இயேசுவைப் பின்பற்றுவதாகக் கூறிக்கொண்டே, அவருடைய பிதா கட்டளையிட்ட சட்டங்களுக்குக் கீழ்ப்படிவதை அறிந்தே மறுப்போருக்கு நித்திய ஜீவன் கொடுக்கப்படாது. தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணத்தின் ஒரு பகுதியை நிராகரிப்பவன், தேவனுடைய அதிகாரத்தை முழுமையாகவே நிராகரிக்கிறான். ஓய்வுநாள், விருத்தசேதனம், தடைசெய்யப்பட்ட மாமிசங்கள், Tzitzit பயன்படுத்துதல், தாடி, மற்ற ஒவ்வொரு கட்டளையும், உண்மையாக இரட்சிப்பை விரும்பும் ஒவ்வொரு ஆத்துமாவாலும் அவற்றுக்குரிய தீவிரத்துடன் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட வேண்டும்.

இரண்டு தவறான முன்கருத்துகள்

தீர்க்கதரிசிகள் மூலம் நமக்குக் கொடுக்கப்பட்ட தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணத்துக்குக் கீழ்ப்படிவதை நிராகரிக்க கிறிஸ்தவத் தலைவர்கள் பயன்படுத்தும் வாதங்கள் இரண்டு தவறான முன்கருத்துகளின் கீழ் வருகின்றன.

தவறான முன்கருத்து 1: புறஜாதியினருக்கு வேறொரு வழி

முதலாவது முன்கருத்து, பழைய ஏற்பாடு யூதர்களின் நன்மைக்காக இருந்தது, புதிய ஏற்பாடோ புறஜாதியினருக்கு இரட்சிப்பின் வேறொரு வழியை உருவாக்கியது என்பதாகும். இதன் உட்கருத்து என்னவென்றால், இயேசு தாமும், அவருடைய பெற்றோரும், உறவினர்களும், அப்போஸ்தலர்களும், சீடர்களும் உட்பட பல நூற்றாண்டுகளாகக் கடைப்பிடிக்கப்பட்ட கட்டளைகளுக்குக் கீழ்ப்படிய புறஜாதியினர் ஏதோ ஒரு காரணத்தால் இயலாதவர்கள் என்பதாகும். நித்திய ஜீவனைப் பெறுவதற்காக இனி தேவனுடைய நித்திய நியாயப்பிரமாணத்தைப் பின்பற்ற வேண்டியதில்லாத, இன்னும் எளிதான ஒரு வழி புறஜாதியினருக்குத் தேவைப்பட்டதாகக் கூறப்படுகிறது.

இந்தத் தவறான நம்பிக்கை, புறஜாதியினருக்காக ஒரு புதிய மதத்தைத் தொடங்குவதாக இயேசு நான்கு சுவிசேஷங்களிலும் எங்கும் குறிப்பிடவில்லை என்ற உண்மையைப் புறக்கணிக்கிறது. இவ்வளவு முக்கியமான ஒன்று உண்மையாக இருந்திருந்தால், அதைக் குறித்து எந்தச் சந்தேகமும் இருக்கும்படி கிறிஸ்து விட்டிருக்க மாட்டார். எல்லோரும் புரிந்துகொள்ளும்படி, தெளிவான மொழியில், பல இடங்களில் அவர் அதைக் கற்பித்திருப்பார்.

மேலும், புறஜாதியினருக்காக இரட்சிப்பின் ஒரு புதிய வழியை உருவாக்கவும், அதில் தேவனுடைய சட்டங்களுக்குக் கீழ்ப்படிவது இனி அவசியமில்லாமல் இருக்கவும் மேசியா வருவார் என்று பழைய ஏற்பாட்டின் தீர்க்கதரிசனப் பகுதிகள் எங்கும் கூறவில்லை.

தீர்க்கதரிசிகள் புறஜாதியினரைப் பற்றிப் பேசும் ஒவ்வொரு முறையும், ஒன்றைத் தெளிவுபடுத்துகிறார்கள்: யூதர்கள் தமது சட்டங்களுக்குக் கீழ்ப்படிவார்கள் என தேவன் எதிர்பார்த்ததைப்போலவே, புறஜாதியினரும் அவருடைய சட்டங்களுக்குக் கீழ்ப்படிவார்கள் என்று அவர் எதிர்பார்த்தார். அதற்கு அதிகமாகவும் இல்லை, குறைவாகவும் இல்லை.

• “உங்களிடத்தில் குடியிருக்கும் அந்நியனுக்கும், சுதேசிக்கும் ஒரே நியாயப்பிரமாணம் இருக்கக்கடவது” (யாத்திராகமம் 12:49).
• “சபையாருக்கு ஒரே சட்டம் இருக்க வேண்டும்; அது உங்களுக்கும் உங்களிடத்தில் குடியிருக்கும் புறஜாதியினருக்கும் பொருந்தும்; இது தலைமுறைதோறும் நிலையான கட்டளை” (எண்ணாகமம் 15:15).
• “கர்த்தருக்குச் சேவைசெய்து, அவருடைய ஊழியக்காரராகும்படி அவரோடு சேர்ந்துகொள்ளும் அந்நியனையும்… என் உடன்படிக்கையில் உறுதியாயிருக்கிறவனையும் என் பரிசுத்த பர்வதத்துக்குக் கொண்டுவருவேன்” (ஏசாயா 56:6-7).

இன்று நிலவும் இரட்சிப்பின் திட்டம், உலகம் தொடங்கியதுமுதல் நிலவிவரும் அதே திட்டமே: பாவியானவன், யூதனாக இருந்தாலும் புறஜாதியினனாக இருந்தாலும், தன் பாவங்களுக்காக மனந்திரும்பி, தேவனுடைய எல்லாக் கட்டளைகளுக்கும் கீழ்ப்படியத் தன் முழுப் பலத்தோடும் முயல்வதன் மூலம் தன் மனந்திரும்புதல் உண்மையானது என்பதை நிரூபிக்கிறான். கர்த்தர் அவனுடைய இருதயத்தையும் மாறிய நடத்தையையும் காண்கிறார்; அதன் பின்னரே ஆட்டுக்குட்டியின் இரத்தத்தால் கழுவப்படும்படி அவனை அனுப்புகிறார். இந்த இரட்சிப்பின் திட்டம் உண்மையானது என்பதால் அர்த்தமுள்ளதாக இருக்கிறது: “என்னை அனுப்பின பிதா ஒருவனை இழுத்துக்கொள்ளாவிட்டால் அவன் என்னிடத்தில் வரமாட்டான்; கடைசி நாளில் நான் அவனை எழுப்புவேன்” (யோவான் 6:44).

தவறான முன்கருத்து 2: தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணத்தை விட்டுவிட்ட மனிதர்களைப் பின்பற்ற வேண்டும் என்று கிறிஸ்தவர்கள் நினைக்கிறார்கள்

இரண்டாவது தவறான முன்கருத்து, இயேசு தம் பிதாவிடம் திரும்பிச் சென்ற பிறகு, ஆரம்பகால சபைகள் தேவனுடைய பல சட்டங்களுக்குக் கீழ்ப்படிவதை நிறுத்திவிட்டன; நாமும் அவர்களைப் பின்பற்றி அவ்வாறே செய்ய வேண்டும் என்பதாகும். இயேசுவும் அவருடைய சீடர்களும் உண்மையுடன் கடைப்பிடித்த விருத்தசேதனம், ஓய்வுநாள், தடைசெய்யப்பட்ட மாமிசங்கள் போன்ற பல கட்டளைகளையும், கிறிஸ்துவின் புதிய விசுவாசிகள் பாதுகாப்பாகப் புறக்கணிக்கலாம் என்று இயேசுவுக்குப் பிறகு வந்த சில மனிதர்கள் சபைகளுக்குக் கற்பித்தார்கள் என்பதே இந்தக் கருத்து.

ஆனால், இயேசுவுக்குப் பிறகு இரட்சிப்பைப் பற்றிய புதிய போதனையுடன் சிலர் வந்து, அவர்களுக்குச் செவிகொடுத்து அவர்களைப் பின்பற்ற வேண்டும் என்று இயேசு ஒருபோதும் நமக்குச் சொல்லவில்லை என்பதே உண்மை. மேசியாவுக்குப் பிறகு தம் மக்களுக்குப் புதிய கோட்பாடுகளுடன் தேவன் யாரையாவது அனுப்புவார் என்று பழைய ஏற்பாட்டிலோ நான்கு சுவிசேஷங்களிலோ எந்தத் தீர்க்கதரிசனமும் இல்லை. எவ்வாறு இரட்சிக்கப்படுவது என்பதைப் பற்றி நாம் அறியவேண்டிய அனைத்தையும் கிறிஸ்து கற்பித்தார். இயேசுவின் வார்த்தைகள் போதுமானவை.

மனிதர்களின் கலகத்தைப் பின்பற்றும்படி தேவன் ஒருபோதும் நமக்குக் கட்டளையிடவில்லை. கிறிஸ்துவின் காலத்திற்கு நெருக்கமாக வாழ்ந்தவர்களாகவும் அதிகாரம் பெற்றதாகக் கூறிக்கொண்டவர்களாகவும் தோன்றினாலும், கீழ்ப்படியாமைக்குள் வழிதவறிச் சென்றவர்களைப் பின்பற்றுமாறு எங்கும் நமக்குச் சொல்லப்படவில்லை. இயேசுவின் சொந்த உதடுகளிலிருந்தே கற்ற அப்போஸ்தலர்களும் சீடர்களும், தீர்க்கதரிசிகள் மூலம் தேவன் ஏற்கெனவே வெளிப்படுத்திய கட்டளைகளுக்கு உண்மையுடன் இருந்தார்கள். பின்னர் மற்றவர்கள் அந்தப் பாதையிலிருந்து விலகிச் சென்றிருந்தால், அவர்களுடைய விலகலைப் பின்பற்றுவது நமக்குரியதல்ல; மாறாக, எஜமானையும் அவர் தாமே கடைப்பிடித்த கீழ்ப்படிதலையும் பின்பற்றுவதே நமக்குரியது.

இந்தத் தளத்தில் நீங்கள் காணப்போவது

இந்தத் தளத்திலுள்ள கட்டுரைகளில், பெரும்பாலான சபைகள் புறக்கணிக்கும், மென்மையாக்கும் அல்லது வேறு விதமாக விளக்கித் தள்ளிவிடும் கட்டளைகளை விரிவாக ஆராய்வோம். பலருக்குக் கற்பிக்கப்பட்டதுபோல், தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணம் முடியாத சுமையல்ல; அது தெளிவானதும் நீதியானதுமான பாதை என்பதை நீங்கள் காண்பீர்கள். ஆத்துமாவைச் சிக்கவைக்கும்படி தேவன் குழப்பமூட்டும் நூற்றுக்கணக்கான கோரிக்கைகளைக் கொடுக்கவில்லை. அவருடைய கட்டளைகள் சிலவே; வல்லமையானவை, ஞானமுள்ளவை, அவருக்கு உண்மையாகப் பயந்து நித்திய ஜீவனை விரும்புகிறவர்களால் முழுமையாகக் கடைப்பிடிக்கக்கூடியவை. தேவன் அளவுக்கு அதிகமாகக் கேட்டார் என்பதே ஒருபோதும் பிரச்சினையாக இருந்ததில்லை; கீழ்ப்படிதலைவிட வசதியை மனிதர்கள் அதிகம் நேசிப்பதே பிரச்சினை.

தேவனுடைய சட்டங்களுக்குக் கீழ்ப்படியாமை வாழ்க்கையின் ஒவ்வொரு பகுதியிலும் குழப்பத்தைக் கொண்டுவருகிறது: மனம், வீடு, உறவுகள், பொருளாதாரம், உடல்கூட. ஆனால், வல்லமையுள்ள தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணத்துக்குத் தங்களை ஒப்புக்கொடுப்பவர்கள், கீழ்ப்படிவோருக்குத் தாம் வாக்களித்தவற்றையே எதிர்பார்க்க வேண்டும்: வாழ்க்கையின் ஒவ்வொரு பகுதியிலும் ஆசீர்வாதங்கள், விடுதலை, பாதுகாப்பு, அவருடைய தயவு (சங்கீதம் 1:2-3). அவருடைய கட்டளைகள் ஒழுங்கையும், நிலைத்தன்மையையும், அவருக்கு முன்பாகச் சுத்தமான மனச்சாட்சியால் உண்டாகும் ஆழ்ந்த சமாதானத்தையும் கொண்டுவருகின்றன. எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, ஒருவன் இரட்சிப்பின் பாதையில் நடக்கிறான் என்ற நிச்சயத்தை அவை தருகின்றன. தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணத்தை அறிந்தே எதிர்ப்பவர்களுக்கு இந்த நன்மைகளில் எதையும் எதிர்பார்க்கக் கூடாது. அவருடைய அதிகாரத்தை மறுப்போர்மீது கர்த்தர் தம்முடைய சிறந்தவற்றைப் பொழிவதில்லை.