 7:19 அடிக்கடி தவறாகப் புரிந்துகொள்ளப்படுகிறது. கிரேக்க உரையில் இந்த வாக்கியம் இவ்வாறு மட்டுமே கூறுகிறது: “οτι ουκ εισπορευεται αυτου εις την καρδιαν αλλ εις την κοιλιαν και εις τον αφεδρωνα εκπορευεται καθαριζον παντα τα βρωματα”; இதன் நேரடி மொழிபெயர்ப்பு: “ஏனெனில் அது அவனுக்குள் இருதயத்திற்குள் செல்லாமல் வயிற்றுக்குள் சென்று, கழிவறைக்குள் வெளியேறி, எல்லா உணவுகளையும் சுத்திகரிக்கிறது.”
“கழிவறைக்குள் வெளியேறி, எல்லா உணவுகளையும் சுத்திகரிக்கிறது” என்று வாசிப்பதை, “இதனால் அவர் எல்லா உணவுகளையும் சுத்தமானவை என்று அறிவித்தார்” என்று மொழிபெயர்ப்பது, இறையியல் கல்லூரிகளிலும் வேதாகமப் பதிப்பாளர்களிடையிலும் தேவனுடைய சட்டத்திற்கு எதிராகப் பொதுவாக நிலவும் சார்புநிலைக்கு ஏற்ப உரையைத் திரித்துக் கையாளும் அப்பட்டமான முயற்சியாகும்.
அந்தக் காலத்தின் அன்றாடப் பேச்சுவழக்கில், இயேசு உணவு உண்ணும் செயல்முறையை விவரிக்கிறார் என்று புரிந்துகொள்வதே அதிகப் பொருத்தமுடையது. செரிமான மண்டலம் உணவை உட்கொண்டு, உடலுக்குத் தேவையான ஊட்டச்சத்துகளையும் பயனுள்ள கூறுகளையும் (சுத்தமான பகுதி) பிரித்தெடுத்து, மீதமுள்ளதை கழிவாக வெளியேற்றுகிறது. “எல்லா உணவுகளையும் சுத்திகரித்தல்” என்பது, பயன்படும் ஊட்டச்சத்துகளை வெளியேற்றப்படவிருப்பவற்றிலிருந்து பிரிக்கும் இந்த இயற்கையான செயல்முறையைக் குறிக்கலாம்.
இந்தத் தவறான வாதத்தைப் பற்றிய முடிவுரை
மாற்கு 7:1-23 தேவனுடைய உணவுசார் சட்டங்களை ஒழிப்பதைப் பற்றியது அல்ல; இருதயத்தின் காரியங்களைவிட வெளிப்புறச் சடங்குகளுக்கு முதன்மை தரும் மனித மரபுகளை நிராகரிப்பதைப் பற்றியது. சடங்குமுறையிலான கை கழுவுதலைக் கடைப்பிடிக்கத் தவறுவதால் அல்ல, உள்ளத்திலிருந்தே உண்மையான தீட்டு வருகிறது என்று இயேசு போதித்தார். “இயேசு எல்லா உணவுகளையும் சுத்தமானவை என்று அறிவித்தார்” என்ற கூற்று, தேவனுடைய நித்திய சட்டங்களுக்கு எதிரான சார்புநிலையால் உருவான உரையின் தவறான விளக்கமாகும். சூழலையும் மூல மொழியையும் கவனமாக வாசிக்கும்போது, இயேசு தோராவின் போதனைகளை நிலைநிறுத்தினார், தேவன் கொடுத்த உணவுசார் சட்டங்களை நிராகரிக்கவில்லை என்பது தெளிவாகிறது.
தவறான வாதம்: “ஒரு தரிசனத்தில், எந்த விலங்கின் மாமிசத்தையும் இப்போது உண்ணலாம் என்று தேவன் அப்போஸ்தலனாகிய பேதுருவிடம் கூறினார்”
உண்மை:
அசுத்தமான விலங்குகள் குறித்த உணவுசார் சட்டங்களை தேவன் ஒழித்தார் என்பதற்குச் சான்றாக அப்போஸ்தலர் 10-ல் பேதுரு கண்ட தரிசனத்தைப் பலர் மேற்கோள் காட்டுகிறார்கள். ஆனால் அந்தத் தரிசனத்தின் சூழலையும் நோக்கத்தையும் இன்னும் நெருக்கமாக ஆராய்ந்தால், சுத்தமான, அசுத்தமான இறைச்சி குறித்த சட்டங்களை மாற்றியமைப்பதுடன் அதற்கு எந்தத் தொடர்பும் இல்லை என்பது தெரியவருகிறது. மாறாக, தேவன் கொடுத்த உணவுசார் அறிவுறுத்தல்களை மாற்றுவதற்கல்ல, புறஜாதியினரை தேவனுடைய மக்களுக்குள் ஏற்றுக்கொள்ள பேதுருவுக்குக் கற்பிப்பதே அந்தத் தரிசனத்தின் நோக்கமாக இருந்தது.
பேதுருவின் தரிசனமும் அதன் நோக்கமும்
அப்போஸ்தலர் 10-ல், சுத்தமான, அசுத்தமான எல்லா வகை விலங்குகளும் இருந்த ஒரு விரிப்பு வானத்திலிருந்து இறங்கிவருவதைப் பேதுரு தரிசனத்தில் காண்கிறார்; “கொன்று சாப்பிடு” என்ற கட்டளையும் அதனுடன் வருகிறது. பேதுருவின் உடனடியான பதில் தெளிவானது: “அப்படியல்ல, ஆண்டவரே! தீட்டானதும் அசுத்தமானதுமான ஒன்றையும் நான் ஒருபோதும் சாப்பிட்டதில்லை” (அப்போஸ்தலர் 10:14).
இந்தப் பதில் பல காரணங்களுக்காக முக்கியமானது:
-
- உணவுசார் சட்டங்களுக்குப் பேதுருவின் கீழ்ப்படிதல்இந்தத் தரிசனம் இயேசு பரமேறியதும் பெந்தெகொஸ்தே நாளில் பரிசுத்த ஆவியானவர் ஊற்றப்பட்டதும் நடந்த பிறகு நிகழ்கிறது. இயேசு தமது ஊழியக்காலத்தில் உணவுசார் சட்டங்களை ஒழித்திருந்தால், இயேசுவுக்கு நெருக்கமான சீடரான பேதுரு அதை அறிந்திருப்பார்; இவ்வளவு வலுவாக எதிர்த்திருக்கமாட்டார். அசுத்தமான விலங்குகளை உண்ண பேதுரு மறுத்தது, அவர் தொடர்ந்து உணவுசார் சட்டங்களைக் கடைப்பிடித்தார் என்பதையும் அவை ஒழிக்கப்பட்டுவிட்டன என்ற புரிதல் அவருக்கு இருக்கவில்லை என்பதையும் காட்டுகிறது.
- தரிசனத்தின் உண்மையான செய்திஇந்தத் தரிசனம் அதன் முக்கியத்துவத்தை வலியுறுத்தும் வகையில் மூன்று முறை திரும்பக் காட்டப்படுகிறது. ஆனால் சில வசனங்களுக்குப் பிறகு, புறஜாதியினரான கொர்நேலியுவின் வீட்டுக்குப் பேதுரு சென்றபோது, அதன் உண்மையான பொருள் தெளிவாகிறது. தரிசனத்தின் பொருளை பேதுருவே இவ்வாறு விளக்குகிறார்: “எந்த மனிதனையும் தீட்டானவன் என்றோ அசுத்தமானவன் என்றோ சொல்லக்கூடாது என்று தேவன் எனக்குக் காண்பித்தார்” (அப்போஸ்தலர் 10:28).
அந்தத் தரிசனம் உணவைப் பற்றியே அல்ல; அது ஒரு அடையாளச் செய்தியாக இருந்தது. யூதர்களுக்கும் புறஜாதியினருக்கும் இடையிலிருந்த தடைகள் நீக்கப்பட்டு வருகின்றன என்றும், புறஜாதியினர் இப்போது தேவனுடைய உடன்படிக்கைச் சமூகத்தில் ஏற்றுக்கொள்ளப்படலாம் என்றும் பேதுருவுக்குக் கற்பிக்க, தேவன் சுத்தமான, அசுத்தமான விலங்குகளின் உருவகங்களைப் பயன்படுத்தினார்.
“உணவுசார் சட்டம் ஒழிக்கப்பட்டது” என்ற வாதத்தின் தர்க்க முரண்பாடுகள்
பேதுருவின் தரிசனம் உணவுசார் சட்டங்களை ஒழித்தது என்று கூறுவது பல முக்கியமான அம்சங்களைப் புறக்கணிக்கிறது:
- பேதுருவின் ஆரம்ப எதிர்ப்புஉணவுசார் சட்டங்கள் ஏற்கெனவே ஒழிக்கப்பட்டிருந்தால், பேதுருவின் எதிர்ப்புக்குப் பொருளே இருந்திருக்காது. இயேசுவைப் பல ஆண்டுகள் பின்பற்றிய பிறகும், அவர் இந்தச் சட்டங்களைத் தொடர்ந்து கடைப்பிடித்ததை அவருடைய வார்த்தைகள் காட்டுகின்றன.
- சட்டம் ஒழிக்கப்பட்டதற்கு வேத ஆதாரம் இல்லைஅப்போஸ்தலர் 10-ல் உணவுசார் சட்டங்கள் ஒழிக்கப்பட்டன என்று உரை எங்கும் வெளிப்படையாகக் கூறவில்லை. சுத்தமான, அசுத்தமான உணவு என்பதற்கு மறுவரையறை செய்வதல்ல, புறஜாதியினர் சேர்த்துக்கொள்ளப்படுவதையே முழுப் பகுதியும் மையமாகக் கொண்டுள்ளது.
- தரிசனத்தின் அடையாளப் பொருள்அந்தத் தரிசனம் நடைமுறையில் பயன்படுத்தப்படும்போது அதன் நோக்கம் தெளிவாகிறது. தேவன் பட்சபாதம் காட்டாமல், எல்லா தேசங்களிலிருந்தும் அவருக்குப் பயந்து நீதியைச் செய்கிறவர்களை ஏற்றுக்கொள்கிறார் என்பதைப் பேதுரு உணர்ந்தபோது (அப்போஸ்தலர் 10:34-35), அந்தத் தரிசனம் உணவுக் கட்டுப்பாடுகளைப் பற்றியதல்ல, பாரபட்சங்களைத் தகர்ப்பதைப் பற்றியது என்பது தெளிவாகிறது.
- விளக்கத்தில் முரண்பாடுகள்அந்தத் தரிசனம் உணவுசார் சட்டங்களை ஒழிப்பதைப் பற்றியதாக இருந்தால், பேதுரு உட்பட யூத விசுவாசிகள் தோராவின் அறிவுறுத்தல்களைக் தொடர்ந்து கடைப்பிடித்ததாகக் கூறும் அப்போஸ்தலர் புத்தகத்தின் பரந்த சூழலுடன் அது முரண்படும். மேலும், அதை நேரடிப் பொருளில் விளக்கினால், அது உணவுப் பழக்கங்களைப் பற்றி மட்டுமே பேசும்; புறஜாதியினர் சேர்த்துக்கொள்ளப்படுதல் என்ற இன்னும் முக்கியமான பிரச்சினையைப் பற்றிப் பேசாது என்பதால், அந்தத் தரிசனத்தின் அடையாள வலிமை இல்லாமல் போய்விடும்.
இந்தத் தவறான வாதத்தைப் பற்றிய முடிவுரை
அப்போஸ்தலர் 10-ல் பேதுரு கண்ட தரிசனம் உணவைப் பற்றியது அல்ல, மக்களைப் பற்றியது. ஆழமான ஆன்மீக உண்மையை வெளிப்படுத்த தேவன் சுத்தமான, அசுத்தமான விலங்குகளின் உருவகத்தைப் பயன்படுத்தினார்: நற்செய்தி எல்லா தேசங்களுக்குமானது; புறஜாதியினர் இனி அசுத்தமானவர்கள் என்றோ தேவனுடைய மக்களிடமிருந்து விலக்கப்பட வேண்டியவர்கள் என்றோ கருதப்படக்கூடாது. இந்தத் தரிசனத்தை உணவுசார் சட்டங்களை ரத்துசெய்ததாக விளக்குவது, அந்தப் பகுதியின் சூழலையும் நோக்கத்தையும் தவறாகப் புரிந்துகொள்வதாகும்.
லேவியராகமம் 11-ல் தேவன் கொடுத்த உணவுசார் அறிவுறுத்தல்கள் மாறாமல் இருக்கின்றன; இந்தத் தரிசனத்தின் மையப்பொருளாக அவை ஒருபோதும் இருக்கவில்லை. பேதுருவின் சொந்தச் செயல்களும் விளக்கங்களும் இதை உறுதிப்படுத்துகின்றன. இந்தத் தரிசனத்தின் உண்மையான செய்தி மக்களுக்கிடையிலான தடைகளைத் தகர்ப்பது; தேவனுடைய நித்திய சட்டங்களை மாற்றுவது அல்ல.

தவறான வாதம்: “நெரிக்கப்பட்டவற்றையும் இரத்தத்தையும் தவிர, புறஜாதியினர் எதையும் உண்ணலாம் என்று எருசலேம் ஆலோசனைக்குழு முடிவெடுத்தது”
உண்மை:
புறஜாதியினருக்கு தேவனுடைய பெரும்பாலான கட்டளைகளைப் புறக்கணிக்கவும் நான்கு அடிப்படைத் தேவைகளை மட்டும் கடைப்பிடிக்கவும் அனுமதி வழங்கப்பட்டது என்று அப்போஸ்தலர் 15-ல் உள்ள எருசலேம் ஆலோசனைக்குழுவின் முடிவு அடிக்கடி தவறாகப் புரிந்துகொள்ளப்படுகிறது. ஆனால் இன்னும் நெருக்கமாக ஆராய்ந்தால், இந்த ஆலோசனைக்குழு புறஜாதியினருக்கான தேவனுடைய சட்டங்களை ஒழிப்பதைப் பற்றியதல்ல; மேசியாவை விசுவாசித்த யூதச் சமூகங்களில் அவர்கள் ஆரம்பத்தில் பங்கேற்பதை எளிதாக்குவதைப் பற்றியது என்பது தெரியவருகிறது.
எருசலேம் ஆலோசனைக்குழு எதைப் பற்றியது?
ஆலோசனைக்குழுவில் விவாதிக்கப்பட்ட முதன்மைக் கேள்வி இதுதான்: முதல் மேசியாவை விசுவாசித்த சபைகளின் கூட்டங்களில் நற்செய்தியைக் கேட்கவும் பங்கேற்கவும் அனுமதிக்கப்படுவதற்கு முன்பு, விருத்தசேதனம் உட்பட முழு தோராவையும் பின்பற்ற புறஜாதியினர் முழுமையாக ஒப்புக்கொள்ள வேண்டுமா?
பல நூற்றாண்டுகளாக, ஒரு யூதர் புறஜாதியினருடன் தடையின்றிப் பழகுவதற்கு முன்பு, விருத்தசேதனம், ஓய்வுநாளைக் கடைப்பிடித்தல், உணவுசார் சட்டங்கள் மற்றும் பிற கட்டளைகள் போன்றவற்றைப் பின்பற்றுவது உட்பட, புறஜாதியினர் தோராவை முழுமையாகக் கடைப்பிடிக்க வேண்டும் என்று யூத மரபு கருதியது (மத்தேயு 10:5-6; யோவான் 4:9; அப்போஸ்தலர் 10:28-ஐப் பார்க்கவும்). இந்தச் சட்டங்கள் அனைத்தையும் உடனடியாகப் பின்பற்றாமலேயே புறஜாதியினர் தங்கள் விசுவாசப் பயணத்தைத் தொடங்கலாம் என்பதை அங்கீகரித்ததன் மூலம் ஆலோசனைக்குழுவின் முடிவு ஒரு மாற்றத்தைக் குறித்தது.
ஒற்றுமைக்கான ஆரம்ப நான்கு தேவைகள்
பின்வரும் நடைமுறைகளைத் தவிர்த்தால், புறஜாதியினர் இருந்தவாறே சபைக் கூட்டங்களில் கலந்துகொள்ளலாம் என்று ஆலோசனைக்குழு முடிவுசெய்தது (அப்போஸ்தலர் 15:20):
- விக்கிரகங்களால் தீட்டுப்பட்ட உணவு:விக்கிரக வழிபாடு யூத விசுவாசிகளுக்கு மிகவும் அருவருப்பானதாக இருந்ததால், விக்கிரகங்களுக்குப் பலியிடப்பட்ட உணவை உண்பதைத் தவிர்க்க வேண்டும்.
- பாலியல் ஒழுக்கக்கேடு:புறமத நடைமுறைகளில் பொதுவாகக் காணப்பட்ட பாலியல் பாவங்களைத் தவிர்க்க வேண்டும்.
- நெரிக்கப்பட்ட விலங்குகளின் இறைச்சி:தவறான முறையில் கொல்லப்பட்ட விலங்குகளை உண்பதைத் தவிர்க்க வேண்டும்; ஏனெனில் அவற்றில் இரத்தம் தங்கியிருக்கும், அது தேவனுடைய உணவுசார் சட்டங்களால் தடைசெய்யப்பட்டது.
- இரத்தம்:தோராவில் தடைசெய்யப்பட்ட இரத்தத்தை உட்கொள்வதைத் தவிர்க்க வேண்டும் (லேவியராகமம் 17:10-12).
இந்தத் தேவைகள் புறஜாதியினர் கடைப்பிடிக்க வேண்டிய எல்லாச் சட்டங்களின் சுருக்கம் அல்ல. வெவ்வேறு கலவையிலான சபைகளில் யூத, புறஜாதி விசுவாசிகளிடையே சமாதானத்தையும் ஒற்றுமையையும் உறுதிசெய்வதற்கான தொடக்கப் படியாகவே அவை அமைந்தன.
இந்த முடிவு எதைக் குறிக்கவில்லை
தேவனைப் பிரியப்படுத்தவும் இரட்சிப்பைப் பெறவும் புறஜாதியினர் கீழ்ப்படிய வேண்டிய ஒரே சட்டங்கள் இந்த நான்கு தேவைகள்தான் என்று கூறுவது அபத்தமானது.
- பத்துக் கட்டளைகளை மீற புறஜாதியினருக்கு சுதந்திரம் இருந்ததா?
- பிற தெய்வங்களை வணங்கவோ, தேவனுடைய பெயரை வீணாகப் பயன்படுத்தவோ, திருடவோ, கொலை செய்யவோ அவர்கள் சுதந்திரமாக இருந்தார்களா? நிச்சயமாக இல்லை. அத்தகைய முடிவு, நீதியைக் குறித்து தேவன் எதிர்பார்ப்பதைப் பற்றி வேதங்கள் போதிக்கும் அனைத்திற்கும் முரணாக இருக்கும்.
- தொடக்கப் படியே, முடிவல்ல:
- மேசியாவை விசுவாசித்த யூதர்களின் கூட்டங்களில் புறஜாதியினர் உடனடியாகப் பங்கேற்க அனுமதிக்க வேண்டிய அவசியத்தையே ஆலோசனைக்குழு கையாண்டது. காலப்போக்கில் அவர்கள் அறிவிலும் கீழ்ப்படிதலிலும் வளர்வார்கள் என்று எதிர்பார்க்கப்பட்டது.
அப்போஸ்தலர் 15:21 தெளிவுபடுத்துகிறது
ஆலோசனைக்குழுவின் முடிவு அப்போஸ்தலர் 15:21-ல் தெளிவுபடுத்தப்படுகிறது: “மோசேயின் நியாயப்பிரமாணம் [தோரா] பூர்வகாலமுதல் ஒவ்வொரு பட்டணத்திலும் பிரசங்கிக்கப்பட்டு, ஒவ்வொரு ஓய்வுநாளிலும் ஜெபஆலயங்களில் வாசிக்கப்படுகிறது.”
புறஜாதியினர் ஜெபஆலயத்திற்குச் சென்று தோராவைக் கேட்கும்போது தேவனுடைய சட்டங்களைக் கற்றுக்கொள்வார்கள் என்பதை இந்த வசனம் காட்டுகிறது. தேவனுடைய கட்டளைகளை ஆலோசனைக்குழு ஒழிக்கவில்லை; புறஜாதியினரை அளவுக்கதிகமாகச் சுமையாக்காமல், அவர்கள் விசுவாசப் பயணத்தைத் தொடங்குவதற்கான நடைமுறை வழியை ஏற்படுத்தியது.
இயேசுவின் போதனைகளின் சூழல்
தேவனுடைய கட்டளைகளின் முக்கியத்துவத்தை இயேசுவே வலியுறுத்தினார். உதாரணமாக, மத்தேயு 19:17, லூக்கா 11:28 மற்றும் முழு மலைப்பிரசங்கத்திலும் (மத்தேயு 5-7), கொலை செய்யாமை, விபசாரம் செய்யாமை, அயலானை நேசித்தல் போன்ற தேவனுடைய சட்டங்களைக் கடைப்பிடிக்க வேண்டிய அவசியத்தை இயேசு உறுதிப்படுத்தினார். இந்தக் கொள்கைகள் அடிப்படையானவை; அப்போஸ்தலர்கள் அவற்றை நிராகரித்திருக்க மாட்டார்கள்.
இந்தத் தவறான வாதத்தைப் பற்றிய முடிவுரை
புறஜாதியினர் எதையும் உண்ணலாம் அல்லது தேவனுடைய கட்டளைகளைப் புறக்கணிக்கலாம் என்று எருசலேம் ஆலோசனைக்குழு அறிவிக்கவில்லை. அது ஒரு குறிப்பிட்ட பிரச்சினையைக் கையாண்டது: தோராவின் ஒவ்வொரு அம்சத்தையும் உடனடியாக ஏற்றுக்கொள்ளாமலேயே, புறஜாதியினர் மேசியாவை விசுவாசித்த சபைகளில் பங்கேற்கத் தொடங்குவது எப்படி என்பதே அந்தப் பிரச்சினை. யூதரும் புறஜாதியினரும் கலந்த சமூகங்களில் ஒற்றுமையை மேம்படுத்துவதற்கான நடைமுறை நடவடிக்கைகளே அந்த நான்கு தேவைகள்.
ஒவ்வொரு ஓய்வுநாளிலும் ஜெபஆலயங்களில் வாசிக்கப்பட்ட தோராவின் போதனையின் மூலம், காலப்போக்கில் புறஜாதியினர் தேவனுடைய சட்டங்களைப் பற்றிய தங்கள் புரிதலில் வளர்வார்கள் என்ற எதிர்பார்ப்பு தெளிவாக இருந்தது. வேறுவிதமாகக் கூறுவது ஆலோசனைக்குழுவின் நோக்கத்தைத் தவறாகச் சித்தரிப்பதுடன், வேதத்தின் பரந்த போதனைகளையும் புறக்கணிக்கிறது.
தவறான வாதம்: “இரட்சிப்புக்காக தேவனுடைய சட்டங்களுக்குக் கீழ்ப்படிய வேண்டிய அவசியத்தை கிறிஸ்து ரத்துசெய்தார் என்று அப்போஸ்தலனாகிய பவுல் போதித்தார்”
உண்மை:
கிறிஸ்தவத் தலைவர்களில் பலர்—பெரும்பாலானவர்கள் என்றே சொல்லலாம்—அப்போஸ்தலனாகிய பவுல் தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணத்திற்கு எதிராக இருந்தார் என்றும், புறஜாதியிலிருந்து விசுவாசிகளானவர்கள் அவருடைய கட்டளைகளைப் புறக்கணிக்க வேண்டும் என்று அறிவுறுத்தினார் என்றும் தவறாகப் போதிக்கிறார்கள். தேவனுடைய சட்டங்களுக்குக் கீழ்ப்படிவது இரட்சிப்புக்கு ஆபத்தை ஏற்படுத்தக்கூடும் என்றும் சிலர் கூறுகிறார்கள். இந்த விளக்கம் குறிப்பிடத்தக்க இறையியல் குழப்பத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளது.
இந்தக் கண்ணோட்டத்துடன் உடன்படாத அறிஞர்கள், நியாயப்பிரமாணத்தையும் இரட்சிப்பையும் குறித்த பவுலின் எழுத்துகளைத் தவறாகப் புரிந்துகொண்டார்கள் அல்லது சூழலுக்கு வெளியே எடுத்துக்கொண்டார்கள் என்பதை எடுத்துக்காட்ட முயன்று, அவருடைய எழுத்துகளைச் சுற்றியுள்ள சர்ச்சைகளைத் தீர்க்கப் பெரும் முயற்சி செய்துள்ளனர். ஆனால் எங்கள் ஊழியத்திற்கு வேறுபட்ட நிலைப்பாடு உள்ளது.
பவுலை விளக்குவது ஏன் தவறான அணுகுமுறை
நியாயப்பிரமாணம் குறித்த பவுலின் நிலைப்பாட்டை விரிவாக விளக்குவது தேவையற்றது—அது கர்த்தருக்கு அவமதிப்பானதும்கூட—என்று நாங்கள் நம்புகிறோம். அப்படிச் செய்வது, ஒரு மனிதரான பவுலை தேவனுடைய தீர்க்கதரிசிகளுக்குச் சமமான அல்லது அவர்களைவிட உயர்ந்த நிலைக்கு, இயேசுவுக்கே சமமான அல்லது அவரைவிட உயர்ந்த நிலைக்கு உயர்த்துவதாகும்.
அதற்குப் பதிலாக, தேவனுடைய சட்டங்களைப் பயனற்றதாக்கும் செய்தியைப் போதிக்க இயேசுவுக்குப் பிறகு ஒருவர் வருவார் என்று பவுலுக்கு முந்தைய வேதங்கள் முன்னறிவித்தனவா அல்லது அத்தகைய கருத்தை ஆதரித்தனவா என்பதை ஆராய்வதே முறையான இறையியல் அணுகுமுறை. அத்தகைய முக்கியமான தீர்க்கதரிசனம் இருந்திருந்தால், இந்த விஷயத்தில் பவுலின் போதனைகளைத் தெய்வீக அங்கீகாரம் பெற்றவையாக ஏற்றுக்கொள்ள நமக்குக் காரணம் இருந்திருக்கும்; அதை மிகுந்த முயற்சியுடன் புரிந்துகொண்டு அதன்படி வாழ்வதும் பொருத்தமாக இருந்திருக்கும்.
பவுலைக் குறித்த தீர்க்கதரிசனங்கள் இல்லாமை
உண்மை என்னவென்றால், தேவனுடைய சட்டங்களை ரத்துசெய்யும் செய்தியை அறிவிக்கப் பவுலோ வேறு யாரோ வருவார்கள் என்று வேதங்களில் எந்தத் தீர்க்கதரிசனமும் இல்லை. பழைய ஏற்பாட்டில் வெளிப்படையாக முன்னறிவிக்கப்பட்டு புதிய ஏற்பாட்டில் தோன்றுகிறவர்கள்:
- யோவான் ஸ்நானன்:மேசியாவுக்கு முன்னோடியாக அவருடைய பங்கு முன்னறிவிக்கப்பட்டு இயேசுவால் உறுதிப்படுத்தப்பட்டது (எ.கா., ஏசாயா 40:3, மல்கியா 4:5-6, மத்தேயு 11:14).
- யூதாஸ் இஸ்காரியோத்து:சங்கீதம் 41:9, சங்கீதம் 69:25 போன்ற பகுதிகளில் மறைமுகக் குறிப்புகள் உள்ளன.
- அரிமத்தியா ஊரைச் சேர்ந்த யோசேப்பு:இயேசுவுக்கு அடக்கத்திற்கான இடத்தை அளித்தவராக ஏசாயா 53:9 மறைமுகமாக அவரைக் குறிப்பிடுகிறது.
இவர்களைத் தவிர, தேவனுடைய கட்டளைகளைப் பயனற்றதாக்கவோ, அவருடைய நித்திய சட்டங்களுக்குக் கீழ்ப்படியாமலேயே புறஜாதியினர் இரட்சிக்கப்படலாம் என்று போதிக்கவோ யாரும்—குறிப்பாக தர்சு ஊரைச் சேர்ந்த ஒருவர்—அனுப்பப்படுவார் என எந்தத் தீர்க்கதரிசனமும் இல்லை.
இயேசு தமது பரமேறுதலுக்குப் பிறகு நிகழவிருப்பவற்றைக் குறித்துச் சொன்ன தீர்க்கதரிசனங்கள்
தமது பூமிக்குரிய ஊழியத்திற்குப் பிறகு என்ன நடக்கும் என்று இயேசு பல தீர்க்கதரிசனங்களைச் சொன்னார். அவற்றில் சில:
-
- ஆலயத்தின் அழிவு (மத்தேயு 24:2).
- அவருடைய சீடர்கள் துன்புறுத்தப்படுதல் (யோவான் 15:20, மத்தேயு 10:22).
- ராஜ்யத்தின் செய்தி எல்லா தேசங்களுக்கும் பரவுதல் (மத்தேயு 24:14).
ஆயினும், இரட்சிப்பையும் கீழ்ப்படிதலையும் குறித்த புதிய அல்லது முரண்பட்ட கோட்பாட்டைப் போதிக்க அதிகாரம் பெற்றவர் யாராவது தர்சு ஊரிலிருந்து வருவார்—பவுல் என்று சொல்லவே தேவையில்லை—என்ற குறிப்பே இல்லை.
பவுலின் எழுத்துகளுக்கான உண்மையான சோதனை
இதனால் பவுலின் எழுத்துகளையோ பேதுரு, யோவான், யாக்கோபு ஆகியோரின் எழுத்துகளையோ நாம் நிராகரிக்க வேண்டும் என்று பொருளல்ல. மாறாக, அடிப்படை வேதங்களுடன்—பழைய ஏற்பாட்டின் நியாயப்பிரமாணமும் தீர்க்கதரிசிகளும், நற்செய்தி நூல்களில் உள்ள இயேசுவின் போதனைகளும்—ஒத்துப்போகிறதா என்பதை உறுதிசெய்து, அவர்களுடைய எழுத்துகளை நாம் எச்சரிக்கையுடன் அணுக வேண்டும்.
பிரச்சினை எழுத்துகளிலேயே இல்லை; இறையியலாளர்களும் திருச்சபைத் தலைவர்களும் அவற்றின்மீது திணித்துள்ள விளக்கங்களில்தான் உள்ளது. பவுலின் போதனைகளுக்கான எந்த விளக்கமும் பின்வருவனவற்றால் ஆதரிக்கப்பட வேண்டும்:
- பழைய ஏற்பாடு:தமது தீர்க்கதரிசிகள் மூலம் வெளிப்படுத்தப்பட்ட தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணம்.
- நான்கு நற்செய்தி நூல்கள்:நியாயப்பிரமாணத்தைக் கடைப்பிடித்த இயேசுவின் வார்த்தைகளும் செயல்களும்.
ஒரு விளக்கம் இந்த அளவுகோல்களைப் பூர்த்திசெய்யாவிட்டால், அதை உண்மையாக ஏற்றுக்கொள்ளக்கூடாது.
இந்தத் தவறான வாதத்தைப் பற்றிய முடிவுரை
உணவுசார் அறிவுறுத்தல்கள் உட்பட தேவனுடைய சட்டங்கள் ரத்துசெய்யப்பட்டன என்று பவுல் போதித்தார் என்ற வாதத்திற்கு வேத ஆதரவு இல்லை. அத்தகைய செய்தியை எந்தத் தீர்க்கதரிசனமும் முன்னறிவிக்கவில்லை; இயேசுவே நியாயப்பிரமாணத்தைக் கடைப்பிடித்தார். ஆகவே, வேறுவிதமாகக் கூறும் எந்தப் போதனையும் மாறாத தேவனுடைய வார்த்தைக்கு எதிராக ஆராயப்பட வேண்டும்.
மேசியாவைப் பின்பற்றுகிறவர்களாகிய நாம், தேவன் ஏற்கெனவே எழுதி வெளிப்படுத்தியவற்றுடன் ஒத்துப்போக முயல அழைக்கப்பட்டுள்ளோம்; அவருடைய நித்திய கட்டளைகளுக்கு முரணான விளக்கங்களைச் சார்ந்திருக்க அல்ல.
வார்த்தையிலும் முன்மாதிரியிலும் இயேசுவின் போதனை
கிறிஸ்துவின் உண்மையான சீடர் தனது முழு வாழ்க்கையையும் அவரைப் போலவே அமைத்துக்கொள்கிறார். நாம் அவரை நேசித்தால் பிதாவுக்கும் குமாரனுக்கும் கீழ்ப்படிவோம் என்பதை அவர் தெளிவுபடுத்தினார். இது மனத்தளர்வுடையவர்களுக்கான தேவை அல்ல; தேவனுடைய ராஜ்யத்தில் கண்களைப் பதித்து, நித்திய ஜீவனைப் பெறுவதற்கு எதையும் செய்யத் தயாராக இருப்பவர்களுக்கானது—அது நண்பர்கள், திருச்சபை, குடும்பத்தினரிடமிருந்து எதிர்ப்பை ஏற்படுத்தினாலும் சரி. முடியும் தாடியும், tzitzit, விருத்தசேதனம், ஓய்வுநாள் மற்றும் தடைசெய்யப்பட்ட இறைச்சிகள் குறித்த கட்டளைகளை ஏறக்குறைய கிறிஸ்தவம் முழுவதும் புறக்கணிக்கிறது; கூட்டத்தைப் பின்பற்ற மறுப்பவர்கள் நிச்சயமாகத் துன்புறுத்தலைச் சந்திப்பார்கள் என்று இயேசு நமக்குச் சொன்னார் (மத்தேயு 5:10). தேவனுக்குக் கீழ்ப்படிவதற்குத் துணிவு தேவை; ஆனால் அதற்கான வெகுமதி நித்திய வாழ்வு.
தேவனுடைய சட்டத்தின்படி தடைசெய்யப்பட்ட இறைச்சிகள்

தோராவில் கூறப்பட்டுள்ள தேவனுடைய உணவுசார் சட்டங்கள், அவருடைய மக்கள் உண்ண அனுமதிக்கப்பட்ட விலங்குகள் எவை, அவர்கள் தவிர்க்க வேண்டியவை எவை என்பதைத் தெளிவாக வரையறுக்கின்றன. இந்த அறிவுறுத்தல்கள் பரிசுத்தம், கீழ்ப்படிதல், தீட்டுப்படுத்தும் நடைமுறைகளிலிருந்து பிரிந்திருத்தல் ஆகியவற்றை வலியுறுத்துகின்றன. தடைசெய்யப்பட்ட இறைச்சிகளின் விரிவான, விவரமான பட்டியல் வேதக் குறிப்புகளுடன் கீழே கொடுக்கப்பட்டுள்ளது.
-
அசைபோடும் அல்லது பிளவுபட்ட குளம்புகளைக் கொண்டிராத நிலவாழ் விலங்குகள்
- இந்த இரண்டு இயல்புகளில் ஒன்று இல்லாவிட்டாலும், இரண்டும் இல்லாவிட்டாலும் அந்த விலங்குகள் அசுத்தமானவையாகக் கருதப்படும்.
- தடைசெய்யப்பட்ட விலங்குகளின் எடுத்துக்காட்டுகள்:
- ஒட்டகம் (காமால், גָּמָל) – அசைபோடும்; ஆனால் பிளவுபட்ட குளம்புகள் இல்லை (லேவியராகமம் 11:4).
- குதிரை (சூஸ், סוּס) – அசைபோடாது; பிளவுபட்ட குளம்புகளும் இல்லை.
- பன்றி (காசிர், חֲזִיר) – பிளவுபட்ட குளம்புகள் உண்டு; ஆனால் அசைபோடாது (லேவியராகமம் 11:7).
- துடுப்புகளும் செதில்களும் இல்லாத நீர்வாழ் உயிரினங்கள்
- துடுப்புகளும் செதில்களும் இரண்டும் உள்ள மீன்கள் மட்டுமே அனுமதிக்கப்பட்டவை. இவற்றில் ஏதாவது ஒன்று இல்லாத உயிரினங்கள் அசுத்தமானவை.
- தடைசெய்யப்பட்ட உயிரினங்களின் எடுத்துக்காட்டுகள்:
- கெளுத்தி மீன் – செதில்கள் இல்லை.
- சிப்பி வகைகள் – இறால், நண்டு, கடல் நண்டு, கிளிஞ்சல் ஆகியவை இதில் அடங்கும்.
- விலாங்கு மீன்கள் – துடுப்புகளும் செதில்களும் இல்லை.
- கணவாய், ஆக்டோபஸ் – துடுப்புகளும் செதில்களும் இரண்டும் இல்லை (லேவியராகமம் 11:9-12).
- இரைகொல்லும், பிணந்தின்னும் மற்றும் பிற தடைசெய்யப்பட்ட பறவைகள்
- இரைகொல்லும் அல்லது பிணந்தின்னும் பழக்கத்துடன் தொடர்புடைய சில பறவைகளை உண்ணக்கூடாது என்று சட்டம் குறிப்பிடுகிறது.
- தடைசெய்யப்பட்ட பறவைகளின் எடுத்துக்காட்டுகள்:
- கழுகு (நேஷெர், נֶשֶׁר) (லேவியராகமம் 11:13).
- பருந்து (தாஆ, דַּאָה) (லேவியராகமம் 11:14).
- காகம் (ஓரேவ், עֹרֵב) (லேவியராகமம் 11:15).
- ஆந்தை, வல்லூறு, நீர்க்காகம் மற்றும் பிற பறவைகள் (லேவியராகமம் 11:16-19).
- நான்கு கால்களிலும் நடக்கும் பறக்கும் பூச்சிகள்
- தாவுவதற்கான மூட்டு கால்கள் இல்லாதவரை, பறக்கும் பூச்சிகள் பொதுவாக அசுத்தமானவை.
- தடைசெய்யப்பட்ட பூச்சிகளின் எடுத்துக்காட்டுகள்:
- ஈக்கள், கொசுக்கள், வண்டுகள்.
- ஆனால் வெட்டுக்கிளிகளும் தாவும் வெட்டுக்கிளிகளும் விதிவிலக்குகள்; அவை அனுமதிக்கப்பட்டவை (லேவியராகமம் 11:20-23).
- தரையில் ஊர்ந்து செல்லும் விலங்குகள்
- தன் வயிற்றால் நகரும் அல்லது பல கால்களைக் கொண்டு தரையில் ஊர்ந்து செல்லும் எந்த உயிரினமும் அசுத்தமானது.
- தடைசெய்யப்பட்ட உயிரினங்களின் எடுத்துக்காட்டுகள்:
- பாம்புகள்.
- பல்லிகள்.
- எலிகளும் பெருச்சாளிகளும் (லேவியராகமம் 11:29-30, 11:41-42).
- இறந்த அல்லது அழுகிப்போன விலங்குகள்
- சுத்தமான விலங்குகளில்கூட, தானாக இறந்த அல்லது வேட்டையாடும் விலங்குகளால் கிழிக்கப்பட்ட எந்தப் பிணத்தையும் உண்பது தடைசெய்யப்பட்டுள்ளது.
- குறிப்பு:லேவியராகமம் 11:39-40, யாத்திராகமம் 22:31.
- இனங்களுக்கிடையிலான கலப்பினப் பெருக்கம்
-
- இது நேரடியாக உணவுசார் விஷயமல்ல என்றாலும், இனங்களுக்கிடையிலான கலப்பினப் பெருக்கம் தடைசெய்யப்பட்டுள்ளது; இது உணவு உற்பத்தி நடைமுறைகளில் கவனத்துடன் இருக்க வேண்டும் என்பதைக் குறிக்கிறது.
- குறிப்பு:லேவியராகமம் 19:19.
இந்த அறிவுறுத்தல்கள், தமது மக்கள் உணவுத் தேர்வுகளில்கூட தமக்காகத் தனித்திருக்கவும் தம்மைக் கனப்படுத்தவும் வேண்டும் என்று தேவன் விரும்புவதைக் காட்டுகின்றன. இந்தச் சட்டங்களைக் கடைப்பிடிப்பதன் மூலம், அவரைப் பின்பற்றுகிறவர்கள் அவருடைய கட்டளைகளின் புனிதத்தன்மைக்கு மரியாதையும் கீழ்ப்படிதலும் காட்டுகிறார்கள்.